Πεπαιδευμένο κοινό.

Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Πεπαιδευμένο κοινό.

τι ερεθίσματα δέχεται ο μέσος για να επιλέξει?

Μόρφωση σήμερα δεν σημαίνει οικονομική καταξίωση?

βασικά, νομίζω, πρέπει να έχεις το σκουλήκι.
τα άλλα τα βρίσκεις στην πορεία.
νομίζω ότι αυτό είναι που λείπει σήμερα: κανείς δεν έχει το σκουλήκι.
 
Πράγματι, η ετοιματζίδικη καθημερινότητα των "πολυάσχολων οικογενειών", ροκανίζει την εποχή των diy. Ο μέσος Έλληνας δεν νιώθει την ανάγκη να αυτοσχεδιάσει. Έχει πήξει άλλως τε από fastfood προτάσεις ψυχαγωγίας
 
πολύ γεροντοκόρες έχετε γίνει . Πάντως , να σας πληοφορήσω ότι πολλοί εξ όσων παρακολούθησαν τις συναυλίες του Παβαρότι στην Θεσσαλονίκη , έμειναν δυσαρεστημένοι , αλλά είχαν την ευγένεια να μην τον γιουχάρουν. Δηλαδή έπρεπε να εκδηλωθούν με τόσο βίαιο και άκομψο τρόπο για να πεισθείτε ότι υπάρχουν και Ελληνες με υψηλό αισθητικό κριτήριο και παιδεία ;
Και στο κάτω κάτω εμένα τα γιουχαϊσματα δεν μου λένε τίποτα . Τα ίδια έγιναν και στην πρωτη παράσταση της "Ιεροτελεστίας της Ανοιξης" και τα ίδια , και μάλιστα ηχογραφημένα και ντοκουμενταρισμένα συνέβησαν στην εκτέλεση του Trans του karlheinz Stockhausen. Δηλαδή εκεί όσοι γιουχάριζαν είχαν το δίκιο με το μέρος τους ;
 
Αυτά τα έκαναν οι πρόγονοί μας στους κλασσικούς χρόνους. Και μάλιστα τα συνόδευαν με ζαρζαβατικά (όχι τομάτες, αυτές είναι αμερικάνικες)
Έκτοτε έχουμε εξελιχθεί.

:flipout: :flipout: :flipout: :flipout: :flipout:
 
.... Πάντως , να σας πληοφορήσω ότι πολλοί εξ όσων παρακολούθησαν τις συναυλίες του Παβαρότι στην Θεσσαλονίκη , έμειναν δυσαρεστημένοι , αλλά είχαν την ευγένεια να μην τον γιουχάρουν. Δηλαδή έπρεπε να εκδηλωθούν με τόσο βίαιο και άκομψο τρόπο για να πεισθείτε ότι υπάρχουν και Ελληνες με υψηλό αισθητικό κριτήριο και παιδεία ; ...

Εντάξει, είναι άκομψο, αλλά είναι και ένας τρόπος να έρθουν την επόμενη φορά στα ίσια.:twoguns:
Δεν τους πετάξαμε και Στολίσναγια. Τουλάχιστον όχι τις γεμάτες:flipout:
 
Re: Απάντηση: Πεπαιδευμένο κοινό.

έπρεπε να εκδηλωθούν με τόσο βίαιο και άκομψο τρόπο για να πεισθείτε ότι υπάρχουν και Ελληνες με υψηλό αισθητικό κριτήριο και παιδεία ;

ξέρουμε ότι υπάρχουν. λέμε πως είναι πάρα πολύ λίγοι...
 
Πάντως , να σας πληοφορήσω ότι πολλοί εξ όσων παρακολούθησαν τις συναυλίες του Παβαρότι στην Θεσσαλονίκη , έμειναν δυσαρεστημένοι , αλλά είχαν την ευγένεια να μην τον γιουχάρουν.

Ξέρεις ποιά είναι η διαφορά Ντοκ; Εδώ πήγαν να τον ακούσουν, εκεί πλέον δεν τσιμπάνε! ;)
 
πολύ γεροντοκόρες έχετε γίνει . Πάντως , να σας πληοφορήσω ότι πολλοί εξ όσων παρακολούθησαν τις συναυλίες του Παβαρότι στην Θεσσαλονίκη , έμειναν δυσαρεστημένοι , αλλά είχαν την ευγένεια να μην τον γιουχάρουν. Δηλαδή έπρεπε να εκδηλωθούν με τόσο βίαιο και άκομψο τρόπο για να πεισθείτε ότι υπάρχουν και Ελληνες με υψηλό αισθητικό κριτήριο και παιδεία ;
Και στο κάτω κάτω εμένα τα γιουχαϊσματα δεν μου λένε τίποτα . Τα ίδια έγιναν και στην πρωτη παράσταση της "Ιεροτελεστίας της Ανοιξης" και τα ίδια , και μάλιστα ηχογραφημένα και ντοκουμενταρισμένα συνέβησαν στην εκτέλεση του Trans του karlheinz Stockhausen. Δηλαδή εκεί όσοι γιουχάριζαν είχαν το δίκιο με το μέρος τους ;

νομιζω πως οι ιταλοι αντεδρασαν ετσι επειδη αυτη ειναι η μουσικη τους και αυτοι ειναι οι μουσικοι τους. τους αφορα το θεμα. ισως εμεις να γιουχαραμε τον τσιτσανη αν εβαζε ντισκο μπιτ στα λάιβ του...
 
πολύ γεροντοκόρες έχετε γίνει . Πάντως , να σας πληοφορήσω ότι πολλοί εξ όσων παρακολούθησαν τις συναυλίες του Παβαρότι στην Θεσσαλονίκη , έμειναν δυσαρεστημένοι , αλλά είχαν την ευγένεια να μην τον γιουχάρουν. Δηλαδή έπρεπε να εκδηλωθούν με τόσο βίαιο και άκομψο τρόπο για να πεισθείτε ότι υπάρχουν και Ελληνες με υψηλό αισθητικό κριτήριο και παιδεία ;
Και στο κάτω κάτω εμένα τα γιουχαϊσματα δεν μου λένε τίποτα . Τα ίδια έγιναν και στην πρωτη παράσταση της "Ιεροτελεστίας της Ανοιξης" και τα ίδια , και μάλιστα ηχογραφημένα και ντοκουμενταρισμένα συνέβησαν στην εκτέλεση του Trans του karlheinz Stockhausen. Δηλαδή εκεί όσοι γιουχάριζαν είχαν το δίκιο με το μέρος τους ;

Σε πιάσανε οι ευγένειες βλέπω γιατρούλη.:flipout: :flipout:
Εσύ δεν έχεις πετάξει ντομάτες μέσω τών κρίσεων σου για μουσικά άλμπουμ ή είδη???:grandpa: Oπως όλοι μας άλλως τε...:ernaehrung004:
 
Σε πιάσανε οι ευγένειες βλέπω γιατρούλη.:flipout: :flipout:
Εσύ δεν έχεις πετάξει ντομάτες μέσω τών κρίσεων σου για μουσικά άλμπουμ ή είδη???:grandpa: Oπως όλοι μας άλλως τε...:ernaehrung004:

ναι ναι ... πάντα ονειρευόμουν να έχω μία στήλη κριτικής και να αρχίσω κάπως έτσι το κομμάτι : "το νέο πόνημα των/του/της ...... δυστυχώς είναι πανάκριβο και άσχημο για σουβέρ ενώ είναι πολύ μικρό σε μέγεθος για σουπλά . Ασε που καταστράφηκε αμέσως όταν παίζοντας φρίσμπυ , παρακείμενος σκύλος αποπειράθηκε να το μεταφέρει στο στόμα του. Πάντως εάν είστε τολμηροί , ακούστε το . Μετά η αγωγή για ηθική βλάβη προς όλους τους συμμετέχοντες και την εταιρία που το κυκλοφόρησε , είναι μονόδρομος ..." ή κάπως έτσι :flipout: :flipout: :flipout:
 
Αν οι Ιταλοί είναι τόσο σίγουροι για τη γνώμη τους, ώστε να διακόψουν την παράσταση, μπράβο τους. Αλλά υπάρχουν και περίπτώσεις όπως αυτή που αναφέρει ο Ντοκ. Εγώ, πάντως, θα αντιδρούσα αλλιώς σε κάτι που δε μ' αρέσει. Ο στίχος "θα φανεί στο χειροκρότημα" δεν είναι τυχαίος.

Κατά τα άλλα, συντάσσομαι 100% με τον Κώστα: Αυτοί δε μπορούν να φταίνε πάντα για όλα! Ειδικά η μουσική δεν είναι και η πιο απρόσιτη τέχνη. Για να ξεκινήσεις ούτε μέγαρα χρειάζονται, ούτε εξειδιεκευμένα καταστήματα.
 
Το ερώτημα είναι γιατί οι γνώστες και ψιλιασμένοι πήγαν να τον δουν;
Aφού τον έχουν για κλωτσιές από το 1990;

Έχω χάσει συναυλίες γιατί δεν έχω πέσει στη παραμύθα του τύπου.
Χέστηκα για το live των Stones αφού μου έχουν τελειώσει εδώ και 25 χρόνια.
Να πάω για να τους κράξω; Όχι βέβαια.

Δεν συμφωνώ με τον Λευτέρη.
Η απουσία είναι πιο σημαντική από το μη χειροκρότημα.

Εάν πάω να δω ένα πολύ αγαπημένο όνομα, δεν ανησυχώ για την επιδοσή του στο live. Θα γουστάρω έτσι και αλλιώς.
Επειδή η κλασική είναι πιο στατική και έχει απλά διαφορετικές αναγνώσεις από τους εκτελεστές και το κοινό, τα φαινόμενα που αναφέρονται πιο πάνω είναι λογικά.
Μη ξεχνάτε και το "φασισμό" που κρύβει μέσα της. Την αρτιότητα της εκτέλεσης.
Η διαφορά για π.χ. με το ροκ έχει να κάνει βασικά στην ελευθερία έκφρασης του παίκτη. Μπορεί να παίξεις το Paint it black και να του αλλάξεις τα σόλα, τις μπασογραμμές κ.τ.λ

Πόσο μπορεί ένας εμπνευσμένος κλασικός σολίστας να παρέμβει σε ένα έργο δομημένο,γνωστό, οριοθετημένο στη συνειδηση ενός αυστηρού κοινού;

Aυτή η αυστηρότητα και η αρτιότητα της εκτέλεσης μου είναι αποκρουστική.

Δεν λέω πως δεν υπάρχουν και σε αυτό το είδος διαφορετικές προσεγγίσεις που κρύβουν μαγεία αλλά μιλάμε πάντα για αυστηρές κατευθυντήριες γραμμές που επιβάλλει με υποταγή το πρωτότυπο.

Θα χρειαζόμουν έναν διαφωτισμό για την παραπάνω άποψη.
 
Δημήτρη, προφανώς η απουσία είναι ηχηρότερη (και συμφέρει κιόλας) και είχα και εγώ την απορία που εξέφρασες. Εγώ πάντως αναφερόμουν στην περίπτωση που θα εκπλαγώ δυσάρεστα από κάτι που είδα. Αν το ήξερα από πριν... κακό του κεφαλιού μου.
 
Νομιζω πως η εκτελεση στην οπερα ειναι πιο ουσιωδες κριτηριο απο οτι στο ροκ, οπου μετραει περισσοτερο η ατμοσφαιρα και το feeling. Βεβαια και στο ροκ πολλες φορες η εκτελεση φτιαχνει την ατμοσφαιρα, αλλα και παλι δεν ειναι το ιδιο με την οπερα.

Θελω να πιστευω πως οι οπαδοι της οπερας ειναι πιο ευαισθητοι στην αρτιοτητα της ερμηνιας απο τους αντιστοιχους του ροκ. κατι αναλογο συμβαινει και με τη τζαζ. ισως λοιπον καποιοι να πηγαν να δουν αν θα καταφερει ο εν λογω τενορος να ερμηνευσει σωστα και καλα και οταν ειδαν πως δεν τους αρεσε, τον εκραξαν. εμεις εδω δε γνωριζουμε τι ειδους δηλωσεις ειχαν προηγηθει της παραστασης απο τον Αλανια. Αν ηταν προκλητικες και με επαρση ισως καλα επαθε που τα ακουσε. Αλλωστε, στη σκαλα του μιλανου ισως η αποχη να μην εχει και τοση σημασια, μιας και τα απουλητα εισιτήρια τα περνουν οι τουριστες και ετσι ειναι σχεδον παντα γεματη.
 
Απάντηση: Re: Πεπαιδευμένο κοινό.

Πόσο μπορεί ένας εμπνευσμένος κλασικός σολίστας να παρέμβει σε ένα έργο δομημένο,γνωστό, οριοθετημένο στη συνειδηση ενός αυστηρού κοινού;

Δυστυχώς για τον ίδιο, ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ. Για την ακρίβεια, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ένας ενδεδειγμένος τρόπος ερμηνείας, ούτε προκύπτει κάτι τέτοιο κατά κανένα τρόπο από την παρτιτούρα, ούτε ακόμη και από ηχογραφήσεις του ίδιου του συνθέτη, σε περίπτωση που υπάρχουν. Ο Δημήτρης Μητρόπουλος έλεγε πως δύο ερμηνείες του ίδιου ερμηνευτή σε διαφορετικό χρόνο δεν είναι ποτέ οι ίδιες.

Όχι απλά λοιπόν παρέχεται η δυνατότητα, αλλά αποτελεί και ΕΥΘΥΝΗ του ερμηνευτή να βρει το δρόμο του μέσα στο έργο. Αλλιώς δε θα χτυπιόμασταν Τζίμη για το ποιά εκτέλεση είναι η καλύτερη σ' αυτό και σ' εκείνο.

Βέβαια είναι η ίδια η κλασσική που δημιουργεί τις προϋποθέσεις για κάτι τέτοιο, με τη συνθετότητα της μορφής και τον πλούτο των εκφραστικών μέσων, ή των μονάδων έκφρασης που κρύβονται μέσα στη φόρμα της - αν μου επιτρέπεται ο νεολογισμός.

Σε ότι αφορά στην αποχή, σε χώρους σαν τη Σκάλα τα πράγματα είναι διαφορετικά. Εκεί η αίθουσα είναι εξεταστήριο και πρέπει να 'χεις γερά κότσια για να κρατηθείς εκεί. Αν δεν αξίζεις δεν φεύγει το κοινό, φεύγεις εσύ!