Re: Αβαπτιστο μωρό μπορεί να μπει στην εκκλησία?
Δώρο σου κάνουν και όποτε θες, κυριολεκτικά όποτε θες, μπορείς να το επιστρέψεις. Δεν σε υποχρεώνει κανείς, δεν σε κρατάει κανείς.
Εσύ αμφισβητείς ότι αυτό είναι δώρο. Εκείνος πάντως που πάει το παιδί του για βάπτισμα, αυτό αισθάνεται.
Το τι αισθάνεται αυτος που βαφτίζει το παιδι του, δεν αλλαζει το τι συμβαίνει και το τι ασθάνεται το παδί του.
Και αυτό είναι ένα μαρτύριο: Κλάμα, φόβος και ταλαιπωρία από έναν μαυροφορεμένο με μουσια που σε βουταει σε νερο.
Όσο για το αν είναι δώρο:
Η έννοια του δώρου προυποθέτει καταρχήν την δυνατότητα αρνησης του. Δυνατότητα που δεν έχει το παιδι.
Το δώρο επισης, ακόμα κι αν το λάβεις, μπορείς να το πετάξεις όποτε θες χωρίς να πρέπει να ενημερώσεις κανέναν (πόσω μάλλον το ίδιο το κράτος)
Τα περί δώρου λοιπόν, καταρρίπτοναι.
Όπως είπαμε, δεν είναι οι προθέσεις που στοιχειοθετούν το δωρο αλλά το ‛’δωρο’’ αυτό καθαυτό.
Αν ενας γονιός θελει να κάνει το δώρο της πίστης προς το παιδι του, μπορει να επιλέξει έναν λιγότερο βάναυσο τρόπο…
Γιατί λοιπόν μπαίνει η συντριπτικη πλειοψηφία σε αυτή την διαδικασία;
Πέραν όσων πραγματικα τη θεωρούν δώρο, η περισσότεροι νομίζω ότι το κάνουν από φόβο.
Φόβο να μην διαφοροποιηθούν και να μην ταλαιπωρηθούν, οι ίδιοι και το παιδί τους, στο μέλλον συνεπεία της διαφοροποίησης αυτής (καταπληκτικό πως ο μη Χριστιανός καταλήγει ο ‛’στιγματισμένος’’, ε; )
Ανεξαρτήτως παντως προθέσεων, θεωρώ αυτονόητη υποχρεωση όλων μας να συνειδητοποιήσουμε και να σεβαστούμε τα όρια των δικαιωμάτων μας σε σχέση με τους διπλανούς μας (πόσω μάλλον με τα ίδια μας τα παιδιά).
Σε κάθε περιπτωση η εναντιωση μου προς αυτή την βάρβαρη διαδικασία δεν έχει να κανει τόσο με την Εκκλησία και τα τραγικα που γίνονται στο όνομα της θρησκείας, όσο με το παρπάνω: Την συνειδητοποίηση των δικαιωμάτων μας ως ανθρώπινα όντα.
