Ωραία όλα αυτά αλλά αν τα παιδιά σου γυρίσουν και σουν πουν: άσε ρε πατέρα τι δουλειά και βλακείες , ινφλουεσερ θα γίνουμε, θα το γλυτώσεις ή όχι το εγκεφαλικό;
Ευτυχώς έχω ακόμη κάπου 10 χρόνια για να έρθει κάποια αντίστοιχη στιγμή.

Αυτό που πιστεύω για τα παιδιά μου είναι:
- Σε μικρές ηλικίες (μέχρι νηπιαγωγείο) φουλ αποχή από ψηφιακές τεχνολογίες με το χειρότερο όλων το touch screen (υπάρχουν μελέτες για την καθυστέρηση ανάπτυξης σημαντικών εγκεφαλικών λειτουργιών).
- Μετά πολύ ελεγχόμενη και περιορισμένη πρόσβαση σε τεχνολογικές εφαρμογές μέχρι να τελειώσουν το δημοτικό.
- Υποστήριξη μέχρι το τέλος του δημοτικού των soft skills, κοινωνικότητα, κατανόηση του περιβάλλοντος, χρόνο στη φύση, επιτραπέζια δημιουργικά παιχνίδια, κινηματογραφικές ταινίες και σε καμία περίπτωση shorts στο youtube αμφιλεγόμενης προέλευσης κλπ. Πάνω από όλα να πετύχεις το παιδί να καταλάβει τι είναι όριο, τι είναι κοινωνική συνύπαρξη, όντας χαρούμενο (οκ, τρελά δύσκολο αλλά δεν είναι κακό να έχουμε μεγάλους στόχους...).
- Προαγωγή δραστηριοτήτων που προωθούν τη χωρική αντίληψη, τη κριτική σκέψη, τις κατασκευές με τα χέρια. Προτιμώ τα παιδιά μου να κάνουν κηπουρική και ξυλουργική και κολλητήρι για κυκλώματα ας πιάσουν μετά τα 12. Στη φύση μαθαίνουν πραγματική αλγοριθμική λογική, δεν χρειάζεται να κάνουν προγραμματισμό από τόσο νωρίς.
- Τέλος προσπαθώ να τα βάλω στη λογική του τι είναι διαφορά της πληροφορίας από το γεγονός στην πορεία προς τη γνώση. Προσωπικά πρόλαβα και έμαθα να ψάχνω σε μεγάλη βιβλιοθήκη βιβλία με index cards για τίτλο/συγγραφέα και keywords. Αυτό με βοήθησε να χρησιμοποιήσω το google πολύ πιο αποδοτικά από κάποιον που δεν είχε περάσει από αυτή τη φάση. Όπως επίσης οι γνώσεις στο διδακτορικό σε πολυπρακτορικά συστήματα με έκανε να αντιλαμβάνομαι πολύ καλύτερα το πως έπρεπε να χρησιμοποιήσω τα llm πιο αποδοτικά, αλλά προπαντώς σωστά ακόμη και από το Chatgpt 3.5. Στο διδακτορικό έφτιαχνα πράκτορες που έκαναν ένα τόσο μικρό πραγματάκι, όμως το έκαναν καλά, φθηνά και αξιόπιστα και μπορούσες να το υλοποιήσεις ακόμη και με ένα arduino. Δεν χρειαζόταν να εχεις ούτε καν ένα Raspberry Pi. Θεωρώ ότι αυτή η ικανότητα να μπορείς να αξιολογήσεις και να κρίνεις τι εργαλείο χρειάζεται για την κάθε εργασία είναι τρομερά σημαντική. Και αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο. Είναι σαν το κλασσικό μη χρησιμοποιείς μια βαριοπούλα για να ανοίξεις ένα καρύδι που έλεγαν οι παλαιότερη - υπάρχουσα γνώση εξεφρασμένη στο σήμερα.
Από εκεί και πέρα δεν το σκέφτομαι. Η μεγάλη μου πάει τρίτη, έχω 4 χρόνια μέχρι το γυμνάσιο. Με τα 40ήμερα άλματα της τεχνητής νοημοσύνης σε 4 χρόνια ο κόσμος θα είναι κάτι τρελά διαφορετικό από το σήμερα.
Συγγνώμη για το off-topic.