Περιήγηση στην Βόρεια Ιταλία: Λομβαρδία, Βένετο και Εμίλια - Ρομάνια.

[cacau]

Ανοίγω αυτό το νήμα για να σας πάω μια «βόλτα» σε κάποια μέρη, όπου σε μερικά από αυτά έχω την ματιά του «ντόπιου» αφού έζησα μερικά χρόνια, ενώ σε κάποια άλλα ήμουν απλός τουρίστας – βιαστικός μάλιστα αφού είμασταν 2-3 ζευγάρια. Μερικές φωτογραφίες δεν λένε και πολλά από τεχνική σκοπιά αφού αναγκάστηκα να αρκεστώ στο μέτριο κινητό μου, αλλά πιστεύω ότι αξίζουν ως καταγραφή των χώρων και της όποιας ατμόσφαιρας.

Ξεκίνημα στο PoliMi για τους φίλους, το Politecnico di Milano, και συγκεκριμένα στο αίθριο της Αρχιτεκτονικής Σχολής:





…Και μερικές μακέτες πτυχιακών εργασιών, όπου ξεχώρισα μια πρόταση διαμόρφωσης στην… Πνύκα:





Στην συνέχεια, πήραμε το τραμ για το Duomo όπου έριχνε μια επίμονη βροχούλα:






«Κλασική» λήψη μέσα από την Galeria Vittorio Emanuele II προς τον πύργο Martini:







Κάποια αγάλματα από το καφέ εστιατόριο της Rinascente:






Και μια τυπική είσοδος κτιρίου:

 

[ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΤΑΣΟΣ]

Έλα μωρέ σιγά....σαν την Αθήνα είναι

 

[cacau]

Τελικά φθάσαμε νύχτα στην Mantova, την «βάση» μας αφού εδώ μένει ο αγαπητός μας φίλος ενώ παράλληλα είναι κεντρικά στην περιοχή ενδιαφέροντος μας. Μας υποδέχτηκε ένας φιλικός γερανός που ψαχούλευε το Rio, το κανάλι που κόβει περίπου στα δυο το ιστορικό κέντρο της πόλης, ενώνοντας την πάνω με την κάτω λίμνη*:





...Ενώ την επόμενη μέρα, βγαίνοντας μόνος για το πρωϊνό μου περπάτημα, ενόχλησα έναν συγγενή του που πέταξε προς την κάτω λίμνη ακολουθώντας το κανάλι:





Εγώ περπάταγα, οπότε μέχρι να φτάσω εκεί η καταχνιά είχε φύγει:




* Η Μάντοβα περιβάλεται από τρεις λίμνες: την πάνω, την μέση και την κάτω, οι οποίες τροφοδοτούνται από τον Mincio που πηγάζει από την λίμνη Garda. Οι λίμνες έχουν διαφορά στάθμης που μπορεί να φθάσει ακόμα και τα τέσσερα μέτρα, οπότε έχουν κατασκευασθεί κατάλληλες εγκαταστάσεις που ρυθμίζουν την κατάσταση για την αποφυγή πλημυρών. Το ποτάμι είναι πλωτό, συνεχίζει την πορεία του νότια και εκβάλει στον Po (Πάδο) πολύ κοντά στην Ferrara, με την οποία υπάρχουν σχέσεις αιώνων αφού μεταξύ άλλων μια δούκισα Gonzaga είχε παντρευτεί έναν Estense, μέγα δούκα της Ferrara.

 

[cacau]

Πιο μετά, βόλτα για μια πρώτη γνωριμία με την πόλη. Εδώ φαίνεται ο τρούλος της βασιλικής του Sant’ Andrea:





...Και σχεδόν δίπλα η ροτόντα του San Lorenzo του 11ου αιώνα :






…Που είναι πάνω στην piazza delle Erbe μεσοτοιχία με τον πύργο του Palazzo della Ragione και το αστρονομικό ρολόϊ του:

 

[ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΤΑΣΟΣ]

Τι να λέμε τώρα ,η Ιταλία από Ρώμη και πάνω είναι κάθε γωνιά κι ένα φωτογραφικό κάδρο. Για να μην πιάσουμε τα μεσαιωνικά χωριά στην Τοσκάνη γύρω γύρω.
Από Ρώμη και κάτω, ούνα φάτσα ούνα ράτσα

 

[cacau]

Και κάτω υπέροχα είναι, αλλά πολύ βρώμικα - όπως και στην Ρώμη που βουλιάζει στα σκουπίδια παρότι την καθαρίζουν τρεις φορές την ημέρα. Υπερτουρισμός γαρ...

 

[supersonic]

εξαιρετικά όλα!
Ταξιδέψαμε


ποιό κινητό είναι?

 

[cacau]

Poco F3 μόνο οι πρώτες δυο στο πρώτο post...

...Συνεχίζοντας βγήκαμε στην piazza Sordello όπου βρίσκονται ο καθεδρικός ναός του San Pietro και τo palazzo Ducale:






...Στις στοές του palazzo del Capitano κολλητά στο Ducale όπου είχα μια σύντομη εξερεύνηση:






… Και μετά ξαναβγήκα στην piazza όπου κάποια συνεφάκια δεν εμπόδισαν μια μάζωξη με τοπικά προϊόντα της γειτονικής Modena:






...Να σχολιάσω ότι το αίμα των Ιταλών σίγουρα περιέχει λίγο γράσο ανακατεμένο με βενζίνη υψηλών οκτανίων, αφού οι διάολοι εκτός από τα απίστευτα super cars έχουν ξεκινήσει εδώ και λίγα χρόνια "συμπαραγωγή" αυτοκινήτων με τους κινέζους, με μοντέλα όπως αυτό. Πριν 40 χρόνια έφερναν από Ρωσία τα θηριώδη τζιπ VAZ (UAZ), διάσημα για την αναξιοπιστία τους και την σπαρτιάτικη προσέγγιση, τους άλλαζαν μοτέρ - κιβώτιο -μετάδοση με... pegeout turbo diesel, και όλο το εσωτερικό με δικά τους ταμπλώ, ταπετσαρίες κ.λπ. και τα πούλαγαν σε εξωφρενικά χαμηλή τιμή ως εναλλακτική λύση για άλλα πανάκριβα της εποχής.

 

[milaber22]

Ωραία βόλτα Δημήτρη. Να παίρνω ιδέες.
20-23 Σεπτεμβρίου θα είμαι Μπολόνια και ψάχνω να βάλω προορισμούς καθώς θα πάω νωριτέρα, από 16.
Έλεγα για Τοσκάνη αλλά τελικά προσανατολίζομαι να αφοσιωθώ μόνο Εμίλια Ρομάνα.
Και η νότια Ιταλία είναι εξαιρετική.
Προσωπικές αγάπες Νάπολη Παλέρμο.
Χρησιμοποιώντας λεκτική υπερβολή συνήθιζα να λέω ότι η Ιταλία τελειώνει κάπου στην Τοσκάνη Εμίλια Ρομάνα.

 

[cacau]

Κάνε λίγη υπομονή, από Bologna έχει πολύ ψωμί. Στο μεθεπόμενο "επεισόδιο" θα δεις κάτι δίπλα της... Το πάω σιγά - σιγά γιατί χθες τελείωσα με το πρώτο ξεκαθάρισμα, ενώ ταυτόχρονα πέφτει επεξεργασία...

 

[ln()]

Δεν έχει πολύ ψωμί η Μπολώνια, αλλά έχει πολύ και καλό φαί!

 

[cacau]

Θα ξαναγυρίσουμε στην Mantova αφού εκεί μέναμε, αλλά πάμε μια σύντομη βόλτα μέχρι την λίμνη Garda την ώρα που ο ήλιος κρυβόταν πίσω από τα βουνά:





Φτάνοντας στα Torri del Benaco μια μικρή κωμόπολη στα ανατολικά, με ιστορία ήδη από τους ρωμαϊκούς χρόνους που πέρασε σε διάφορα αφεντικά ανά τους αιώνες, πέσαμε σε ρομαντικό ζευγάρι που έπαιρνε ένα spuntino (μεζεδάκι) πίνοντας spritz:





…Εδώ το λιμανάκι με το κάστρο:





…Και καθώς κάτσαμε και ήπιαμε κι εμείς κατι τις, σκοτείνιασε και ιδού το Castello Scaligero φωτισμένο:




…Ακολουθώντας τον παραλιακό πήγαμε ΒΔ και μετά ΝΔ, αλλά αργήσαμε οπότε φτάσαμε στο Limone νύχτα, παρκάραμε ψηλά και πήραμε τα κατηφορικά σοκάκια προς το νερό:





...Όπου όταν φτάσαμε το τοπίο ήταν μη αναγνωρίσιμο μετά τόσες δεκαετίες, πιο πολύ δεν κτίζεται - τα τελευταία κτίρια είναι κολλημένα στα ριζά των γκρεμών που κυριολεκτικά κρέμονται από πάνω τους. Το θετικό είναι ότι έχουν κρατήσει τους ελαιώνες με τις χαρακτηριστικές κολώνες και τα δοκάρια που απλώνουν πάνω τους πανιά όταν κάνει πολύ κρύο. Αν προσέξετε πίσω από το καμπαναριό ΔΕΝ είναι κτίριο αλλά ελαιώνας:

 

[cacau]

Όπως υποσχέθηκα πάμε τώρα στην Ferrara, λιγότερο από μια ώρα βόρεια από την Bologna. Έδρα του δουκάτου των Este, πόλη με σπουδαία ιστορία, αφού μεταξύ άλλων πέρασαν από εκεί ο Κοπέρνικος και ο Παρακέλσος ενώ ένας Este είχε την ατυχία να παντρευτεί την Lucrezia Borgia. Πολύ πιο πρόσφατα εκεί γεννήθηκαν ο Michelangelo Antonioni και ο Vancini ενώ στην πόλη έχουν γυριστεί αρκετές ταινίες από τους προηγούμενους, τον Vitorio de Sica, τον Wim Wenders, τον Olmi κ.λπ. Οι δούκες του Este ήταν μεγάλη και τρανή δυναστεία ευγενών, φιλότεχνοι μαικήνες που είχαν καταστήσει την πόλη κέντρο πολιτισμού, με αποκορύφωμα τον Ercole D’Este γύρω στο 1500. Ο κατάλογος των διάσημων ζωγράφων, ποιητών και λοιπών καλλιτεχνών και επιστημόνων είναι πολύ μακρύς, αν ενδιαφέρεστε μπορείτε να δείτε περισσότερα εδώ https://en.wikipedia.org/wiki/Ferrara



Ως πρωτοετείς φοιτητές το… 1977 είχαμε πάθει ένα πολιτισμικό σοκ, γιατί μη γνωρίζοντας τα παραπάνω περιμέναμε να βρεθούμε σε μια επαρχιακή πόλη, και αντικρύσαμε αυτό (και όσα ακολουθούν):


…Το Castello Estense, το κάστρο – παλάτι των Estense, χτισμένο στα τέλη του 14ου αιώνα.






…Διαγωνίως απέναντι βρίσκεται η piazza Duomo:



...Δεξιά το άγαλμα του γηγενούς Girolamo Savonarola...


…Kάτω από την στοά που φαίνεται αριστερά στην προηγούμενη φωτό ξεκινάνε κάποια στενά που εν μέρει καλύπτονται από αψίδες – εδώ αριστερά το βιβλιοπωλείο του κοινοτικού θεάτρου:






…Ενώ μέσα στο εσωτερικό του κτιρίου του θεάτρου βλέπουμε την ροτόντα του Antonio Foschini (τέλος του 18ου αιώνα):







…Στρίβοντας στην γωνία στο Corso della Giovecca περπατάμε χαζεύοντας κάποιες εισόδους και εσωτερικές αυλές:








…Στην επιστροφή προς το Castello ήταν η ώρα που πέφτει το λυκόφως:





…Και όταν φτάσαμε είχε νυχτώσει:





…Η ώρα που ξεκινάει το Palio, μια γιορτή με ρίζες στον μεσαίωνα, όταν απονεμήθηκε ο τίτλος του δούκα στους Estensi:




...Από το οποίο θα δούμε περισσότερα στο επόμενο post, γιατί ήδη ετούτο παρατράβηξε...

 

[cacau]

…Το Palio λοιπόν είναι γιορτές που γίνονται εδώ και αιώνες σε πολλές πόλεις της Ιταλίας, με πιο γνωστό αυτό της Siena, αλλά της Ferrara διεκδικεί τον τίτλο του παλαιότερου αφού ξεκίνησε το 1279, σταμάτησε το 1600 και το επαναφέραν μετά τον Β’.Π.Π. Πρόκειται για μια γιορτή που κρατάει τρία Σαββατοκύριακα. Το πρώτο γίνονται οι παρουσιάσεις των οκτώ contrade (συνοικιών) στον μέγα δούκα και την αυλή του, με την κάθε μια να εμφανίζει τον τοπικό ευγενή ή/και αρχηγό της συντεχνίας, τις κυρίες τους και τους λοιπούς παρατρεχάμενους με ότι καλύτερο διαθέτουν. Στην συνέχεια τελούνται διάφορα παιχνίδια, μουσικές και άλλες παραστάσεις, ενώ η γιορτή τελειώνει την τελευταία Κυριακή με ιπποδρομία στους δρόμους της πόλης. Εννοείται ότι βγαίνει πολύ χρήμα από τον τουρισμό – ενδεικτικά ένα μπαλκόνι με θέα νοικιάζεται 3-5.000€ για τέσσερεις ώρες*.

Εδώ λοιπόν βλέπουμε τον (υποτιθέμενο) Duca d’ Este με την αυλή του να παρακολουθούν τις contrade:





…Ένας ιππότης υποβάλει τα σέβη του:






…Μια εξωτική παρουσία με την νταντά της ή την πατρόνα της?





…Ενώ εδώ έχουμε μια χρυσοποίκιλτη κυρία:






…Ο θάνατος κάποιον έχει μαρκάρει:






…Ίσως το χαμογελαστό ζευγάρι ευγενών:





…Η Δρυϊδισα πάντως δεν ανησυχεί:






…Και ο φιλόσοφος επιστήμονας υπομειδιά :






…Και τέλος η χαμηλοβλεπούσα νεαρά ευγενής:





*Επειδή μπορεί να σας φόβισα, σχεδόν απέναντι από την πύλη που τελούνται όλα αυτά, στην Locanda 22 μπορείτε να φάτε καλά και φθηνά – τα capelleti στα 10-12€ και οι πίτσες στα 7-9€, ενώ στα 50 μέτρα στην Era Glaciale παγωτάκι με 1,5€ η (τεράστια) μπάλα - δοκιμάστε την crema Catalana και το cassato Siciliano...

 

[cacau]

Επανερχόμενοι στην Mantova, επίσκεψη στο Palazzo del Te – το οποίο δεν σημαίνει το παλάτι του τσαγιού αλλά ήταν απλά το όνομα του νησιού Tejeto (Te) πάνω στο οποίο χτίστηκε. Το 1500 η τειχισμένη πόλη βρισκόταν πάνω σε δυο νησιά που τα χώριζε το κανάλι Rio, ενώ το Te ήταν Νότια έξω από τα τείχη, βαλτότοπος που εξυγίαναν για τον σκοπό. Η πόλη σήμερα έχει ενωθεί με την στεριά νότια οπότε μοιάζει με χερσόνησο.

Ο μαρκήσιος Federico II Gonzaga – αφέντης της πόλης και πάτρωνας των τεχνών*, ανέθεσε στον Giulio Romano το όλο σχέδιο, ο οποίος επηρεάστηκε από τον Vitruvio και την περιγραφή του της casa Romana, σχεδιάζοντας ενα τετράγωνο συγκρότημα με τέσσερεις εισόδους -μια σε κάθε πλευρά. Σε μόλις δυο χρόνια τελείωσε, αλλά μετά διάφοροι σπουδαίοι ζωγράφοι δούλεψαν για άλλα… δέκα! Όταν το επισκεφθείς βέβαια καταλαβαίνεις το γιατί.

…Η διαδρομή προς την είσοδο ουσιαστικά είναι ένα ωραίο πάρκο με πολύ κόσμο να αράζει πάνω στο γκαζόν και τα παγκάκια:





…Η είσοδος του κοινού γίνεται από μια πλάγια είσοδο που στην συνέχεια μας βγάζει στο εσωτερικό αίθριο «των Τιμών», αντιδιαμετρικά σε σχέση με την κατεύθυνση που είχαμε πριν:





…Στην συνέχεια στρίβουμε αριστερά στην Loggia delle Muse όπου κάποιες τοιχογραφίες έμειναν μισο-κατεστραμένες ως ανάμνηση των καταλήψεων της πόλης σε διάφορους πολέμους:





…Μπαίνοντας στο κυρίως κτίριο, η πρώτη αίθουσα είναι αφιερωμένη στα άλογα που άρεσαν πολύ στον Φρέντυ:





…Μετά πάμε στην αίθουσα της Αγάπης και της Ψυχής όπου δεσπόζει - ποιος άλλος? ο FEDERICVS GONZAGA II (επιγραφή από πάνω του):





…Η οροφή (προσοχή στις λεπτομέρειες):






…Η αίθουσα των ανέμων:





…Βγαίνουμε στο εμπρός αίθριο ανάποδα από την κατεύθυνση που έμπαιναν οι επισκέπτες:






…Και κοιτώντας πίσω μας βλέπουμε την κύρια είσοδο στο παλάτι:






…Και ξαναμπαίνοντας στην στοά του Δαβίδ :





...Η συνέχεια στο επόμενο post...

 

[Simos.I]

Lago Magiorre, isola Bella δεν πήγες?

 

[cacau]

…Συνέχεια πάλι μέσα στην αίθουσα των ανάγλυφων:





…Η αίθουσα του Καίσαρα :






…Η αίθουσα των γιγάντων, ίσως η πιο εντυπωσιακή αφού δεν υπάρχουν γωνίες και ακμές. Έχουν «γεμίσει» με υλικό και η τρισδιάστατη αίσθηση σε συνδυασμό με τις τοιχογραφίες είναι εξαιρετική:





Για να μην γίνω βαρετός έχω παραλείψει κάμποσα, αλλά ανεβαίνοντας στην… σοφίτα, υπάρχει ένα εξαιρετικό μουσείο ζωγραφικής των τελευταίων δυο αιώνων (no fotos per favore), και ένα με την Zecca της πόλης, δηλαδή το νομισματοκοπείο όπου φυλάσσονταν και τα επίσημα μέτρα και σταθμά, ώστε να λειτουργεί το εμπόριο και οι συναλλαγές χωρίς προβλήματα:









...Επιστρέφοντας στο σπίτι που μέναμε, το Rio είχε τον ήλιο στην δύση του:






*Η επίσημη εκδοχή για το παλάτι ήταν ότι ξεκίνησε ως στάβλος και στην συνέχεια ο Federico II έφτιαξε το παλάτι ως έκφραση του πάθους του για την ερωμένη του Isabella Boschetti. Η ανεπίσημη είναι ότι ήταν γενικώς... Cavaliere (καβαλάρης) - ΔΕΝ είναι τυχαίο το ότι οι τοιχογραφίες έχουν θεματολογία Ελληνορωμαϊκούς μύθους και ιστορίες έρωτα και αγάπης, με πολλά γυμνά ανδρών, γυναικών, σάτυρων και λοιπών… όντων – συχνά με λεπτομερείς ανατομικές αναπαραστάσεις!

 

[cacau]

Lago Magiorre, isola Bella δεν πήγες?

Όχι αλλά πήγα σε άλλα, έπεται συνέχεια...

 

[anochampions]

Υπέροχη περιήγηση, Δημήτρη!

 

[toupia]

H χαρά του υπερ-ευρυγώνιου, ε; Στους εσωτερικούς χώρους πώς διαχειρίστηκες το υψηλό ISO; Με IBIS, τριποδάκι ή ριπή;