Η κυρία του Ελληνικού τραγουδιού, που με τη χροιά της ένωσε το ρεμπέτικο με το λαϊκό.Ας αναπαυθεί εν ειρήνη.
Όταν ήμουν μικρός θυμάμαι χαρακτηριστικά πως όταν πέθανε η τεράστια Ρίτα Σακελλαρίου (6/6/98), η Πόλυ Πάνου θα τραγουδούσε σε ένα χωριό, κοντά στα μέρη μου.Τελικά ποτέ δεν τραγούδησε γιατί ήθελε να είναι στην κηδεία της Ρίτας.Κάτι απίθανο, βέβαια, να συνέβαινε σε ετούτα τα χρόνια από τις νέες/νέους καλλιτέχνες.Το πολύ-πολύ να αφιέρωναν κανά 20λεπτο εις μνήμην του καλλιτέχνη.
Θα ποστάρω και μια ερμηνεία, που τραγουδά με τη συνοδεία του φίλου της του Γιώργου, σε ένα τραγούδι του Βασ. Τσιτσάνη και η πρώτη εκτέλεση ανήκει στον Στράτο Παγιουμτζή (1934)
Τεράστια ... την λάτρευα ... φοιτητής μεσ' τις ατελείωτες ώρες των ΚΤΕΛ μου κρατούσε την καλύτερη παρέα ... μονοδιάστατη ίσως πλην χαρακτηριστικά υπέροχη χροιά και μονολιθικό ερμηνευτικό στυλ, αλλά απίστευτη ρώμη και ένταση σε όλη την κλίμακα που μπορούσε να καλύψει ...