Κατά τη διάρκεια της αερόβιας άσκησης το οξυγόνο είναι απαραίτητο για να πραγματοποιηθούν οι χημικές διεργασίες στα μυικά κύτταρα και να εκλυθεί ενέργεια για την μυική σύσπαση. Το οξυγόνο φτάνει στους μύες με το αίμα. Η αναπνοή λοιπόν γίνεται πιο γρήγορη και οι σφυγμοί ανεβαίνουν έτσι ώστε το οξυγόνο που φτάνει στους μύες , στη μονάδα του χρόνου , να είναι περισσότερο απ'ότι στην ηρεμία και σε κάθε περίπτωση αρκετό για να συνεχιστεί το έργο των μυών. Αν κάποιοι θυμούνται τιις μεταγγίσεις του Zatopek πριν από δεκαετίες, αυτός έκανε αφαίμαξη σε μια ποσότητα από το αίμα του και σε λίγες εβδομάδες , όταν ο οργανισμός του είχε παράγει νέα ερυθρά αιμοσφαίρια, έκανε μετάγγιση του αίματος που είχε ''βγάλει'' και το αποτέλεσμα ήταν ότι βρισκόταν με ιδιαίτερα πολλά ερυθρά αιμοσφαίρια δηλαδή πολλούς μεταφορείς οξυγόνου στα μυικά κύτταρα. Σήμερα βέβαια δεν γίνονται αφαιμαξομεταγγίσεις , υπάρχει μεταξύ άλλων η ερυθροποιητίνη EPO (μία ορμόνη που παράγεται στο ήπαρ) η οποία δρα διεγερτικά για την παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων.