Re: Ποιά Ταινία Μόλις Είδατε?
Ονόμασε με σωστή χρονολογική σειρά τις άλλες 6 τέχνες και τότε θα έχουμε και 7η τέχνη.
Ονόμασε με σωστή χρονολογική σειρά τις άλλες 6 τέχνες και τότε θα έχουμε και 7η τέχνη.
Ποιά ταινία μόλις είδατε;
- Thread starter Aggelos M.
- Start date
Απάντηση: Re: Ποιά Ταινία Μόλις Είδατε?
Για αλλη μια φορα, πες τα χρυσοστομε!
Οσο για την κουβεντα περι διαλογων, ταχυτητας και κατα ποσο σε αφηνουν να σκεφτεις και σου δημιουργουν ερωτηματα... για οποιον υποστηριζει το αντιθετο εχω δυο απλα αντιπαραδειγματα που τα εχω και φρεσκα. Straw dogs και 3 Πινακιδες...
Συνεχεις διαλογοι (ενιοτε ακαταπαυστοι), ταχυτατες εξελιξεις, ταχυτατο μονταζ που καποιες φορες σε βομβαρδιζει... κι ομως ενω τις βλεπεις σου θετουν απειρα ερωτηματα και εγειρουν αλλα τοσα θεματα για συζητηση. Σε αντιθεση με κατι αλλες ταινιες που το μονο ερωτημα που εγειρουν στο θεατη ειναι το ποτε θα τελειωσουν.
Για αλλη μια φορα, πες τα χρυσοστομε!
Οσο για την κουβεντα περι διαλογων, ταχυτητας και κατα ποσο σε αφηνουν να σκεφτεις και σου δημιουργουν ερωτηματα... για οποιον υποστηριζει το αντιθετο εχω δυο απλα αντιπαραδειγματα που τα εχω και φρεσκα. Straw dogs και 3 Πινακιδες...
Συνεχεις διαλογοι (ενιοτε ακαταπαυστοι), ταχυτατες εξελιξεις, ταχυτατο μονταζ που καποιες φορες σε βομβαρδιζει... κι ομως ενω τις βλεπεις σου θετουν απειρα ερωτηματα και εγειρουν αλλα τοσα θεματα για συζητηση. Σε αντιθεση με κατι αλλες ταινιες που το μονο ερωτημα που εγειρουν στο θεατη ειναι το ποτε θα τελειωσουν.
Re: Απάντηση: Re: Ποιά Ταινία Μόλις Είδατε?
Τελείως διαφορετικά πράγματα κάνουν, ούτε το straw dogs ούτε (μάλλον) οι πινακίδες είναι υπαρξιακές/spiritual ταινίες.
Το straw dogs τουλάχιστον που έχω δει είναι ταινία που έρχεται κατά πάνω σου, σε πιάνει και δεν σε αφήνει..
σε αυτές που αναφέρεται ο Schrader πηγαίνεις εσύ προς την ταινία, ψάχνεις μόνος σου, αναζητάς.
Δεν σημαίνει ότι επειδή δεν χρησιμοποιεί αυτά που παρατηρεί ο schrader δεν είναι καλή ταινία. Απλά δεν είναι Transcendental.
Αν εσύ δεν βρίσκεις κάτι και περιμένεις απλά να τελειώσουν, οκ δεκτό, (έχουμε καταλάβει ότι δεν σε εξιτάρει τόσο πολύ η αποστασιοποιηση, το να σου δίνουν προσωπικό χώρο και χρόνο, ενώ προτιμάς περισσότερο την δραματοποιηση κτλ) κάποιοι άλλοι όμως βρίσκουν και δεν είναι μαζόχες.
Τελείως διαφορετικά πράγματα κάνουν, ούτε το straw dogs ούτε (μάλλον) οι πινακίδες είναι υπαρξιακές/spiritual ταινίες.
Το straw dogs τουλάχιστον που έχω δει είναι ταινία που έρχεται κατά πάνω σου, σε πιάνει και δεν σε αφήνει..
σε αυτές που αναφέρεται ο Schrader πηγαίνεις εσύ προς την ταινία, ψάχνεις μόνος σου, αναζητάς.
Δεν σημαίνει ότι επειδή δεν χρησιμοποιεί αυτά που παρατηρεί ο schrader δεν είναι καλή ταινία. Απλά δεν είναι Transcendental.
Αν εσύ δεν βρίσκεις κάτι και περιμένεις απλά να τελειώσουν, οκ δεκτό, (έχουμε καταλάβει ότι δεν σε εξιτάρει τόσο πολύ η αποστασιοποιηση, το να σου δίνουν προσωπικό χώρο και χρόνο, ενώ προτιμάς περισσότερο την δραματοποιηση κτλ) κάποιοι άλλοι όμως βρίσκουν και δεν είναι μαζόχες.
Last edited:
Re: Ποιά Ταινία Μόλις Είδατε?
Αν τις πω εγώ τι κερδίζω;:eviltongue:
Ονόμασε με σωστή χρονολογική σειρά τις άλλες 6 τέχνες και τότε θα έχουμε και 7η τέχνη.
Αν τις πω εγώ τι κερδίζω;:eviltongue:
Re: Ποιά Ταινία Μόλις Είδατε?
Πες τες Χρυσόστομε!
Θέλουμε όμως και έγκυρη πηγή, βιβλιογραφία.
Κερδίζεις ότι το γνωρίζεις.
Πες τες Χρυσόστομε!
Θέλουμε όμως και έγκυρη πηγή, βιβλιογραφία.
Απάντηση: Re: Ποιά Ταινία Μόλις Είδατε?
Αυτο υπαρχει μονο.
Προσπαθω να ξεχασω οτι ειχαν το θρασος να το κανουν ριμεικ.
Αυτο υπαρχει μονο.
Προσπαθω να ξεχασω οτι ειχαν το θρασος να το κανουν ριμεικ.
Re: Ποιά Ταινία Μόλις Είδατε?
Εγώ από μονος μου δηλαδή δεν είμαι αρκετά έγκυρος, θέλεις και υποσημειώσεις;
Κερδίζεις ότι το γνωρίζεις.
Τις ξέρω ήδη, άρα δεν κερδίζω τίποτα.
Πες τες Χρυσόστομε!
Θέλουμε όμως και έγκυρη πηγή, βιβλιογραφία.
Εγώ από μονος μου δηλαδή δεν είμαι αρκετά έγκυρος, θέλεις και υποσημειώσεις;
Re: Ποιά Ταινία Μόλις Είδατε?
Υπάρχει και παραπλήσιος τίτλος που μπορεί να μπερδέψει, θα το πρότεινα ΜΟΝΟ στους μυημένος στον κινηματογράφο του Tsai Ming Liang.
Stray Dogs
https://www.imdb.com/title/tt3119416/
Υπάρχει και παραπλήσιος τίτλος που μπορεί να μπερδέψει, θα το πρότεινα ΜΟΝΟ στους μυημένος στον κινηματογράφο του Tsai Ming Liang.
Stray Dogs
https://www.imdb.com/title/tt3119416/
Cicadelic Ranger
AVClub Fanatic
- 16 December 2014
- 15,693
Re: Ποιά Ταινία Μόλις Είδατε?
Ουτε εγω θαβω τον Λανθιμο. Μαλιστα ο Αστακος του μπορει να ηταν και το φιλμ της χρονιας για μενα ανανεσα στa The Revenant, The Youth & The Hateful Eight....βαλε και ενα Sicario για να κλεισει η πενταδα.
Xωρις να μπορω να αποφασισω ενα στην κορυφη θεωρω τον Αστακο ενα απο τα σπουδαιοτερα φιλμς της δεκαετιας.
Ουτε εγω θαβω τον Λανθιμο. Μαλιστα ο Αστακος του μπορει να ηταν και το φιλμ της χρονιας για μενα ανανεσα στa The Revenant, The Youth & The Hateful Eight....βαλε και ενα Sicario για να κλεισει η πενταδα.
Xωρις να μπορω να αποφασισω ενα στην κορυφη θεωρω τον Αστακο ενα απο τα σπουδαιοτερα φιλμς της δεκαετιας.
Re: Ποιά Ταινία Μόλις Είδατε?
Επέτρεψε μου να πω όχι. Αν δεν υπάρχει έγκυρη μελέτη που να έχει στοιχεια ότι πρώτη, είναι η τάδε, την τάδε χρόνια.. Τότε απλά μιλάμε γενικόλογα, με εικασίες.
Last edited:
Re: Ποιά Ταινία Μόλις Είδατε?
Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω ψάξει ιδιαίτερα το θέμα, οπότε θα με έβγαζες και από τον κόπο.
Αναμένουμε με αγωνία!
Όχι τίποτα άλλο, αλλά πραγματικά θα έχει ενδιαφέρον αν μπουν σε μια σειρά.
Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω ψάξει ιδιαίτερα το θέμα, οπότε θα με έβγαζες και από τον κόπο.
Αναμένουμε με αγωνία!
Re: Ποιά Ταινία Μόλις Είδατε?
Ενας ο παπα Στέλιος
Υπάρχει άλλος;
ο superfly?
Τελικά ποιος θαβει τον Λανθιμο;
Ενας ο παπα Στέλιος
Υπάρχει άλλος;
ο superfly?
andre74
Banned
- 13 September 2008
- 5,733
Απάντηση: Ποιά Ταινία Μόλις Είδατε?
Αυτό το ερώτημα με τις 7 τέχνες κυκλοφορεί πολύ.
Στη σειρά πως να μπουν;
Δε μπορώ να ερευνήσω τώρα, αλλά ξέρω πως και οι πρωτόγονοι ζωγράφιζαν, έκαναν αγαλματάκια και τσουκάλια και προφανώς βαρούσαν τύμπανα, χόρευαν και τραγουδούσαν
Αυτό το ερώτημα με τις 7 τέχνες κυκλοφορεί πολύ.
Στη σειρά πως να μπουν;
Δε μπορώ να ερευνήσω τώρα, αλλά ξέρω πως και οι πρωτόγονοι ζωγράφιζαν, έκαναν αγαλματάκια και τσουκάλια και προφανώς βαρούσαν τύμπανα, χόρευαν και τραγουδούσαν
Re: Απάντηση: Ποιά Ταινία Μόλις Είδατε?
Apichatpong Weerasethakul
Ήταν ένα μικρό καράβι που ήταν αταξίδευτο¦ βΚάπως έτσι μοιάζει το βλέμμα του θεατή που προσπαθεί να παρακολουθήσει την αφήγηση στις ταινίες του μεγάλου Ασιάτη μαέστρου της εικόνας, Apichatpong Weerasethakul. Ο Weerasethakul, είναι το πιο «γνήσιο» τέκνο του «αισθητικού» Κινηματογράφου και ο πιο ελπιδοφόρος εκπρόσωπος του νέου Ασιατικού Κινηματογραφικού μπλοκ. Αμφιλεγόμενος στη Δύση, αμφιλεγόμενος και στην Ανατολή, νομίζεις πως δεν χωράει σ’ αυτόν τον κόσμο. Το πιθανότερο είναι πως δεν χωράει, πάντως. Μάλλον ανήκει στο νέο που φυσά λίγο λίγο, αλλά όλο και πιο πυκνά. Γεννήθηκε το 1970 στην Bangkok, στο βασίλειο της Ταϊλάνδης. Οι γονείς του ήταν φυσικοί και οι δυο κι ο ίδιος σπούδασε αρχιτεκτονική στη γενέτειρά του παίρνοντας το πτυχίο του το 1994. Στη συνέχεια ακολούθησε άλλο δρόμο κι έφυγε στην Αμερική, όπου σπούδασε Κινηματογράφο στη Σχολή Καλών Τεχνών του Σικάγο και απέκτησε τον μεταπτυχιακό του τίτλο στο filmaking, το 1997. Λίγο αργότερα, έμελλε να γοητεύσει το απανταχού σινεφίλ κοινό με τη φιλμογραφία του.
Κορυφαίες κινηματογραφικές του στιγμές:
Rak ti Khon Kaen (2015)
Mekong Hotel (2012)
Loong Boonmee raleuk chat (2010)
Sang sattawat (2006)
Sud pralad (2004)
Hua jai tor ra nong (2003)
Sud sanaeha (2002)
Dokfa nai meuman (2000)
Ξεδιπλώνοντας το ταλέντο του μακρυά από τον συντηρητισμό της ταϊλανδέζικης κινηματογραφικής παράδοσης, ο Weerasethakul σκηνοθέτησε πολλές ταινίες μεγάλου αλλά και μικρού μήκους, οι οποίες συζητήθηκαν, γοήτευσαν και απογοήτευσαν. Αυτό, κυρίως, γιατί οι ταινίες του είναι πρωτότυπες, περίτεχνες, μυστηριώδεις, με ασύμβατες αφηγηματικές δομές και θέματογραφία που ερευνά τα μύχια όνειρα, την ανθρώπινη ύπαρξη και φύση, ζητήματα ταμπού που αφορούν τη σεξουαλικότητα ενώ ταυτόχρονα καταρρίπτουν και τη Δυτική, στερεοτυπική, «τουριστική - εξωτική» αντίληψη για την Ταϊλάνδη, εκπροσωπώντας έναν Κινηματογράφο φρέσκο και προπαντός ειλικρινή.
«Πιστεύω στη διάδραση του νου με την πραγματικότητα. Αυτή, όπως και ο Βουδισμός μάλιστα διδάσκει, είναι υποκειμενική. Αυτό το ποτήρι μπροστά μας διαφέρει σε εποπτεία ανάμεσα σε εσάς κι εμένα. Επίσης, βρίσκω πολύ γοητευτική τη διακλάδωση των αφηγήσεων, σα να δίνει η ίδια η φύση της πραγματικότητας πολλά παράλληλα σενάρια για το ως έχει. Όλα αλληλένδετα με τη γωνία προσέγγισης, την εποπτεία αλλά και την επιλογή. Ο θείος Μπούνμι (Loong Boonmee raleuk chat β 2010), για παράδειγμα, έχει να κάνει πολύ έντονα με αυτό, αλλά και με την δύναμη που έχει η ίδια η μνήμη, τη μη γραμμικότητα, να μπορεί να βρίσκεται παντού χωρίς να περιορίζεται από τίποτε και κυρίως από χρονικά πλαίσια. Κατά μία έννοια, η τελευταία μου ταινία συμπυκνώνει πολύ πιο έντονα από οποιανδήποτε άλλη τον προβληματισμό μου πάνω στη μη γραμμικότητα των επιπέδων και των αφηγήσεων της μνήμης».
«Συνήθως δεν θέλω ο ήχος να κατευθύνει κάπου συγκεκριμένα την εικόνα και τον θεατή. Μου αρέσει η πολυμέρεια και η πολυσημία, καθώς εγώ έχω σαφή και ξεκάθαρη γνώση του πως παρήχθη το καθετί στη ταινία, ενώ οι θεατές όχι, και για αυτό μου αρέσει να έχουν αρκετό χώρο για να δώσουν τις ερμηνείες τους. Το καλύτερο βέβαια για έναν θεατή είναι να χαλαρώσει και να αφεθεί να βυθιστεί στις ίδιες τις εικόνες και τις αισθήσεις που διαπερνούν τις ταινίες μου, παρά σφιγμένα να προσπαθεί συνεχώς να καθορίσει και να ορίσει.»
«Είμαστε κομμάτι μιας γενιάς που βρέθηκε στο μεταβατικό σημείο της επανάστασης των νέων μορφών επικοινωνίας. Στη μέση της ζωής μας αναγνωρίζουμε, με προσπάθεια, καταστάσεις και συνθέσεις όπως οι δυνατότητες του διαδυκτύου και των άλλων gadgets επικοινωνίας, τις οποίες καταστάσεις τα νέα παιδιά τις θεωρούν αυτονόητες μέσα στη ματιά τους. Σε λίγο, η εικόνα θα έχει γίνει ο κυρίαρχος και πλέον άμεσος τρόπος επικοινωνίας σε έναν κόσμο όπου τα σημεία της γλώσσας θα υποχωρούν σε μια μεταγλώσσα εικόνων και ταχύτατης ανταλλαγής ερεθισμάτων. Μόλις οι νέες τεχνολογίες οι οποίες πάντοτε ήταν απόλυτα συνυφασμένες με την εξέλιξη του κινηματογράφου, δείξουν το σύνολο των όσων μπορούν να κάνουν και φτάσουν στην επαφή με την ίδια τη ρίζα του βλέμματος που έχει ο θεατής για το Σινεμά, τότεβ¦ ναι! Τότε θα μιλήσουμε για το πραγματικά ΝΕΟ στον Κινηματογράφο. Τo πνεύμα, ο νους θα μπορεί να αναγνωριστεί ως η τελική πηγή της πραγματικότητας και το Σινεμά θα έχει την προφανέστερη των σχέσεων ως τέχνη που θα αποκαλύπτει άμεσα πλέον αυτή τη διάδραση. Ξέρετε¦ τότε μάλλον ταινίες σαν τον Μπούνμι θα χαρακτηριστούν κλασικές».
πηγή: http://cinedogs.gr/αταξινόμητα/apichatpong-weerasethakul/#sthash.xViWpUEm.3IhUITND.dpbs
Apichatpong Weerasethakul
Ήταν ένα μικρό καράβι που ήταν αταξίδευτο¦ βΚάπως έτσι μοιάζει το βλέμμα του θεατή που προσπαθεί να παρακολουθήσει την αφήγηση στις ταινίες του μεγάλου Ασιάτη μαέστρου της εικόνας, Apichatpong Weerasethakul. Ο Weerasethakul, είναι το πιο «γνήσιο» τέκνο του «αισθητικού» Κινηματογράφου και ο πιο ελπιδοφόρος εκπρόσωπος του νέου Ασιατικού Κινηματογραφικού μπλοκ. Αμφιλεγόμενος στη Δύση, αμφιλεγόμενος και στην Ανατολή, νομίζεις πως δεν χωράει σ’ αυτόν τον κόσμο. Το πιθανότερο είναι πως δεν χωράει, πάντως. Μάλλον ανήκει στο νέο που φυσά λίγο λίγο, αλλά όλο και πιο πυκνά. Γεννήθηκε το 1970 στην Bangkok, στο βασίλειο της Ταϊλάνδης. Οι γονείς του ήταν φυσικοί και οι δυο κι ο ίδιος σπούδασε αρχιτεκτονική στη γενέτειρά του παίρνοντας το πτυχίο του το 1994. Στη συνέχεια ακολούθησε άλλο δρόμο κι έφυγε στην Αμερική, όπου σπούδασε Κινηματογράφο στη Σχολή Καλών Τεχνών του Σικάγο και απέκτησε τον μεταπτυχιακό του τίτλο στο filmaking, το 1997. Λίγο αργότερα, έμελλε να γοητεύσει το απανταχού σινεφίλ κοινό με τη φιλμογραφία του.
Κορυφαίες κινηματογραφικές του στιγμές:
Rak ti Khon Kaen (2015)
Mekong Hotel (2012)
Loong Boonmee raleuk chat (2010)
Sang sattawat (2006)
Sud pralad (2004)
Hua jai tor ra nong (2003)
Sud sanaeha (2002)
Dokfa nai meuman (2000)
Ξεδιπλώνοντας το ταλέντο του μακρυά από τον συντηρητισμό της ταϊλανδέζικης κινηματογραφικής παράδοσης, ο Weerasethakul σκηνοθέτησε πολλές ταινίες μεγάλου αλλά και μικρού μήκους, οι οποίες συζητήθηκαν, γοήτευσαν και απογοήτευσαν. Αυτό, κυρίως, γιατί οι ταινίες του είναι πρωτότυπες, περίτεχνες, μυστηριώδεις, με ασύμβατες αφηγηματικές δομές και θέματογραφία που ερευνά τα μύχια όνειρα, την ανθρώπινη ύπαρξη και φύση, ζητήματα ταμπού που αφορούν τη σεξουαλικότητα ενώ ταυτόχρονα καταρρίπτουν και τη Δυτική, στερεοτυπική, «τουριστική - εξωτική» αντίληψη για την Ταϊλάνδη, εκπροσωπώντας έναν Κινηματογράφο φρέσκο και προπαντός ειλικρινή.
«Πιστεύω στη διάδραση του νου με την πραγματικότητα. Αυτή, όπως και ο Βουδισμός μάλιστα διδάσκει, είναι υποκειμενική. Αυτό το ποτήρι μπροστά μας διαφέρει σε εποπτεία ανάμεσα σε εσάς κι εμένα. Επίσης, βρίσκω πολύ γοητευτική τη διακλάδωση των αφηγήσεων, σα να δίνει η ίδια η φύση της πραγματικότητας πολλά παράλληλα σενάρια για το ως έχει. Όλα αλληλένδετα με τη γωνία προσέγγισης, την εποπτεία αλλά και την επιλογή. Ο θείος Μπούνμι (Loong Boonmee raleuk chat β 2010), για παράδειγμα, έχει να κάνει πολύ έντονα με αυτό, αλλά και με την δύναμη που έχει η ίδια η μνήμη, τη μη γραμμικότητα, να μπορεί να βρίσκεται παντού χωρίς να περιορίζεται από τίποτε και κυρίως από χρονικά πλαίσια. Κατά μία έννοια, η τελευταία μου ταινία συμπυκνώνει πολύ πιο έντονα από οποιανδήποτε άλλη τον προβληματισμό μου πάνω στη μη γραμμικότητα των επιπέδων και των αφηγήσεων της μνήμης».
«Συνήθως δεν θέλω ο ήχος να κατευθύνει κάπου συγκεκριμένα την εικόνα και τον θεατή. Μου αρέσει η πολυμέρεια και η πολυσημία, καθώς εγώ έχω σαφή και ξεκάθαρη γνώση του πως παρήχθη το καθετί στη ταινία, ενώ οι θεατές όχι, και για αυτό μου αρέσει να έχουν αρκετό χώρο για να δώσουν τις ερμηνείες τους. Το καλύτερο βέβαια για έναν θεατή είναι να χαλαρώσει και να αφεθεί να βυθιστεί στις ίδιες τις εικόνες και τις αισθήσεις που διαπερνούν τις ταινίες μου, παρά σφιγμένα να προσπαθεί συνεχώς να καθορίσει και να ορίσει.»
«Είμαστε κομμάτι μιας γενιάς που βρέθηκε στο μεταβατικό σημείο της επανάστασης των νέων μορφών επικοινωνίας. Στη μέση της ζωής μας αναγνωρίζουμε, με προσπάθεια, καταστάσεις και συνθέσεις όπως οι δυνατότητες του διαδυκτύου και των άλλων gadgets επικοινωνίας, τις οποίες καταστάσεις τα νέα παιδιά τις θεωρούν αυτονόητες μέσα στη ματιά τους. Σε λίγο, η εικόνα θα έχει γίνει ο κυρίαρχος και πλέον άμεσος τρόπος επικοινωνίας σε έναν κόσμο όπου τα σημεία της γλώσσας θα υποχωρούν σε μια μεταγλώσσα εικόνων και ταχύτατης ανταλλαγής ερεθισμάτων. Μόλις οι νέες τεχνολογίες οι οποίες πάντοτε ήταν απόλυτα συνυφασμένες με την εξέλιξη του κινηματογράφου, δείξουν το σύνολο των όσων μπορούν να κάνουν και φτάσουν στην επαφή με την ίδια τη ρίζα του βλέμματος που έχει ο θεατής για το Σινεμά, τότεβ¦ ναι! Τότε θα μιλήσουμε για το πραγματικά ΝΕΟ στον Κινηματογράφο. Τo πνεύμα, ο νους θα μπορεί να αναγνωριστεί ως η τελική πηγή της πραγματικότητας και το Σινεμά θα έχει την προφανέστερη των σχέσεων ως τέχνη που θα αποκαλύπτει άμεσα πλέον αυτή τη διάδραση. Ξέρετε¦ τότε μάλλον ταινίες σαν τον Μπούνμι θα χαρακτηριστούν κλασικές».
πηγή: http://cinedogs.gr/αταξινόμητα/apichatpong-weerasethakul/#sthash.xViWpUEm.3IhUITND.dpbs
Last edited:
Re: Ποιά Ταινία Μόλις Είδατε?
Τώρα σοβαρά, περιμένεις να σου πω τη χρονολογία γέννησης της μουσικής, ας πούμε; Και να σου το επιβεβαιώσω και με παραπομπή; μας τρολαρεις η μας τρολαρεις;
Τώρα σοβαρά, περιμένεις να σου πω τη χρονολογία γέννησης της μουσικής, ας πούμε; Και να σου το επιβεβαιώσω και με παραπομπή; μας τρολαρεις η μας τρολαρεις;
Cicadelic Ranger
AVClub Fanatic
- 16 December 2014
- 15,693
Re: Ποιά Ταινία Μόλις Είδατε?
Η μουσικη γεννηθηκε με την "γεννηση" του ανθρωπου. Οταν ξαπλωνε να ησυχασει, ισως σε μια σπηλια και προσπαθοντας ισως να κοιμηθει αναμεσα σε δυο αγωνιες, μεσα στην υσηχια της νυχτας αφουγκραζοταν με το αυτι καταχαμα, τον ρυθμο της καρδιας του...
Η μουσικη γεννηθηκε με την "γεννηση" του ανθρωπου. Οταν ξαπλωνε να ησυχασει, ισως σε μια σπηλια και προσπαθοντας ισως να κοιμηθει αναμεσα σε δυο αγωνιες, μεσα στην υσηχια της νυχτας αφουγκραζοταν με το αυτι καταχαμα, τον ρυθμο της καρδιας του...