Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Ποιά ταινία μόλις είδατε?
+1
Οχι για τη βαθμολογια σου (εγω μαλλον θα ημουν πιο αυστηρος), αλλα γιατι σιγουρα αξιζει τον κοπο.
Εχει 1-2 στιγμες με τις οποιες πεθαινω στα γελια και μονο που τις θυμαμαι.
Εγω αντιθετα θα του προτεινω να αυτομπαναριστει, για να συνεχισει να βλεπει τετοιες ταινιαρες. Οσο καθεται και γραφει εδω μεσα, δε βλεπει τιποτα ο αχαιρευτος!
Και επειδη με εμπνευσατε, θα σας προτεινω κι εγω ταινιαρα απο Πολωνια που ειδα προσφατα (αμα τη βρειτε γραφτε μου)
https://www.imdb.com/title/tt7203520/?ref_=nv_sr_6?ref_=nv_sr_6
To συστημα βαθμολόγισης μου μπάζει... και ειναι αυστηρά για εμένα.
πχ μια ταινία που τις βάζω 7 μπορεί να μου αρέσει περισσότερο (ή πιο σωστά, να περάσω καλύτερα) απο μια ταινία που τις έβαλα 8.
ομως αυτες που βάζω απο 8 και πάνω, θέλω να τις ξαναδώ, γιατι διάφορους λόγους. Ενω αυτές με 7 και κάτω, δεν θα τις ξαναδώ και σχεδόν διαγράφονται απο την μνήμη μου, γιατί δεν εχει κάτι καλλιτεχνικό που να με ενδιαφέρει ή μια εκρεμμότητα, που θα με κάνει να τις ξαναεπισκευτώ. πχ Logan, Police story, το μεγάλο φαγοπότι, Le silence de la mer, Mandy, sid and nancy, howard ends, a room with a view, shape of water, dunkirk, raw, it comes at night κτλ. Ισως ομως τις ξαναδώ και αυτές, λογο παρέας.
Αν μιλήσω για τις ταινίες που ειδα τελευταία, θα μπαναριστώ λογο ύβρης και προσβολής των Θείων, οχι των δικών μου

και οπως πάντα (οταν δεν υπάρχουν επιχειρήματα να αντικρούσουν μια γνώμη) θα κατηγορηθώ για άσχετα μηνύματα και spam.
Μα ειναι δυνατόν ενας ανοιχτά ομοφυλόφιλος και άθεος, να εχει κάνει την πιο απλή, ταπεινή, πνευματική και βαθία πανανθρώπινη ταινία για τον Jesus, περιορίζοντας στο ελάχιστο τα μεταφυσικά φαινόμενα?
πολύ μακριά απο τον Jesus που παρουσιάζει το αστραφτερό και ξεκάθαρα πιο υλιστικό Hollywood...
«Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο», του Πιερ Πάολο Παζολίνι
http://cinedogs.gr/reviews/κατά-ματθαίον-ευαγγέλιο-του-πιερ-πάολ/
Μονο και μόνο για το λόγο Του και τα θαύματα που παρουσιάζονται στην πίο απλή τους μορφή, και φυσικά στην σταύρωση Του, οπου όλη η βαρύτητα δίνεται στην μάνα που χάνει ενα παιδί... σκηνή ανθολογίας και ανθρωπίας, πάνω απο κάθε θρήσκεια.
Αλλα όπως προείπα, το Αccatone το έχω πιο ψηλά.
Ο μεγάλος Ραφαηλίφης, δεν μπόρεσε να δει το μεγαλείο, ουτε του accatone αλλα πολύ περισσότερο του Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, οι κριτικές του στο Βήμα, ηταν γραμμένες σε πολύ νεαρή ηλικία...ισως ομως δεν μπόρεσε να συντονιστεί με το πνεύμα του μεγάλου ποιητή Pasolini.