Tελευταια ειδα 2 φιλμ του Σπιλμπεργκ.
Για το ενα, το τελευταιο εγραψα στο αντιστοιχο νημα. Και βαθμολογησα ευνοϊκα μετριο ενω αξιζε κακο. Και μονο επειδη ηταν Σπιλμπεργκ.
Ξερω δεν εκανα καλα.
Μεγαλη απογοητευση το φιλμ, γλιστραει πανω στην μετα xfiles μοδα του "τι μας κρυβει η κυβερνηση" και καλα λες και τους εξωγηινους μας κρυβει και οχι αλλα αμεσα.
Τελος παντων, ενα συνεχες και ανουσιο κυνηγητο, το πλυ Ιντιανα Τζοουνς δημιουργει εθισμους απ'οτι φαινεται, με τελειως ηλιθιες σκηνες, που ουτε για παιδικο φιλμ δεν ειναι αποδεκτες.
Οι ηθοποιοι απολυτα επιφανιακοι, ιδιως αυτη που εκανε την σπικερινα, με ολες τους αμερικανικους μορφασμους που θα βλεπαμε σε σαπουνοπερα.
Οι "κακοι" ειναι "ιδιωτικη οργανωση" και φυσικα κανουν το κουμαντο τους σε ολους, χωρις να καταλαβαινουμε πως και γιατι, μονο ο Ατραποπουλος λειπει. Εχουν διαρροες απο παντου αλλα μονο το σακκιδιο ελειπε για να αναστατωθουν. Και στο τελος αλλαζουν γνωμη. Δε μαμιεται αστο να το πουν...
Και τι να πουν.... Τελικα τιποτα. Γιατι το ολο φιλμ ειναι τιποτα. Δεν εχει καμμια βαση να δωσει. Οποτε και ετσι τελειωνει.
Διαλυθειτε δεν εχει τιοποτα να δειτε. Την επομενη φορα θα σκεφτουμε ενα σεναριο ισως και θα ξανακανουμε αρπαχτη.
Απογοητευση λοιπον το
Disclosure Day και ο τιτλος και μονο θεωρω οτι ειναι απατη:
°°°°°°°°°°°°°°
Το δευτερο που ειδα ηταν ενα που ειχα προσπερασει, γιατι απο το θεμα ειχα καταλαβει οτι δε θα μου αρεσε. Επιρεαστηκα απο εναν νεαρο (σχετικα) που ειπε οτι το φιλμ αυτο τον επηρεασε οσο τιποτα, οτι γιαυτον που ειναι Σπηλμπερικος ειναι το φιλμ παρακαταθηκη του μαιτρ και διαφορα τετοια, και ειπα δε βαζω μπρος να το δω μηπως εχασα κατι απ τη ζωη μου ;
Και προκειται για το φιλμ
Ready Player One
Tι το θελα... μαπα το καρπουζι.
Παιδιαστικο και αντιστοιχο ηλεκτρονικων παιχνιδιων ( η ψηφιακων τα λεμε τωρα). Γιατι τελικα περι αυτου προκειται, ενα ηλεκτρονικο παιγνιδι μονο που εσυ δεν παιζεις.
Σαν να καθεσαι να κοιτας αυτους που παιζουν. Υποτιθεται για εναν ανωτερο σκοπο.
Στην καλυτερη αφελες και παιδιαστικο, αν οχι ψευτια και αρπαχτη (και παλι) προοθοντας την εικονα ενος εγκλεισμενου κοσμου, η καλυτερα Μετα-κοσμου, και ενος εγκλεισμενου σε αυτο ατομου, η καλυτερα μετα-ατομου. Οπου η σωτηρια ειναι virtual.
Μετα καθησα και σκεφτηκα, γιατι του αρεσε τοσο αυτου του νεου και τον "σημαδεψε". Και μου φανηκε ξεκαθαρο: γιατι ειναι "νεαρος" (Κατω των 40 δηλ και ανω των 30)
Και ηδη σε αυτη την γεννια συνηθησαν να ζουν σε ενα παραλληλο ψηφιακο χωρο, με μια οθονη στο χερι η μεσα σε μια καψουλα παιχνιδιου σαν να αποτελουν μερος μιας κονσολας.
Τελικα καθομαι και σκεφτομαι ποτε εκανε ο Σπιλμπεργκ τελευταια ενα σοβαρο φιλμ που μου αρεσε. Και το τελευταιο του ηταν το Αλογο του Πολεμου, Ταινιαρα με πραγματικο θεμα και ψυχη. Σεναριο που δουλευτηκε με πονο. Και κοπιαστηκε να βγει νοημα.
Αντε και η Γεφυρα των Κατασκοπων.
Μετα, μετριοτητες, και λειπει ενα βασικο. Αυτο που ειπα για το Αλογο. Ψυχη.
Kριμα