Ποιότητα cd vs streaming vs HI-Res audio vs Βινύλιο

Please, elaborate.

Ποια ειναι η διαφορα μεταξύ των δυο προδιαγραφών?
Έχει να κάνει με τη χωροθετηση?
Έχει να κάνει με την ένταση?
Έχει να κάνει με το σημείο κρος?
Έχει να κάνει με την επιλογή εξοπλισμού?
Με όλα! Υπάρχει ολόκληρη βιβλιογραφία σχετικά.
Για αρχή:
Tomlinson Holman 5.1 Surround Sound: Up and Running
Σε διάφορες εκδόσεις και επανεκδόσεις. Το διάβασα εδώ και κάτι χρόνια. Σημειώνω ότι ο Tomlinson Holman είναι εφευρέτης (μαζί με άλλους φυσικά) του Surround Sound και ένας από την ομάδα που όρισε τα standards.

Έκτοτε βέβαια έχουν εξελιχθεί αλλιώς τα πράγματα. Η κυριότερη εξέλιξη:
Παρά τη σαφή ποιοτική ανωτερότητα του ως format μουσικής αναπαραγωγής ο Surround (5.0 ή 5.1) ήχος δεν κατόρθωσε να καθιερωθεί. Και παρέμεινε μόνο ως format κινηματογραφικού ήχου. Για οικονομικούς και σοβαρούς πρακτικούς λόγους.
Η απλή 2κάναλη στερεοφωνία απλά συνέχισε να κυριαρχεί στη μουσική αναπαραγωγή. Οι δύο κόσμοι ακολούθησαν χωριστούς δρόμους.
 
Last edited:
Εχει κανει με το οτι dsp και σαμπ και μαλιστα παραπανω απο ενα κανει αφυσικο το ακουσμα της μουσικης.
Αλλο να μου αρεσει κατι διαφοροποιημενο απο την αρχικη εγγραφη, κι αλλο να θεωρουμε οτι ειναι ο σωστος τροπος να ακουμε ολοι.
Ειναι καθαρα θεμα γουστου και oxi αυτο που λεμε hi end.
Μα όχι. Αντιθέτως. Με το sub αυτο που πετυχαίνεις ειναι να ακούς το πλήρες φάσμα της εγγραφής όπως το συνέλαβε ο καλλιτέχνης και όχι μέρος αυτού.
Με τα πολλα subs απλα το πετυχαίνεις βέλτιστα και σε περισσότερο χώρο. Δεν ειναι απαραίτητο να φουσκώσεις τις κάτω συχνότητες. Ούτε συζητάμε για sub μιας συχνότητας. Μιλάμε για ακριβές σωστές υλοποιήσεις.
Σε ενα συμβατικό χωρο, έρχεσαι πολύ πιο κοντά στην εγγραφή με dsp και subs. Αν μιλάμε για dedicated χωρο με μελέτη κατα την κατασκευή ως προς τη γεωμετρία και τη χωροθετηση των συσκευών τότε ναι. Ενα συμβατικό δικαναλο με τα σωστα ηχεία, πιθανόν τριδρομα με μοναδα 10 ιντσων και βάλε, ή πολλές πολλές μικρότερες και τα απαραίτητα ενισχυτικά να μπορεί να αποδώσει καλύτερα το δικαναλο πάντα προγραμμα γιατι για αυτο μιλαμε. Αφου δεν υπάρχουν οι περιορισμοί της δειγματοληψιας του dsp (24/48 συνηθως) κατά την αναπαραγωγή αρχείων υψηλής ανάλυσης. Καιζσε ενα τέτοιο χωρο, εχει όντως νόημα η σύγκριση και του πικάπ με το ψηφιακό πλέον. Αν και, αν έχω καταλάβει καλα, το πικάπ εχει κάποιους ευγενείς περιορισμούς ως προς την πληροφορία στο χαμηλό, εχει μη αποφευξιμο θόρυβο επιφάνειας και φυσικά τη φθορά του δίσκου αυτού καθεαυτού.
 
Με όλα! Υπάρχει ολόκληρη βιβλιογραφία σχετικά.
Για αρχή:
Tomlinson Holman 5.1 Surround Sound: Up and Running
Σε διάφορες εκδόσεις και επανεκδόσεις. Το διάβασα εδώ και κάτι χρόνια. Σημειώνω ότι ο Tomlinson Holman είναι εφευρέτης (μαζί με άλλους φυσικά) του Surround Sound και ένας από την ομάδα που όρισε τα standards.

Έκτοτε βέβαια έχουν εξελιχθεί αλλιώς τα πράγματα. Η κυριότερη εξέλιξη:
Παρά τη σαφή ποιοτική ανωτερότητα του ως format μουσικής αναπαραγωγής ο Surround (5.0 ή 5.1) ήχος δεν κατόρθωσε να καθιερωθεί. Και παρέμεινε μόνο ως format κινηματογραφικού ήχου. Για οικονομικούς και σοβαρούς πρακτικούς λόγους.
Η απλή 2κάναλη στερεοφωνία απλά συνέχισε να κυριαρχεί στη μουσική αναπαραγωγή. Οι δύο κόσμοι ακολούθησαν χωριστούς δρόμους.
Ειλικρινά, δεν έχω χρόνο να εντρυφήσω στο συγκεκριμένο βιβλίο. Ας παραμείνουμε στο (συ)ζητούμενο που ειναι η αναπαραγωγή δικαναλου ήχου και ας θεωρήσουμε οτι το στήσιμο των subs εχει γινει βάσει των όσων προβλέπονται για αυτο.
 
Μα όχι. Αντιθέτως. Με το sub αυτο που πετυχαίνεις ειναι να ακούς το πλήρες φάσμα της εγγραφής όπως το συνέλαβε ο καλλιτέχνης και όχι μέρος αυτού.
Με τα πολλα subs απλα το πετυχαίνεις βέλτιστα και σε περισσότερο χώρο. Δεν ειναι απαραίτητο να φουσκώσεις τις κάτω συχνότητες. Ούτε συζητάμε για sub μιας συχνότητας. Μιλάμε για ακριβές σωστές υλοποιήσεις.
Σε ενα συμβατικό χωρο, έρχεσαι πολύ πιο κοντά στην εγγραφή με dsp και subs. Αν μιλάμε για dedicated χωρο με μελέτη κατα την κατασκευή ως προς τη γεωμετρία και τη χωροθετηση των συσκευών τότε ναι. Ενα συμβατικό δικαναλο με τα σωστα ηχεία, πιθανόν τριδρομα με μοναδα 10 ιντσων και βάλε, ή πολλές πολλές μικρότερες και τα απαραίτητα ενισχυτικά να μπορεί να αποδώσει καλύτερα το δικαναλο πάντα προγραμμα γιατι για αυτο μιλαμε. Αφου δεν υπάρχουν οι περιορισμοί της δειγματοληψιας του dsp (24/48 συνηθως) κατά την αναπαραγωγή αρχείων υψηλής ανάλυσης. Καιζσε ενα τέτοιο χωρο, εχει όντως νόημα η σύγκριση και του πικάπ με το ψηφιακό πλέον. Αν και, αν έχω καταλάβει καλα, το πικάπ εχει κάποιους ευγενείς περιορισμούς ως προς την πληροφορία στο χαμηλό, εχει μη αποφευξιμο θόρυβο επιφάνειας και φυσικά τη φθορά του δίσκου αυτού καθεαυτού.
Aυτο που λες ειναι ισοπεδωμα ολων των πηγων με ψηφιακη επεξεργασια.
Ο,τι και να παιζεις να ακουγεται το ιδιο.
Επισης, ποια ειναι τα κομματια που κατεβαινουν τοσο χαμηλα και χρειαζεσαι σαμπ για να εχεις πληρη χαμηλο;
Ενα καλα υλοποιημενο μεγαλο ηχειο που κατεβαινει χαμηλα, καλυπτει αν οχι ολη τη μουσικη που ακουμε, τουλαχιστον το 90%.
Μια επιπλεον επεξεργασια θα μας βελτιωσει καποιες συχνοτητες και θα μας χαλασει κατι αλλο.
Ξαναλεω, αν εσενα σου αρεσει εμενα μου περισσευει.
Αλλα, αν θες να φτασεις οσο πιο κοντα γινεται στην αρχικη εγγραφη τα dsp τουλαχιστον στη παρουσα φαση ειναι ακαταλληλα.
 
"Ενα καλα υλοποιημενο μεγαλο ηχειο που κατεβαινει χαμηλα, " απαιτει ΚΑΙ μεγαλο χωρο καταλληλα διευθυτημενο - αν οχι διαμορφωμενο. Οταν εβαλα ενα 8" SVS 3000 micro + Harbeth 30.1 στον μη διευθυτημενο - και εννοειται μη διαμορφωμενο- χωρο μου, ο ηχος "γεμισε" και αισθανοσουν μια "ολοκληρωση" ακροασης. Σωστο ή οχι ... αλλο θεμα! Με ενα SVS 2000 ολα ηταν πιο εμφατικα, μα ηταν προφανες οτι χρειαζοταν εξτρα ρυθμισεις που καναμε με ενα mini dsp. Απο φανατικα μη-subακιας για stereo εγινα ...subακιας!
 
  • Like
Reactions: mdvq and Panoramix
Γιατί μπερδεύετε την παραγωγή μουσικής με την αναπαραγωγή της ξανά;
Το βασικό είναι καταρχάς η ορθή απόκριση του συστήματος αναπαραγωγής. Αν χαλάνε τον ήχο τα dsp και είναι προτιμότερο να παίζεις χωρίς αυτό και κατ' επέκταση να ζεις με τα πιο χοντρά λάθη που προκύπτουν από τη μη χρήση του, είναι άλλο θέμα.
Στην πραγματικότητα η ενσωμάτωση του sub έχει πολύ δουλειά που οι περισσότεροι βαριουνται να κάνουν, θα πειραματιστούν λίγο, θα απογοητεύουν γιατί θα ανακαλύψουν ότι οι ενεργειές τους δεν φτάνουν για να φέρει το αποτέλεσμα που πρέπει και θα το αφήσουν, γυρνώντας στην ευκολία των καλωδίων... 😜

Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι λάθος η πρόσθεση του δρόμου εκείνου που θα εκτείνει το φάσμα στο κάτω μέρος, δίνοντας πιο πλήρες το παράθυρο της πληροφορίας. Απλά δεν είναι όλοι μηχανικοί ήχου για να ξέρουν πως πρέπει να γίνεται αυτή.

Άμα θέλετε μπορώ να σας πω και ιστορίες και περιπτώσεις. Όλα έχουν να κάνουν με το τι προσδοκά κάνεις και τι νομίζει ότι θα εισπράξει σε σχέση με την επένδυση σε προσπάθεια και χρήματα.
 
@Pleo
Πες τα! Πες τα!
Το καλό αποτέλεσμα χρειάζεται πολλή δουλειά και εκεί οι πιο πολλοί κολλάνε. Χρειάζονται και μετρήσεις που ανεβάζουν το κόστος.
Μετά αρχίζουν οι συζητήσεις, φταίει το ένα, φταίει το άλλο...
 
Πες, πες :)

Τυπική περίπτωση όπως χιλιάδες άλλες. Πήρε sub, θέλει να το βάλει να παίζει στο δικάναλο. Ε, εκεί σιγά σιγά ανακαλύπτεις ότι θέλεις κατόπιν να πειραματιστείς με τη θέση, να βρεις και τρόπο να κόψεις το πλήρες φάσμα από τα ηχεία (του sub το φίλτρο επάνω του κόβει μόνο μέχρι που θα παίζει αυτό) και φυσικά όλο αυτό να γίνει με ίσιωμα της απόκρισης (κατηφορικό αλλά ίσιωμα όσο γίνεται).

Ωραία, το sub δικό του φίλτρο έχει, έχει και δικό του auto eq, που είναι και παραμετροποιήσιμο. Με τα υπόλοιπα κομμάτια όμως του συστήματος; Προφανώς θέλεις DSP κι εκεί.
Και κάπου εδώ αρχίζουν οι υποθέσεις και οι αντιπαραθέσεις. Ναι αλλά δεν είναι του ίδιου επιπέδου η γνωστή σε όλους λύση για παράδειγμα στην ποιότητα των εξαρτημάτων που χρησιμοποιεί. Ναι αλλά (από την άλλη πλευρά) τι να τα κάνεις τα ανώτερα εξαρτήματα όταν το αποτέλεσμα είναι περισσότερο λάθος γιατί δεν υπάρχει η διόρθωση χωρίς αυτή;

Από την εμπειρία μου το συμπέρασμα που έχω βγάλει είναι ότι πολύ λίγοι έχουν τη διάθεση και την υπομονή να πειραματιστούν μέχρι του τελευταίου σημείου. Ποιο είναι αυτό; Αφού τα έχουν φέρει όλα ίσα και αξιόπιστα σωστά, να συνεχίσουν με τον ίδιο τρόπο (μέσω του DSP δηλαδή) να φέρνουν τον ήχο σιγά σιγά προς τις προτιμήσεις τους, μέχρι να τον φτάσουν εκεί που θέλουν.
Τα παραπάνω δεν γίνονται από τη μια στιγμή στην άλλη. Ακόμα και να φέρεις άνθρωπο να στα ρυθμίσει, γλιτώνοντας τόνους ωρών, θα πρέπει να περάσουν και πολλοί τόνοι ωρών ακόμα μέχρι να καταλήξεις κοντά σε αυτό που θέλεις.

Τώρα τα τι ήθελε ο καλλιτέχνης και τι κάνουν τα στούντιο κλπ. είναι εκτός θέματος της συζήτησης της αναπαραγωγής. Ό,τι θέλει κάνει και ο καλλιτέχνης και το στούντιο και όσοι ασχολούνται με την παραγωγή. Εμάς τι μας ενδιαφέρει; Μας ενδιαφέρει να έχουμε σωστά να παίζει το σύστημα της αναπαραγωγής μόνο.