Πώς να είναι ο θάνατος?

[tegonik]

μακάβριο θέμα...όλοι το έχουμε σκεφτεί μα δεν τολμούμε να το συζητήσουμε..
με αφορμή τον θάνατο ενός φίλου συμμαθητή μου ο οποίος απεβίωσε χθές απο ξαφνική ανακοπή ενώ οδηγούσε (ευτυχώς με 20km και σταμάτησε σε ένα δέντρο στο πεζοδρόμιο της λεωφόρου Αλεξάνδρας) εκτός του σοκ που έπαθα (35 χρονών - αθλητής σε όλη του τη ζωή - χωρίς καταχρήσεις - αντίθετα με έμενα ) άρχισα έντονα να σκέφτομαι πως νιώθεις την στιγμή που πεθαίνεις...και είπα να το μοιραστώ μαζί σας..τουλάχιστον με αυτούς που τολμούν να συζητήσουν κάτι τέτοιο..

Το σκέφτομαι όλη μέρα σήμερα (μιάς και εγώ κάποια στιγμή στα σίγουρα θα καταλήξω στο χώμα αργά ή γρήγορα ) και απορω για το πως μπορεί να νιώθεις εκείνη τη στιγμή.

Σίγουρα φόβο....άλλα τί άλλο..τι μπορεί να νιώθεις εκείνη τη στιγμή?

 

[Maestro]

Μπρρρρρρρ......


Υποθέτω έχει να κάνει με τη φάση που βρίσκεται ο καθένας... αν είσαι νέος, φόβο, αν είσαι πολύ γέρος, γαλήνη, αν είσαι πολυ άρρωστος, ανακούφιση...

 

[sakisxas]

Μπα σε καλό σου βραδιάτικα κι εσύ....φτου φτου..
Πως να ναι;
Αν μας ακούει κανένας απο κει ψηλά,ας μας στείλει κάποια ένδειξη πως είναι...

Πέρα απο την πλάκα,συλληπητήρια για τον φίλο-συμμαθητή σου.

 

[Σπύρος Σούρλας]

Ὁ θάνατος οὐδὲν πρὸς ἡμᾶς· τὸ γὰρ διαλυθὲν ἀναισθητεῖ͵ τὸ δ´ ἀναισθητοῦν οὐδὲν πρὸς ἡμᾶς.

μτφρ:Ο θάνατος δεν είναι τίποτε για εμάς, διότι αυτό που έχει αποσυντεθεί δεν αισθάνεται και αυτό που δεν αισθάνεται δεν είναι τίποτε για εμάς...


Επίκουρος..

Πάμε παρακάτω?
Δηλαδή σέ κανά άλλο θέμα?(ΙΜΗΟ).
Συλλυπητήρια.

 

[more peers]

Το πως νοιώθεις πριν το θάνατο δύσκολα θα το μάθεις μιας και όσοι το γνωρίζουν δύσκολα θα μας το πούν.

Ας ελπίσουμε ότι θα έχουμε το χρόνο για δυο τρείς καλές αναμνήσεις και αυτό είναι όλο!

Συλληπητήρια για το φίλος σου!

 

[DIPIE]

Απελπιστικά μόνος...

 

[sakisxas]

Απελπιστικά μόνος...

Μη το λές...έχεις και τον..Χάρη παρέα.:music-smiley-005:

 

[opsim]

Re: Απάντηση: Πώς να είναι ο θάνατος?

Μη το λές...έχεις και τον..Χάρη παρέα.:music-smiley-005:

Ίσως επειδή η αίσθηση του χιούμορ μου είναι κατά τι αμβλυμένη σήμερα αδυνατώ να καταλάβω το τελευταίο σχόλιο...

 

[tegonik]

Εγώ πιστεύω ότι λογικά ...αν το έχεις πάρει χαμπάρι και δεν είναι εντελώς ξαφνικό...και πέρνοντας παράδειγμα απο εμένα..πρέπει να σκέφτεσαι τους ανθρώπους που αγαπάς και που ξαφνικά νιώθεις ότι τους χάνεις..και πάς κάπου μόνος σου...

 

[Δημήτρης Ιωάννου]

Απάντηση: Re: Απάντηση: Πώς να είναι ο θάνατος?

Ίσως επειδή η αίσθηση του χιούμορ μου είναι κατά τι αμβλυμένη σήμερα αδυνατώ να καταλάβω το τελευταίο σχόλιο...

Εννοεί-προφανώς-τον..Χάρο !

Μπρρρ..
Νυχτιάτικα..:7SFGSFG:

 

[jpil]

Φόβο νοιώθεις τώρα που το σκέφτεσαι εκείνη τη στιγμή δεν νομίζω να νοιώθεις κάτι, ίσως αμέσως μετά καταλαβαίνεις ότι κάτι συνέβει αλλά είσαι μόνο μια ψυχή χωρίς σώμα και αισθήματα.

Άποψη μου, συλληπητήρια για το φίλος σου!

 

[Maestro]

Re: Απάντηση: Πώς να είναι ο θάνατος?

Ὁ θάνατος οὐδὲν πρὸς ἡμᾶς· τὸ γὰρ διαλυθὲν ἀναισθητεῖ͵ τὸ δ´ ἀναισθητοῦν οὐδὲν πρὸς ἡμᾶς.

Mετά απ'αυτό τι να πει κανείς...

 

[tigergreg]

ΠΑΓΕΡΟΣ ΚΑΙ ΑΤΕΛΕΙΩΤΟΣ ΥΠΝΟΣ.......

 

[giannis k.]

μαλλον καπως έτσι:

και μετα το τιποτα!??

 

[chrisssb]

Την εμπειρία του Τούνελ, την είχα πριν πολλά χρόνια (το 91).
Δεν ξέρω αν έτσι είναι ο θάνατος, πάντως το συναίσθημα που είχα τότε ήταν τόσο υπέροχο που σχεδόν ήμουν θυμωμένος όταν με επαναφέρανε...

Τεσπα κατά τη δική μου άποψη ο θάνατος πρέπει να είναι η άχρονη και απόλυτη συνειδητοποίηση των πάντων...

Δεν φοβάμαι καθόλου το θάνατο αυτόν καθεαυτόν, τη διαδικασία μέχρι εκεί είναι που φοβάμαι.

 

[jim...]

Ας είναι όπως θέλει αρκεί να έρθει στην ώρα του, ιδιαίτερα για τους τριγύρω μας...

 

[suzakias]

πτου πτου, φιλε μου τα Συλληπητηρια μου. Θα σου πω εγω που βρηκα τον πετρο πριν 5 χρονια, μουδιασμα, φοβος, σοκ, λες μεσα σου οχι σε μενα....τι εκανα εχω παιδια πισω μου τι θα κανουν...ενα ασπρο συνεφο και σε πολλη λιγο χρονο, εισαι παλι κοντα στους δικους σου. Ας ειναι καλα ο Αγιος Ραφαηλ.

 

[Κακαλιός Στέργιος]

Τα συλληπητήριά μου για το φίλο σου.

Αν το δεις φιλοσοφικά, η μόνη αλήθεια στη ζωή είναι ο θάνατος.

οκ.

Όλοι εκεί θα καταλήξουμε, οπότε δε θέλει και πολλή στεναχώρια.

Με απασχολεί, κυρίως επειδή έχω γονείς σε μεγάλη ηλικία.

Δε μπορώ ούτε να σκεφτώ αυτό που ούτως ή άλλως θα συμβεί.
Αν όλα πάνε καλά βέβαια.

Έλα όμως που δεν έχει σειρά αυτό το πράμα.

Θα γούσταρα να "φύγω" με τον τρόπο που μου κάνανε νάρκωση πριν 15 χρόνια σε μια εγχείρηση. Τίποτα δε κατάλαβα και όταν ξύπνησα ήταν σαν να ξαναγεννήθηκα.

Αλήθεια είναι ότι ο άνθρωπος γίνεται καλύτερο ον όταν έρχεται κοντά στο θάνατο, όταν αισθάνεται να "πλησιάζει" η ώρα...

Μερικές φορές που πηγαίνω στα νεκροταφεία για να ανάψω κανα κεράκι βλέπω τις ηλικίες...7, 13, 10, 20, 30....


...και δοξάζω το Θεό που με αφήνει να ζω ακόμα...δευτερόλεπτο-δευτερόλεπτο...

...και μου φεύγουν οι κακίες, τα μίση και τα πάθη...

 

[Λάκης]

φανταζομαι μια πλυμμηρα συναισθηματων πριν και το απολυτο τιποτα οπως ημασταν πριν γεννηθουμε,μετα.

 

[hvoul]

Ένας φίλος μου 26 χρονών, είχε την ίδια απορία και αποφάσισε να το ανακαλύψει μόνος του, Δευτέρα συζητούσαμε και μου έλεγε ''δεν βαριέσε τα έχω δει όλα'' εγώ, 15 χρόνια μεγαλύτερος προσπαθούσα να του πώ οτι δεν έχει δει ακόμα τίποτα, γιατί είναι πολύ νέος, μήν ξέροντας βέβαια οτι την Τετάρτη θα αυτοκτονούσε με γκάζι χωρίς σημείωμα, χωρίς τίποτα απολύτως!!!