Πώς να είναι ο θάνατος?

[jpil]

και μετα το τιποτα!??

ή Αιωνιότητα;

 

[Tzimisce]

Κατ' αρχάς τα συλλυπητήριά μου... Κρίμα...

Όσο για την ερώτηση, όσο προετοιμασμένος και να νομίζει ότι είναι κάποιος (ε, νομίζω ότι όλοι ξέρουμε που θα καταλήξουμε) εκείνη τη στιγμή σίγουρα τον κατακλύζει ο φόβος για το άγνωστο... Αγωνία, αυτοκριτική ίσως ακόμη και απόλυτη διαύγεια...

 

[tegonik]

εγώ αυτό που σκέφτομαι δεν είναι ο δικός μου θάνατος...αυτό είναι κάτι με το οποίο έχω συμβιβαστεί. Αυτό που με κάνει ράκος είναι όταν σκέφτομαι ότι μπορεί να χάσω πρώτα ανθρώπους που αγαπάω.Ανθρπωπους που δεν μπορώ να φανταστω την ζωή μου χωρίς αυτους...

 

[bisbikoulas]

Αυτό είναι που κάνει το θάνατο πιο τρομακτικό... Το γεγονός ότι όλοι τον βιώνουμε απο την πλευρά του ανθρώπου που μένει πίσω...

Αυτός που πεθαίνει μπορεί να γυρνάει πίσω απο εκεί που ήρθε. Που είναι αυτό? κανείς δεν θυμάται...

Πάντως προσωπικά πιστεύω ότι μερικές ευχάριστες εμπειρίες στη ζωή, αγάπη από τους ανθρώπους και ίσως και η τέχνη κάνουν τον θάνατο πιο υποφερτό...

 

[tegonik]

Πάντως προσωπικά πιστεύω ότι μερικές ευχάριστες εμπειρίες στη ζωή, αγάπη από τους ανθρώπους και ίσως και η τέχνη κάνουν τον θάνατο πιο υποφερτό...

Ναι...αυτό πιστεύω και εγώ..

 

[chrisssb]

Κατ' αρχάς τα συλλυπητήριά μου... Κρίμα...

Όσο για την ερώτηση, όσο προετοιμασμένος και να νομίζει ότι είναι κάποιος (ε, νομίζω ότι όλοι ξέρουμε που θα καταλήξουμε) εκείνη τη στιγμή σίγουρα τον κατακλύζει ο φόβος για το άγνωστο... Αγωνία, αυτοκριτική ίσως ακόμη και απόλυτη διαύγεια...[/QUOTE]


:SFGSFGSF:

 

[AlexTheodin]

Δεν πιστεύω στην ψυχή με την μεταφυσική της έννοια. Νομίζω οτι η ψυχική σφαίρα είναι το αποτέλεσμα σύνθετων διεργασιών του εγκεφάλου και όταν αυτός σταματάει να λειτουργεί, παύει και αυτή να υπάρχει. Μια μηχανή που σταμάτησε να λειτουργεί. Και όπως συμβαίνει με τις μηχανές, μετά έρχεται η ανακύκλωση...

Ο θάνατος είναι ότι είναι για τους ζωντανούς.