Πόσο πιό απλα ήταν τα πράγματα τοτε...δηλ 57 χρόνια πριν

Ο τιτλος του νηματος ειναι παντελως αστοχος. Τοτε, το '69, δεν ηταν καθολου απλα τα πραγματα, και δεν εννοω μονο στα στερεοφωνικα, αλλα παντου και καθ' ολοκληριαν.
Βεβαια, για τα στερεο, η χειροτερη εποχη ηταν επι υπουργιας Μητσοτακη που διπλασιασε τον φορο στα "παιγνιδια" μας, κι ενας προ+τελικος Nakamichi (εισαγωγικο) που ειχα παραγγειλε, με...ματωσε!
 
Εγω θα πω για οχι τοσο παλια αλλα για το 1997 που αγορασα ενα radio cd Pioneer για το αυτοκινητο 250000 δρχ λεγοντας φυσικα στην γυναικα μου οτι εκανε 50000 δρχ.

Η μικρη μου κορη τοτε νομιζε οτι το radio cd ειναι σαν τα παιχνιδια που δουλευαν με κερμα αλογακια και και αυτοκινητακια και εριξε ενα 100αρικο στην υποδοχη του cd και φυσικα με τους κραδασμους διαλυθηκε η κεφαλη . Ακομα το θυμαμαι και με τσουζει .

Ενα δευτερο 1987 αγορασα το πρωτο μου cd player . Δυστυχως το αγορασα απο καταστημα της γειτονιας μου τοτε και ο ανοητος με εδωσε στεγνα στην μανα μου οτι εκανε 76000 δραχμες . Η συνεχεια στο σπιτι ηταν δραματικη ακομα το θυμαμαι σαν τωρα .
 
Λογική υπάρχει. Διοτι συγκρινουμε πράγματα στην ιδια κατηγορία.
Εγω τους δικους τοσο τους αγόραζα
Το 1972 αγόρασα τον πρώτο δίσκο μου 33 στροφών, με το παιδικό χαρτζηλίκι ... στοίχισε 180 δραχμές ... το θυμάμαι γιατί μέχερι να τον χάσω είχε στην πλάτη το μικρό αυτοκόλλητο με την τιμή ... τα 45αράκια, στοίχιζαν 45 δραχμές
 
Αυτο που ειπε στο #29 ο @Skakinen
νομίζω σας το εξήγησα σαφώς.
μαλλιαρή καθαρεύουσα.
Επεξήγηση (για όσους δεν το έζησαν):
κατά την 7ετία είχε ΑΤΥΠΩΣ (άγνωστο πως) καθιερωθεί και ήταν ΠΑΡΑΤΥΠΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ σε όλο τον έγγραφο τύπο και περιοδικά τα τριτόκλιτα θηλυκά πχ τάξις, απόδοσις, επίδοσις, έπαρσις, ιωσις κλπ στην ονομαστική και αιτιατική να γράφονται ως τάξι, απόδοσι, επίδοσι, έπαρσι, ίωσι.
Όντας τότε στις τελευταίες τάξεις του 6ταξιου γυμνασίου θυμάμαι τον φιλόλογό μας να ωρύεται και να μας διορθώνει και να φωνάζει ότι είναι λάθος, όπως φυσικά με οδύνη θυμάμαι ότι μέχρι την 5η γυμνασίου μαθαίναμε να γράφουμε εκθέσεις σε άπταιστη καθαρεύουσα (τις έχω κρατημένες) για να πρέπει να δώσουμε εισαγωγικές ένα χρόνο μετά σε δημοτική και 5 χρόνια μετά να ξεχάσουμε τόνους και πνεύματα που ακόμα και σήμερα χρησιμοποιώ.

όπως επίσης ήταν νόμος οι ξένες λέξεις, καλλιτέχνες και τραγούδια να αποδίδονται στον τύπο με ελληνικά.

πχ Μπαρρυ Χουάιτ: Κεντ γκετ ηνάφ οφ γιορ λαβ
 
Το 1972 αγόρασα τον πρώτο δίσκο μου 33 στροφών, με το παιδικό χαρτζηλίκι ... στοίχισε 180 δραχμές ... το θυμάμαι γιατί μέχερι να τον χάσω είχε στην πλάτη το μικρό αυτοκόλλητο με την τιμή ... τα 45αράκια, στοίχιζαν 45 δραχμές
Ο πρώτος δίσκος με δικά μου λεφτά ήταν το 1970 η Ρυθμολογία του Χατζηδάκι με 135 δραχμές. Την ίδια μέρα η καινούργια μου τσάντα για το σχολείο έκανε 140.
Για τουλάχιστον όλο το 1971, 72 ίσως και αρχές 73 τους αγόραζα 145 απο πολυκατάστημα, τύπου Κλαουδάτου κλπ. Στα άλλα αμιγώς δισκοπωλεία ξεπερνούσε τα 150 αναλόγως
 
  • Like
Reactions: Δημοκηδής
Ο τιτλος του νηματος ειναι παντελως αστοχος. Τοτε, το '69, δεν ηταν καθολου απλα τα πραγματα, και δεν εννοω μονο στα στερεοφωνικα, αλλα παντου και καθ' ολοκληριαν.
Βεβαια, για τα στερεο, η χειροτερη εποχη ηταν επι υπουργιας Μητσοτακη που διπλασιασε τον φορο στα "παιγνιδια" μας, κι ενας προ+τελικος Nakamichi (εισαγωγικο) που ειχα παραγγειλε, με...ματωσε!
μια χαρά είναι ο τίτλος.
Αν διαβάσεις το κείμενο όλο (που δεν το διάβασες-γιατί θα το σχολίαζες) θα καταλάβεις σε τι νιρβάνα ζούσαμε και σε τι κόλαση σήμερα.

Το 1977 ο εν λόγω διπλασίασε τη φορολογία και το αυτοκίνητο που θα αγόραζε ο πατήρ με 160000 το αγόρασε με 250000

τώρα εσύ με τον νακ ....κακόπεσες
 
νομίζω σας το εξήγησα σαφώς.
μαλλιαρή καθαρεύουσα.
Επεξήγηση (για όσους δεν το έζησαν):
κατά την 7ετία είχε ΑΤΥΠΩΣ (άγνωστο πως) καθιερωθεί και ήταν ΠΑΡΑΤΥΠΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ σε όλο τον έγγραφο τύπο και περιοδικά τα τριτόκλιτα θηλυκά πχ τάξις, απόδοσις, επίδοσις, έπαρσις, ιωσις κλπ στην ονομαστική και αιτιατική να γράφονται ως τάξι, απόδοσι, επίδοσι, έπαρσι, ίωσι.
Όντας τότε στις τελευταίες τάξεις του 6ταξιου γυμνασίου θυμάμαι τον φιλόλογό μας να ωρύεται και να μας διορθώνει και να φωνάζει ότι είναι λάθος, όπως φυσικά με οδύνη θυμάμαι ότι μέχρι την 5η γυμνασίου μαθαίναμε να γράφουμε εκθέσεις σε άπταιστη καθαρεύουσα (τις έχω κρατημένες) για να πρέπει να δώσουμε εισαγωγικές ένα χρόνο μετά σε δημοτική και 5 χρόνια μετά να ξεχάσουμε τόνους και πνεύματα που ακόμα και σήμερα χρησιμοποιώ.

όπως επίσης ήταν νόμος οι ξένες λέξεις, καλλιτέχνες και τραγούδια να αποδίδονται στον τύπο με ελληνικά.

πχ Μπαρρυ Χουάιτ: Κεντ γκετ ηνάφ οφ γιορ λαβ
Για μενα που δεν γεννηθηκα και μεγαλωσα στην Ελλαδα , αυτα που αναφερεις πιο πανω δεν μου ηταν γνωστα. Επομενως , δεν μπορουσα να ξερω τι εννοουσες , οποτε απαντησα ισως και αστοχα. Απολογουμαι αν ενοχλησε η αναρτηση μου.
 
Το 1987 πήρα τον 1ο μου μισθό (με ένσημα και όχι "μαύρα" όπως τα προηγούμενα χρόνια) και ήταν 32.000 δραχμές

Τι αγόραζα τότε ;;;;

Για παράδειγμα ένα κακό πικάπ όπως το C.E.C. Chuo Denki ST-520 μου κόστισε 50.000 δραχμές μετρητά σε ένα από τα πιο φτηνά μαγαζιά της Αθήνας.
εξήγησέ μου γιατί κάτι δεν καταλαβαίνω.
Θα έπαιρνες το cec με ενάμιση μισθό.
Για σκέψου σήμερα με ενάμιση αρχικό μισθό (1200) τι παίρνεις.

not bad θα έλεγα
 
Τι ειναι hifi απο εναν ...γνώστη προς μη γνωστες.
Ουτε ταξεις Α ΑΒ Δ Τ κλπ.
Με απλά ελληνικά και απλοϊκή γραφή της εποχής

Μεγαλος καημος τοτε
Για τον οικονομικο συσχετισμο δεν βγαζω ακρη γιατι και τα πραγματαηταν αλλιως, (εισαγωμενα προϊντα στην Ελλαδα, μισθος Ελληνικος σε σχεση με τα εισαγωμενα κλπ) αλλα και εγω ημουν αλλιως.
Παντως θυμαμαι επρεπε να δουλεψω ηδη μαθητης λυκειου ολο το καλοκαιρι σαν εργατης στον Λατση για το πρωτο μου στερεογωνικο δηλαδη μισθος (καλος στον Λατση) 3 μηνων, και να ξαναδουλεψω το επομενο καλοκαιρι μετα το απολυτηριο για να "ολοκληρωσω" "βελτιωσω" το συστημα.

Περιπου... αντε χοντρικα, 5 μηνιατικα χωρις εξοδα σπιτιου φαγητου κ.α.

Αλλα δεν βλεπαμε και Monstriosities τοτε. Απλα πραματα, ακριβα για μας στην Ελλαδα, (οπως τα αυτοκινητα τοτενες) αλλα καπου εφικτα σε βαθος χρονου.

Αμα δεν ησουν οικογενιαρχης βεβαια. Και συχνα σχεδον παντα με ενα μισθο. Εκει ηταν σχεδον αδυνατο.
Γι αυτο πολλοι απο μας πρωτα πηραμ στερεο και μετα παντρευτηκαμε η βγηκαμε στις τσαρκες.
 
  • Like
Reactions: Δημοκηδής
εξήγησέ μου γιατί κάτι δεν καταλαβαίνω.
Θα έπαιρνες το cec με ενάμιση μισθό.
Για σκέψου σήμερα με ενάμιση αρχικό μισθό (1200) τι παίρνεις.

not bad θα έλεγα

Γιατι δεν ειναι καλο αυτο το Μιουζικ Χωλ ; Καποιος ηθελε να με πεισει να αλαξω την ρεγκα μου με αυτο.
 
Μετά την ένταξή μας, μπορούμε να αγοράσουμε ηλεκτρονικά προϊόντα εύκολα αλλά το να ζήσουμε έγινε πιο ακριβό.
Αντί για ντοματούλες, μπορείς να πάρεις μία 50άρα τηλεόραση να τις βλέπεις σε high definition.

ΔΕΝ μπορείτε να συγκρίνετε τις τιμές εκείνης της εποχής με αυτή.

Εγω θα ελεγα για εμας στην Γαλλια μετα την ενταξη μας οχι στην Εοκ αλλα στο Ευρω. Καταστροφη για το μεσο νοικοκυριο. Μην πω εξαφανιστηκε η μεσαια ταξη και ισως να ηταν το "ποθουμενο.
Το πιο απλο παραδειγμα.
Η Μπαγκετ ( η λεπτη γαλλικη "φρατζολα" το βασικο προϊον καταναλωσης) εκανε 1 φραγκο. Σηερα κανει 1 ευρω και συχνα παρα πανω.
Το ιδιο πατατες Ντοματες Μακαρονια κρεας, και δεν συμαζευεται.
Η αρχικη τιμη σε φραγκα εγινε τελικη σε ευρω. Τελος οφφ τοπικ αλλα για να μαθαινονται πραματα.
 
εξήγησέ μου γιατί κάτι δεν καταλαβαίνω.
Θα έπαιρνες το cec με ενάμιση μισθό.
Για σκέψου σήμερα με ενάμιση αρχικό μισθό (1200) τι παίρνεις.

not bad θα έλεγα

Αυτό ακριβώς εννοώ.

Το '87 με 1,5 μισθό έπαιρνες σκουπίδι ενώ σήμερα καλό εργαλείο.

Και αν αφήσει κάποιος το "καλό εργαλείο" και στραφεί στο streaming , παίρνει στερεοφωνικάρα μη σου πω και cdp μέσα.

Με 2 μισθούς θα προσθέσει και ένα μέτριο προς καλό πικάπ Audio Technica.

Όχι ;;;
 
Η Μπαγκετ ( η λεπτη γαλλικη "φρατζολα" το βασικο προϊον καταναλωσης) εκανε 1 φραγκο. Σηερα κανει 1 ευρω και συχνα παρα πανω.

Εμείς πήγαμε από τις 50 δραχμές στο μισό ευρώ και τις 100 δραχμές στο 1 ευρώ την επόμενη ημέρα.

Για αυτό, το να μετράμε "με πόσους μισθούς" αγοράζαμε τότε σε σχέση με τώρα, πρέπει να γίνει "με πόσων μισθών περισεύματα" αγοράζουμε κάτι.
Δηλαδή, με έναν μισθό, συντηρώντας σπίτι Χ ατόμων τότε vs με ανάλογο μισθό τώρα, τι μπορείς να αγοράσεις.
Άντε πες σε κάποιον που παίρνει 1000€ τώρα και παλεύει να βγάλει τον μήνα ότι με 1500€ αγοράζει καλύτερο πικάπ από ότι παλιά με ενάμιση μισθό.
Παλιά μπορεί με οικονομίες 6 μηνών να τα μάζευε, τώρα μπορεί να μην τα μαζέψει ποτέ.
 
Σε σχέση με αυτά που κυκλοφορούν σήμερα, το 70 τα πικάπ ήταν αρκετά φτηνότερα συγκριτικά. Και ας είχαν τα στερεοφωνικά δασμούς 150%.
Εξάλλου τότε είχαν ζήτηση σαν το κύριο μέσον αναπαραγωγής.
Θυμάμαι LINN SONDEK, τιμή καταλόγου 36000δρχ περίπου, + βραχίονας + κεφαλή.
Τόσο είχε και το Submariner τότε.
Επίσης LUXMAN PD121 30000δρχ, SME S3 14000δρχ, STANΤON 881S 7000δρχ το 79.
 
Last edited:
Στις οικιακές συσκευές δεν υπάρχει σύγκριση.. το ψυγείο (για παράδειγμα) στο χωριό είναι του 1970 και δεν λέει να τα καμαρώσει να πάρουμε άλλο.

Το ίδιο και η ηλεκτρική κουζίνα.

Στα ηλεκτρονικά δεν μπορούμε να ξέρουμε γιατί είμασταν μικρά τότε και δεν έχουμε εμπειρία.

Το σίγουρο είναι ότι μπορούσαν και μπορούν να επισκευαστούν.

Δες στους diy τι επισκευάζει ο dinos ...


Σήμερα που οι συσκευές είναι γεμάτες με smd υλικά, τι να επισκευάσεις;;;

Δες φωτογραφίες από το εσωτερικό του Α6 ας πούμε..

Τρέμει η ψυχή μου μη κοπεί καλωδιοταινία, μη χτυπήσει κάπου καμιά πλακέτα και φύγει καμιά αντίσταση ή πυκνωτής....

Δεν φταίνε τα SMD υλικά. Μια SMD αντίσταση ξεκολλάει πολύ πιο εύκολα από μια συμβατική, αρκεί να έχεις το σωστό εργαλείο.

Αυτό που είναι όντως πρόβλημα είναι ότι έχει φθίνει το λεγόμενο right to repair. Οπότε δεν βρίσκεις πια σωστή τεκμηρίωση για σχεδόν τίποτα.
 
1981, πικάπι Τζιβισι, 27,500δρχ...
1981, ενισκυτής :D Τζιβισι 2χ30 21,500
1981 ηχεία Τζιβισι θρη γουέη, 24500.

1984 πρώτο φοιτητικό ενοίκιο γκαρσονιέρα, 7,000...
Άρα ακριβά τα στέρεα τότες...

Στέρεα αγοράζεις σήμερα...
Τιβι το ίδιο...
Παιδί δεν μπορείς να σπουδάσεις με τα τρέχοντα νοικια... 👺

Η οικονομία ποντάρει αλλού όμως για να μας τα πάρει!
Αφού ποιος αγοράζει στέρεα σημερα;...
Και τις τιβι φθηνά για αποβλάκωση και έλεγχο της μάζας,,,

Εξελιχθήκαμε... χεχεχε...