Που πάει η Ε.Ε.;;;
- Thread starter o-Zone
- Start date
Βίαια επεισόδια έξω από το εργοστάσιο της Goodyear στο Παρίσι (ΦΩΤΟ και ΒΙΝΤΕΟ)
http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=196191&catid=7
http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=196191&catid=7
data
AVClub Addicted Member
Στα πρόθυρα εξέγερσης η Πορτογαλία
http://syllavizontas.wordpress.com/2013/03/10/στα-πρόθυρα-εξέγερσης-η-πορτογαλία/
http://syllavizontas.wordpress.com/2013/03/10/στα-πρόθυρα-εξέγερσης-η-πορτογαλία/
leo1964
AVClub Fanatic
- 21 January 2007
- 21,629
http://www.reuters.com/article/2013/03/11/us-eu-parliament-crisis-idUSBRE92A08W20130311
"We saved the banks but are running the risk of losing a generation,"
Διασώθηκαν οι τράπεζες, αλλά το ρίσκο είναι να χαθεί μια ολόκληρη γενιά
Άλλο να το λέμε εμείς και άλλο να το λέει ο Martin Schulz
Όχι ότι θα αλλάξει κάτι φυσικά …
Και να μη πω ότι μια γενιά ακούγεται και λίγη … πολλές
"We saved the banks but are running the risk of losing a generation,"
Διασώθηκαν οι τράπεζες, αλλά το ρίσκο είναι να χαθεί μια ολόκληρη γενιά
Άλλο να το λέμε εμείς και άλλο να το λέει ο Martin Schulz
Όχι ότι θα αλλάξει κάτι φυσικά …
Και να μη πω ότι μια γενιά ακούγεται και λίγη … πολλές
«ΕΜΠΟΔΙΟ» ΘΕΩΡΕΙ ΤΙΣ... ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ Η ΕΕ
Καταπέλτης ήταν ο Αντρέ Γκρεμπίν, διευθυντής Ερευνών στο γαλλικό Κέντρο Μελετών και Διεθνών Ερευνών Πολιτικών Επιστημών, αναφερόμενος στο πώς αντιμετωπίζει η ΕΕ τις κυβερνήσεις των κρατών-μελών: «Οι δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις εκλαμβάνονται ως δημαγωγικοί θεσμοί, για να μην πούμε ότι θεωρούνται εμπόδια που παρενοχλούν την ομαλή λειτουργία (!)» της ΕΕ, γράφει σε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του στη γαλλική εφημερίδα «Λε Μοντ».
Ο δημόσιος διάλογος έχει φουντώσει στη Γαλλία γύρω από την πορεία του ευρώ και της ΕΕ. Ιδίως μετά το σοκ του αποτελέσματος των ιταλικών εκλογών, η διανόηση και οι πολιτικοί της Γαλλίας έχουν συνειδητοποιήσει ότι πλέον έρχεται η σειρά της δικής τους χώρας να μπει στην περιδίνιση της κρίσης υπό όρους που θα καθορίσει το Βερολίνο. Ο Αντρε Γκρεμπίν κάνει πολύ οξυδερκείς επισημάνσεις, αναζητώντας τις βαθύτερες αιτίες της κρίσης που συγκλονίζει την ευρωπαϊκή οικοδόμηση. «Εχει συγκροτηθεί ένας παράξενος αστερισμός που αποτελείται από αναρίθμητους μη εκλεγμένους κοινοτικούς θεσμούς και από εθνικές κυβερνήσεις. Αυτές οι τελευταίες, αν θέλουμε να είμαστε ακριβείς, δεν έχουν απογυμνωθεί από τις εξουσίες τους, αλλά δεν μπορούν να τις ασκήσουν παρά μόνο υπό τον όρο ότι θα ακολουθούν τους κανόνες που τους έχουν επιβληθεί από το εξωτερικό... Κάτω από την επιρροή της γερμανικής ορθοδοξίας και του περιβάλλοντος νεοφιλελευθερισμού, οι κανόνες που έχουν επιβληθεί στα κράτη-μέλη της ΕΕ επιτείνουν την αδυναμία τους» υπογραμμίζει.
Αυτή την αφαίρεση των πολιτικών αρμοδιοτήτων από τα κράτη - μέλη ο αρθρογράφος τη χαρακτηρίζει «σκουλήκι που σάπισε το ευρωπαϊκό οικοδόμημα» και οδήγησε σε πλήρη διαστροφή τον τρόπο άσκησης της πολιτικής στις χώρες της ΕΕ. «Γενικά οι κρατικοί ηγέτες καθορίζουν μια στρατηγική, η οποία αποτελείται από προωθήσεις και παραχωρήσεις σε συνάρτηση με τους στόχους που προτείνονται. Οι ηγέτες μας, αλλά όχι μόνο αυτοί, έχουν υιοθετήσει την αντίστροφη πορεία: είναι έτοιμοι να θυσιάσουν τις εκλογικές υποσχέσεις τους για να συμμορφώνονται προς τους κανόνες που τους έχουν επιβληθεί. Οι παραχωρήσεις δεν είναι πια γι' αυτούς ένα μέσον για να πετύχουν τους στόχους τους. Κάνουν όλες τις απαραίτητες παραχωρήσεις για να φτάνουν στη συναίνεση εντός της ΕΕ που έχει γίνει η προτεραιότητά τους, όποιες και αν είναι οι συνέπειες» τονίζει ο Αντρέ Γκρεμπίν.
Ακριβώς αυτή είναι η στάση των ηγετών και τις δικής μας χώρας - γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια όσα υποσχέθηκαν στον ελληνικό λαό και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι πώς θα υλοποιήσουν τις εντολές της ΕΕ που στην περίπτωσή μας έχουν την πρόσθετη επιβαρυντική μορφή του Μνημονίου. Ετσι ενεργούσαν ο Παπανδρέου, ο Παπακωνσταντίνου, ο Λοβέρδος και όλοι οι υπουργοί της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, έτσι ενεργούσαν ο Παπαδήμος και ο Βενιζέλος ως υπ. Οικονομικών, έτσι ενεργούν σήμερα ο Αντ. Σαμαράς και ο Στουρνάρας και τα υπόλοιπα ασήμαντα πολιτικά πρόσωπα που συναπαρτίζουν την παρούσα κυβέρνηση. Ο Γάλλος αρθρογράφος δείχνει αρκετά απαισιόδοξος αναφορικά με τις ρεαλιστικές δυνατότητες δημοκρατικού μετασχηματισμού αυτού του τρόπου λειτουργίας της ΕΕ: «Σε ένα δημοκρατικό σύστημα, ακόμη και σε ένα αυταρχικό, η λαϊκή δυσαρέσκεια μπορεί να κατευθυνθεί προς έναν στόχο - εναντίον μιας πλειοψηφίας που μπορεί να ελπίζει να αντικατασταθεί, εναντίον ενός δικτάτορα που αναμένει να ανατραπεί. Σε ένα ολιγαρχικό σύστημα όμως όπως αυτό που επικρατεί στους κόλπους της ΕΕ, η εξουσία έχει επαρκώς διαχυθεί για να μη μπορεί να προσβληθεί» αναλύει.
Εντυπωσιακό πρωτίστως το γεγονός ότι χαρακτηρίζει «ολιγαρχικό» το σύστημα που επικρατεί στην ΕΕ ένας Γάλλος διανοούμενος, τη στιγμή μάλιστα που η χώρα του κάθε άλλο παρά υποφέρει από την πολιτική της ΕΕ - τουλάχιστον μέχρι σήμερα. Ο Γκρεμπίν θίγει ακόμη ένα θέμα, το οποίο ουδέποτε έχει συζητηθεί στην Ελλάδα: τη διεκδίκηση όλο και μεγαλύτερου ρόλου από τους μηχανισμούς των Βρυξελλών. «Εχουν υποβάλει την υπό διαμόρφωση κοινότητα σε έναν κοινωνιολογικό νόμο που θέλει οι γραφειοκρατικές δομές να μην έχουν άλλο στόχο παρά τη δική τους επέκταση, αφενός διευρύνοντας ασταμάτητα τη σφαίρα δραστηριοτήτων τους και αφετέρου σφετεριζόμενες ταυτόχρονα όλο και περισσότερη εξουσία σε έναν όλο και μεγαλύτερο αριθμό τομέων αρμοδιοτήτων» υπογραμμίζει. Τελικά, παντού συζητούν και προβληματίζονται για το ευρώ και την ΕΕ, εκτός από την Ελλάδα που έχει βυθιστεί και σε απερίγραπτη πνευματική ένδεια.
http://iskra.gr/index.php?option=co...:delastik-ee&catid=72:dr-ekdilosis&Itemid=279
Καταπέλτης ήταν ο Αντρέ Γκρεμπίν, διευθυντής Ερευνών στο γαλλικό Κέντρο Μελετών και Διεθνών Ερευνών Πολιτικών Επιστημών, αναφερόμενος στο πώς αντιμετωπίζει η ΕΕ τις κυβερνήσεις των κρατών-μελών: «Οι δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις εκλαμβάνονται ως δημαγωγικοί θεσμοί, για να μην πούμε ότι θεωρούνται εμπόδια που παρενοχλούν την ομαλή λειτουργία (!)» της ΕΕ, γράφει σε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του στη γαλλική εφημερίδα «Λε Μοντ».
Ο δημόσιος διάλογος έχει φουντώσει στη Γαλλία γύρω από την πορεία του ευρώ και της ΕΕ. Ιδίως μετά το σοκ του αποτελέσματος των ιταλικών εκλογών, η διανόηση και οι πολιτικοί της Γαλλίας έχουν συνειδητοποιήσει ότι πλέον έρχεται η σειρά της δικής τους χώρας να μπει στην περιδίνιση της κρίσης υπό όρους που θα καθορίσει το Βερολίνο. Ο Αντρε Γκρεμπίν κάνει πολύ οξυδερκείς επισημάνσεις, αναζητώντας τις βαθύτερες αιτίες της κρίσης που συγκλονίζει την ευρωπαϊκή οικοδόμηση. «Εχει συγκροτηθεί ένας παράξενος αστερισμός που αποτελείται από αναρίθμητους μη εκλεγμένους κοινοτικούς θεσμούς και από εθνικές κυβερνήσεις. Αυτές οι τελευταίες, αν θέλουμε να είμαστε ακριβείς, δεν έχουν απογυμνωθεί από τις εξουσίες τους, αλλά δεν μπορούν να τις ασκήσουν παρά μόνο υπό τον όρο ότι θα ακολουθούν τους κανόνες που τους έχουν επιβληθεί από το εξωτερικό... Κάτω από την επιρροή της γερμανικής ορθοδοξίας και του περιβάλλοντος νεοφιλελευθερισμού, οι κανόνες που έχουν επιβληθεί στα κράτη-μέλη της ΕΕ επιτείνουν την αδυναμία τους» υπογραμμίζει.
Αυτή την αφαίρεση των πολιτικών αρμοδιοτήτων από τα κράτη - μέλη ο αρθρογράφος τη χαρακτηρίζει «σκουλήκι που σάπισε το ευρωπαϊκό οικοδόμημα» και οδήγησε σε πλήρη διαστροφή τον τρόπο άσκησης της πολιτικής στις χώρες της ΕΕ. «Γενικά οι κρατικοί ηγέτες καθορίζουν μια στρατηγική, η οποία αποτελείται από προωθήσεις και παραχωρήσεις σε συνάρτηση με τους στόχους που προτείνονται. Οι ηγέτες μας, αλλά όχι μόνο αυτοί, έχουν υιοθετήσει την αντίστροφη πορεία: είναι έτοιμοι να θυσιάσουν τις εκλογικές υποσχέσεις τους για να συμμορφώνονται προς τους κανόνες που τους έχουν επιβληθεί. Οι παραχωρήσεις δεν είναι πια γι' αυτούς ένα μέσον για να πετύχουν τους στόχους τους. Κάνουν όλες τις απαραίτητες παραχωρήσεις για να φτάνουν στη συναίνεση εντός της ΕΕ που έχει γίνει η προτεραιότητά τους, όποιες και αν είναι οι συνέπειες» τονίζει ο Αντρέ Γκρεμπίν.
Ακριβώς αυτή είναι η στάση των ηγετών και τις δικής μας χώρας - γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια όσα υποσχέθηκαν στον ελληνικό λαό και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι πώς θα υλοποιήσουν τις εντολές της ΕΕ που στην περίπτωσή μας έχουν την πρόσθετη επιβαρυντική μορφή του Μνημονίου. Ετσι ενεργούσαν ο Παπανδρέου, ο Παπακωνσταντίνου, ο Λοβέρδος και όλοι οι υπουργοί της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, έτσι ενεργούσαν ο Παπαδήμος και ο Βενιζέλος ως υπ. Οικονομικών, έτσι ενεργούν σήμερα ο Αντ. Σαμαράς και ο Στουρνάρας και τα υπόλοιπα ασήμαντα πολιτικά πρόσωπα που συναπαρτίζουν την παρούσα κυβέρνηση. Ο Γάλλος αρθρογράφος δείχνει αρκετά απαισιόδοξος αναφορικά με τις ρεαλιστικές δυνατότητες δημοκρατικού μετασχηματισμού αυτού του τρόπου λειτουργίας της ΕΕ: «Σε ένα δημοκρατικό σύστημα, ακόμη και σε ένα αυταρχικό, η λαϊκή δυσαρέσκεια μπορεί να κατευθυνθεί προς έναν στόχο - εναντίον μιας πλειοψηφίας που μπορεί να ελπίζει να αντικατασταθεί, εναντίον ενός δικτάτορα που αναμένει να ανατραπεί. Σε ένα ολιγαρχικό σύστημα όμως όπως αυτό που επικρατεί στους κόλπους της ΕΕ, η εξουσία έχει επαρκώς διαχυθεί για να μη μπορεί να προσβληθεί» αναλύει.
Εντυπωσιακό πρωτίστως το γεγονός ότι χαρακτηρίζει «ολιγαρχικό» το σύστημα που επικρατεί στην ΕΕ ένας Γάλλος διανοούμενος, τη στιγμή μάλιστα που η χώρα του κάθε άλλο παρά υποφέρει από την πολιτική της ΕΕ - τουλάχιστον μέχρι σήμερα. Ο Γκρεμπίν θίγει ακόμη ένα θέμα, το οποίο ουδέποτε έχει συζητηθεί στην Ελλάδα: τη διεκδίκηση όλο και μεγαλύτερου ρόλου από τους μηχανισμούς των Βρυξελλών. «Εχουν υποβάλει την υπό διαμόρφωση κοινότητα σε έναν κοινωνιολογικό νόμο που θέλει οι γραφειοκρατικές δομές να μην έχουν άλλο στόχο παρά τη δική τους επέκταση, αφενός διευρύνοντας ασταμάτητα τη σφαίρα δραστηριοτήτων τους και αφετέρου σφετεριζόμενες ταυτόχρονα όλο και περισσότερη εξουσία σε έναν όλο και μεγαλύτερο αριθμό τομέων αρμοδιοτήτων» υπογραμμίζει. Τελικά, παντού συζητούν και προβληματίζονται για το ευρώ και την ΕΕ, εκτός από την Ελλάδα που έχει βυθιστεί και σε απερίγραπτη πνευματική ένδεια.
http://iskra.gr/index.php?option=co...:delastik-ee&catid=72:dr-ekdilosis&Itemid=279
asvestos1157
AVClub Addicted Member
^ Καλό.
Κρατάω τρία σημεία:
1. "ένας παράξενος αστερισμός"
2. "η εξουσία έχει επαρκώς διαχυθεί για να μη μπορεί να προσβληθεί"
3. "πνευματική ένδεια"
Τα 2 και 3 τα βλέπουμε. Μένει να ταυτοποιηθεί το 1.
Κρατάω τρία σημεία:
1. "ένας παράξενος αστερισμός"
2. "η εξουσία έχει επαρκώς διαχυθεί για να μη μπορεί να προσβληθεί"
3. "πνευματική ένδεια"
Τα 2 και 3 τα βλέπουμε. Μένει να ταυτοποιηθεί το 1.
Αργεντίνος ο νέος Πάπας, ιησουίτης και με κατηγορίες ότι είχε υπερβολικά στενές σχέσεις με την δικτατορία κατά τα έτη 1976–1983, στην οποία αποδίδεται ο θάνατος περίπου 30.000 ανθρώπων....
The New Pope giving Communion to Argentine Dictator/Butcher Jorge Rafael Videla.
χααχαχαχααχαχ!!!!Έφυγε ο ένας φασίστας και έρχεται ο άλλος....χαχαχαχαχαχαχα!!!
Υ.Γ Βέβαια το ότι μετά τον θάνατο του Τσάβες ανέβαίνει λατινοαμερικάνος Πάπας, έχει κάποιες "προεκτάσεις".....χιχι!!!
The New Pope giving Communion to Argentine Dictator/Butcher Jorge Rafael Videla.
χααχαχαχααχαχ!!!!Έφυγε ο ένας φασίστας και έρχεται ο άλλος....χαχαχαχαχαχαχα!!!
Υ.Γ Βέβαια το ότι μετά τον θάνατο του Τσάβες ανέβαίνει λατινοαμερικάνος Πάπας, έχει κάποιες "προεκτάσεις".....χιχι!!!
Last edited:
data
AVClub Addicted Member
Η Βιέννη λέει «όχι» στην ιδιωτικοποίηση δημοτικών επιχειρήσεων
Με συντριπτική πλειοψηφία, ένα ποσοστό 87%, οι πολίτες της Βιέννης απέρριψαν σε άτυπο δημοψήφισμα την ιδιωτικοποίηση δημοτικών επιχειρήσεων παροχής υπηρεσιών - ύδρευση, αποχέτευση, διαχείριση απορριμμάτων, νοσοκομεία, δημοτικές κατοικίες, δημόσια μέσα συγκοινωνίας -, ενώ με ποσοστό 72% τάχτηκαν εναντίον της υποψηφιότητας της αυστριακής πρωτεύουσας για την ανάληψη των θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2028...
Με συντριπτική πλειοψηφία, ένα ποσοστό 87%, οι πολίτες της Βιέννης απέρριψαν σε άτυπο δημοψήφισμα την ιδιωτικοποίηση δημοτικών επιχειρήσεων παροχής υπηρεσιών - ύδρευση, αποχέτευση, διαχείριση απορριμμάτων, νοσοκομεία, δημοτικές κατοικίες, δημόσια μέσα συγκοινωνίας -, ενώ με ποσοστό 72% τάχτηκαν εναντίον της υποψηφιότητας της αυστριακής πρωτεύουσας για την ανάληψη των θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2028...
Αργεντίνος ο νέος Πάπας, ιησουίτης και με κατηγορίες ότι είχε υπερβολικά στενές σχέσεις με την δικτατορία κατά τα έτη 1976–1983, στην οποία αποδίδεται ο θάνατος περίπου 30.000 ανθρώπων....
The New Pope giving Communion to Argentine Dictator/Butcher Jorge Rafael Videla.
χααχαχαχααχαχ!!!!Έφυγε ο ένας φασίστας και έρχεται ο άλλος....χαχαχαχαχαχαχα!!!
Υ.Γ Βέβαια το ότι μετά τον θάνατο του Τσάβες ανέβαίνει λατινοαμερικάνος Πάπας, έχει κάποιες "προεκτάσεις".....χιχι!!!
Η καθολική εκκλησία της Αργεντινής είχε υποστηρίξει ανοιχτά τον δικτάτορα
http://www.tovima.gr/world/article/?aid=503120
Σιδηρά πειθαρχία από το Βερολίνο στους προϋπολογισμούς των χωρών
Δαράτος Γ.,Βρυξέλλες
Το ευρωκοινοβούλιο ενέκρινε τους δύο κανονισμούς
Ολοκληρώθηκε χθες, με την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το ασφυκτικό νομοθετικό πλαίσιο δημοσιονομικής πειθαρχίας που επέβαλε η Γερμανία σε όλες τις κοινοτικές χώρες. Με τους δύο κανονισμούς που ενέκρινε χθες το Ευρωκοινοβούλιο, το Βερολίνο σφράγισε, με οκτώ συνολικά νομοθετικές πράξεις, το σχέδιό του για αμείλικτη δημοσιονομική πειθαρχία, η οποία ουσιαστικά αφαιρεί την αρμοδιότητα της σύνταξης εθνικών προϋπολογισμών από τα κοινοβούλια των χωρών - μελών, μεταθέτοντάς τη στην Κομισιόν και το Eurogroup.
Για να αποδεχθούν οι ευρωβουλευτές αυτό το νομοθετικό πλέγμα - τερατούργημα, ζήτησαν και υποτίθεται ότι πέτυχαν -αυτό θα φανεί στην πράξη- την τόνωση της ανάπτυξης μέσα από τους εθνικούς προϋπολογισμούς.
Με άλλα λόγια, για να επιτευχθεί, υποτίθεται, ο στόχος της ανάπτυξης, οι αξιολογήσεις της Κομισιόν για τον ετήσιο προϋπολογισμό κάθε χώρας θα πρέπει να είναι αναλυτικότερες ώστε να διασφαλίζεται ότι οι περικοπές στους προϋπολογισμούς δεν θα γίνονται εις βάρος των επενδύσεων που επιδιώκουν την ανάπτυξη.
Αυτό σημαίνει επίσης ότι κάθε χώρα - μέλος δεν θα έχει δικαίωμα εφαρμογής ενός αναπτυξιακού μοντέλου διαφορετικού από εκείνο που επιτάσσουν η Κομισιόν και το Eurogroup, δηλαδή όλοι θα πρέπει να κινούνται στο μετα-νεοφιλελεύθερο μοντέλο της Γερμανίας σήμερα, ή σε κάποιο ανάλογο αύριο, στην περίπτωση που το Βερολίνο χάσει την απόλυτη επιρροή του στα δημόσια οικονομικά της Ένωσης, όχι πάντως σε επιμέρους και αποκλίνουσες μεταξύ τους δημοσιονομικές επιλογές άλλου -λ.χ. σοσιαλδημοκρατικού ή σοσιαλιστικού- τύπου.
Με άλλα λόγια, οι μετα-νεοφιλελεύθερες δυνάμεις της Ευρώπης κατάφεραν να κλειδώσουν το αναπτυξιακό μοντέλο της Ένωσης προς μία κατεύθυνση, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι επιλογές κάθε κοινοτικής χώρας, έτσι όπως αυτές μπορούσαν μέχρι σήμερα να εκφράζονται στις εθνικές εκλογές.
Ενδιαφέρον έχει η τυπική και άνευ ουσιαστικού περιεχομένου υποχώρηση της Γερμανίας στη θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, σύμφωνα με την οποία, όταν χώρες θα καλούνται να κάνουν σημαντικές περικοπές δημοσίων δαπανών, αυτές θα πρέπει να γίνονται με τέτοιο τρόπο που να μη βλάπτουν τις επενδύσεις στην εκπαίδευση και την υγειονομική περίθαλψη. Επίσης θα πρέπει να εφαρμόζεται με μεγαλύτερη ευελιξία από τη σημερινή το χρονοδιάγραμμα μείωσης των δημοσιονομικών ελλειμμάτων μιας χώρας όταν επικρατούν εξαιρετικές - έκτακτες συνθήκες ή σοβαρή οικονομική ύφεση.
Το Ευρωκοινοβούλιο αναλαμβάνει επίσης την εποπτεία της δράσης της τρόικας, η οποία θα πρέπει να το ενημερώνει και να δικαιολογεί τις πρωτοβουλίες της για την επιβολή οικονομικών μεταρρυθμίσεων στις χώρες που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στην προσπάθειά του να φρενάρει όπου και όπως μπορεί τη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα, ζήτησε και απέσπασε μια κατ' αρχήν συναίνεση για τη δημιουργία ευρωπαϊκού ταμείου εξαγοράς χρέους. Τώρα η Κομισιόν θα συστήσει ειδική επιτροπή η οποία θα μελετήσει αυτή την ιδέα για τη μερική υποκατάσταση των εθνικών ομολόγων χρέους και θα παρουσιάσει τα συμπεράσματά της τον Μάρτιο του 2014.
Οι δύο κανονισμοί που ενέκρινε χθες η ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου, προβλέπουν:
1. Την ενισχυμένη παρακολούθηση και αξιολόγηση των σχεδίων δημοσιονομικών προγραμμάτων των χωρών της Ευρωζώνης, ιδίως όσων υπόκεινται σε διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος
2. Την ενισχυμένη εποπτεία των κρατών της Ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν σοβαρές οικονομικές δυσκολίες και ζητούν χρηματοδοτική βοήθεια. Τα κράτη - μέλη θα πρέπει να υποβάλλουν κάθε χρόνο, πριν από τις 15 Οκτωβρίου, στο συμβούλιο των υπουργών και την Κομισιόν, τα σχέδια προϋπολογισμού τους για το επόμενο έτος, ώστε να αξιολογούνται και να τροποποιούνται εάν διαπιστώνεται κίνδυνος μη συμμόρφωσής τους στην προθεσμία διόρθωσης του υπερβολικού ελλείμματός τους και να ξανασυντάσσονται έτσι ώστε να είναι ευθυγραμμισμένα προς τις δημοσιονομικές υποχρεώσεις τους, όπως αυτές προβλέπονται στο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης.
Με άλλα λόγια η χθεσινή απόφαση του Ευρωκοινοβουλίου επικυρώνει την ολοκλήρωση της απώλειας της εθνικής ανεξαρτησίας ως προς την ακολουθητέα οικονομική πολιτική κάθε κοινοτικής χώρας. Και επιπλέον οι χώρες που έχουν χρηματοδοτηθεί μέσω Μνημονίου, όπως είναι η Ελλάδα, θα βρίσκονται σε άμεση δημοσιονομική επιτήρηση μέχρι να αποπληρώσουν το 75% των δανείων που έχουν λάβει, δηλαδή, για τη χώρα μας, πλήρης απώλεια εθνικής κυριαρχίας για τις επόμενες δεκαετίες.
http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=759239
Δαράτος Γ.,Βρυξέλλες
Το ευρωκοινοβούλιο ενέκρινε τους δύο κανονισμούς
Ολοκληρώθηκε χθες, με την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το ασφυκτικό νομοθετικό πλαίσιο δημοσιονομικής πειθαρχίας που επέβαλε η Γερμανία σε όλες τις κοινοτικές χώρες. Με τους δύο κανονισμούς που ενέκρινε χθες το Ευρωκοινοβούλιο, το Βερολίνο σφράγισε, με οκτώ συνολικά νομοθετικές πράξεις, το σχέδιό του για αμείλικτη δημοσιονομική πειθαρχία, η οποία ουσιαστικά αφαιρεί την αρμοδιότητα της σύνταξης εθνικών προϋπολογισμών από τα κοινοβούλια των χωρών - μελών, μεταθέτοντάς τη στην Κομισιόν και το Eurogroup.
Για να αποδεχθούν οι ευρωβουλευτές αυτό το νομοθετικό πλέγμα - τερατούργημα, ζήτησαν και υποτίθεται ότι πέτυχαν -αυτό θα φανεί στην πράξη- την τόνωση της ανάπτυξης μέσα από τους εθνικούς προϋπολογισμούς.
Με άλλα λόγια, για να επιτευχθεί, υποτίθεται, ο στόχος της ανάπτυξης, οι αξιολογήσεις της Κομισιόν για τον ετήσιο προϋπολογισμό κάθε χώρας θα πρέπει να είναι αναλυτικότερες ώστε να διασφαλίζεται ότι οι περικοπές στους προϋπολογισμούς δεν θα γίνονται εις βάρος των επενδύσεων που επιδιώκουν την ανάπτυξη.
Αυτό σημαίνει επίσης ότι κάθε χώρα - μέλος δεν θα έχει δικαίωμα εφαρμογής ενός αναπτυξιακού μοντέλου διαφορετικού από εκείνο που επιτάσσουν η Κομισιόν και το Eurogroup, δηλαδή όλοι θα πρέπει να κινούνται στο μετα-νεοφιλελεύθερο μοντέλο της Γερμανίας σήμερα, ή σε κάποιο ανάλογο αύριο, στην περίπτωση που το Βερολίνο χάσει την απόλυτη επιρροή του στα δημόσια οικονομικά της Ένωσης, όχι πάντως σε επιμέρους και αποκλίνουσες μεταξύ τους δημοσιονομικές επιλογές άλλου -λ.χ. σοσιαλδημοκρατικού ή σοσιαλιστικού- τύπου.
Με άλλα λόγια, οι μετα-νεοφιλελεύθερες δυνάμεις της Ευρώπης κατάφεραν να κλειδώσουν το αναπτυξιακό μοντέλο της Ένωσης προς μία κατεύθυνση, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι επιλογές κάθε κοινοτικής χώρας, έτσι όπως αυτές μπορούσαν μέχρι σήμερα να εκφράζονται στις εθνικές εκλογές.
Ενδιαφέρον έχει η τυπική και άνευ ουσιαστικού περιεχομένου υποχώρηση της Γερμανίας στη θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, σύμφωνα με την οποία, όταν χώρες θα καλούνται να κάνουν σημαντικές περικοπές δημοσίων δαπανών, αυτές θα πρέπει να γίνονται με τέτοιο τρόπο που να μη βλάπτουν τις επενδύσεις στην εκπαίδευση και την υγειονομική περίθαλψη. Επίσης θα πρέπει να εφαρμόζεται με μεγαλύτερη ευελιξία από τη σημερινή το χρονοδιάγραμμα μείωσης των δημοσιονομικών ελλειμμάτων μιας χώρας όταν επικρατούν εξαιρετικές - έκτακτες συνθήκες ή σοβαρή οικονομική ύφεση.
Το Ευρωκοινοβούλιο αναλαμβάνει επίσης την εποπτεία της δράσης της τρόικας, η οποία θα πρέπει να το ενημερώνει και να δικαιολογεί τις πρωτοβουλίες της για την επιβολή οικονομικών μεταρρυθμίσεων στις χώρες που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στην προσπάθειά του να φρενάρει όπου και όπως μπορεί τη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα, ζήτησε και απέσπασε μια κατ' αρχήν συναίνεση για τη δημιουργία ευρωπαϊκού ταμείου εξαγοράς χρέους. Τώρα η Κομισιόν θα συστήσει ειδική επιτροπή η οποία θα μελετήσει αυτή την ιδέα για τη μερική υποκατάσταση των εθνικών ομολόγων χρέους και θα παρουσιάσει τα συμπεράσματά της τον Μάρτιο του 2014.
Οι δύο κανονισμοί που ενέκρινε χθες η ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου, προβλέπουν:
1. Την ενισχυμένη παρακολούθηση και αξιολόγηση των σχεδίων δημοσιονομικών προγραμμάτων των χωρών της Ευρωζώνης, ιδίως όσων υπόκεινται σε διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος
2. Την ενισχυμένη εποπτεία των κρατών της Ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν σοβαρές οικονομικές δυσκολίες και ζητούν χρηματοδοτική βοήθεια. Τα κράτη - μέλη θα πρέπει να υποβάλλουν κάθε χρόνο, πριν από τις 15 Οκτωβρίου, στο συμβούλιο των υπουργών και την Κομισιόν, τα σχέδια προϋπολογισμού τους για το επόμενο έτος, ώστε να αξιολογούνται και να τροποποιούνται εάν διαπιστώνεται κίνδυνος μη συμμόρφωσής τους στην προθεσμία διόρθωσης του υπερβολικού ελλείμματός τους και να ξανασυντάσσονται έτσι ώστε να είναι ευθυγραμμισμένα προς τις δημοσιονομικές υποχρεώσεις τους, όπως αυτές προβλέπονται στο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης.
Με άλλα λόγια η χθεσινή απόφαση του Ευρωκοινοβουλίου επικυρώνει την ολοκλήρωση της απώλειας της εθνικής ανεξαρτησίας ως προς την ακολουθητέα οικονομική πολιτική κάθε κοινοτικής χώρας. Και επιπλέον οι χώρες που έχουν χρηματοδοτηθεί μέσω Μνημονίου, όπως είναι η Ελλάδα, θα βρίσκονται σε άμεση δημοσιονομική επιτήρηση μέχρι να αποπληρώσουν το 75% των δανείων που έχουν λάβει, δηλαδή, για τη χώρα μας, πλήρης απώλεια εθνικής κυριαρχίας για τις επόμενες δεκαετίες.
http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=759239
Η Ευρώπη, η κρίση και ο... πόλεμος
Τις προηγούμενες ημέρες ο τέως επικεφαλής του Eurogroup Ζαν Κλοντ Γιούνκερ προειδοποίησε ότι το ενδεχόμενο πολέμου στην Ευρώπη δεν έχει εξαλειφθεί και ότι «Οι δαίμονες δεν έχουν φύγει, απλώς κοιμούνται».
Αποδέκτης της προειδοποίησης, κυρίως, η Γερμανία, η χώρα που έχει επιβάλει έναν απίστευτο δημοσιονομικό ολοκληρωτισμό στο σύνολο της Ευρώπης προστατεύοντας το τραπεζικό σύστημα και το σχεδιασμένο για τα συμφέροντα Γερμανίας και τραπεζών ευρωνόμισμα.
Αυτό το κριτήριο πολιτικής εκ μέρους της μεγαλύτερης δύναμης στην Ευρώπη είναι η απάντησή της στο – «κλασικό» πλέον – δίλημμα του μέγιστου των κερδοσκόπων Τζορτζ Σόρος, ο οποίος συνόψισε την ευρωπαϊκή κρίση ως εξής: «Ή τις τράπεζες θα σώσουμε ή τα κράτη». Ο Σόρος, στην ίδια δήλωσή του, είχε απαντήσει στο δικό του δίλημμα ότι προτιμά να σωθούν οι τράπεζες. Η γερμανική απάντηση στο ίδιο δίλημμα ταυτίζεται απολύτως με αυτήν του μεγάλου κερδοσκόπου.
Σωστά λοιπόν ο «Ευρωπαίος» Γιούνκερ τονίζει:
«Ο τρόπος με τον οποίο ορισμένοι από τη γερμανική πολιτική επιτέθηκαν στην Ελλάδα, όταν αυτή εισήλθε στην κρίση, έχει αφήσει στη χώρα βαθιές πληγές. Εξίσου με τρόμαξαν τα πανό των διαδηλωτών στην Αθήνα με την καγκελάριο Μέρκελ να φορά ναζιστική στολή. Ξαφνικά ήλθαν στην επιφάνεια εχθρικά συναισθήματα, που κανείς θα πίστευε ότι είχαν εκλείψει οριστικά. Επιπλέον, και ο ιταλικός προεκλογικός αγώνας ήταν σε μεγάλο βαθμό αντιγερμανικός και ως εκ τούτου αντιευρωπαϊκός».
Ο ουσιαστικός νικητής των πρόσφατων ιταλικών εκλογών Μπέπε Γκρίλο, με τη σειρά του, δήλωσε προχθές στη γερμανική εφημερίδα Handelsblatt: «Η Ιταλία βρίσκεται ντε φάκτο εκτός ευρώ». Και δικαιολόγησε την άποψή του ως εξής: «Οι βορειοευρωπαϊκές χώρες θα κρατήσουν την Ιταλία μόνο μέχρι να πάρουν πίσω τις επενδύσεις των τραπεζών τους σε ιταλικά ομόλογα. Έπειτα θα μας πετάξουν σαν καυτή πατάτα».
Πρόκειται για ό,τι ακριβώς επισημαίνουμε εδώ και τρία χρόνια πως αποτελεί την πεμπτουσία της γερμανικής πολιτικής στην Ελλάδα.
Επίσης ο Γκρίλο, ο οποίος, παρότι πρεσβεύει την έξοδο της Ιταλίας από το ευρώ, αρνείται την «ταμπέλα» του αντιευρωπαϊστή και κάνει λόγο για την ανάγκη να υπάρξει ένα Plan B για την Ευρώπη.
Τέτοιες σκέψεις όμως δεν φαίνεται να υπάρχουν στη Γερμανία, η οποία επιμένει στο ένα και μοναδικό σχέδιό της – ανεξάρτητα από τη συζήτηση για το αν μελλοντικά θα προκύψει ή όχι ένα νέο κούρεμα χρέους για την Ελλάδα ή άλλη χώρα.
Εξ άλλου ήδη το Ευρωκοινοβούλιο ενέκρινε το γερμανικής έμπνευσης πανευρωπαϊκό πλαίσιο δημοσιονομικής πειθαρχίας. Είναι χαρακτηριστικό το ρεπορτάζ του καλού συναδέλφου Γιώργου Δαράτου στην Αυγή την Τετάρτη, στο οποίο αναφέρεται ότι η νέα ρύθμιση «ουσιαστικά αφαιρεί την αρμοδιότητα της σύνταξης εθνικών προϋπολογισμών από τα κοινοβούλια των χωρών - μελών μεταθέτοντάς τη στην Κομισιόν και το Eurogroup».
Λίγο παρακάτω σημειώνει: «(...) κάθε χώρα - μέλος δεν θα έχει δικαίωμα εφαρμογής ενός αναπτυξιακού μοντέλου διαφορετικού από εκείνο που επιτάσσουν η Κομισιόν και το Eurogroup, δηλαδή όλοι θα πρέπει να κινούνται στο μετα-νεοφιλελεύθερο μοντέλο της Γερμανίας σήμερα, ή σε κάποιο ανάλογο αύριο, στην περίπτωση που το Βερολίνο χάσει την απόλυτη επιρροή του στα δημόσια οικονομικά της Ένωσης, όχι πάντως σε επιμέρους και αποκλίνουσες μεταξύ τους δημοσιονομικές επιλογές άλλου – λ.χ. σοσιαλδημοκρατικού ή σοσιαλιστικού – τύπου.
Με άλλα λόγια οι μετα-νεοφιλελεύθερες δυνάμεις της Ευρώπης κατάφεραν να κλειδώσουν το αναπτυξιακό μοντέλο της Ένωσης προς μία κατεύθυνση, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι επιλογές κάθε κοινοτικής χώρας, έτσι όπως αυτές μπορούσαν μέχρι σήμερα να εκφράζονται στις εθνικές εκλογές».
Και το συμπέρασμα του έμπειρου δημοσιογράφου:
«Με άλλα λόγια η χθεσινή απόφαση του Ευρωκοινοβουλίου επικυρώνει την ολοκλήρωση της απώλειας της εθνικής ανεξαρτησίας ως προς την ακολουθητέα οικονομική πολιτική κάθε κοινοτικής χώρας. Και επιπλέον οι χώρες που έχουν χρηματοδοτηθεί μέσω Μνημονίου, όπως είναι η Ελλάδα, θα βρίσκονται σε άμεση δημοσιονομική επιτήρηση μέχρι να αποπληρώσουν το 75% των δανείων που έχουν λάβει, δηλαδή, για τη χώρα μας, πλήρης απώλεια εθνικής κυριαρχίας για τις επόμενες δεκαετίες».
Το πιο σημαντικό ερώτημα λοιπόν για την Ευρώπη, δυστυχώς, αυτή την εποχή, πράγματι το διατύπωσε με διπλωματική γλώσσα ο Γιούνκερ: αν δηλαδή αυτή η κρίση μπορεί να τελειώσει χωρίς πόλεμο – και όχι μόνο νομισματικό.
Εξ άλλου η εξελισσόμενη τόσο εκτεταμένη, τόσο βίαιη – και πανευρωπαϊκή... – καταστροφή λαών και χωρών, με τόσο μεγάλο χρονικό βάθος και με μόνο σκοπό την προστασία της τραπεζικής φούσκας, ευλόγως πρόσφατα ήγειρε ερωτήματα για το τι θα μπορούσε να συμβεί στην Ευρώπη ύστερα από έναν νεκρό διαδηλωτή στις χώρες των μνημονίων.
Δεν είναι λίγοι αυτοί που θυμούνται πώς η δημόσια αυτοκτονία ενός απελπισμένου μικροπωλητή στην Τυνησία έγινε η αφορμή του ντόμινο που θα μείνει στην Ιστορία ως «Αραβική Άνοιξη». Όσο και να θέλει κάποιος να τον αποφύγει, ο παραλληλισμός είναι πραγματικός και εύλογος...
http://topontiki.gr/article/50315/I-Europi-i-krisi-kai-o-polemos
Τις προηγούμενες ημέρες ο τέως επικεφαλής του Eurogroup Ζαν Κλοντ Γιούνκερ προειδοποίησε ότι το ενδεχόμενο πολέμου στην Ευρώπη δεν έχει εξαλειφθεί και ότι «Οι δαίμονες δεν έχουν φύγει, απλώς κοιμούνται».
Αποδέκτης της προειδοποίησης, κυρίως, η Γερμανία, η χώρα που έχει επιβάλει έναν απίστευτο δημοσιονομικό ολοκληρωτισμό στο σύνολο της Ευρώπης προστατεύοντας το τραπεζικό σύστημα και το σχεδιασμένο για τα συμφέροντα Γερμανίας και τραπεζών ευρωνόμισμα.
Αυτό το κριτήριο πολιτικής εκ μέρους της μεγαλύτερης δύναμης στην Ευρώπη είναι η απάντησή της στο – «κλασικό» πλέον – δίλημμα του μέγιστου των κερδοσκόπων Τζορτζ Σόρος, ο οποίος συνόψισε την ευρωπαϊκή κρίση ως εξής: «Ή τις τράπεζες θα σώσουμε ή τα κράτη». Ο Σόρος, στην ίδια δήλωσή του, είχε απαντήσει στο δικό του δίλημμα ότι προτιμά να σωθούν οι τράπεζες. Η γερμανική απάντηση στο ίδιο δίλημμα ταυτίζεται απολύτως με αυτήν του μεγάλου κερδοσκόπου.
Σωστά λοιπόν ο «Ευρωπαίος» Γιούνκερ τονίζει:
«Ο τρόπος με τον οποίο ορισμένοι από τη γερμανική πολιτική επιτέθηκαν στην Ελλάδα, όταν αυτή εισήλθε στην κρίση, έχει αφήσει στη χώρα βαθιές πληγές. Εξίσου με τρόμαξαν τα πανό των διαδηλωτών στην Αθήνα με την καγκελάριο Μέρκελ να φορά ναζιστική στολή. Ξαφνικά ήλθαν στην επιφάνεια εχθρικά συναισθήματα, που κανείς θα πίστευε ότι είχαν εκλείψει οριστικά. Επιπλέον, και ο ιταλικός προεκλογικός αγώνας ήταν σε μεγάλο βαθμό αντιγερμανικός και ως εκ τούτου αντιευρωπαϊκός».
Ο ουσιαστικός νικητής των πρόσφατων ιταλικών εκλογών Μπέπε Γκρίλο, με τη σειρά του, δήλωσε προχθές στη γερμανική εφημερίδα Handelsblatt: «Η Ιταλία βρίσκεται ντε φάκτο εκτός ευρώ». Και δικαιολόγησε την άποψή του ως εξής: «Οι βορειοευρωπαϊκές χώρες θα κρατήσουν την Ιταλία μόνο μέχρι να πάρουν πίσω τις επενδύσεις των τραπεζών τους σε ιταλικά ομόλογα. Έπειτα θα μας πετάξουν σαν καυτή πατάτα».
Πρόκειται για ό,τι ακριβώς επισημαίνουμε εδώ και τρία χρόνια πως αποτελεί την πεμπτουσία της γερμανικής πολιτικής στην Ελλάδα.
Επίσης ο Γκρίλο, ο οποίος, παρότι πρεσβεύει την έξοδο της Ιταλίας από το ευρώ, αρνείται την «ταμπέλα» του αντιευρωπαϊστή και κάνει λόγο για την ανάγκη να υπάρξει ένα Plan B για την Ευρώπη.
Τέτοιες σκέψεις όμως δεν φαίνεται να υπάρχουν στη Γερμανία, η οποία επιμένει στο ένα και μοναδικό σχέδιό της – ανεξάρτητα από τη συζήτηση για το αν μελλοντικά θα προκύψει ή όχι ένα νέο κούρεμα χρέους για την Ελλάδα ή άλλη χώρα.
Εξ άλλου ήδη το Ευρωκοινοβούλιο ενέκρινε το γερμανικής έμπνευσης πανευρωπαϊκό πλαίσιο δημοσιονομικής πειθαρχίας. Είναι χαρακτηριστικό το ρεπορτάζ του καλού συναδέλφου Γιώργου Δαράτου στην Αυγή την Τετάρτη, στο οποίο αναφέρεται ότι η νέα ρύθμιση «ουσιαστικά αφαιρεί την αρμοδιότητα της σύνταξης εθνικών προϋπολογισμών από τα κοινοβούλια των χωρών - μελών μεταθέτοντάς τη στην Κομισιόν και το Eurogroup».
Λίγο παρακάτω σημειώνει: «(...) κάθε χώρα - μέλος δεν θα έχει δικαίωμα εφαρμογής ενός αναπτυξιακού μοντέλου διαφορετικού από εκείνο που επιτάσσουν η Κομισιόν και το Eurogroup, δηλαδή όλοι θα πρέπει να κινούνται στο μετα-νεοφιλελεύθερο μοντέλο της Γερμανίας σήμερα, ή σε κάποιο ανάλογο αύριο, στην περίπτωση που το Βερολίνο χάσει την απόλυτη επιρροή του στα δημόσια οικονομικά της Ένωσης, όχι πάντως σε επιμέρους και αποκλίνουσες μεταξύ τους δημοσιονομικές επιλογές άλλου – λ.χ. σοσιαλδημοκρατικού ή σοσιαλιστικού – τύπου.
Με άλλα λόγια οι μετα-νεοφιλελεύθερες δυνάμεις της Ευρώπης κατάφεραν να κλειδώσουν το αναπτυξιακό μοντέλο της Ένωσης προς μία κατεύθυνση, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι επιλογές κάθε κοινοτικής χώρας, έτσι όπως αυτές μπορούσαν μέχρι σήμερα να εκφράζονται στις εθνικές εκλογές».
Και το συμπέρασμα του έμπειρου δημοσιογράφου:
«Με άλλα λόγια η χθεσινή απόφαση του Ευρωκοινοβουλίου επικυρώνει την ολοκλήρωση της απώλειας της εθνικής ανεξαρτησίας ως προς την ακολουθητέα οικονομική πολιτική κάθε κοινοτικής χώρας. Και επιπλέον οι χώρες που έχουν χρηματοδοτηθεί μέσω Μνημονίου, όπως είναι η Ελλάδα, θα βρίσκονται σε άμεση δημοσιονομική επιτήρηση μέχρι να αποπληρώσουν το 75% των δανείων που έχουν λάβει, δηλαδή, για τη χώρα μας, πλήρης απώλεια εθνικής κυριαρχίας για τις επόμενες δεκαετίες».
Το πιο σημαντικό ερώτημα λοιπόν για την Ευρώπη, δυστυχώς, αυτή την εποχή, πράγματι το διατύπωσε με διπλωματική γλώσσα ο Γιούνκερ: αν δηλαδή αυτή η κρίση μπορεί να τελειώσει χωρίς πόλεμο – και όχι μόνο νομισματικό.
Εξ άλλου η εξελισσόμενη τόσο εκτεταμένη, τόσο βίαιη – και πανευρωπαϊκή... – καταστροφή λαών και χωρών, με τόσο μεγάλο χρονικό βάθος και με μόνο σκοπό την προστασία της τραπεζικής φούσκας, ευλόγως πρόσφατα ήγειρε ερωτήματα για το τι θα μπορούσε να συμβεί στην Ευρώπη ύστερα από έναν νεκρό διαδηλωτή στις χώρες των μνημονίων.
Δεν είναι λίγοι αυτοί που θυμούνται πώς η δημόσια αυτοκτονία ενός απελπισμένου μικροπωλητή στην Τυνησία έγινε η αφορμή του ντόμινο που θα μείνει στην Ιστορία ως «Αραβική Άνοιξη». Όσο και να θέλει κάποιος να τον αποφύγει, ο παραλληλισμός είναι πραγματικός και εύλογος...
http://topontiki.gr/article/50315/I-Europi-i-krisi-kai-o-polemos
http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=197847&catid=7
Ιταλία: Νέο ρεκόρ του δημόσιου χρέους – 10.000 καταστήματα έκλεισαν το δίμηνο του 2013
Ιταλία: Νέο ρεκόρ του δημόσιου χρέους – 10.000 καταστήματα έκλεισαν το δίμηνο του 2013
Έκτακτο: Δραματική τροπή στο Eurogroup
Ευρωπαίος διπλωμάτης δήλωσε με νόημα στην «Κ» ότι «όλα θα τελειώσουν σήμερα και θα εφαρμοστούν την Τρίτη».
Στον αέρα βρίσκεται το Eurogroup, καθώς κάτω από την πίεση των πραγμάτων η κυπριακή πλευρά, υπό την καθοδήγηση του Προέδρου Αναστασιάδη, είναι ένα βήμα πριν την αποχώρησή της από τη συνεδρίαση μετά απο νέες απαράδεκτες απαιτήσεις του ΔΝΤ για μεγάλο κούρεμα καταθέσεων.
Η κυπριακή αποστολή παραμένει στο Συμβούλιο, αλλά αξιωματούχος έχει δηλώσει ότι βρισκόμαστε στο χείλος για τη διακοπή των συζητήσεων.
Η συνεδρίαση του eurogroup στις Βρυξέλλες προχωρά με τρόπο που δεν είναι επιθυμητός για την κυπριακή πλευρά. Οι διαφωνίες σε πολλά ζητήματα παραμένουν. Οι πληροφορίες της ''Κ'' μέσα απο τη συνεδρίαση μιλούν για κλιμακωτή φορολογία καταθέσεων 3-7 τα εκατό με αντάποδοση σε μετοχές ισόποσης αξίας. Τα πράγματα όμως παραμένουν ακόμη ρευστά και τίποτα δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο.
Προς στιγμή είχε διαφανεί συμφωνία, αλλά τελικά λίγο μετά τη 1 μετά τα μεσάνυχτα, προέκυψε νέα εμπλοκή, καθώς η απόσταση μεταξύ των επιδιώξεων της Λευκωσίας και των απαιτήσεων της Τρόικα και των εταίρων παραμένουν.
Αρμόδιες τραπεζικές πηγές στη Λευκωσία παρακολουθούν με έντονο προβληματισμό τα όσα διαδραματίζονται στις Βρυξέλλες και εκφράζουν την αγωνία τους για την επόμενη ημέρα και το πως θα εφαρμοστεί η όποια απόφαση αφορά την επιβολή εφ' άπαξ εισφοράς αλληλεγγυής στο κεφάλαιο των τραπεζικών καταθέσεων.
Ευρωπαίος διπλωμάτης δήλωσε με νόημα στην «Κ» ότι «όλα θα τελειώσουν σήμερα και θα εφαρμοστούν την Τρίτη».
ΠΡΟΥΓΟΥΜΕΝΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
Τη διακοπή της συνόδου του Eurogroup για διαπραγματεύσεις εκμεταλλεύεται η Κυπριακή ομάδα για να συνεδριάσει υπό τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, Νίκο Αναστασιάδη, χαρακτηρίζοντας την κατάσταση πολύ δύσκολη.
Νωρίτερα σήμερα, και καθώς η συνάντηση του Eurogroup ακόμα συνεχιζόταν, κατέστη ξεκάθαρο από διάφορες πηγές πως, ενώ βασικά στοιχεία της όλης διάσωσης, όπως για παράδειγμα τη συμμετοχή ή όχι του ΔΝΤ, δεν είχαν ξεκαθαρίσει, το μόνο βέβαιο ήταν πως στόχος των υπουργών Οικονομικών, ήταν να μειωθεί το ποσό που παραχωρούσε η Τρόικα στην Κύπρο στα 12 με 13 δις ευρώ. Ορισμένοι κύκλοι, όπως τον Ολλανδό υφυπουργό Οικονομικών, Φρανζ Βίκερς, επέμεναν στη μείωση του ποσού στα 10 δισ. ευρώ, κάτι που τελικά σκόνταψε στους τεχνοκράτες, αλλά και σε υπολογισμούς της ΕΚΤ, που «δείχνουν» πως το Μνημόνιο δεν μπορεί να λειτουργήσει εάν το δάνειο είναι χαμηλότερο των 12 με 13 δισ. ευρώ.
Για να γίνει κάτι τέτοιο, όπως είναι προφανές, θα έπρεπε η Κύπρος να εξασφαλίσει άλλα μέσα χρηματοδότησης των αναγκών της, δηλαδή μείωση δαπανών, αύξηση εσόδων (βλέπε φόρους) και αναδιάρθρωση του τραπεζικού συστήματος.
Έτσι η νύκτα ξεκίνησε με την Κύπρο να βρίσκεται με τη πλάτη στον τοίχο, σε αναζήτηση 4 με 5 δισ. ευρώ, στην καλύτερη περίπτωση. Το τελευταίο διήμερο, και σε αντίθεση με τις σκληρές θέσεις του ΔΝΤ, η στάση του Λουξεμβούργου ήταν πολύ θετική για την Κύπρο, με τον Ζαν Κλωντ Γιούνκερ να στηρίζει τις θέσεις της Κύπρου πολύ έντονα κατά τη διάρκεια της Συνόδου, και τον υπουργό οικονομικών, Λουκ Φρίντεν να επιμένει σε ρητές αποφάσεις από το βράδυ.
Το κούρεμα
Το ζήτημα του κουρέματος καταθέσεων αποτέλεσε από την αρχή το κεντρικό ζήτημα, γεγονός που προκαλούσε, όπως είναι γνωστό, αντιδράσεις κυρίως σχετικά με τον αντίκτυπου που μια τέτοια απόφαση θα είχε σε άλλες, εύθραυστες, οικονομίες της Ευρωζώνης. Γι αυτό και η σκέψη του ΔΝΤ, για συμβιβασμό σε μια εφάπαξ φορολόγηση των μεγάλων καταθέσεων τέθηκε στο τραπέζι. Τη πρόταση αυτή είχε αποκαλύψει σε πρόσφατή συνέντευξή του ο Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας, Πανίκος Δημητριάδης.
Ωστόσο, στελέχη της Κομισιόν εξέφρασαν την ανησυχία πως, εκτός από την επίδραση που θα είχε μια τέτοια απόφαση στις άλλες υπό διάσωση οικονομίες (αλλά και την Ιταλία), ενδεχομένως η απόφαση για κούρεμα στις μεγάλες καταθέσεις, να αποτελούσε πλήγμα για τη χρηματοδότηση της Κύπρου: Η πρόταση στόχευε Ρωσικά κεφάλαια, την ώρα μάλιστα που η Τρόικα και το Eurogroup ήλπιζαν πως η Μόσχα θα λάμβανε μέρος στη διάσωση της Κύπρου.
Η φορολόγηση Ρωσικών καταθέσεων έγινε, τελικά, το πιο καυτό ζήτημα στην συζήτηση μετά το διάλειμμα της συνεδρίας, στις 21.00. Από τις 22.30 και μετά, αυτό το θέμα αποτέλεσε αντικείμενο έντονων συζητήσεων, μετά από απαιτήσεις και του ΔΝΤ.
Αξίζει να σημειωθεί πως το ΔΝΤ ζήτησε στην αρχή της συζήτησης κούρεμα 30%, ενώ χαμήλωσε την απαίτησή του στα 20% πριν στραφεί η συζήτηση στο κούρεμα Ρωσικών καταθέσεων. Πάντως, ένα από τα κυριότερα κωλύματα, ήταν πώς είναι δυνατόν να «απομονωθούν» για φορολόγηση μόνο οι ρωσικές καταθέσεις;
Την ίδια ώρα, η συζήτηση στράφηκε και προς την Κριστίν Λαγκάρντ, αφού η συμμετοχή του ΔΝΤ δεν είναι βέβαιη. Πάντως, η Γερμανία, η οποία ήδη εμπλέκεται σε μπρας ντε φερ με το ΔΝΤ, δεν επιθυμεί κάτι τέτοιο, και θέλει το ΔΝΤ να λάβει μέρος με χρηματοδότηση και όχι μόνο με συμβουλευτικό ρόλο. Παρόμοια θέση με τον κ. Σόιμπλε, τήρησε και ο κ. Βίκερς (Ολλανδία), ο Ουρπιλάινεν (Φινλανδία) και Γκουίντος (Ισπανία). Πάντως, και το Λουξεμβούργο επέμεινε στην ανάγκη για συμμετοχή του ΔΝΤ με κεφάλαια.
Σημαντικό στοιχείο, πάντως, είναι πως κατά τη διάρκεια της βραδιάς, στο τραπέζι τέθηκε, εκτός από την αύξηση του εταιρικού φόρου, που ήταν εκ των προτέρων δεδομένη, αλλά και ο φόρος επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών. Ωστόσο, όλα δείχνουν πως οι αντιρρήσεις της Κομισιόν και της ΕΚΤ έχουν αποσοβήσει αυτό τον κίνδυνο. Όσον αφορά στις ιδιωτικοποιήσεις, αυτές πρέπει να θεωρούνται δεδομένες, εδώ και αρκετό καιρό.
http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=126539#.UUO5b0B9ao0.twitter
Ευρωπαίος διπλωμάτης δήλωσε με νόημα στην «Κ» ότι «όλα θα τελειώσουν σήμερα και θα εφαρμοστούν την Τρίτη».
Στον αέρα βρίσκεται το Eurogroup, καθώς κάτω από την πίεση των πραγμάτων η κυπριακή πλευρά, υπό την καθοδήγηση του Προέδρου Αναστασιάδη, είναι ένα βήμα πριν την αποχώρησή της από τη συνεδρίαση μετά απο νέες απαράδεκτες απαιτήσεις του ΔΝΤ για μεγάλο κούρεμα καταθέσεων.
Η κυπριακή αποστολή παραμένει στο Συμβούλιο, αλλά αξιωματούχος έχει δηλώσει ότι βρισκόμαστε στο χείλος για τη διακοπή των συζητήσεων.
Η συνεδρίαση του eurogroup στις Βρυξέλλες προχωρά με τρόπο που δεν είναι επιθυμητός για την κυπριακή πλευρά. Οι διαφωνίες σε πολλά ζητήματα παραμένουν. Οι πληροφορίες της ''Κ'' μέσα απο τη συνεδρίαση μιλούν για κλιμακωτή φορολογία καταθέσεων 3-7 τα εκατό με αντάποδοση σε μετοχές ισόποσης αξίας. Τα πράγματα όμως παραμένουν ακόμη ρευστά και τίποτα δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο.
Προς στιγμή είχε διαφανεί συμφωνία, αλλά τελικά λίγο μετά τη 1 μετά τα μεσάνυχτα, προέκυψε νέα εμπλοκή, καθώς η απόσταση μεταξύ των επιδιώξεων της Λευκωσίας και των απαιτήσεων της Τρόικα και των εταίρων παραμένουν.
Αρμόδιες τραπεζικές πηγές στη Λευκωσία παρακολουθούν με έντονο προβληματισμό τα όσα διαδραματίζονται στις Βρυξέλλες και εκφράζουν την αγωνία τους για την επόμενη ημέρα και το πως θα εφαρμοστεί η όποια απόφαση αφορά την επιβολή εφ' άπαξ εισφοράς αλληλεγγυής στο κεφάλαιο των τραπεζικών καταθέσεων.
Ευρωπαίος διπλωμάτης δήλωσε με νόημα στην «Κ» ότι «όλα θα τελειώσουν σήμερα και θα εφαρμοστούν την Τρίτη».
ΠΡΟΥΓΟΥΜΕΝΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
Τη διακοπή της συνόδου του Eurogroup για διαπραγματεύσεις εκμεταλλεύεται η Κυπριακή ομάδα για να συνεδριάσει υπό τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, Νίκο Αναστασιάδη, χαρακτηρίζοντας την κατάσταση πολύ δύσκολη.
Νωρίτερα σήμερα, και καθώς η συνάντηση του Eurogroup ακόμα συνεχιζόταν, κατέστη ξεκάθαρο από διάφορες πηγές πως, ενώ βασικά στοιχεία της όλης διάσωσης, όπως για παράδειγμα τη συμμετοχή ή όχι του ΔΝΤ, δεν είχαν ξεκαθαρίσει, το μόνο βέβαιο ήταν πως στόχος των υπουργών Οικονομικών, ήταν να μειωθεί το ποσό που παραχωρούσε η Τρόικα στην Κύπρο στα 12 με 13 δις ευρώ. Ορισμένοι κύκλοι, όπως τον Ολλανδό υφυπουργό Οικονομικών, Φρανζ Βίκερς, επέμεναν στη μείωση του ποσού στα 10 δισ. ευρώ, κάτι που τελικά σκόνταψε στους τεχνοκράτες, αλλά και σε υπολογισμούς της ΕΚΤ, που «δείχνουν» πως το Μνημόνιο δεν μπορεί να λειτουργήσει εάν το δάνειο είναι χαμηλότερο των 12 με 13 δισ. ευρώ.
Για να γίνει κάτι τέτοιο, όπως είναι προφανές, θα έπρεπε η Κύπρος να εξασφαλίσει άλλα μέσα χρηματοδότησης των αναγκών της, δηλαδή μείωση δαπανών, αύξηση εσόδων (βλέπε φόρους) και αναδιάρθρωση του τραπεζικού συστήματος.
Έτσι η νύκτα ξεκίνησε με την Κύπρο να βρίσκεται με τη πλάτη στον τοίχο, σε αναζήτηση 4 με 5 δισ. ευρώ, στην καλύτερη περίπτωση. Το τελευταίο διήμερο, και σε αντίθεση με τις σκληρές θέσεις του ΔΝΤ, η στάση του Λουξεμβούργου ήταν πολύ θετική για την Κύπρο, με τον Ζαν Κλωντ Γιούνκερ να στηρίζει τις θέσεις της Κύπρου πολύ έντονα κατά τη διάρκεια της Συνόδου, και τον υπουργό οικονομικών, Λουκ Φρίντεν να επιμένει σε ρητές αποφάσεις από το βράδυ.
Το κούρεμα
Το ζήτημα του κουρέματος καταθέσεων αποτέλεσε από την αρχή το κεντρικό ζήτημα, γεγονός που προκαλούσε, όπως είναι γνωστό, αντιδράσεις κυρίως σχετικά με τον αντίκτυπου που μια τέτοια απόφαση θα είχε σε άλλες, εύθραυστες, οικονομίες της Ευρωζώνης. Γι αυτό και η σκέψη του ΔΝΤ, για συμβιβασμό σε μια εφάπαξ φορολόγηση των μεγάλων καταθέσεων τέθηκε στο τραπέζι. Τη πρόταση αυτή είχε αποκαλύψει σε πρόσφατή συνέντευξή του ο Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας, Πανίκος Δημητριάδης.
Ωστόσο, στελέχη της Κομισιόν εξέφρασαν την ανησυχία πως, εκτός από την επίδραση που θα είχε μια τέτοια απόφαση στις άλλες υπό διάσωση οικονομίες (αλλά και την Ιταλία), ενδεχομένως η απόφαση για κούρεμα στις μεγάλες καταθέσεις, να αποτελούσε πλήγμα για τη χρηματοδότηση της Κύπρου: Η πρόταση στόχευε Ρωσικά κεφάλαια, την ώρα μάλιστα που η Τρόικα και το Eurogroup ήλπιζαν πως η Μόσχα θα λάμβανε μέρος στη διάσωση της Κύπρου.
Η φορολόγηση Ρωσικών καταθέσεων έγινε, τελικά, το πιο καυτό ζήτημα στην συζήτηση μετά το διάλειμμα της συνεδρίας, στις 21.00. Από τις 22.30 και μετά, αυτό το θέμα αποτέλεσε αντικείμενο έντονων συζητήσεων, μετά από απαιτήσεις και του ΔΝΤ.
Αξίζει να σημειωθεί πως το ΔΝΤ ζήτησε στην αρχή της συζήτησης κούρεμα 30%, ενώ χαμήλωσε την απαίτησή του στα 20% πριν στραφεί η συζήτηση στο κούρεμα Ρωσικών καταθέσεων. Πάντως, ένα από τα κυριότερα κωλύματα, ήταν πώς είναι δυνατόν να «απομονωθούν» για φορολόγηση μόνο οι ρωσικές καταθέσεις;
Την ίδια ώρα, η συζήτηση στράφηκε και προς την Κριστίν Λαγκάρντ, αφού η συμμετοχή του ΔΝΤ δεν είναι βέβαιη. Πάντως, η Γερμανία, η οποία ήδη εμπλέκεται σε μπρας ντε φερ με το ΔΝΤ, δεν επιθυμεί κάτι τέτοιο, και θέλει το ΔΝΤ να λάβει μέρος με χρηματοδότηση και όχι μόνο με συμβουλευτικό ρόλο. Παρόμοια θέση με τον κ. Σόιμπλε, τήρησε και ο κ. Βίκερς (Ολλανδία), ο Ουρπιλάινεν (Φινλανδία) και Γκουίντος (Ισπανία). Πάντως, και το Λουξεμβούργο επέμεινε στην ανάγκη για συμμετοχή του ΔΝΤ με κεφάλαια.
Σημαντικό στοιχείο, πάντως, είναι πως κατά τη διάρκεια της βραδιάς, στο τραπέζι τέθηκε, εκτός από την αύξηση του εταιρικού φόρου, που ήταν εκ των προτέρων δεδομένη, αλλά και ο φόρος επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών. Ωστόσο, όλα δείχνουν πως οι αντιρρήσεις της Κομισιόν και της ΕΚΤ έχουν αποσοβήσει αυτό τον κίνδυνο. Όσον αφορά στις ιδιωτικοποιήσεις, αυτές πρέπει να θεωρούνται δεδομένες, εδώ και αρκετό καιρό.
http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=126539#.UUO5b0B9ao0.twitter