Προσδόκιμο Ζωής ηχομηχανών

bower

Senior Member
19 October 2010
497
Γνωρίζει κάποιος να μας πει ποια θεωρείται ότι είναι η ωφέλιμη διάρκεια ζωής των μηχανημάτων?

Μετά από πόσα χρόνια χρειάζονται service, σε ποιο βαθμό μπορεί να τα αποκαταστήσει το service και αν υπάρχει ένας μπούσουλας για το κόστος του (πχ ποσοστιαία επί της αξίας κτήσης του?)

Αξίζει ο κόπος για μηχανήματα (έστω high end) 10+ ετών?
 
Το ερωτημα που εχεις κανει ειναι εξαιρετικα πλατυ και ειναι πολυ δυσκολο να απαντηθει μεσα σε μερικες γραμμες .

Ομως επειδη θεωρω το θεμα ενδιαφερον θα κανω μια μικρη παρουσιαση αλλα απο αυτο θα πρεπει να εξαιρεσω το ερωτημα περι τιμης διοτι απο την μια εχω την εντυπωση οτι εμπλεκει κανονες του φορουμ και απο την αλλη εχουμε δημοκρατια ( η τουλαχιστον ειχαμε την τελευταια φορα που κοιταξα ) και αρα ελευθερη αγορα οποτε ο καθενας πουλαει οσο και οπως γνωριζει καλυτερα .

Πηγες πικαπ
Ευρωπαικα , αμερικανικα η Ιαπωνικα ζουνε ανετα 30 χρονια χωριζονται σε
Κινητηρες εναλασσομενου συνεχους απευθειας οδηγησης η με ιμαντα και οι βλαβες που κανουν ειναι ιμαντες , τροφοδοτικα , πυκνωτες σε ολα τα συνεχους ρευματος και μηχανικα προβληματα που εχουν σχεση με μηχανισμους και αυτοματισμους, λιπανση ασταθεια στις στροφες ειναι οι πιο κοινες βλαβες . Αυτο αφορα μηχανηματα που κατασκευαστηκαν πριν 30 χρονια .

Σε αυτα που κατασκευαστηκαν μεταξυ 90 και 2000 το προδοκιμο ειναι κατα 10 χρονια μικροτερο .

Στα σημερινα υπαρχει σαφως μειωμενη ποιοτητα κατασκευης χειροποιητα ολα στην Κινα ενω οι πολλοι αυτοματισμοι εχουν φυγει απο το προσκηνιο τελικα υπεφερουν απο πιο χαζες βλαβες βασισμενες κυριως απο στην ποιοτητα του υλικου και εδω στα φτηνα το προσδοκιμο εχει πεσει αλλα δεκα χρονια κατα την αποψη μου πλην ομως επιφυλασομαι να απαντησω γυρω στο 2023

Πηγες κασσετοφωνα
το προσδοκιμο των Ιαπωνικων ειναι τουλαχιστον 30 χρονια με δεδομενο οτι θα περνανε μια περιοδικη συντηρηση συνηθως ανα 3-5 ετη για τα αναλωσιμα ιμαντες pinch roller και idler παντα αναλογα με την χρηση η και την αχρηστια Μεσα στην 30ανταετια ανακαλυφθηκε οτι τα γρασσα που εβαζαν μεσα ηταν τοξικα και αλληλεπιδρουσαν με τα πλαστικα και τα λαστιχενια μερη με καταστροφικες συνεπειες .Σημερα οσα τελικα εφτασαν τα 30 χρονια περα απ τα μηχανικα προβληματα εχουν και θεματα σε πυκνωτες τροφοδοσιας η σηματος .

Στα δευτερης γενιας μετα τα 1990-95 αλλα προ κινεζοποιησης οι μηχανισμοι ελαφρυναν πολυ με πολλα πλαστικα και τενεκεδενια μερη σε σχεση με το παρελθον αποκτησαν ρεβερσες και εχασαν πολυ απο την ποιοτητα κατασκευης ενω απεκτησαν δυνατοτητες και καλυτερο ηχο .Σαφως και επεσε το προσδοκιμο αλλα και η επισκευασιμοτητα διοτι τα ανταλλακτικα δεν υπηρχαν ευρεως στην αγορα και οι βλαβες ηταν κυριως μηχανικες αλλα μη συμεφερουσες για επισκευη .

Πηγες cd player


To average CD player σε οικιακη χρηση θα ζησει μεταξυ 5-8 χρονια και αναμενεται να πραουσιασει βλαβη στην κεφαλη η το πορτακι .Επισκευαζεται αλλα αυτο εχει νοημα μονο και μονο οταν η κεφαλη βρισκεται στην αγορα και ειναι αυτο που λεμε ευρεως διαδεδομενη και θα εχει και νοημα εαν θα βρισκεται να αλλαχτει και στο μελλον . Υπαρχουν κορυφαια player οπως το TEAC VRDS 10 του οποιου η κεφαλη ειναι απιαστο ονειρο απο διαθεσιμοτητα και κοστος .

Αξιζει να σημειωθει οτι το laser μπορει ανετα να ζησει 200 χρονια αναμενο ...εκεινο που παθαινουν οι κεφαλες ειναι οτι βρωμιζουν απο την οικιακη σκονη σε σημειο που δεν μπορει να καθαρισει ανθρωπινο χερι , η επισης επειδη το laser εχει καψει σε καποιο σημειο εναν απο τους φακους η τα πρισματα που υπαρχουν μεσα σε μια κεφαλη και αρα επισης μη επισκευασιμη .

Αυτος ειναι ο κανονας αλλα υπαρχουν και εξαιρεσεις απο μηχανηματα που εζησαν πολυ παραπανω και εαν σημερα πεσουν σε βλαβη εκτος απο τα παραπανω αναμενεις και θεματα πυκνωτω τροφοδοσιας κλπ .

Αυτα ισχυουν για μηχανηματα εποχης 1985 και μετα ενω τα σημερινα υποφερουν στα τροφοδοτικα τους που για λογους βαρους εγιναν διακοπτικα και σαφως σε ολες τις υπολοιπες βλαβες που ειχαν και τα πρωτα .

Ενισχυτες

Για Consumer ενισχυτες το προσδοκιμο ειναι χαλαρα 30 χρονια και αφορα Ιαπωνικους ενισχυτες κατασκευασμενους εκεινη την εποχη Οι αντιστοιχοι Ευρωπαικοι σαφως και θα επρεπε να ειχαν αρχικα το ιδιο αλλα στην πραξη και για λογους σχεδιασης ελαχιστοι καταφεραν να ανταγωνιστουν τους Ιαπωνικους σε μακροζωια . Οι Ιαπωνικοι ( consumer παντα ) εζησαν σε σημειο που ελιωσαν τα παντα απο μεσα πριν χρειαστει να ερθουν για service ενω οι αντιστοιχοι ευρωπαικοι απλα καηκαν πολυ πριν την ωρα τους .

Αλλα ας μην γελιομαστε και στι δυο περιπτωσεις παιζει ρολο και η χρηση αλλα και οι συνθηκες θερμοκρασιας που δουλευει το μηχανημα οι δυο παραγοντες αυτοι μπορουν πολυ χαλαρα να αλλαξουν αυτο το status .

Να σημειωθει οτι η μεγαλυτερη παραμυθα που γραφτηκε πανω στους ενισχυτες ηταν η λεξη solid state και η οποια ειναι αναφορα στα ηλεκτρονικα εξαρτηματα τα οποια δεν ηταν πλεον λυχνιες αλλα τρανζιστορ τα οποια σαν σταθερης καταστασης δεν εχουν την φθεινουσα πορεια στην ζωη τους οπως εχουν οι λυχνιες . Ομως το ιδιο δεν ισχυει για τους πυκνωτες που εχουν μεσα που σημαινει οτι αυτοι ειναι η νουμερο ενα βλαβη απο την στιγμη που χανουν απο την ζωη τους με τον χρονο και την θερμοκρασια αλλα πολυ πιο αργα σε σχεση με μια λυχνια .

Στα non consumer/ upper HIFI / HI END η ποιοτητα κατασκευης ειναι σαφως ανωτερη αλλα και η απλοτητα της κατασκευης επιτρεπει παρομοια προσδοκιμα σε μηχανηματα του τοτε αλλα και του σημερα .

Στα σημερινα consumer το προσδοκιμο ειναι χαμηλοτερο οπου ναι μεν το μηχανημα θα σταματησει και αυτο ειναι που θα γνωριζει ο ακροατης χωρις να ξερει οτι ενας πυκνωτης που χαλασε δεν εχει σχεση με το προσδοκιμο ζωης του μηχανηματος αλλα ειναι μια βλαβη που καθηλωσε το μηχανημα μεν αλλα εχει σχεση με την παγκοσμιοποιηση και την αστοχια υλικου ενος προμηθευτη που δεν τηρησε το λογο του .Φυσικα το ρεζουμε για τον ακροατη ειναι οτι το μηχανημα καθηλωθηκε και οχι οι πραγματικες αιτιες πισω απο αυτο .

Γενικοτερα και κατω απο αυτο το πρισμα τα σημερινα consumer θα ζησουν πολυ λιγοτερο απο τα τοτε αλλα για αλλους λογους .

Τελος μπορω να σου εγγυηθω οτι για τα consumer δεν περιμενεις προβληματα απο τους πυκνωτες τους που ειναι και το κυριο προβλημα νωριτερα απο τα 15 χρονια εκτος βεβαια καποιας αλλης βλαβης .

Εξαιρεση στα παραπανω ειναι τα μηχανηματα ταξης Α τα οποια λογο θερμοκρασιακης καταπονησης δεν μπαινουν ευκολα στον κανονα των 30 ετων εκει ειναι σιγουρα πιο λιγη η ζωη καθως και η καμπυλη διοτι το μηχανημα μπορει να παιζει αρκετα χρονια με προβληματα πριν καν σταματησει απο πραγματικη βλαβη .

Για τα λαμπατα φυσικα ισχυουν ολα τα παραπανω ως εχουν με παρονομαστη την ζωη της λαμπας η οποια πρεπει να θεωρηθει ως αναλωσιμο .


Φιλικα
Σακης Πετροπουλος
 
Προσωπικα ναι !!! τυχαινει να βρισκομουν παρων σε σεμηναριο εταιριας σχετικο με το audio ( εκτος Ελλαδας ) οπου γνωρισα στην ουσια την ομαδα end of life οπως την ελεγαν εκει η οποια η δουλεια της ηταν ακριβως αυτο : Να προγραμματισει ποτε και πως το προιον θα σταμτησει να δουλευει.

Μπορω επισης να αναστρεψω και το ερωτημα και να το κανω του τυπου : """ειχαν οι Ιαπωνες κατα νου οτι τα μηχανηματα τους θα λειτουργουν μετα απο σχεδον 30-40 χρονια ? "

Και εκει η απαντηση ειναι οχι οπου τοτε δεν υπηρχαν ομαδες end of life ενω υπηρχε ολη η υπολοιπη αλυσιδα οπως user friendly κλπ απλα εκαναν αυτο που πιστευαν και εφεραν τα αναλογα αποτελεσματα .

Επισης και στο ερωτημα εαν οι εταιριες που κατασκευαζουν πυκνωτες εχουν ερευνες για το long term stability των πυκνωτων σε εφαρμογες ηχου η αλλες η απαντηση ειναι επισης ΟΧΙ .

Φιλικα
Σακης Πετροπουλος
 
Η επισκευασιμότητα οποιασδήποτε συσκευής εξαρτάται κατά 90% από το εάν χρησιμοποιεί κατά παραγγελία (custom) υλικά ή όχι. Μηχανήματα με κινούμενα μέρη ή εξειδικευμένες λειτουργίες αναπόφευκτα θα κάνουν χρήση τέτοιων κατά παραγγελία υλικών.

Το End Of Life δεν προσδιορίζει πότε θα χαλάσει μία συσκευή αλλά πότε θα σταματήσει η παραγωγή της και θα αποσυρθεί από την αγορά και ταυτόχρονα προγραμματίζεται και η υποστήριξη για τις συσκευές που έχουν ήδη πουληθεί.

Αλλά ακόμα και αν γίνεται σκόπιμα χρήση υλικών που φθείρονται για να γίνει κάτι τέτοιο απαιτούνται πόροι που μόνο μεγάλες πολυεθνικές μπορούν να διαθέσουν.

Για τη ζωή μίας συσκευής πρέπει να σκεφτούμε και το κόστος της τώρα και το κόστος μιας αντίστοιχης πριν από 30 χρόνια. Σήμερα με 100 ευρώ αγοράζεις ένα όλα-σε-ένα μικρό στερεοφωνικό με ραδιόφωνο που παίζει cd και mp3. Για την αντίστοιχη συσκευή πριν 30 χρόνια που έπαιζε κασέτα, βινύλιο και είχε ενσωματωμένο ραδιόφωνο πόσα χρήματα έπρεπε να ξοδέψει κάποιος;

Όλα τα παραπάνω αντικατοπτρίζουν και τον τρόπο ζωής μας και τη νοοτροπία μας κατά διάφορες χρονικές περιόδους.

Και τι πάει να πει "long term stability των πυκνωτών σε εφαρμογές ήχου η άλλες"; Δίνουν μία χαρά στοιχεία για τη μεταβολή της χωρητικότητας σε καθορισμένες συνθήκες και αρκετές πληροφορίες για να αναχθεί ο χονος ζωής υπό διαφορετικές συνθήκες και αυτό από μόνο του φτάνει.
 
Το End Of Life δεν προσδιορίζει πότε θα χαλάσει μία συσκευή αλλά πότε θα σταματήσει η παραγωγή της και θα αποσυρθεί από την αγορά και ταυτόχρονα προγραμματίζεται και η υποστήριξη για τις συσκευές που έχουν ήδη πουληθεί.

Η εταιρια Goldstar λιγο πριν γινει lg και οταν ηταν στα σχεδια η παραγωγη μηχανηματων AV στο σεμιναριο που εκανε εκεινη την εποχη σε μια κλειστη ομαδα ανθρωπων ονομαζε την ομαδα end of life αλλα αυτο γινοταν μαλλον κατα παραφραση και περισσοτερο με μια αισθηση χιουμορ παρα με τον πραγματικο ορισμο της φρασης . Το παραδοξο ηταν οτι ειχαν την εντυπωση οτι το σεμιναριο γινοταν κεκλεισμενων των θυρων αλλα ετυχε να κανουν λαθος .

Και τι πάει να πει "long term stability των πυκνωτών σε εφαρμογές ήχου η άλλες"; Δίνουν μία χαρά στοιχεία για τη μεταβολή της χωρητικότητας σε καθορισμένες συνθήκες και αρκετές πληροφορίες για να αναχθεί ο χονος ζωής υπό διαφορετικές συνθήκες και αυτό από μόνο του φτάνει.


Αφορα συγκεριμενα ερωτηματα που τεθηκαν στην nippon , nichicon , elna TROBO απο την εταιρια μας μεσω των εδω αντιπροσωπων αλλα και κατ ευθειαν οπου το ερωτημα αφορουσε την ζωη των πυκνωτων σε συσκευες μετα απο 5-10-15 η 20 χρονια με μια μικρη επεξηγηση για της συγκεκριμενες συνθηκες που επικρατουν συνηθως στα consumer audio .

Η απαντηση ηταν μια απλη αναφορα στα specs του κατασκευαστη τα οποια εχουν εγγυησεις για πχ 2000 ωρες κατω απο Χ συνθηκες ερωτηματα τα οποια αφορουσαν ηπιοτερη χρηση αλλα σαφως πιο μακροχρονη δεν απαντηθηκαν ποτε απο τους κατασκευαστες .

Φιλικα
Σακης Πετροπουλος
 
Απάντηση: Re: Προσδόκιμο Ζωής ηχομηχανών

Σάκη, τέτοια ερωτήματα δεν πρόκειται να απαντηθούν ποτέ γιατί είναι αδύνατο να απαντηθούν τουλάχιστον από τον κατασκευαστή των εξαρτημάτων.
Ο κατασκευαστής των πυκνωτών έχει πελάτη τον κατασκευαστή της ηλεκτρονικής συσκευής και όχι τον τελικό χρήστη. Δεν πρόκειται να διαμαρτυρηθεί
ο δεύτερος στον πρώτο επειδή του ήρθε από τον τρίτο για επισκευή ένας ενισχυτής μετά από 15 ή και 10 χρόνια και οι ηλεκτρολυτικοί πυκνωτές ήθελαν αλλαγή.
Είναι μία φυσιολογική φθορά.
Αφύσικη φθορά είναι να παίρνεις στο χέρι πλαστικούς πυκνωτές επειδή οξειδώνεται το μέταλλο από το πλαστικό φιλμ υπό κανονικές συνθήκες μέσα στα
πρώτα χρόνια λειτουργίας μίας συσκευής.
 
Αν δεν κάνω λάθος,(νομίζω έχει αναφερθεί κ στο παρελθόν) ο αριθμός ζωής που δίνει ένας κατασκευαστής για 1 εξάρτημα,έχει να κάνει μετά απο εξαντλητικές δοκιμές,κάνωντας στην ουσία 1 προσομοίωση,όσο είναι αυτό εφικτό....

Οπότε 1 πιο ευγενική χρήση,θα αυξήσει το προσδόκιμο ζωής που δίνει η εταιρία. Κάνω κάπου λάθος;
 
Έχω ένα jvc mf-1845r κοντεύει αισίος τα 40 παίζει 6 μέρες την εβδομάδα 10 ώρες καθημερινά έχει τάση ρεύματος τα 220V δουλεύει στα 240V και ουδέποτε παρουσίασε το παραμικρό πρόβλημα. Αν δεν κάνω λάθος ίσως να αλλαχτήκαν κάποτε οι ιμάντες του κασετοφώνου.
http://www.youtube.com/watch?v=y6Oa0ur0PF4
 
Θα συμφωνησω για τα ερωτηματα σε ελαφροτερη χρηση και σε μακρυτερο χρονο και θεωρω πιθανο οτι οι κατασκευαστες πυκνωτων δεν εχουν κανει τετοια τεστ . Το ερωτημα τεθηκε διερευνητικα γιατι θεωρησαμε οτι εφοσον το audio ειναι ενα καλο κομματι της πιττας μπορει και να ειχαν γινει καποιες ερευνες για το προσδοκιμο κατω απο τις συνθηκες που περιγραφουμε .

Σε οτι αφορα τον χρονο ζωης θα πρεπει να χωριστει σε τρια κομματια

Α) τις εταιριες που προσχεδιασμενα κανουν τετοια πραγματα για να καθορισουν ποσο θα ζησει αλλα και απο τι θα χαλασει το προιον

Β) τις εταιριες οπου απλα κανουν οτι καλυτερο μπορουν και οσο τους παει ( μεσα στο προβλεπομενο κοστος του μηχανηματος )

Γ) τις εταιριες που ανοικουν σε οποιαδηποτε απο τις παραπανω κατηγοριες αλλα απετυχαν προς την μια η την αλλη μερια δλδ ενω ειχαν σχεδιασει τελικα το προιον τους εζησε πολυ παραπανω η οτι ενω το ειχαν ετοιμασει για πχ 5 χρονια αλλα τελικα εζησαν τρια λογο αστοχιας υλικου η αλλου λογου .
 
Ισως γινω κουραστικος με ενα μακρυ ποστ αλλα παραθετω ενα κομματι της ιστοριας που θα βοηθησει να καταλαβουμε καλυτερα πως παιζονται τα παιχνιδια στις consumer εταιριες

--Το σεμιναριο της Goldstar ηταν μια κατασταση που καλεστηκε στην Χαγη απο εναν Ελβετο-ολλανδο τον κυριο Τονυ ΒΑν Ντροφελαρ που ηταν ετεροθαλης γιος του ιδιοκτητη της TEnsai στην Ελβετια και βασικοτερο μετοχο του Ολλανδικου κομματιου της olivetti στους printers . Για να θυμησω η Tensai ηταν ενα brand το οποιο ειχε δημιουργησει ενας Ελβετος επιχειρηματιας για καθαρο consumer hifi και γινοταν παραγωγη απο τους φασονιτζηδες της ΑΚΑΙ και σε καποια κομματια της PIONEER με αρκετα καλη επιτυχια αλλα τιποτα το θεαματικο .

--Ο κυριος Βαν Ντροφελαρ αν και ετεροθαλης γιος του κυριου Tensai ηταν βαθια χωμενος στην νοοτροπια του Ιαπωνικου consumer ειχε στα σπαργανα να παραξει μηχανηματα hifi και τα πρωτα AV με την νοοτροπια της sansui δλδ να κανει σχεδιαστικους διαγωνισμους οπου ο νικητης θα ηταν διευθυντης παραγωγης στο ιδιο του το προιον και για την κατασκευη επελεξε την goldstar

--Η Goldstar απο την μερια της ηταν ενας κατασκευαστης εξαιρετικα χαμηλου προφιλ στα φασον και ειχε δειξει απιστευτα δειγματα γραφης στην συμφωνια που ειχε κανει με την sears στον Καναδα οπoυ sears ηταν μια κατασταση τυπoυ MEdia MArkt η οποια αποφασισε να κανει μηχανηματα HIFI με το δικο της brand name και h Goldstar εκτος του οτι παρηγαγε μηχανηματα με αστρονομικες προδιαγραφες που τιναζαν τους παλμογραφους στον αερα τηρησε και το κομματι της αξιοπιστιας και δεν εβγαλε στην αγορα τα ιδια μηχανηματα με το ονομα Goldstar .Αρα ηταν ενας προμηθευτης περα απο καθε αμφισβητηση .

---Η Goldstar ειχε στειλει 10 ατομα με την παρακατω συνθεση
1 επικεφαλης ως προεδρευων
3 Ατομα των οποιων η δουλεια ηταν να δωσουν στοιχεια για το cost effective
3 Ατομα των οποιων η δουλεια ηταν να δωσουν στοιχεια για το user friendly
3 Ατομα των οποιων η δουλεια ηταν να δωσουν στοιχεια για το "end of life " οπως το αποκαλουσαν τα στελεχη τοτε και αφορα στην συγκεριμενη περιπτωση ποτε και απο τι θα καθηλωνοταν ενα μηχανημα

Και οι τρεις ομαδες των τριων ηταν μιξη τεχνοκρατων και οικονομικων στελεχων

---Απο το ακορατηριο ο κυριος Βαν Ντροφελαρ ειχε καλεσειπεριπου 100 σχεδιαστες της olivetti , της τοτε Philips, και πολλους οι οποιοι ηταν σχετικοι με το αντικειμενο αλλα freelancer οπου σαφως εαν καποιος κερδιζε τον διαγωνισμο μονος η με την ομαδα του θα ερχοταν πλεον να δουλεψει στην καινουργια εταιρια και θα αφηνε την παλια του δουλεια .

--Η κατασταση ηταν παρα πολυ ασχημη και το πραγμα δεν λειτουργουσε απο την μια οι ανθρωποι της Goldstar ηθελαν τον πελατη που ειχε χρημα με ουρα πισω του αλλα τους την ειχε δωσει ασχημα που θα λειτουργουσαν κατω απο τον σχεδιασμο και πιθανον τις εντολες αλλου ανθρωπου εκτος εταιριας . Αυτο ειχε σαν αποτελεσμα οι Κορεατες να μιλανε απαξιωτικα σε αυτους που συμμετειχαν , να χλευαζουν κατα καποιο τροπο τα ερωτηματα , και να δινουν απαντησεις χωρις ουσιαστικο περιεχομενο . Παρολο οτι η γλωσσα ηταν τα Αγγλικα γενικα υπηρχε θεμα συνενοησης και οι δομες που δοθηκαν και απο τις τρεις ομαδες ηταν καθετες και μονολεκτικες .

Το σημαντικο ηταν οτι ομαδες που θα καθοριζαν ποσο θα ζησει ενα προιον υπηρχαν απο τοτε στην βιομηχανια !


---Το σχεδιο ναυαγησε και απο τις δυο πλευρες απο την μια η Goldstar γεννησε την LG που πηρε πορους απο την Philips και ειναι αυτο που βλεπουμε σημερα οσο για την πλευρα του Κυριου βαν ντροφελαρ δεν εμαθα τους λογους ποτε .


Το παραδοξο και το πως βρεθηκα εκει ηταν επειδη ο ιδιοκτητης του ξενοδοχειου ηταν Ελληνας ειχε επιλεξει την εταιρια που εργαζουμουν στην Ελλαδα τοτε για να του βαλει την μουσικη στο ξενοδοχειο στα δωματια και στους κοινοχρηστους χωρους και σε μια αιθουσα συνεδριων που ειχε κανει για περιπου 150 ατομα ..οπου μην φανταστει κανεις μιλαμε για μια κονοσλα δυο ενισχυτες και καμμια δεκαρια ηχεια . Η τιμη που ειχε δωσει τοτε η εταιρια μου ηταν κατα 60% φτηνοτερη απο οποιαδηποτε αλη στην Ολλανδια . Ολα τα προιοντα ηταν καστουμ κατασκευασμενα στην Ελλαδα .

Βρικομασταν τοτε εκει για να τοποθετησουμε ηχο στο νεοδμητο εστιατοριο του ξενοδοχειου και ετσι ενα ωραιο πρωι βαφτιστηκα ηχοληπτης μεσα στο σεμιναριο της Goldstar το οποιο ενω ηταν ""εμπιστευτικο " δεν τους πειραξε οτι ο χειριστης ηταν Ελληνας """ και δεν καταλαβαινε """.


Αρκετα χρονια αργοτερα επισης σαν εξωτερικος συνεργατης βρεθηκα σε συνεδριο της ΚΙΑ σε ξανοδοχειο στην Σαρωνιδα σαν χειριστης video οπου και εκει επαιξε το σεναριο οτι ο χειριστης ειναι Ελληνας και δεν καταλαβαινει απο αυτα οπου εμαθα με λιγα λογια οτι μεσα σε δεκα χρονια διαφορα που ειχαν τα δυο σεμιναρια η ομαδες που ειχαν αναλαβει το τελος της ζωης του προιοντος και ειδικα σε αυτοκινητα ειχαν ανδρωθει εξαιρετικα με αποτελεσμα να επεκτεινουν την δραση τους ακια στο σερβις οπου μαζι με τους υπολοιπους δημιουργουσαν βλαβες τετοιες ωστε να υπαρχουν αλλα να μην προσβαλουν την αξιοπιστια του αυτοκινητου ενα πραλληλα καθοριζαν και την τιμολογιακη πολιτικη των ανταλακτικων και του σερβις . Σαν να λεμε οτι εμενες απο δισκο και αυτος κοστιζε 70 ευρω ενω μια απλη βαλβιδα στο κυκλωμα θερμανσης κοστιζε 120 ευρω .

στο συνεδριο της ΚΙΑ επισης καταλαβα οτι σε μαζικες παραγωγες μετραει εστω και το κοστος μιας βιδας και η αλλαγη της ειναι πολυ σοβαρο θεμα . Η κια ειχε αναφορες 2 σε ολο τον κοσμο οτι ενα μοντελο της απο θεμα τυπωμενου στον ηλεκτρονικο εγκεφαλο εβαλε μπροστα απο μονο του και πηγε και κουτουλησε σε τοιχους κατασταση η οποια υπηρχε σε συνθηκες εξαιρετικα αυξημενης υγρασιας και υψηλης θερμοκρασιας . Παρολο οτι ειχε μονο δυο κρουσματα σε ολο τον κοσμο ειχε την γνωση να περασει τον εγκεφαλο της με καποιο βερνικι ωστε να μην επιρεαστει ξανα ποτε απο κατι τετοιο φυσικα με το αναλογο κοστος . Αλλα κρινωντας οτι μολις δυο περιστατικα σε ολον τον κοσμο δεν ειναια αξια σημασιας αφησε ως εχουν οσους εγκεφαλους ειχε στο στοκ και στους επομενους απλα αλλαξε το τυπομενο απομακρυνοντας τον εναν δρομο απο τον αλλο ωστε να μην ξαναυπαρξει τετοια πιθανοτητα απο υγρασια και βερνικι δεν εβαλε ποτε .


Ευχαριστω για τον χρονο σας

Φιλικα
Σακης Πετροπουλος
 
Last edited:
Για τον φιλο Sonous Naturalis

σε οτι αφορα τα ηχεια το βασικοτερο προβλημα ειναι οπως αλλωστε οι περισσοτεροι γνωριζουν στους χαρτινους κωνους και τις αφρωδεις αναρτησεις .

Κατα την δικη μου αποψη δεν θα εβαζα ποτε αλλο κωνο σε διδρομο μεγαφωνο εκτος απο χαρτι , θελω να πιστευω οτι τα περισσοτερα απο τα συχρονα υλικα εχουν δεκαδες αλλα πλεονεκτηματα αλλα τον ηχο του χαρτινου κωνου οχι ... Ελαχιστες θα ελεγα εξαιρεσεις παντα κατα την αποψη μου .

Το χαρτι ""πινει"" απο οτι θες υγρασια απο την ατμοσφαιρα μεταβολες απο θερμοκρασιες χωρου νικοτινη απο οσους καπνιζουν κλπ . Οι αφρωδεις αναρτησεις παθαινουν και τριβονται και ειναι αναμενομενο να εχεις θεματα σε παλια μεγαφωνα τα οποια ειναι κατασκευασμενα ετσι .

στα πιο συχρονα μεγαφωνα ειναι δεδομενο οτι θα υπαρχουν αλλαγες στο πως παιζει ενα μεγαφωνο καινουργιο και πως παιζει μετα απο 20 χρονια αλλα θελω να πιστευω οτι αυτες θα ειναι απειροελαχιστες .

Η μεγαλυτερη αιτια ειναι οι θερμοκρασιες στα πηνια οπου οι διαστολες και συστολες καταστρεφουν τα σημεια που εχουν κολληθει με κολλα .

Για τα tweeter ισχυουν πανω κατω τα ιδια και σε αυτα που εχουν ferro fluid υπαρχουν πολλα απο αυτα τα οποια μετα απο χρονια καταληγουν να εχουν την μορφη λασπης μεσα στο πηνιο οπου προφανως αυτο επιρεαζει και την αποδοση καθως και καποια οπου το ιδιο το ferro fluid αλληλεπιδρασε με τις κολλες που ειχε το tweeter μεταξυ πηνιου και θολου με αποτελεσμα το πηνιο μεσα να διαλυθει .

Για τα κροσσοβερ αναμενεις αλλαγες στις τιμες των πυκνωτων αλλα μετα απο ποοοολλα χρονια καταστασεις οπου στο συνολο τους ειναι αμμεσα συνδεμενες με ην ποιοτητα του υλικου ενω φυσικα το ολο θεωρημα εχει σαν κοινο παρονομαστη το ποσο ηπια χρηση γινεται .


Φιλικα
Σακης Πετροπουλος