Ψυχή Βαθιά

Ψηφίστε την Ταινία:

  • Total voters
    0
Δημήτρης Θ. said:
Σπύρο, επαναλαμβάνω, όλα όσα γράφεις τα γνωρίζω.
Ποτέ δεν διάβαζα μονόπλευρα.
Απλά θεωρώ άδικο να αναφέρεις υποθετικά τι θα γινόταν, όταν υπάρχουν γεγονότα. Η Ιστορία δεν γράφεται με υποθέσεις αλλά με ντοκουμέντα.
Και τα ντοκουμέντα είναι ότι ακόμα και μετά την Δικτατορία, υπήρχαν διωγμοί αγνών αγωνιστών.
Τώρα αν εσύ βλέπεις πουθενά ηρωική αριστερά, πάω πάσο.
Και μπορεί να σώθηκε η Αριστερά (που θα σωζόταν έτσι κι αλλιώς) αλλά εγώ βλέπω μόνο θύματα, και πολλοί απ αυτούς δεν λυτρώθηκαν με τον θάνατο, αλλά υπέφεραν για όλη τους την ζωή, αυτοί και τα παιδιά τους.
Click to expand...

Nτοκουμέντα υπάρχουν.Οπως και το ότι χάθηκαν χιλιάδες αθώων ανθρώπων στον εμφύλιο και απο την ´κυβερνητική παράταξη´αλλά και άνθρωποι πού ήσαν ουδέτεροι και δεν ήθελαν νά μετέχουν στον αλληλοσπαραγμό.

Και ντοκουμέντα ειναι και τά καθεστώτα πού εφαρμόστηκαν μετά σέ άλλες χώρες και ήταν καθεστώτα τρόμου..Μέ τά οσα γνωρίζουμε γιά τίς αλληλοκατηγορίες μεταξύ τών αριστερών ηγετών,οπου ο ένας θεωρούσε προδότη τον άλλον ,για μένα ειναι δεδομένο πώς το καθεστώς πού θα εφάρμοζαν θάταν σκληρότατο...
Ηρωική αριστερά δεν βλέπω εγώ,αλλά βλέπουν οσοι δέν τόλμησαν νά πούν αλήθειες και αρκέστηκαν σέ αποδεδειγμένες μετεμφυλιοπολεμικές διώξεις..
Οι Ηττημένοι φυσικά και πλήρωσαν τά πιο πολλά γιατί οι ´νικητές´δέν είχαν την λογική τής συμφιλίωσης αλλά στάθηκαν πολύ ´λίγοι´μιάς και νίκησαν μέ Ξένες Πλάτες..
Και αντί να στήσουν μιά Ελλάδα συμφιλιωσης,έφεραν στο προσκήνιο τούς συνεργάτες τών Γερμανών.
Αλλά αυτά είναι τά μετά απο τον Εμφύλιο.
Στον εμφύλιο κλάψανε μανάδες και απο τίς δυό πλευρές.
Μετά τον εμφύλιο όντως τήν πλήρωσαν πρωτίστως οι αριστεροί αλλά και ολόκληρη η Ελλάδα..
Ανάμεσα σε αυτούς και πραγματικοί άνθρωποι τής Θυσίας...Αυτό ειναι γεγονός.
Αλλά δεν δέχομαι πώς οσοι δεν ήσαν μέ τον Δημοκρατικό Στρατό ήσαν ´φασίστες´.
Αυτό το θεωρώ πλέον πολύ απλουστευτικό.
 
Εγώ πάλι αυτό που φοβάμαι σε σχέση με την ταινία, δεν είναι το πώς προσσεγίζει το θέμα του ο Βούλγαρης, αν παίρνει πλευρές η κάτι σχετικό. Με απασχολεί καθαρά ώς ταινία πώς θα είναι. Αν δλδ δεν αφορούσε τον Ελληνικό εμφύλιο και αφορούσε τον Ισπανικό, ώς ταινία θα βλέπονταν?
Το αδύναμο σημείο παραγωγών τέτοιων είναι αυτό κατα την άποψή μου. Οτι το συγκινησιακό βάρος που φέρει το θέμα απο μόνο του, συχνα δεν επιτρέπει στους ίδιους τους δημιουργούς να κάνουν μία άρτια (απο τεχνοκρατικής άποψης) ταινία.
Το σενάριο θα είναι σφιχτό? Οι διάλογοι θα φαίνονται πραγματικοί ή θα είναι σε επίπεδο σχολικού θεατρικού ώς συνήθως? Η σκηνοθεσία και η κάμερα θα βοηθάν την υπόθεση? Μιας και πρόκυται για πολεμική ταινία, οι σκηνές μάχης θα θυμίζουν Monty Python's μήπως? Το μοντάζ θα δημιουργήσει μια σφιχτή ταινία με ροή η θα είναι μια απλή αλληλουχία πλάνων?

Αυτά με ανυσηχούν εμένα και σκέφτομαι κατα πόσο αξίζει να την δώ. Γιατί για μένα κινηματογραφος είναι πάνω απο όλα ψυχαγωγία. Δεν περιμένω απο τον Βούλγαρη να μου πεί τί έγινε στον εμφύλιο, ούτε απαιτώ απο αυτόν να καταδικάσει κάτι. Δεν είναι η δουλειά του αυτή έτσι κιαλλιώς.

Αλλα ξέρω οτι αν δώ μια ταινία, που πέραν των προθέσεων τις, πάσχει σε όλα τα παραπάνω με τον τρόπο που πάσχουν οι ελληνικές ταινίες συνήθως, και συμπεριλαμβάνει όλα τα κλισέ, όσο και αν με ενδιαφέρει το θέμα, πιό πολύ ως μαρτύριο θα το δώ παρά ως ψυχαγωγία.

Και δυστηχώς το trailer μου άφησε ενα προαίσθημα οτι πολλοί απο τους φόβους μου θα ισχύουν.
 
Απάντηση: Re: Ψυχή Βαθιά

Voreios said:
Η υπόθεση κάλλιστα μπορεί να είναι αληθινή, έχω κλασσικό παράδειγμα τον κουμπάρο (που με πάντρεψε) του οποίου ο πατέρας ήταν με τους αντάρτες ενώ ο πεθερός του με τον στρατό την ίδια ακριβώς εποχή και πολεμούσαν στα ίδια βουνά!
Click to expand...

Φαντάζομαι οτι τέτοιες περιπτώσεις θα πρέπει να υπάρχουν πολλές.
Μια, ακριβώς ίδια, την έχω ακούσει άπειρες φορές στο χωριό όπου συγγενής που τον πήρε μαζί της η μία πλευρά σε ηλικία 14 ετών για να τους τραγουδάει επειδή έψελνε στην εκκλησια και είχε πολύ ωραία φωνή, μετά από κάθε μάχη έτρεχε κι αναποδογύριζε τα πτώματα ψάχνοντας τον αδερφό του που πολεμούσε με την άλλη πλευρά.
Τραγικές καταστάσεις.
 
Απάντηση: Re: Ψυχή Βαθιά

Babis K. said:
Φαντάζομαι οτι τέτοιες περιπτώσεις θα πρέπει να υπάρχουν πολλές.
Μια, ακριβώς ίδια, την έχω ακούσει άπειρες φορές στο χωριό όπου συγγενής που τον πήρε μαζί της η μία πλευρά σε ηλικία 14 ετών για να τους τραγουδάει επειδή έψελνε στην εκκλησια και είχε πολύ ωραία φωνή, μετά από κάθε μάχη έτρεχε κι αναποδογύριζε τα πτώματα ψάχνοντας τον αδερφό του που πολεμούσε με την άλλη πλευρά.
Τραγικές καταστάσεις.
Click to expand...

Οταν βρεθούμε γιά καφέ θα σού πώ για την ιστορία τής ίδιας μου τής οικογένειας (απο την γιαγιά μου δηλαδή,που έμεινε μαζί με τήν αδελφή της χήρες απο τα 25 τους και μεγάλωσαν 4 παιδιά )αλλά και γιά τό πώς στο ιδιο τους στο σπίτι εκρυβαν στο ένα δωμάτιο αδελφικό τους φίλο ´αριστερό´και στο δίπλα ´δεξιό´...Οπως και γιά τά τρομακτικά εγκλήματα και τών δύο παρατάξεων μέ πρόσχημα την ιδεολογία ενώ συχνά οι διαφορές ωφείλονταν σέ κτηματικές προηγούμενες..
Εχοντας γεννηθεί το 60 οι ιστορίες ησαν ακόμα ολοζώντανες
 
Είμαστε ολίγον :offtopic: αλλά αυτό είναι αναμενόμενο αφού η ταινία έχει τέτοιο θέμα. Το πως βλέπει ο σκηνοθέτης τον εμφύλιο είναι μάλλον επιλογή δική του η οποία θα κριθεί από το κοινό (μεταξύ μας και απ'ότι κατάλαβα κανένας δεν έχει δει την ταινία ακόμα).
 
Re: Απάντηση: Ποια ταινια μόλις ειδατε?

Σπύρος Σούρλας said:
Αναφέρομαι στά του εμφυλίου και οχι στά μετά...
Οι αγριότητες τής αριστεράς ήσαν παρόμοιες μέ τής δεξιάς.
Ειναι ιστορικό ψέμμα οτι τιμωρούσαν μόνον συνεργάτες τών γερμανών..
Στά χωριά της Μεσσηνίας δέν άφησαν γιατρό,δάσκαλο και παπά ζωντανό,εάν δέν ήταν δικός τους και ήταν ουδέτερος.
20 μέρες αφοτου έφυγαν οι Γερμανοί και μπήκε στην πόλη ο ΕΛΑΣ η Καλαμάτα υπέφερε.Αυτά είναι δεδομένα.
Αστα Μήτσο..
Και συχνότατα αριστεροί καθαριζαν αριστερούς(βλέπε Ο.Π.Λ.Α.)
Kαι δεν αναφέρομαι μονον στην ηγεσία.
Ανθρωποι βρέθηκαν τυχαία στην μιά παράταξη ή τήν άλλη λόγω εκβιασμών ή ανάγκης και όχι λόγω ιδεολογίας..
Διαφωνώ μέ το ηρωικό φωτοστέφανο πού έχει περάσει η αριστερά και δεν δέχεται και κριτική επ´αυτού.
Οι Αγριότητες τού Εμφυλίου ήσαν ίδιες και απο τίς δυό πλευρές.
Και πλέον δέν έχω καμιάν αμφιβολία πώς στην θέση τής Μακρονήσου θα υπήρχαν γκουλάγκ,εάν καθόταν η μπίλια ανάποδα.
Η Αριστερά ´σώθηκε´επειδή δεν νίκησε.
Και καλά κάνει ο Βούλγαρης και προσπαθεί να δεί τον Εμφύλιο συναισθηματικά.
Click to expand...

Πολύ σωστά τα λες!
Ειδα την ταινία στην πρεμιέρα στην Καστοριά την Πέμπτη και συνολικά μου άρεσε. Θεωρώντας ότι ο στόχος του ήταν να δείξει την φρίκη ενός εμφυλίου πολέμου νομίζω ότι το πέτυχε. Ιστορικά πάντως θεωρώ ότι έγερνε θετικότερα προς την μεριά των ανταρτών, καθώς τους παρουσίαζε συνολικά ως καλούς και καθόλου δεν έδειξε τις δικές τους σφαγές, όπως αυτές που ανέφερε πιο πάνω ο Σπύρος (υπήρχε μόνο μία σκηνή, που εμφανιζόταν ως εκδίκηση μιάς αντάρτισας προς κάποιον που ειχε σκοτώσει το μωρό της).
 
Απάντηση: Re: Ψυχή Βαθιά

opsim said:
Είμαστε ολίγον :offtopic: αλλά αυτό είναι αναμενόμενο αφού η ταινία έχει τέτοιο θέμα. Το πως βλέπει ο σκηνοθέτης τον εμφύλιο είναι μάλλον επιλογή δική του η οποία θα κριθεί από το κοινό (μεταξύ μας και απ'ότι κατάλαβα κανένας δεν έχει δει την ταινία ακόμα).
Click to expand...

Ωραία δεν ειναι ώρες -ώρες τά off-topic??
 
τουλαχιστον αν ακουμπα εστω τον "ανεμο χορευει στο κριθαρι" του κεν λοουτς ,εναν σκηνοθετη που τον απασχολησε ο εμφυλιος πολεμος παρα πολυ και ο ιρλανδικος και ο ισπανικος (γη και ελευθερια),τοτε μπορει και να βγει κατι απο αυτην την ταινια....
 
Ο Κεν Λόουτς είναι ίσως το καλύτερο παράδειγμα "πολιτικού" σκηνοθέτη, με σαφή αριστερή τοποθέτηση, αλλά και χωρίς παρωπίδες. Προσωπικά κατατάσσω αρκετές από τις ταινίες του στις αγαπημένες μου (Γη και Ελευθερία, Το τραγούδι της Κάρλα, Ψωμί και Τριαντάφυλλα, Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι). Καταφέρνει να διεισδύσει στα κοινωνικοπολιτικά προβλήματα χωρίς φανφάρες και μεγαλοστομίες, χωρίς ανούσιο καταγγελτικό λόγο και με πολύ καλή κινηματογραφική ματιά.
Στο θέμα μας, θα πάω να δω την ταινία και για τους λόγους που ανέφερε ο Σπύρος παραπάνω (αφού τη θάβει Αυγή, Ριζοσπάστης κλπ κάτι θα λέει!-bye-).
 
Την ειδα χτες και δε μπορω να πω οτι με ενθουσιασε. Τη χαρακτηριζω επιφανειακη. Κεντρικοι χαρακτηρες ειναι δυο αμουστακα παιδια που ανηκουν στις αντιπαλες παραταξεις οχι επειδη τις επελεξαν αλλα απο τυχη, κατι σαν δυο αδελφια που υποστηριζουν δυο αντιπαλα ποδοσφαιρικα σωματεια.
Ισως να εγινε και ετσι.
Αυτο που μαλλον ενοχλησε τους αριστερους κριτικους ειναι η αποτυπωση στην ταινια της ουτοπιστικης αντιληψης που τους διακατεχει στη διαρκεια του αγωνα, κατι που το βροντοφωναζει στην τελευταια σκηνη για οσους δεν το πηραν χαμπαρι. Καθαρος ιδεαλισμος μεν, αλλα σε πληρη συγχιση με την πραγματικοτητα.
e
 
Απάντηση: Re: Ψυχή Βαθιά

nikosmelt said:
Ο Κεν Λόουτς είναι ίσως το καλύτερο παράδειγμα "πολιτικού" σκηνοθέτη, με σαφή αριστερή τοποθέτηση, αλλά και χωρίς παρωπίδες. Προσωπικά κατατάσσω αρκετές από τις ταινίες του στις αγαπημένες μου (Γη και Ελευθερία, Το τραγούδι της Κάρλα, Ψωμί και Τριαντάφυλλα, Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι). Καταφέρνει να διεισδύσει στα κοινωνικοπολιτικά προβλήματα χωρίς φανφάρες και μεγαλοστομίες, χωρίς ανούσιο καταγγελτικό λόγο και με πολύ καλή κινηματογραφική ματιά.
Στο θέμα μας, θα πάω να δω την ταινία και για τους λόγους που ανέφερε ο Σπύρος παραπάνω (αφού τη θάβει Αυγή, Ριζοσπάστης κλπ κάτι θα λέει!-bye-).
Click to expand...

Ο Λόουτς ειναι οντως άλλη περιπτωση διαφορετική τού Βούλγαρη.
Και οντως ειναι Σκηνοθέτης πολιτικοποιημένος μέ θέση,όπου στο Γή και Ελευθερία δείχνει καί τίς εσωτερικές ´διαμάχες´στον Ισπανικό Εμφύλιο πού είναι και ιστορικά αποδεδειγμένες(Σταλινικοί vs Αναρχικοί τού Ντουρούτι)...Αλλη κλάση σκηνοθέτη κατά την γνώμη μου..
Aπο τον Βούλγαρη ,Νίκο,δέν περιμένω κάτι τέτοιο γιατί δέν λειτουργεί αποστασιοποιημένα αλλά συναισθηματικά.
Καί στά ´Πέτρινα Χρόνια´εφτιαξε μιά συγκινητική-συναισθηματική ταινία,όπου έδειχνε τίς μετεμφυλιοπολεμικές διώξεις ..Μέχρις εκεί όμως.
Το σχόλιο τού φίλου ecodrifter -πού την είδε-μού ταιριάζει πιό πολύ γιά Βούλγαρη.
Δέν έχω ιδιαίτερες προσδοκίες απο την ταινία αλλά τον Παντελή τον θεωρώ έντιμο σάν καλλιτέχνη πού αποφεύγει το εγκεφαλικό στοιχείο στίς ταινίες του..
Και επειδή ,ειλικρινά,έχω κουραστεί απο τά ´ηρωικά´τοσα χρόνια τώρα ,γι´αυτό θα πάω να τήν δώ..
Ξέρω οτι θάχω ενστάσεις,αλλά σκέφτομαι πώς απευθύνεται και σε νεότερους απο μένα,πού ίσως κάτι ωφεληθούν...
Καμιά φορά οι Παπούδες λένε τις Ιστορίες στά παιδιά λίγο πιό μυθοποιημένες και ´ωραιοποιημένες´ αλλά τούς περνάνε και ένα μήνυμα πώς καλό θάταν νά φροντίσουν νά μήν επαναληφθούν τετοιες καταστάσεις που διέλυσαν την χώρα που κατοικούν γιά χρόνια, και κατέστρεψαν γενιές πού θα μπορούσαν νά προσφέρουν πολλά.
 
Re: Απάντηση: Re: Ψυχή Βαθιά

Σπύρος Σούρλας said:
Ο Λόουτς ειναι οντως άλλη περιπτωση διαφορετική τού Βούλγαρη.
Και οντως ειναι Σκηνοθέτης πολιτικοποιημένος μέ θέση,όπου στο Γή και Ελευθερία δείχνει καί τίς εσωτερικές ´διαμάχες´στον Ισπανικό Εμφύλιο πού είναι και ιστορικά αποδεδειγμένες(Σταλινικοί vs Αναρχικοί τού Ντουρούτι)...Αλλη κλάση σκηνοθέτη κατά την γνώμη μου..
Aπο τον Βούλγαρη ,Νίκο,δέν περιμένω κάτι τέτοιο γιατί δέν λειτουργεί αποστασιοποιημένα αλλά συναισθηματικά.
Καί στά ´Πέτρινα Χρόνια´εφτιαξε μιά συγκινητική-συναισθηματική ταινία,όπου έδειχνε τίς μετεμφυλιοπολεμικές διώξεις ..Μέχρις εκεί όμως.
Το σχόλιο τού φίλου ecodrifter -πού την είδε-μού ταιριάζει πιό πολύ γιά Βούλγαρη.
Δέν έχω ιδιαίτερες προσδοκίες απο την ταινία αλλά τον Παντελή τον θεωρώ έντιμο σάν καλλιτέχνη πού αποφεύγει το εγκεφαλικό στοιχείο στίς ταινίες του..
Και επειδή ,ειλικρινά,έχω κουραστεί απο τά ´ηρωικά´τοσα χρόνια τώρα ,γι´αυτό θα πάω να τήν δώ..
Ξέρω οτι θάχω ενστάσεις,αλλά σκέφτομαι πώς απευθύνεται και σε νεότερους απο μένα,πού ίσως κάτι ωφεληθούν...
Καμιά φορά οι Παπούδες λένε τις Ιστορίες στά παιδιά λίγο πιό μυθοποιημένες και ´ωραιοποιημένες´ αλλά τούς περνάνε και ένα μήνυμα πώς καλό θάταν νά φροντίσουν νά μήν επαναληφθούν τετοιες καταστάσεις που διέλυσαν την χώρα που κατοικούν γιά χρόνια, και κατέστρεψαν γενιές πού θα μπορούσαν νά προσφέρουν πολλά.
Click to expand...


+1 -bye-
 
Συνέντευξη:
O Παντελής Βούλγαρης για την "Ψυχή"

Αντιμέτωπος με μια βουβή σχεδόν πτυχή της ελληνικής ιστορίας, ο Παντελής Βούλγαρης αναλαμβάνει να μας συμφιλιώσει με τις μνήμες του Εμφυλίου.
Απούσα για χρόνια ολόκληρα από τα σχολικά βιβλία αλλά και τη συνείδηση μιας ολόκληρης γενιάς, η περίοδος 1946-1949 τραβάει την ανηφόρα παρέα
με μια παραγωγή δώδεκα ετών και τελικό προορισμό τις βουνοκορφές της δυτικής Μακεδονίας. Μερικούς μήνες μετά την πραγματοποίηση της
μεγαλύτερης κινηματογραφικής του επιθυμίας και πέντε χρόνια μετά την τεράστια επιτυχία των «Νυφών», ο ακατάβλητος δημιουργός
αγναντεύει μαζί μας το τελικό αποτέλεσμα που ολοκληρώθηκε το καλοκαίρι και προβάλλεται την Πέμπτη στις αίθουσες, με τίτλο «Ψυχή Βαθιά!»

picoj.jpg



.​
 
Με το πολύ το surf :BDBDG54: έπεσα και εδώ επάνω και δεν μπόρεσα να κρατηθώ...

Από τις ταινίες του έχω δει τις περισσότερες. Ποτέ δεν τον παρακολούθησα από κοντά, παρά μόνο από τις εντυπώσεις που μου άφηναν οι ταινίες του μετά την θέαση και από σκόρπιες εμφανίσεις του στην τηλεόραση.

Έ να πω, πως παρόλο που έχει κάνει μια από τις ποιο αγαπημένες μου ελληνικές ταινίες (Όλα Είναι Δρόμος), δεν μου γέμιζε το μάτι ποτέ. Από παλιά μου είχε δημιουργηθεί μια αίσθηση του υπεράνω και δήθεν αν μπορώ να το θέσω έτσι.

Είμαστε δηλαδή ιντελεκτουέλ εμείς και οι παρέα μας, και μπορούμε να κοιτάμε και λίγο από επάνω τα άμοιρα μπαναλ όντα (εσάς δηλαδή). Δεν με έπεισε ποτέ η παρουσία του πως δεν κουβαλά κάτι το –όχι και τόσο- αδιόρατα σνόμπ.

Συνεχίζοντας να γράφω υποκειμενικά και με κάποια εμπάθεια ίσως απέναντι του να πω –και ας σας φανεί πως τώρα εγώ κάνω το έξυπνο- ότι ήμουν σίγουρος πως κουβαλά και αυτός την μιζέρια και το κόμπλεξ του «επαρχιώτη».Συνήθως τέτοιοι άνθρωποι είναι σνομπ, συγκαλυμμένα ή όχι και τόσο. Καμιά φορά τους βγαίνει και χωρίς να το καταλαβαίνουν.

Και κατά την γνώμη μου τουλάχιστον, επιβεβαιώθηκα όταν σε μια εκπομπή πριν αρκετούς μήνες ήρθε και η κουβέντα για τις «Νύφες» (που δεν έχω δει) και φυσικά καθώς λέει και το γνωμικό –η π… θέλει να κρυφτεί, μα η χαρά δεν την αφήνει- φρόντισε ο δημιουργός να μας υπενθυμίζει στο ενδιάμεσο, ακόμη και όταν δεν κολλούσε και εντελώς στον χρόνο, πως στην παραγωγή συμμετείχε και ο Scorsese… Ανεξάρτητε, εναλλακτικέ, ιντελεκτουέλ, χαλαρέ και ανθρωποκεντρικέ Βούλγαρη, ο Scorsese βρε, το είπαμε, το εννόησα, μην το επαναλαμβάνεις!

Είδα και το «Ψυχή Βαθιά». Πολυσαλάτα Rio-Mare. Δεν περίμενα, -πόσο μάλλον από τον συγκεκριμένο- να θίξει το θέμα επιτέλους όπως πρέπει, μέχρι το κόκαλο. Τόσα χρόνια μετά, η εμπάθεια και ο σκοταδισμός εκατέρωθεν καλά κρατούν. Μια φορά είπα να το δω βαθύτερα και τα παράτησα οφείλω να πω. Είναι τόσο τρομερή και φοβερή ιστορική περίοδος, τόσο αισχρή, που δεν ξέρω σε πόσες γενιές ακόμη ίσως αρχίσουμε να ψελλίζουμε την αλήθεια.

Και ο Βούλγαρης τι να κάνει? Μας είπε μια χαϊδεμένη ιστορία, με τους κακούς να είναι οι αγγλοαμερικάνοι και εμείς τα θύματα. Πάλι. Παναγίες. Πάλι.

Από την μια λέει, δεν μπορούσε να κάνει τον Ριαν, ούτε και ιστορικός είναι. Από την άλλη μας έδειχνε την ιστορία μέσα από τους ανθρώπους , αλλά είχε κάνει και αρκετή έρευνα συνάμα σε αρχεία (δικά του λόγια στην εκπομπή). Είναι μυθοπλασία με ιστορικές αναφορές? Είναι ωραιοποίηση της κατάστασης? Είναι να περάσουμε λίγη ώρα στην οθόνη? Είναι δοκίμιο ενός νέου κινηματογραφιστή?

Και πιστολίδι έπεφτε όμως όσο επέτρεπε η παραγωγή, και τα αδελφάκια παρακολουθούσαμε από την άλλη στο δράμα τους. Και μετά ήρθε και το τελικό χτύπημα.

Η λεπτομέρεια, που εμένα μου έδειξε τουλάχιστον πως κάνουμε μια ταινία εντυπωσιασμού και εντελώς ρηχή. Αυτός που έκανε έρευνα, αυτός που βασάνισε το πράμα, μας πετά και στα μούτρα πως πρώτη φορά στην ιστορία, στα ελληνικά βουνά δοκιμάστηκαν οι ναπάλμ, με την ευγενική χορηγία των έξωθεν κακών φυσικά όπως πάντα.

Έλεος κύριε Βούλγαρη, με τέτοια πυροτεχνήματα και ανακρίβειες προχωράν μπροστά και τα δελτία ειδήσεων, κρίμα. Πολύ κρίμα.
 
Θεωρω οτι τo "ολα ειναι δρομος" ειναι μια πολυ καλη ταινια κυριως
χαριν του συγκλονιστικου Αρμενη. Θα μπορουσε η ταινιο να λεγεται "Ολα ειναι Αρμένης"

Βεβαια παλαιοτερα ο Βουλγαρης εκανε καλυτερες ταινιες για τους κατατρεγμενους μιας εποχης.
Παντα με το μαχαιρι σε αποσταση αφαλειας απο το κοκαλο αλλα τουλαχιστον με περισσοτερη ιστορικη ακριβεια.
Τωρα το γυρισε στο καλαματιανο και μαλιστα σε εποχες που εχει δημιουργηθει νεα γενια κατατρεγμενων.
 
o ελληνικος κινηματογραφος χωριζεται σε δυο κατηγοριες πλεον
οι ΒουλγαροΣμαραγδοι
και οι Λανθιμικοι
μια απλη κοινωνικη ταινια δεν μπορει να κανει κανεις
 
Top Bottom