Καλησπέρα σε όλη τη παρέα!
To πρώτο εργαλείο μπαταρίας που αγόρασα ήταν ένα PSR12 της bosch. Δεν ήξερα δε ρώταγα το αγόρασα όμως. Αντεξε για περίπου δύο χρόνια όπου οι μπαταρίες του τα φάγανε τα ψωμιά τους. Το κόστος να πάρω δύο νέες μπαταρίες ήταν απαγορευτικό μιας σύνφερε καλύτερα να αγοράσα εκ νέου το εργαλείο. Αυτό που έκανα αρχικά ήταν να αντικαταστήσω της NiCd που είχε με νέες.
Περάσε πάνω από ένας χρόνος από το τότε εγχείρημα, καλό είναι να πω τις εντυπώσεις μου. Το δράπανο επανήλθε στην αρχική του κατάσταση και δούλεψε απροβλημάτιστα όλο αυτό το διάστημα. Προβλήματα δεν υπήρξαν και ο λόγος που αποφάσισα να το "ξανασφάξω", είναι πιο πολύ το γεγονός ότι με τρώει ο π0π0ς μου, αλλά και το γεγονός ότι οι μπαταρίες NiCd έχουν ένα μεγάλο αρνητικό. Αν τις φορτίσεις αλλά αφήσεις την μπαταρία χωρίς να κάνεις κάτι για κάποιες μέρες, τότε αυτές αυτοεκφορτίζονται. Οπότε τη στιγμή που θα το χρειαστείς το δράπανο, θα πρέπει να περιμένεις να ξαναφορτιστεί η μπαταρία. Χμ λοιπόν και γιατί να μην πάμε σε Li-Ion μπαταρίες, όπως άλλωστε είχα πει σε ένα από τα post του οδηγού.
Τα πράγματα μπορεί να μοιάζουν απλά, όχι ότι δεν είναι, απλά δεν είναι τόσο απλά.
Κάποιος θα πει, βγάλε τις NiCd και βάλε απλά λιθίου. Ουσιαστικά κάτι τέτοιο γίνεται απλά ο εργοστασιακός φορτιστής του δραπάνου δεν έχει τη δυνατότητα να φορτίσει τις μπαταρίες Li-Ion. Οπότε κάτι πρέπει να κάνεις, ώστε μόλις αποφορτιστούν, να μπορέσεις να τις επαναφορτίσεις. Και μάλιστα γιατί όχι, να μπορέσεις να κάνεις και balanced charging!
Πριν μπούμε στο κυρίως πιάτο, σαν ορεκτικό ας δούμε τι είναι αυτές οι περιβόητες μπαταρίες Li-Ion και συγκεκριμένα οι 18650. Ο κωδικός της ονομασίας δεν είναι τυχαίος μιας και από αυτόν καταλαβαίνουμε ότι η διάμετρος της μπαταρίας είναι 18mm και το μήκος του στοιχείου είναι 65mm. Και θα μου πείτε γιατί το αναφέρω; Εμ για να το λέω κάτι θα ξέρω.
Αυτές τις μπαταρίες μπορείτε να τις βρείτε είτε στην Ελλάδα είτε στο εξωτερικό και είναι ευρέως γνωστές στα καταστήματα μπαταριών. Επίσης, συνήθως βρίσκονται στο εσωτερικό μπαταριών laptop, οπότε μπορείτε να σφάξετε κάποια που πλέον δε τη χρειάζεστε και να πάρετε τα στοιχεία, όπως έκανα εγώ. Το μόνο που έχετε να κάνετε σε τέτοια περίπτωση είναι ένα ξεκαθάρισμα, για το ποιες αξίζει να κρατήσετε και ποιες όχι. Σε αυτή τη δουλειά μπορεί να σας βοηθήσει ένας "έξυπνος" φορτιστής όπως ο Imax.
Ας κάνουμε μια μικρή ανάλυση στις μπαταρίες όμως, καθώς θα είναι η "ψυχή" ουσιαστικά του εργαλείου σας. Κατά καιρούς έχω αγοράσει διάφορα στοιχεία και ο λόγος ήταν πιο πολύ το ποδήλατο το οποίο έχω. Για το βράδυ έχω επιλέξει δύο αρκετά δυνατούς φακούς, οι οποίοι παίρνουν τέτοιου τύπου μπαταρίες. Δεν ήθελα τρελή ποιότητα μία δύο ώρες max ζητούσα απο διάρκεια, οπότε είχα πάρει τότε τις γνωστές τσινουά UltraFire και έκανα τη δουλειά μου. Αξίζει όμως να βάλετε τέτοιες στα δράπανα;
Και ναι και ου. Αν σας πω ότι μια επώνυμη Panasonic στα 3400mAh ξεκινάει από τα 13 ευρώ, ενώ μια UltraFire στα -και καλά- 4200mAh κάνει 5 ευρώ, θα με βρίσετε (μιλάω πάντα για τιμές Ελλάδος). Δε θα έχετε άδικο, όμως για πάμε να δούμε τι παίζει με τις UltraFire και γενικά με τις μπαταρίες που δεν είναι επώνυμων εταιριών.
Παρακάτω δίνω φωτογραφίες από κάποιες UltraFire που έχω στην κατοχή μου. Αν δείτε κάποιες από αυτές δε τις έχω ανοίξει καν! Τυχαίο; Δε νομίζω.
Πρώτη διαφορά που εντοπίζουμε αν την βάλουμε πλάι πλάι σε μία επώνυμη μπαταρία της Sony, είναι το μήκος. Το είδατε;
Θυμάστε που είπα ότι το 18650 σημαίνει 18mm διάμετρο και 65mm μήκος; Εδώ το 65mm δεν ισχύει. Αυτό δε σημαίνει ότι η μπαταρία είναι κακή, αλλά ότι κάτι παραπάνω έχει το οποίο θα μας εμποδίσει στην διαδικασία που θα περιγράψω παρακάτω και δε το συναντάμε μόνο στις Ultrafire. Τι είναι αυτό; Παρατηρήστε τον αρνητικό πόλο της μπαταρίας να δείτε ότι το πλαστικό κάλυμμα κάνει κάτι σαν λούκι. Παίρνουμε το κοπίδι μας και με προσοχή βγάζουμε το μπλε προστατευτικό. Από μέσα εμφανίζεται ένα δεύτερο ροζ προστατευτικό και ένα στρογγυλό PCB. Το δεύτερο είναι ένα κύκλωμα που προστατεύει την μπαταρία από υπερφόρτιση ή από το να "πέσει" σε χαμηλή τάση και να αδρανοποιηθεί. Και γιατί το έβγαλα; Μήπως δεν θα έπρεπε; Θα δούμε αργότερα γιατί
Τώρα που πλέον έχουμε αφαιρέσει το Protection, η μπαταρία έχει 65mm μήκος και μπορεί άνετα να μπει σε ένα battery holder το οποίο θα το χρειαστούμε στη συνέχεια. Αυτός είναι ο ένας λόγος που αφαιρέσαμε το μικρό στρογγυλό PCB. O άλλος λόγος ακούει στο όνομα IMax B6AC ο οποίος είναι ένας "έξυπνος" φορτιστής και για τον οποίο θα γίνει μια μικρή παρουσίαση παρακάτω. Ο συγκεκριμένος φορτιστής, μπορεί να φορτίσει διαφόρων ειδών μπαταρίες με την προϋπόθεση να μην έχουν αυτό το protection που είδαμε. Ωραία μέχρι εδώ και ελπίζω να γίνομαι κατανοητή. Θέλετε να δούμε και κάτι ακόμα στο στοιχείο της UltraFire για τους μη παρατηρητικούς; Ενώ το μπλε προστατευτικό μιλάει για 2400mAh, το ροζάκι μιλάει για 3000mAh. Τελικά τι ισχύει; Ε, αφού το βγάλαμε το protection και ρίξαμε τόσο μπλα μπλα, καιρός να βάλουμε την Ultrafire επάνω στον imax και να μας πει τι παίζει.
Παρακάτω βλέπετε σε φωτογραφία μία πλήρη εκφόρτιση της UltraFire, πάνω στον Ιmax στο 1A. Αυτό όμως τι σημαίνει; Tι ακριβώς έκανε ο Imax και τι σημαίνει το νούμερο που μόλις είδαμε στην οθόνη του;
--- Αυτόματη συγχώνευση μηνύματος ---
Ας τα δούμε ένα ένα. Πάνω αριστερά βλέπουμε την ένδειξη Li1S. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε μία μπαταρία λιθίου. Τέρμα δεξιά το 2.99V είναι η τάση στην οποία ζητήσαμε να σταματήσει ο Imax την αποφόρτιση (3V). Κάτω βλέπουμε τον χρόνο που πέρασε μέχρι να φτάσει η μπαταρία τα 3V και δεξιά το 00698, είναι να mAh που έδωσε η μπαταρία μέχρι να αποφορτιστεί. 698mAh και όχι 2400mAh! Αλήθεια μας λέει ή μας δουλεύει;
Να πούμε ότι σε καμία περίπτωση δε περιμέναμε να δούμε 2400mAh. Ο λόγος είναι ότι για να πάρεις την ονομαστική χωρητικότητα μιας μπαταρίας Li-Ion θα πρέπει να την αποφορτίσεις στο 1/5 της ονομαστικής της χωρητικότητας έτσι όπως αυτή προσδιορίζεται από τον κατασκευαστή σε τεστ εκφόρτισης 5 ωρών. Δηλαδή 2400mAh/5=480mAh και αυτό για διάρκεια εκφόρτισης 5 ωρών μας δίνει 480 mA x 5 = 2400 mAh. Έπρεπε να έχουμε τον Imax λοιπόν, αντί στο 1A, στα 0,48Α. Παρόλα αυτά όμως, το νούμερο 698mAh είναι πάρα πολύ μικρό ακόμα και για το 1A.
Παρακάτω δανείζομαι από άλλο site, καμπύλες αποφόρτισης τέτοιου τύπου μπαταριών. Όπου τα πράγματα δεν είναι καθόλου καλά. Προσέξτε λοιπόν τις επιλογές σας.
Αυτά λοιπόν με τις μπαταρίες, όπου και σε αυτές ότι πληρώνεις παίρνεις από ότι φαίνεται.
Πάμε τώρα να δούμε λίγο και τον Imax B6AC. Ο φορτιστής είναι ένα καλό εργαλείο μιας και μπορεί να φορτίσει μπαταρίες διαφόρων τύπων. Παρακάτω σε μια φωτογραφία έχω συνοπτικά κάποια από τα χαρακτηριστικά του. Φυσικά οποιοσδήποτε φορτιστής που έχει τέτοια χαρακτηριστικά, ακόμα και αν δεν τον λένε Imax, κάνει μια χαρά για τη δουλειά που θα περιγράψουμε παρακάτω.
Που και τι συνδέεται τώρα; Στα αριστερά υπάρχει η τροφοδοσία και στα δεξιά έχουμε διάφορα μπλιμπλίκια. Στα αριστερά στη δεύτερη φωτογραφία που ακολουθεί, βλέπουμε δύο μπόρνες. Εκεί πάνε και κουμπώνουν δύο μπανάνες και φορτίζουν τις μπαταρίες ανάλογα τις ρυθμίσεις που έχουμε κάνει. Στα δεξιά βλέπουμε διάφορες υποδοχές οι οποίες έχουν να κάνουν με balanced charging. Αυτό δηλαδή που μας ενδιαφέρει και εμάς, να κάνουμε μία φορά στις 3 φορτίσεις.
Για τις υποδοχές αυτές υπάρχουν έτοιμα καλώδια. Προσωπικά τα πήρα από Gearbeast και μπορείτε να τα βρείτε εδώ. Επέλεξα το 3S, μιας και θα συνδέσω τρεις μπαταρίες στη σειρά. Αν εσείς θέλετε τέσσερις στη σειρά ή πέντε, επιλέγετε το ανάλογο καλώδιο.
Στο επάνω μέρος του Imax βλέπουμε την οθόνη, αλλά και τα κουμπιά, που θα μας επιτρέψουν να κάνουμε τις διάφορες ρυθμίσεις. Στα δεξιά, υπάρχει ένα σχεδιάγραμμα για τις υποδοχές του φορτιστή που περιγράψαμε λίγο πριν και αναλαμβάνουν το balanced charging. Τόσα λίγα, τόσο απλός αλλά πολύ πρακτικός
To πρώτο εργαλείο μπαταρίας που αγόρασα ήταν ένα PSR12 της bosch. Δεν ήξερα δε ρώταγα το αγόρασα όμως. Αντεξε για περίπου δύο χρόνια όπου οι μπαταρίες του τα φάγανε τα ψωμιά τους. Το κόστος να πάρω δύο νέες μπαταρίες ήταν απαγορευτικό μιας σύνφερε καλύτερα να αγοράσα εκ νέου το εργαλείο. Αυτό που έκανα αρχικά ήταν να αντικαταστήσω της NiCd που είχε με νέες.
Περάσε πάνω από ένας χρόνος από το τότε εγχείρημα, καλό είναι να πω τις εντυπώσεις μου. Το δράπανο επανήλθε στην αρχική του κατάσταση και δούλεψε απροβλημάτιστα όλο αυτό το διάστημα. Προβλήματα δεν υπήρξαν και ο λόγος που αποφάσισα να το "ξανασφάξω", είναι πιο πολύ το γεγονός ότι με τρώει ο π0π0ς μου, αλλά και το γεγονός ότι οι μπαταρίες NiCd έχουν ένα μεγάλο αρνητικό. Αν τις φορτίσεις αλλά αφήσεις την μπαταρία χωρίς να κάνεις κάτι για κάποιες μέρες, τότε αυτές αυτοεκφορτίζονται. Οπότε τη στιγμή που θα το χρειαστείς το δράπανο, θα πρέπει να περιμένεις να ξαναφορτιστεί η μπαταρία. Χμ λοιπόν και γιατί να μην πάμε σε Li-Ion μπαταρίες, όπως άλλωστε είχα πει σε ένα από τα post του οδηγού.
Τα πράγματα μπορεί να μοιάζουν απλά, όχι ότι δεν είναι, απλά δεν είναι τόσο απλά.
Κάποιος θα πει, βγάλε τις NiCd και βάλε απλά λιθίου. Ουσιαστικά κάτι τέτοιο γίνεται απλά ο εργοστασιακός φορτιστής του δραπάνου δεν έχει τη δυνατότητα να φορτίσει τις μπαταρίες Li-Ion. Οπότε κάτι πρέπει να κάνεις, ώστε μόλις αποφορτιστούν, να μπορέσεις να τις επαναφορτίσεις. Και μάλιστα γιατί όχι, να μπορέσεις να κάνεις και balanced charging!
Πριν μπούμε στο κυρίως πιάτο, σαν ορεκτικό ας δούμε τι είναι αυτές οι περιβόητες μπαταρίες Li-Ion και συγκεκριμένα οι 18650. Ο κωδικός της ονομασίας δεν είναι τυχαίος μιας και από αυτόν καταλαβαίνουμε ότι η διάμετρος της μπαταρίας είναι 18mm και το μήκος του στοιχείου είναι 65mm. Και θα μου πείτε γιατί το αναφέρω; Εμ για να το λέω κάτι θα ξέρω.
Αυτές τις μπαταρίες μπορείτε να τις βρείτε είτε στην Ελλάδα είτε στο εξωτερικό και είναι ευρέως γνωστές στα καταστήματα μπαταριών. Επίσης, συνήθως βρίσκονται στο εσωτερικό μπαταριών laptop, οπότε μπορείτε να σφάξετε κάποια που πλέον δε τη χρειάζεστε και να πάρετε τα στοιχεία, όπως έκανα εγώ. Το μόνο που έχετε να κάνετε σε τέτοια περίπτωση είναι ένα ξεκαθάρισμα, για το ποιες αξίζει να κρατήσετε και ποιες όχι. Σε αυτή τη δουλειά μπορεί να σας βοηθήσει ένας "έξυπνος" φορτιστής όπως ο Imax.
Ας κάνουμε μια μικρή ανάλυση στις μπαταρίες όμως, καθώς θα είναι η "ψυχή" ουσιαστικά του εργαλείου σας. Κατά καιρούς έχω αγοράσει διάφορα στοιχεία και ο λόγος ήταν πιο πολύ το ποδήλατο το οποίο έχω. Για το βράδυ έχω επιλέξει δύο αρκετά δυνατούς φακούς, οι οποίοι παίρνουν τέτοιου τύπου μπαταρίες. Δεν ήθελα τρελή ποιότητα μία δύο ώρες max ζητούσα απο διάρκεια, οπότε είχα πάρει τότε τις γνωστές τσινουά UltraFire και έκανα τη δουλειά μου. Αξίζει όμως να βάλετε τέτοιες στα δράπανα;
Και ναι και ου. Αν σας πω ότι μια επώνυμη Panasonic στα 3400mAh ξεκινάει από τα 13 ευρώ, ενώ μια UltraFire στα -και καλά- 4200mAh κάνει 5 ευρώ, θα με βρίσετε (μιλάω πάντα για τιμές Ελλάδος). Δε θα έχετε άδικο, όμως για πάμε να δούμε τι παίζει με τις UltraFire και γενικά με τις μπαταρίες που δεν είναι επώνυμων εταιριών.
Παρακάτω δίνω φωτογραφίες από κάποιες UltraFire που έχω στην κατοχή μου. Αν δείτε κάποιες από αυτές δε τις έχω ανοίξει καν! Τυχαίο; Δε νομίζω.
Πρώτη διαφορά που εντοπίζουμε αν την βάλουμε πλάι πλάι σε μία επώνυμη μπαταρία της Sony, είναι το μήκος. Το είδατε;
Θυμάστε που είπα ότι το 18650 σημαίνει 18mm διάμετρο και 65mm μήκος; Εδώ το 65mm δεν ισχύει. Αυτό δε σημαίνει ότι η μπαταρία είναι κακή, αλλά ότι κάτι παραπάνω έχει το οποίο θα μας εμποδίσει στην διαδικασία που θα περιγράψω παρακάτω και δε το συναντάμε μόνο στις Ultrafire. Τι είναι αυτό; Παρατηρήστε τον αρνητικό πόλο της μπαταρίας να δείτε ότι το πλαστικό κάλυμμα κάνει κάτι σαν λούκι. Παίρνουμε το κοπίδι μας και με προσοχή βγάζουμε το μπλε προστατευτικό. Από μέσα εμφανίζεται ένα δεύτερο ροζ προστατευτικό και ένα στρογγυλό PCB. Το δεύτερο είναι ένα κύκλωμα που προστατεύει την μπαταρία από υπερφόρτιση ή από το να "πέσει" σε χαμηλή τάση και να αδρανοποιηθεί. Και γιατί το έβγαλα; Μήπως δεν θα έπρεπε; Θα δούμε αργότερα γιατί
Τώρα που πλέον έχουμε αφαιρέσει το Protection, η μπαταρία έχει 65mm μήκος και μπορεί άνετα να μπει σε ένα battery holder το οποίο θα το χρειαστούμε στη συνέχεια. Αυτός είναι ο ένας λόγος που αφαιρέσαμε το μικρό στρογγυλό PCB. O άλλος λόγος ακούει στο όνομα IMax B6AC ο οποίος είναι ένας "έξυπνος" φορτιστής και για τον οποίο θα γίνει μια μικρή παρουσίαση παρακάτω. Ο συγκεκριμένος φορτιστής, μπορεί να φορτίσει διαφόρων ειδών μπαταρίες με την προϋπόθεση να μην έχουν αυτό το protection που είδαμε. Ωραία μέχρι εδώ και ελπίζω να γίνομαι κατανοητή. Θέλετε να δούμε και κάτι ακόμα στο στοιχείο της UltraFire για τους μη παρατηρητικούς; Ενώ το μπλε προστατευτικό μιλάει για 2400mAh, το ροζάκι μιλάει για 3000mAh. Τελικά τι ισχύει; Ε, αφού το βγάλαμε το protection και ρίξαμε τόσο μπλα μπλα, καιρός να βάλουμε την Ultrafire επάνω στον imax και να μας πει τι παίζει.
Παρακάτω βλέπετε σε φωτογραφία μία πλήρη εκφόρτιση της UltraFire, πάνω στον Ιmax στο 1A. Αυτό όμως τι σημαίνει; Tι ακριβώς έκανε ο Imax και τι σημαίνει το νούμερο που μόλις είδαμε στην οθόνη του;
--- Αυτόματη συγχώνευση μηνύματος ---
Ας τα δούμε ένα ένα. Πάνω αριστερά βλέπουμε την ένδειξη Li1S. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε μία μπαταρία λιθίου. Τέρμα δεξιά το 2.99V είναι η τάση στην οποία ζητήσαμε να σταματήσει ο Imax την αποφόρτιση (3V). Κάτω βλέπουμε τον χρόνο που πέρασε μέχρι να φτάσει η μπαταρία τα 3V και δεξιά το 00698, είναι να mAh που έδωσε η μπαταρία μέχρι να αποφορτιστεί. 698mAh και όχι 2400mAh! Αλήθεια μας λέει ή μας δουλεύει;
Να πούμε ότι σε καμία περίπτωση δε περιμέναμε να δούμε 2400mAh. Ο λόγος είναι ότι για να πάρεις την ονομαστική χωρητικότητα μιας μπαταρίας Li-Ion θα πρέπει να την αποφορτίσεις στο 1/5 της ονομαστικής της χωρητικότητας έτσι όπως αυτή προσδιορίζεται από τον κατασκευαστή σε τεστ εκφόρτισης 5 ωρών. Δηλαδή 2400mAh/5=480mAh και αυτό για διάρκεια εκφόρτισης 5 ωρών μας δίνει 480 mA x 5 = 2400 mAh. Έπρεπε να έχουμε τον Imax λοιπόν, αντί στο 1A, στα 0,48Α. Παρόλα αυτά όμως, το νούμερο 698mAh είναι πάρα πολύ μικρό ακόμα και για το 1A.
Παρακάτω δανείζομαι από άλλο site, καμπύλες αποφόρτισης τέτοιου τύπου μπαταριών. Όπου τα πράγματα δεν είναι καθόλου καλά. Προσέξτε λοιπόν τις επιλογές σας.
Αυτά λοιπόν με τις μπαταρίες, όπου και σε αυτές ότι πληρώνεις παίρνεις από ότι φαίνεται.
Πάμε τώρα να δούμε λίγο και τον Imax B6AC. Ο φορτιστής είναι ένα καλό εργαλείο μιας και μπορεί να φορτίσει μπαταρίες διαφόρων τύπων. Παρακάτω σε μια φωτογραφία έχω συνοπτικά κάποια από τα χαρακτηριστικά του. Φυσικά οποιοσδήποτε φορτιστής που έχει τέτοια χαρακτηριστικά, ακόμα και αν δεν τον λένε Imax, κάνει μια χαρά για τη δουλειά που θα περιγράψουμε παρακάτω.
Που και τι συνδέεται τώρα; Στα αριστερά υπάρχει η τροφοδοσία και στα δεξιά έχουμε διάφορα μπλιμπλίκια. Στα αριστερά στη δεύτερη φωτογραφία που ακολουθεί, βλέπουμε δύο μπόρνες. Εκεί πάνε και κουμπώνουν δύο μπανάνες και φορτίζουν τις μπαταρίες ανάλογα τις ρυθμίσεις που έχουμε κάνει. Στα δεξιά βλέπουμε διάφορες υποδοχές οι οποίες έχουν να κάνουν με balanced charging. Αυτό δηλαδή που μας ενδιαφέρει και εμάς, να κάνουμε μία φορά στις 3 φορτίσεις.
Για τις υποδοχές αυτές υπάρχουν έτοιμα καλώδια. Προσωπικά τα πήρα από Gearbeast και μπορείτε να τα βρείτε εδώ. Επέλεξα το 3S, μιας και θα συνδέσω τρεις μπαταρίες στη σειρά. Αν εσείς θέλετε τέσσερις στη σειρά ή πέντε, επιλέγετε το ανάλογο καλώδιο.
Στο επάνω μέρος του Imax βλέπουμε την οθόνη, αλλά και τα κουμπιά, που θα μας επιτρέψουν να κάνουμε τις διάφορες ρυθμίσεις. Στα δεξιά, υπάρχει ένα σχεδιάγραμμα για τις υποδοχές του φορτιστή που περιγράψαμε λίγο πριν και αναλαμβάνουν το balanced charging. Τόσα λίγα, τόσο απλός αλλά πολύ πρακτικός
