- 13 July 2007
- 17,263
Πήρα το ερέθισμα απο μιά συνέντευξη του Γιάννη Ιωαννίδη στο "ΔΙΦΩΝΟ".
Απο μουσική οικογένεια,σαν μουσικός ξεκίνησε κι ο ίδιος και κατέληξε μετά απο πάμπολλες σπουδές,εκπαιδεύσεις-εξειδικεύσεις,να γίνει ο άνθρωπος που χάραξε πάνω απο 9000 βινύλια και που μετέγραψε το σύνολό τους σχεδόν σε ψηφιακή μορφή.Θήτευσε σε πολλά στούντιο,στο ραδιόφωνο,σχεδίασε στούντιο κι είναι σήμερα διευθυντής της Odeon Cineflex,τελικά η μεγαλύτερη αυθεντία του mastering σήμερα στην χώρα μας.
Ετσι,έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα,μερικά κομμάτια της συνέντευξής του,που μας αφορούν και πιό άμεσα σαν φιλόμουσους και χομπίστες.
Τα παραθέτω:
...................................................................................................
-Τι είναι αυτό που αποτυπώνεται στην αναλογική ηχογράφηση και δεν αποτυπώνεται στην ψηφιακή;
Η προσωπικότητα των μηχανημάτων.Αλλο ήχο είχε το μαγνητόφωνο της Fostex,άλλο το Mci ή το Otari.Κάθε μηχάνημα αναλογικό,είχε μιά προσωπικότητα,το οποίο σήμερα τα προσπαθούν να αναπαράγουν, αλλά,όπως καταλαβαίνεις,δεν παίρνουμε τ' αποτέλεσμα,που παίρναμε απο τα original μηχανήματα.
-Μπορεί η ψηφιακή τεχνολογία να αναπαράγει τις αρμονικές,όσο η αναλογική εγγραφή;
Παλαιότερα,που η καταγραφή γινόταν στα 44,1 Khz και τα 16 bit,όχι.Τώρα που είμαστε στα 192 Khz και 24 bit,μήκος λέξης πλησιάζει να καλύψει τις άνω αρμονικές.Αλλά ουσιαστικά η διαφορά είναι στην προσέγγιση.Το ψηφιακό άκουσμα,θα είναι πάντα δειγματοληψία.
-Ποιά είναι η άποψή σας για την κρίση στην μουσική βιομηχανία;
Μερικές φορές σκέπτομαι,ότι ήταν λάθος η κατάργηση του εξώφυλλου των lps,αλλά και της αναλογικής τεχνολογίας γενικότερα.Φύγαμε απο τα μερακλίδικα και με άποψη μηχανήματα και μέσα,για να πάμε στα εύκολα,γρήγορα,εντυπωσιακά ψηφιακά,που όμως αντιγράφονται εύκολα.Ποιός προτιμά απο ένα lp και τον ήχο ταυτότητα,που το χαρακτηρίζει,κάποιο "περίπου" αντίγραφό του;
-Στις μέρες μας πολλοί το προτιμούν.Θίγετε ένα κοινωνικό πρόβλημα.
Βέβαια ο μέσος άνθρωπος σήμερα δείχνει να έχει λιγότερη ανάγκη απο καλή μουσική,γιατί έχει ελάχιστο ελεύθερο-ήρεμο χρόνο,χειρότερη διάθεση και πολλά καταναλωτικά έξοδα...
-Επειδή το πρόβλημα είναι κοινωνικό και με ελληνική ιδιαιτερότητα,θέλετε να μου πείτε τις αιτίες;
Ολα ξεκινούν απο την έλλειψη μουσικής παιδείας απο το σχολείο.Απο εκέι διαμορφώνεται το επίπεδο του μουσικόφιλου!Γενικά υπάρχει πλέον η ροπή προς το εύκολο-γρήγορο κι άρα εφήμερο άκουσμα,πράγμα ανάλογο βέβαια με την αντίληψη της γρήγορης επαγγελματικής,άρα κι οικονομικής ανόδου,που επιδιώκουν οι περισσότεροι.Δεν ξέρω πόσο χρόνο θα μας πάρει,για να ξαναγαπήσουμε την ποιότητα ζωής και την πολυτέλεια του ελεύθερου χρόνου,που είχαμε παλαιότερα.Ξέρω σίγουρα,πως η μουσική κι η αναπαραγωγή της,είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ανθρώπινης ύπαρξης και θα συνεχίσει να υπάρχει,όσο υπάρχουν άνθρωποι.
Απο μουσική οικογένεια,σαν μουσικός ξεκίνησε κι ο ίδιος και κατέληξε μετά απο πάμπολλες σπουδές,εκπαιδεύσεις-εξειδικεύσεις,να γίνει ο άνθρωπος που χάραξε πάνω απο 9000 βινύλια και που μετέγραψε το σύνολό τους σχεδόν σε ψηφιακή μορφή.Θήτευσε σε πολλά στούντιο,στο ραδιόφωνο,σχεδίασε στούντιο κι είναι σήμερα διευθυντής της Odeon Cineflex,τελικά η μεγαλύτερη αυθεντία του mastering σήμερα στην χώρα μας.
Ετσι,έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα,μερικά κομμάτια της συνέντευξής του,που μας αφορούν και πιό άμεσα σαν φιλόμουσους και χομπίστες.
Τα παραθέτω:
...................................................................................................
-Τι είναι αυτό που αποτυπώνεται στην αναλογική ηχογράφηση και δεν αποτυπώνεται στην ψηφιακή;
Η προσωπικότητα των μηχανημάτων.Αλλο ήχο είχε το μαγνητόφωνο της Fostex,άλλο το Mci ή το Otari.Κάθε μηχάνημα αναλογικό,είχε μιά προσωπικότητα,το οποίο σήμερα τα προσπαθούν να αναπαράγουν, αλλά,όπως καταλαβαίνεις,δεν παίρνουμε τ' αποτέλεσμα,που παίρναμε απο τα original μηχανήματα.
-Μπορεί η ψηφιακή τεχνολογία να αναπαράγει τις αρμονικές,όσο η αναλογική εγγραφή;
Παλαιότερα,που η καταγραφή γινόταν στα 44,1 Khz και τα 16 bit,όχι.Τώρα που είμαστε στα 192 Khz και 24 bit,μήκος λέξης πλησιάζει να καλύψει τις άνω αρμονικές.Αλλά ουσιαστικά η διαφορά είναι στην προσέγγιση.Το ψηφιακό άκουσμα,θα είναι πάντα δειγματοληψία.
-Ποιά είναι η άποψή σας για την κρίση στην μουσική βιομηχανία;
Μερικές φορές σκέπτομαι,ότι ήταν λάθος η κατάργηση του εξώφυλλου των lps,αλλά και της αναλογικής τεχνολογίας γενικότερα.Φύγαμε απο τα μερακλίδικα και με άποψη μηχανήματα και μέσα,για να πάμε στα εύκολα,γρήγορα,εντυπωσιακά ψηφιακά,που όμως αντιγράφονται εύκολα.Ποιός προτιμά απο ένα lp και τον ήχο ταυτότητα,που το χαρακτηρίζει,κάποιο "περίπου" αντίγραφό του;
-Στις μέρες μας πολλοί το προτιμούν.Θίγετε ένα κοινωνικό πρόβλημα.
Βέβαια ο μέσος άνθρωπος σήμερα δείχνει να έχει λιγότερη ανάγκη απο καλή μουσική,γιατί έχει ελάχιστο ελεύθερο-ήρεμο χρόνο,χειρότερη διάθεση και πολλά καταναλωτικά έξοδα...
-Επειδή το πρόβλημα είναι κοινωνικό και με ελληνική ιδιαιτερότητα,θέλετε να μου πείτε τις αιτίες;
Ολα ξεκινούν απο την έλλειψη μουσικής παιδείας απο το σχολείο.Απο εκέι διαμορφώνεται το επίπεδο του μουσικόφιλου!Γενικά υπάρχει πλέον η ροπή προς το εύκολο-γρήγορο κι άρα εφήμερο άκουσμα,πράγμα ανάλογο βέβαια με την αντίληψη της γρήγορης επαγγελματικής,άρα κι οικονομικής ανόδου,που επιδιώκουν οι περισσότεροι.Δεν ξέρω πόσο χρόνο θα μας πάρει,για να ξαναγαπήσουμε την ποιότητα ζωής και την πολυτέλεια του ελεύθερου χρόνου,που είχαμε παλαιότερα.Ξέρω σίγουρα,πως η μουσική κι η αναπαραγωγή της,είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ανθρώπινης ύπαρξης και θα συνεχίσει να υπάρχει,όσο υπάρχουν άνθρωποι.
Last edited:
