Δεν θα σχολιάσω το γεγονός αλλά το κείμενο της είδησης. Τα έντονα δικά μου.
Πρώτη παράγραφος:
Ο Άρειος Πάγος απέρριψε αίτηση ξενοδοχειακής μονάδας της Ουρανούπολης Χαλκιδικής που ζητούσε να αναιρεθεί απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης με την οποία την υποχρέωνε να καταβάλει 36.400 ευρώ σε διευθυντικό στέλεχος που υπέγραψε σύμβαση πρόσληψης και πριν την παρέλευση 24 ωρών απελύθη.
Δηλαδή προσελήφθη (υπέγραψε σύμβαση) και μέχρι την επομένη ημέρα τον απέλυσαν.
Τελευταία παράγραφος:
Αποτέλεσμα της συμπεριφοράς αυτής της εταιρείας ήταν να υποστεί το διευθυντικό στέλεχος ζημιά 36.400 ευρώ, ποσό το οποίο θα κέρδιζε από την ετήσια απασχόλησή του στη γερμανική εταιρεία και «το οποίο απώλεσε διότι απέκρουσε την προσφορά της, πιστεύοντας ότι θα υπογράψει τη σύμβαση με την ελληνική εταιρεία», με τους όρους που είχε συμφωνήσει και μετά τις συνεχείς διαβεβαιώσεις που ελάμβανε ότι θα εργαστεί σε αυτήν.
Συμφώνησε, προφορικά, με την εταιρία, δεν υπέγραψε, απέρριψε τους Γερμανούς γιατί είχε προφορική συμφωνία με τους Έλληνες, και μετά τον ενημέρωσε η ελληνική εταιρία ότι δεν επιθυμεί να τον προσλάβει.
Τελικά αυτός που έγραψε το κείμενο ξέρει τι έγινε ή όχι;