Μην βιάζεστε κύριοι..Οι βροχές δεν τελείωσαν για φέτος..
Πριν λίγες μέρες άκουσα κάνα-δυο αποσπάσματα από το περσινό του Raposa και δεν ενθουσιαστηκα για να πω την μαύρη αλήθεια...
Με δυο κομμάτια που άκουσα δεν βγαίνει συμπέρασμα αλλά το γύρισα στο τσάμικο και έβαλα από τα παλιά...
Rain will come λοιπόν και ενας τεράστιος στίχος να στροβιλίζεται μέσα του:
so rain will come
so rain will come and wind will blow
so night will call
another will call and i will go
so it's going to be sad and it's going to be long
and we already know the end of this song.
but sing it one more time
so there's work to do
and i will work still without cease
for i am the size i am the size of what i see
and not the size of this body you have held and laid your will upon
not the sound of this mouth but a sound that is hidden and strong
let it (?)
Y.Γ. Σπυρο τρελαίνομαι για την φωνη της Γαλανη...Την διασκευή στο the house of the rising star την εχεις ακουσει;;
--- Αυτόματη συγχώνευση μηνύματος ---
ΥΓ 2 Όπου star=sun στο υστερόγραφο ένα...Θα μπορούσε βέβαια να ειπωθεί κι αλλιώς..
Ένα αστέρι τραγουδάει για τον Ήλιο...Ρομαντισμός στο έπακρο...
Grey stares beneath the moon
Tonight I’ll be dreaming of you
People and rhythm instead
And there you’ll be
There you’ll be inside my head
Hmmm, I will dream of you
Hmmm, you’ll dream of me too
Hmmm, your hands, they’re on my face
Hmmm, there would be no better place
Some miracle man must have shot me
While I wake. I never ran fast enough
Oh my mistakes
Would you really want me
In the light of day, that very same man
Shot flaws right through my face
Hmmm, I will dream of you
Hmmm, you’ll dream of me too
Hmmm, your arms curled round my waist
Hmmm, there would be no better place
Could you have your arms around my
Could you have your arms around my
Τα Secret Studio βρίσκονται κάπου στο Greenwich Village,μια πολύχρωμη συνοικία δυτικά του Μανχάταν.
Το 1974 ηχογραφήθηκε εκεί το Woe Ye Demons Possessed,ένας δίσκος που προήλθε από την συνεργασία των Walter Burns και Maurice Roberson.
Ένας δίσκος όχι και τόσο πολύχρωμος.
Moolah=Money
Καλά κρυμμένες αλήθειες προβάρουν δυσανασχετώντας τον ιλουστρασιόν μανδύα που ύφαναν με μεράκι τα δυσκοίλια χαμόγελα που μοίραζαν υποσχέσεις..
Στ' απόκοσμα λαγούμια που έσκαψε για πάρτη μας ο αφέντης των ψυχών,ρίξαμε λίγο από την μαγιά της Anais για να τονίσουμε την ρομαντικοτητα που ξεχειλίζει από τις προθέσεις του καλοσυνάτου μύκητα,ο οποίος εντάχτηκε με πυγμη ''εις τους κύκλους'' μας για να τονίσει την άμυνά μας και να συνεισφέρει στον μύθο που πλάστηκε γύρω από την υπέρτατη μάχη.
Τα τυχαία περιστατικά...Άπειρα...Αν τώρα κάποιος μπορεί να διακρίνει την άβυσσο μέσα από τις γραμμές ακόμα καλύτερα...
Εκεί θα δει την ηδονή του serial killer και τον αποτροπιασμό του Κυρ Παντελή...
Εκεί θα δει τις κραυγές πίσω από τις wanna be λέξεις και τις σιωπές που σκαλίζουν περίτεχνα τις ατσάλινες λαμαρίνες.
Θα δει αλαφροίσκιωτους ανθρώπους και ξωτικά ειδικού βάρους..
Θα δει κινούμενες θάλασσες να ξεσκίζουν με μανία τις σταθερές στεριές..
Θα δει τον μουνίκακα να υποστηρίζει ότι η θάλασσα δεν χωράει ανάμεσα στο τρίπτυχο,πέτρα-ψαλίδι-χαρτί...
Εννοείται πως θα δει και τα στοιχειά της φύσης σε πλήρη απαρτία ,να εκδικούνται τις εμμονές και τις άπειρες σταθερές που πηγάζουν απ' την συνείδηση του τελειωμένου ξερόλα...
Καθρέφτης της ψυχής η ζωή του ανθρώπου...
Δεν μας παίρνει για ξέγνοιαστες διακοπές,με συντροφιά τις ξαπλώστρες και τις ανιαρές ιστορίες...
Υπάρχουν άλλα θέματα προς διευθέτηση...
Είναι κάποια πράγματα που έρχονται σαν κορυφώσεις στην πορεία ενός ανθρώπου,οριοθετώντας εκ νέου τα άκρα του,δημιουργώντας παράλληλα αυτόνομα σταυροδρόμια,οχι με την έννοια του αδιεξόδου,αλλά με την έννοια των πολλαπλών κατευθύνσεων-επιλόγων...
Σπύρο, :ernaehrung004: και Καλή Χρονιά!!
Ωραίος ο Joshua...και αρκετά "σκοτεινός" στα παλιά του.
Τώρα, ως father John Misty μας τα χάλασε λιγάκι, το φετεινό του είναι ζωηρό και φωτεινό, καλός μεν αλλά λίγο μεταλλαγμένος.
Βέβαια, με τρελαίνει το Angry River που έκανε στο True Detective (το πρώτο) μαζί με τους - εξαφανισμένους - Hat... από τα πολύ αγαπημένα μου!
Ό,τι επιθυμείς σου εύχομαι
Σπύρο, :ernaehrung004: και Καλή Χρονιά!!
Ωραίος ο Joshua...και αρκετά "σκοτεινός" στα παλιά του.
Τώρα, ως father John Misty μας τα χάλασε λιγάκι, το φετεινό του είναι ζωηρό και φωτεινό, καλός μεν αλλά λίγο μεταλλαγμένος.
Βέβαια, με τρελαίνει το Angry River που έκανε στο True Detective (το πρώτο) μαζί με τους - εξαφανισμένους - Hat... από τα πολύ αγαπημένα μου!
Ό,τι επιθυμείς σου εύχομαι
Καλή χρονιά Κάλλη.Η χρονιά θα είναι σίγουρα καλή όταν το εύχεται κάποιος που το όνομά του αποτελείται από καλοσύνη σε υπερθετικό βαθμό (δυο λάμδα)
Για τον Tillman τώρα..Η ψυχή αυτή δεν είναι σκοτεινή..Φανερώνει τις πτυχές της ζωής που οι περισσότεροι αποφεύγουν εκσκεμμένα υπό την σκιά της ευθυνοφοβίας που τους διακατέχει πιστεύω εγώ...
Πάρε παράδειγμα το εναρκτήριο Three Sisters του Singing Ax...
Σκοτεινό θεωρητικά κομμάτι που αν διαβάσει κάποιος τους στίχους (ειδικά την κατάληξη) θα τον πάει παραπέρα.
Three sisters
Came to me last night,
Last night.
They said, "There's a boat
On the shore,
A gas lantern and one oar
For your trip.
Go home,
And tell your mother don't
Don't weep for me.
Leave everything you have there
For beasts of the field and birds of the air
To trample and steal."
"Three sisters,
Tell me what you're called,
You're named by men."
"Want of love,"
Said the first,
"The most noble aim on Earth,
And I am known by all."
"Want of wealth,"
Said the next,
"So your work's not meaningless,
And I am loved by most."
"Want of none,"
Said the third,
As her sisters' faces turned,
And they seemed to forget me.
"With one of us,
You must sail.
It's always been and always will,
Though no one's ever told you."
"My mother lived alone,
So I have no need of love,
And I have no wish to conquer man.
I see no need for needy friends."
The sisters laughed.
"There's truly nothing that you need.
You won't miss us when we leave,"
And I had cast them out.
To the boat I was led.
As we approached, I turned and said,
"I need some oil."
I said, "To light the lamp,
I need some oil.
To steer the boat I need two oars."
The sisters said, "Money can buy you oil
And a friend can man an oar."
Όλοι αυτοί λοιπόν που ψάχνουν για εύθυμα τραγουδάκια που στερούνται ουσίας ας μας αδειάσουν την γωνιά.
Αν διαβάσεις το βιογραφικό του θα δεις ότι πρωτάκουσε Dylan στα 17 του και αυτό επειδή έτυχε να γεννηθεί από θρησκόλιπτους στόκους οι οποίοι δεν επέτρεπαν να πει στο σπίτι τους οποιαδήποτε μουσική πέρα από gospel.
Αν ρίξεις μια επανάληψη θα δεις επίσης ότι ο συγκεκριμένος μιλάει κυρίως για τα βιώματά του...Δεν βγαίνουν τέτοια κομμάτια αν δεν τα έχει ζήσει κάποιος.
Διαλυμένες οικογένειες,αυταρχικοί γονείς κ.α συνθέτουν ένα κλειστοφοβικό παζλ που σκοπό έχει την προσωπική λύτρωση πιστεύω εγώ και όχι το ψυχοπλάκωμα του ακροατή.
Αν κάποιος το αντιληφθεί εγκαίρως θα ωφεληθεί τα μάλα.
Εύχομαι γενικά τα καλύτερα σε σένα και την οικογένειά σου και πίστεψέ με,τα καλύτερα βρίσκονται μπροστά. :ernaehrung004:
Στοιχειωμένη γκοσπελιά το Three Sisters έστω και καμουφλαρισμένη.
"I met Nan a few years ago now. She used to come to our gigs in Brooklyn. She then got in touch and showed me her photo collection, the Ballad of Sexual Dependency. For me it was an inspiration. Her work felt so close, the lives of people from urban subcultures, the underground. Non-conformists. People making their own rules, living lives their own way. It reminded me of my own youth, drugs, night clubs, sex, fetishism. Sad photos as well of abuse and self-harm. So I wrote an epic poem on a subject so close to my own experience and youth. It’s a piece of music and set of lyrics I love. It’s an honour to work with and be inspired by such a great artist as Nan." Martyn Jaques
