"Όλοι έχουμε πάει σε σκυλάδικο κάποτε". Ε, όχι, δεν έχουμε πάει όλοι. Αλλά εγώ που δεν έχω πάει με λένε περίεργο, ξενέρωτο, ελιτιστή, δήθεν (η αγαπημένη πλέον λέξη των ισοπεδωτικών) και δε συμμαζεύεται. Ενώ αν εγώ κατηγορήσω κάποιον που δεν έχει πάει ποτέ στο μέγαρο, στη Λυρική ή έστω στη συναυλία ενός ωδείου, θα είμαι... περίεργος, ξενέρωτος, ελιτιστής, δήθεν και δε συμμαζεύεται. Μονά-ζυγά δικά μας; Αυτό με εκνευρίζει στα σκυλάδικα: Κάποτε ήταν ένα συγκεκριμένο πράγμα που αφορούσε μία συγκεκριμένη μερίδα του πληθυσμού. Τώρα (πρέπει να) αφορά τους πάντες!
Βαγγέλη Μπέλλο, για το αν κάποιος μπορεί να τα ακούσει όλα, ειλικρινά δεν ξέρω να σου απαντήσω. Το να είσαι ανοιχτός σε οτιδήποτε είναι δυνατόν. Το να μπορείς να καταλάβεις οτιδήποτε, αυτό μπορεί και να μην είναι. Εγώ πάντως ακούω πέντε πράγματα και μ' αυτά ακόμα δυσκολεύομαι. Όπως δυσκολεύομαι να εξηγήσω πως είναι δυνατόν να μου αρέσουν τόσο πολύ τα blues, αφού δεν έχω κανένα κοινό βίωμα με τους δημιουργούς τους.
)
grandpa: :grandpa: ), στον Πανταζη και τι στον κοσμο.