The force has left the building
Από τον Δημήτριο Μουζάκη:
Η σειρά Star Wars παρακολουθείται από μυημένους και αμύητους. Όσοι δεν την παρακολουθούν καθόλου δεν έχουν κανέναν λόγο να σταθούν σε αυτό το κείμενο, they can go about their business. Το θέμα αυτού του κειμένου είναι οι μυημένοι και οι αμύητοι˙ συγκεκριμένα, θα αποπειραθούμε να διακρίνουμε ανάμεσα στους μεν και τους δε.
Οι αμύητοι δεν είναι καμιά καινούρια ομάδα που προέκυψε με το επεισόδιο VII. Ανέκαθεν το Star Wars παρακολουθείτο από άτομα που νόμιζαν ότι η ουσία των ταινιών αυτών έγκειται στα X wings, τα Star και τα Super Star Destroyers, τα Tie fighters, τα Ewoks, τη γλώσσα των Wookies και τα πίου πίου. Τα πράγματα, όμως, δεν είναι καθόλου, μα καθόλου έτσι. Όσοι έχουν ανάγκη από αμιγή φαντασία, την οποία καθόλου δεν υποτιμώ (ανέγνωσα μικρός το δοκίμιο του Οδυσσέα Ελύτη για την ποίηση στον κινηματογράφο και τον Walt Disney), μπορούν να πάνε να δουν τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, τον Χάρρυ Πότερ, να πάνε στο φροντιστήριο για να μάθουν τη γλώσσα των ξωτικών, τέτοια πράγματα... η φαντασία για τη φαντασία έχει και αυτή τη θέση της και είναι γεμάτη από παρθενικές δυνάμεις. Στον Πόλεμο των Άστρων, τα πίου πίου, τα X wings και τα λοιπά είναι, απλώς, ένα φόντο επί του οποίου εκτυλίσσεται μία «οικογενειακή σαπουνόπερα» (ο χαρακτηρισμός ανήκει στον ίδιο το δημιουργό του αστροπολεμικού σύμπαντος, τον George Lucas).
Αν αποδεχθούμε αυτό το χαρακτήρα στις ταινίες, στο επίκεντρο του προβολέα βρίσκονται τα διλήμματα, η πικρία, ο φόβος και η οργή του Anakin, η χειριστικότητα και οι μηχανορραφίες του Palpatine, οι εσωτερικές συγκρούσεις του Luke, το ελικότρημα του καλού και του κακού, η τραγική θέση της Padme και όλες οι γωνίες που ο ίδιος ο Lucas φώτισε επί έξι ταινίες στο υπέροχο αυτό παραμύθι. Αν αποδεχθούμε αυτό το χαρακτήρα στις ταινίες, το επεισόδιο επτά δε διαθέτει παρά μόνο το φόντο: τα διαστημόπλοια, τα φωτόσπαθα, τα όπλα. Οι χαρακτήρες είναι βαριά κακοποιημένοι, πρόχειροι ή ανύπαρκτοι. Το σενάριο ασθενεί βαριά. Όσοι αγάπησαν το παραμύθι αγνοούνται προκλητικά, μόνον όσοι διασκέδασαν ή θέλουν να φάνε κακής ποιότητας pop corn μαζί του ελήφθησαν υπόψη.
Για να θυμηθούμε ολίγον την πιο αδύναμη (κατά την άποψη του γράφοντος) στιγμή του Lucas στις έξι ταινίες: το επεισόδιο Ι. Τι είδαμε εκεί; Τίποτα το σπουδαίο... τον Palpatine να δημιουργεί υπογείως έναν εμπορικό αποκλεισμό του πλανήτη που ο ίδιος εκπροσωπεί στη Γερουσία, προκειμένου (μέσα από σειρά χειριστικών συμπεριφορών) να επισυμβεί πρόταση μομφής κατά του καγκελαρίου ώστε να του πάρει τη θέση, εκμεταλλευόμενος, μάλιστα, τη συμπάθεια που ο εμπορικός αποκλεισμός προκάλεσε στους εκλέκτορες. Πρόκειται, λέγω πάντοτε αναφερόμενος στη συμπεριφορά του Palpatine, για αφήγηση μίας επιτομής της φύσης της διαφθοράς στην πολιτική. Φυσικά, δεν είδαμε μόνον αυτά στο Επεισόδιο Ι. Είδαμε το πώς η δημοκρατία, στις ώρες της παρακμής της, γίνεται το βέλτιστο πεδίο δράσης των διεφθαρμένων και των φασιστών. Είδαμε την αντιδραστικότητα του Qui Gon και τη σχέση του με τον Obi Wan, ο οποίος, εκ φύσεως τυπικότερος και συντηρητικότερος, επιμένει σε μια πιο ήπια αντιμετώπιση του Συμβουλίου των Ιπποτών. Είδαμε την παράξενη έλξη ανάμεσα σε μια έφηβη και ένα παιδί, το οποίο λειτουργεί μες στο παραμύθι όπως όλοι οι μεσσίες όλων των άξιων παραμυθιών. Είδαμε την εικόνα να συμπληρώνεται από αναφορές στην ταξικότητα (οι σκλάβοι, τα ταλέντα εκτός της εποπτείας της Δημοκρατίας) και την απάθεια (you and the Naboo form a symbiont circle, what happens to one will affect the other, you must understand this)… είδαμε, τελοσπάντων, πολλά. Πολλά και ενδιαφέροντα.
Τώρα τι είδατε, μάγκες μου; Ο Han Solo και η Leia μιλούν για το γιο τους που ξελογιάστηκε από τη Σκοτεινή Πλευρά και σφάζει αμάχους (φυσικά, δεν ξέρουμε τίποτα για το πώς έγινε αυτό, κι ούτε αναμένεται να μάθουμε, εκτός αν γυριστούν τίποτα prequels του επεισοδίου επτά ή μας αφηγηθούν τα γεγονότα οι πρωταγωνιστές των επόμενων επεισοδίων) ωσάν να μιλούν για αιμορροΐδες ή για ενοχλητικούς κώνωπες στο εξοχικό τους. Η Padme χτυπιόταν και πέθανε που ο άντρας της εξέπεσε (χώρια που το ξελόγιασμα αυτό το ζήσαμε βήμα βήμα, κατάσταση την κατάσταση, γεγονός το γεγονός), ο Han με τη Leia είναι πιο cool κι από κάγκουρες με νέο στερεοφωνικό στο ΙΧ. Κατά τα άλλα, ο Han Solo χώρισε με τη Leia επειδή ο γιος τους εστράφη στο σκότος, δεν είναι, όμως, κανείς θυμωμένος με κανέναν. Φιλιούνται, αγκαλιάζονται χωρισμένοι. Ο Han συνέχισε, φυσικά, το λαθρεμπόριο στα 70 του, το οποίο υπονοείται ότι ουδέποτε σταμάτησε. Προφανώς έχει πρόβλημα ομοιάζον με την κλεπτομανία της Winona Ryder. O Ben Solo -νυν Kylo Ren- κατέσφαξε, υποτίθεται, όλη τη γενιά των Jedi που ο Luke εκπαιδεύει για χρόνια. Ωστόσο, μία ανεκπαίδευτη Force sensitive τσούπρα τον σκίζει και σε Force skills και σε μάχη με φωτόσπαθα (η τσούπρα αυτή, χωρίς να έχει ακούσει καν για τη Δύναμη, πραγματοποιεί mind tricks σε troopers και βλέπει τις βαθύτερες φοβίες του Kylo την ώρα που αυτός αποπειράται να τη βασανίσει, άσε που την καλούν τα φωτόσπαθα -καινούριο αυτό- αλά thundercats ή κρύσταλλοι του πλανήτη Krypton). Μάλιστα. Ο εγγονός του the chosen one χάνει στη μάχη από άμπαλες τσούπρες, αλλά κατέσφαξε όλους τους Jedi που ο Luke εκπαίδευε επί χρόνια. Έπειτα... πότε πρόλαβε να τους σφάξει; Στο επεισόδιο VΙΙ είναι στα εικοσικάτι, στην καλύτερη για το σενάριο περίπτωση. Από την κούνια έσφαζε; Από πού διάολο ξεφύτρωσε ο Snoke; Sith δεν είναι, Ren δεν είναι, μεγέθους κολοσσού της Ρόδου είναι... τι ρόλο βαράει; Αν ήταν σημαντικό στέλεχος στους πρώην Imperials, γιατί δεν τον έχουμε ξανακούσει; Κι αν ήταν ανέκαθεν Force sensitive κι εκπαιδευμένος από τον αυτοκράτορα, γιατί δεν έγινε Sith; To «Πρώτο Τάγμα» ετοιμάζεται να σκίσει τον κόσμο κι ο μοναδικός Jedi, ο Luke Skywalker, ο βετεράνος, ο γιος του Εκλεκτού και υπερήρωας, έχει πάει για διακοπές στα Μετέωρα και δεν έχει πάρει χαμπάρι; Οι πρώην επαναστάτες έχουν πάρει τον έλεγχο της Γερουσίας, αλλά εξακολουθούν και αποκαλούνται «η αντίσταση»; Δηλαδή όταν είσαι στην αντιπολίτευση, είσαι η αντίσταση, όταν είσαι στην κυβέρνηση, πάλι η αντίσταση είσαι; ΣΥΡΙΖΑ, μάγκες; Εντάξει, είδατε κι έναν trooper που δεν του αρέσει να σφάζει αμάχους. Όσο για τις στυγνές αντιγραφές... νέο Death Star (πιο μεγάλο), άντε πάλι να ρίξουμε τις ασπίδες, άντε πάλι να αποθηκεύσουμε σε ρομποτάκια κρίσιμες πληροφορίες (την προηγούμενη φορά ήταν όντως κρίσιμες, τώρα ήταν τα ψίχουλα που άφησε ο Luke για να τον βρουν στα Mετέωρα˙ μεγαλοφυές!), πάμε επανάληψη τα επεισόδια ΙV, V, VI. TA ΕΙΔΑΜΕ ΑΥΤΑ, ΔΙΑΟΛΕ!
Μέσα σε όλα τούτα, απών και ο John Williams. Πού είναι το Imperial March του επεισοδίου V, το Battle of the Heroes του επεισοδίου ΙΙΙ, το Duel of the fates του επεισοδίου Ι, το Love Τheme του επεισοδίου ΙΙ; Σε όλες έως τώρα τις ταινίες, ο John πραγματοποιούσε πραγματική παρέμβαση στην κινηματογραφική μουσική, ξεπερνούσε τον ίδιο του τον εαυτό, άφηνε ανεξίτηλο ίχνος. Για πρώτη φορά, ήταν άοσμος, άχρωμος, άγευστος, αδιάφορος, τουλάχιστον για τα δικά του αστροπολεμικά δεδομένα. Πού να βρει έμπνευση, βέβαια, να ντύσει αυτή την πατάτα...
Είτε θέλουν να το παραδεχθούν τα μιλιούνια που τρέχουν στις αίθουσες είτε όχι, το επεισόδιο επτά είναι ένα χυδαίο money making scheme. Καμία πρωτοτυπία στο σενάριο˙ λάθος. Ούτε διάθεση για πρωτοτυπία δεν υπήρξε. Και όχι μόνον αυτό˙ η παντελής έλλειψη πρωτοτυπίας βαφτίστηκε (sic) σεβασμός στη σειρά. Η ιστορία δεν προχώρησε καθόλου. Έμεινε απολύτως στάσιμη. Ναι, έχουμε κακούς, έχουμε καλούς (φυτευτούς, άριζους, αστήρικτους, ασήμαντους), ίσα ίσα για να έχουμε κάτι πίσω από το πίου πίου, που είναι και αυτό που ενδιαφέρει τους ιθύνοντες να αναδείξουν. Ουδεμία εμβάθυνση στους χαρακτήρες, ουδεμία συνέχεια με τα προηγούμενα, το βάρος που κάποτε δινόταν στην ιστορία και την αφήγησή της έχει εκμηδενισθεί. Το όλο θέμα σχέσης Han/Leia, η μεταξύ τους ρήξη και η αποκτήνωση του γιου τους αντιμετωπίζεται με τέτοια ελαφράδα και προχειρότητα, που είναι να απορεί κανείς. Είναι τόσο ατεκμηρίωτα και μετέωρα τα περί αυτό γεγονότα αλλά και οι ερμηνείες που τα πλαισιώνουν, ώστε πραγματικά αηδιάζει κανείς με την κακοποίηση του αρχικού οράματος, το οποίο πρωτίστως έχτιζε χαρακτήρες.
Τι ήθελα να δω... τη συνέχεια της ιστορίας του Lucas. Imperial remnant, νέα διλήμματα στην οικογένεια, καλοχτισμένες κι ευτεκμηρίωτες σχέσεις, γερή πλοκή, φρέσκες καταστάσεις. Δεν είναι το ίδιο τα φρέσκα φασολάκια (η ντομάτα από το περιβόλι και το ελαιόλαδο από τις εκατό ρίζες στο χωριό) με τα φασολάκια κονσέρβας (πουμαρό και λάδι του σούπερ μάρκετ), τι να κάνουμε τώρα. Δεν είναι ίδιο το θυμαρίσιο, κυκλαδίτικο μέλι που πάλλεται με το ψόφιο σορόπι από το ράφι. Μπορεί να μοιάζουν, αλλά απέχουν έτη και έτη φωτός. Ο Lucas το είπε ξεκάθαρα, ήθελαν να φτιάξουν κάτι για τους fans. Η ιστορία του πήγε περίπατο.
Συρρέουν οι αμύητοι, το επεισόδιο 7 είναι γι’ αυτούς. Εμείς θα έχουμε πάντοτε τα παλιά. Παλιώσαμε, φίλε, επιτέλους.
http://cinemanights.gr/el/article/force-has-left-building
--- Αυτόματη συγχώνευση μηνύματος ---
Έκλαψα απλά!!!!
)...
) γυρευει αφεση αμαρτιων πριν δει το εργακι.
