Έχω έλθει επανειλημμένως με φράσεις του τύπου «είναι κακοστημένο το σύστημα», «θα έρθω εγώ να σου στήσω το σύστημα σωστά», ετσετερά ετσετερά. Πώς είναι δυνατόν να είναι κακοστημένο ένα σύστημα;
1. Έχει χαμηλά τον κόφτη;
2. Έχει υπερβολικά άκαμπτη ζαμφόρ;
3. Έχει μακριά ελατήρια;
4. Μπλοκάρει η 3η επειδής είναι μπλοκέ το διαφορικό;
5. Μήπως τα ηχεία δεν είναι στραμμένα βορειοανατολικά, να ατενίζουν τη Βασιλεύουσα; Κι αν είναι στραμμένα βορειοανατολικά, αλλά δε χαμπαριάζουν από Βασιλεύουσα και έχουν το νου τους στη Μόσχα;
6. Μήπως δεν είναι στραμμένα νότια, να ατενίζουν την όαση της Σίβα;
7. Μήπως δεν είναι στραμμένα βορειοδυτικά, προς τον τάφο του Βέρντι; Και για ένα λεπτό, δηλαδή, τελικά, όταν τα ηχεία κοιτάζουν βορειοδυτικά, τί κοιτάζουν; Τον τάφο του Βέρντι, τη γενέτειρα της Ρένας Βλαχοπούλου, το σπίτι του Κρόυφ, ή τη Γροιλανδία;
8. Μήπως το ρεύμα είναι 228V αντί για 230; Η μήπως είναι 231 βολτ;
9. Μήπως τα καλώδια δέχονται υπερβολικούς κραδασμούς από το πλυντήριο πιάτων; Κι αν το πλυντήριο δεν είναι σε λειτουργία;
10. Μήπως τη συγκεκριμένη μέρα έχει κάνει δυσοίωνες προβλέψεις η Λίτσα Πατέρα;
11. Μήπως το CD είναι δεξιά από τον ενισχυτή, ενώ πρέπει να είναι αριστερά; Και πώς το εννοούμε το «δεξιά»; Όπως το κοιτάμε εμείς, ή όπως μας κοιτάει αυτό;
12. Κάτι άλλο;
Τελικά, μπορεί κάποιος να αναλύσει διεξοδικά, τί σημαίνει κακοστημένο σύστημα, τί σημαίνει καλοστημένο σύστημα, και πώς μπορεί κανείς να στήσει σωστά ένα σύστημα; Τί να διαλέξει, τί να προσέξει και τί να αποφύγει; Ή μήπως το «στήσιμο» του συστήματος είναι καθαρά θέμα -παχέως- πορτοφολιού, κρεμαστάρι για ψηλές αλεπούδες και μαστάρι να το αρμέγουν οι επαγγελματικά δραστηριοποιημένοι στον κλάδο; Ή μήπως είναι απλώς θέμα άποψης του στυλ «ό,τι δε μου γουστάρει εμένα, ή ό,τι δεν εμπορεύομαι, είναι κακοστημένο, μόνον εγώ ξέρω να στήνω συστήματα μαζί με δυό – τρεις άλλους κολλητούς, κι εσείς οι υπόλοιποι, φτωχά ανίδεα ανθρωπάκια, είστε βυθισμένοι στη μεσαιωνική άγνοια και θα ακούτε εμάς, τους ιλουμινάτους του ψαγμένου hi-fi»;
Και για να κωδικοποιήσουμε το θέμα:
1. Εν πρώτοις, ποιο είναι το ελάχιστο συνολικό κόστος απόκτησης ενός συστήματος, ώστε αυτό να είναι εφικτό να στηθεί σωστά;
2. Αν κάποιος έχει σύστημα συνολικής αξίας μικρότερης από την παραπάνω, τί ενδείκνυται να κάνει; Τα φθηνά συστήματα δεν μπορούν να στηθούν σωστά; Ή μήπως είναι εκ προοιμίου σωστά, όπως κι αν τα στήσει κανείς;
3. Ο τρόπος και τα κριτήρια αυτού του στήσιμου, αλλάζει σε συνάρτηση με το κόστος; Άλλη η διαδικασία για ένα σύστημα συνολικού κόστους 1500 ευρώ, άλλη για ένα κόστους 5000 ευρώ και άλλη για ένα σύστημα 20000 ευρώ; Και ποιες είναι οι επιμέρους διαδικασίες; Τί πρέπει να κάνει κανείς για να στήσει το κατά περίπτωσιν σύστημα σωστά; Ποια βήματα να ακολουθήσει;
4. Αν, τελικά, κάποιος στήσει το σύστημά του σωστά, με βάση τη διαδικασία που προσήκει στο κόστος, ή ό,τι άλλο, είναι σίγουρο ότι το σύστημα θα τα παίζει όλα σωστά;
5. Ή μήπως θα τα παίζει όλα αρεστά, και για όλους;
6. Το σωστό και το αρεστό είναι το ίδιο πράγμα; Αν όχι, πώς διακρίνονται;
7. Αν ο ήχος του συστήματος δεν είναι αρεστός σε όλους, τότε το στήσιμο είναι λανθασμένο, ή απλώς υποκειμενικό;
8. Μήπως οι μη αρεσκόμενοι το σύστημα είναι απλώς άσχετοι;
9. Αν το στήσιμο είναι υποκειμενικό, πώς μπορούμε να κωδικοποιήσουμε το όλο θέμα, ώστε να υπάρχει μια ασφαλής αντιστοιχία μεταξύ του στήσιμου του συστήματος και των ψυχοσωματικών χαρακτηριστικών του ιδιοκτήτη; Δηλαδή, για παράδειγμα, μπορούμε να φτιάξουμε μια διαστρωματωμένη αντιστοιχία που να λέει ότι, ας πούμε, όσοι είναι μέχρι 30 ετών ψηλοί και μαλλιάδες, καλύτερα να αγοράσουν ηχεία τέτοιου είδους, ενισχυτή με τρανζίστορ και CD με λάμπες στημένα έτσι, ενώ οι άνω των 30, χοντροί και φαλακροί, ενδείκνυται να αγοράσουν ηχεία του δείνα είδους, με λαμπάτο ενισχυτή και μπλα μπλα, στημένα αλλιώς. Υπάρχει μια ασφαλής, μια πασπαρτού, τέτοια αντιστοιχία; Αν ναι, ποια είναι αυτή;
10. Ή μήπως όλα αυτά εναπόκεινται στην προσωπική γνώμη του καθενός, οπότε καθένας μπορεί να στήνει ό,τι θέλει και όπως θέλει, και να λέει ό,τι θέλει;
Άντε, πείτε...
1. Έχει χαμηλά τον κόφτη;
2. Έχει υπερβολικά άκαμπτη ζαμφόρ;
3. Έχει μακριά ελατήρια;
4. Μπλοκάρει η 3η επειδής είναι μπλοκέ το διαφορικό;
5. Μήπως τα ηχεία δεν είναι στραμμένα βορειοανατολικά, να ατενίζουν τη Βασιλεύουσα; Κι αν είναι στραμμένα βορειοανατολικά, αλλά δε χαμπαριάζουν από Βασιλεύουσα και έχουν το νου τους στη Μόσχα;
6. Μήπως δεν είναι στραμμένα νότια, να ατενίζουν την όαση της Σίβα;
7. Μήπως δεν είναι στραμμένα βορειοδυτικά, προς τον τάφο του Βέρντι; Και για ένα λεπτό, δηλαδή, τελικά, όταν τα ηχεία κοιτάζουν βορειοδυτικά, τί κοιτάζουν; Τον τάφο του Βέρντι, τη γενέτειρα της Ρένας Βλαχοπούλου, το σπίτι του Κρόυφ, ή τη Γροιλανδία;
8. Μήπως το ρεύμα είναι 228V αντί για 230; Η μήπως είναι 231 βολτ;
9. Μήπως τα καλώδια δέχονται υπερβολικούς κραδασμούς από το πλυντήριο πιάτων; Κι αν το πλυντήριο δεν είναι σε λειτουργία;
10. Μήπως τη συγκεκριμένη μέρα έχει κάνει δυσοίωνες προβλέψεις η Λίτσα Πατέρα;
11. Μήπως το CD είναι δεξιά από τον ενισχυτή, ενώ πρέπει να είναι αριστερά; Και πώς το εννοούμε το «δεξιά»; Όπως το κοιτάμε εμείς, ή όπως μας κοιτάει αυτό;
12. Κάτι άλλο;
Τελικά, μπορεί κάποιος να αναλύσει διεξοδικά, τί σημαίνει κακοστημένο σύστημα, τί σημαίνει καλοστημένο σύστημα, και πώς μπορεί κανείς να στήσει σωστά ένα σύστημα; Τί να διαλέξει, τί να προσέξει και τί να αποφύγει; Ή μήπως το «στήσιμο» του συστήματος είναι καθαρά θέμα -παχέως- πορτοφολιού, κρεμαστάρι για ψηλές αλεπούδες και μαστάρι να το αρμέγουν οι επαγγελματικά δραστηριοποιημένοι στον κλάδο; Ή μήπως είναι απλώς θέμα άποψης του στυλ «ό,τι δε μου γουστάρει εμένα, ή ό,τι δεν εμπορεύομαι, είναι κακοστημένο, μόνον εγώ ξέρω να στήνω συστήματα μαζί με δυό – τρεις άλλους κολλητούς, κι εσείς οι υπόλοιποι, φτωχά ανίδεα ανθρωπάκια, είστε βυθισμένοι στη μεσαιωνική άγνοια και θα ακούτε εμάς, τους ιλουμινάτους του ψαγμένου hi-fi»;
Και για να κωδικοποιήσουμε το θέμα:
1. Εν πρώτοις, ποιο είναι το ελάχιστο συνολικό κόστος απόκτησης ενός συστήματος, ώστε αυτό να είναι εφικτό να στηθεί σωστά;
2. Αν κάποιος έχει σύστημα συνολικής αξίας μικρότερης από την παραπάνω, τί ενδείκνυται να κάνει; Τα φθηνά συστήματα δεν μπορούν να στηθούν σωστά; Ή μήπως είναι εκ προοιμίου σωστά, όπως κι αν τα στήσει κανείς;
3. Ο τρόπος και τα κριτήρια αυτού του στήσιμου, αλλάζει σε συνάρτηση με το κόστος; Άλλη η διαδικασία για ένα σύστημα συνολικού κόστους 1500 ευρώ, άλλη για ένα κόστους 5000 ευρώ και άλλη για ένα σύστημα 20000 ευρώ; Και ποιες είναι οι επιμέρους διαδικασίες; Τί πρέπει να κάνει κανείς για να στήσει το κατά περίπτωσιν σύστημα σωστά; Ποια βήματα να ακολουθήσει;
4. Αν, τελικά, κάποιος στήσει το σύστημά του σωστά, με βάση τη διαδικασία που προσήκει στο κόστος, ή ό,τι άλλο, είναι σίγουρο ότι το σύστημα θα τα παίζει όλα σωστά;
5. Ή μήπως θα τα παίζει όλα αρεστά, και για όλους;
6. Το σωστό και το αρεστό είναι το ίδιο πράγμα; Αν όχι, πώς διακρίνονται;
7. Αν ο ήχος του συστήματος δεν είναι αρεστός σε όλους, τότε το στήσιμο είναι λανθασμένο, ή απλώς υποκειμενικό;
8. Μήπως οι μη αρεσκόμενοι το σύστημα είναι απλώς άσχετοι;
9. Αν το στήσιμο είναι υποκειμενικό, πώς μπορούμε να κωδικοποιήσουμε το όλο θέμα, ώστε να υπάρχει μια ασφαλής αντιστοιχία μεταξύ του στήσιμου του συστήματος και των ψυχοσωματικών χαρακτηριστικών του ιδιοκτήτη; Δηλαδή, για παράδειγμα, μπορούμε να φτιάξουμε μια διαστρωματωμένη αντιστοιχία που να λέει ότι, ας πούμε, όσοι είναι μέχρι 30 ετών ψηλοί και μαλλιάδες, καλύτερα να αγοράσουν ηχεία τέτοιου είδους, ενισχυτή με τρανζίστορ και CD με λάμπες στημένα έτσι, ενώ οι άνω των 30, χοντροί και φαλακροί, ενδείκνυται να αγοράσουν ηχεία του δείνα είδους, με λαμπάτο ενισχυτή και μπλα μπλα, στημένα αλλιώς. Υπάρχει μια ασφαλής, μια πασπαρτού, τέτοια αντιστοιχία; Αν ναι, ποια είναι αυτή;
10. Ή μήπως όλα αυτά εναπόκεινται στην προσωπική γνώμη του καθενός, οπότε καθένας μπορεί να στήνει ό,τι θέλει και όπως θέλει, και να λέει ό,τι θέλει;
Άντε, πείτε...
) 
