Τα άλμπουμ των Deep Purple στην Καθημερινή της Κυριακής

Απάντηση: Re: Τα άλμπουμ των Deep Purple στην Καθημερινή της Κυριακής

supersonic said:
Πήρα την εφημερίδα χτες, αλλά δεν έμεινε χρόνος για άκουσμα.
Ιστορικός δίσκος.
τους κόστισε τότε το υπέρογκο ποσό των 3000 δολαρίων και η εταιρεία δεν ήθελε να τον κυκλοφορήσει εκτός Ιαπωνίας.
Χαρτογιακάδες....
Click to expand...

Φυσικά, από τα καλύτερα live ever.....
 
Γ@μω τις πίτες...Έφαγα τον τόπο χθες, Κ με CD πουθενά. Πλάκωσαν πρωί-πρωί οι νοικοκυράδες και στράγγιξαν τα περίπτερα.
 
Απάντηση: Re: Τα άλμπουμ των Deep Purple στην Καθημερινή της Κυριακής

Kostas_Y said:
Γ@μω τις πίτες...Έφαγα τον τόπο χθες, Κ με CD πουθενά. Πλάκωσαν πρωί-πρωί οι νοικοκυράδες και στράγγιξαν τα περίπτερα.
Click to expand...

μη δω κανένα made in Japan σουβέρ η σε κανένα μπαλκόνι να διώχνει δεκαοχτούρες μόνο...
 
Kostas_Y said:
Γ@μω τις πίτες...Έφαγα τον τόπο χθες, Κ με CD πουθενά. Πλάκωσαν πρωί-πρωί οι νοικοκυράδες και στράγγιξαν τα περίπτερα.
Click to expand...

πήραν τις εφημερίδες για να ανοίξουν φύλλο πάνω τους?
 
supersonic said:
πήραν τις εφημερίδες για να ανοίξουν φύλλο πάνω τους?
Click to expand...
:flipout:
H περιπτερού μου είπε οτι λόγω του βιβλίου με τις συνταγές, είχαν τελειώσει οι χοντρές Κ απο τις 9:30.
Συνηθισμένο φαινόμενο όταν έχει ένθετο μαγειρικής.
 
...και γω νόμιζα ότι έκανες το γνωστό ευφυολόγημα με τις πίτες και την σύνηχη λέξη ... πάντως, υπερήχα παιδί μου, δεν είχες στην δισκοθήκη, σε ουδεμία μορφή, το made in japan ;;; να σε βράσω .... πρέπει να ήταν το πρώτο διπλό βινύλιο μου, στα 13 μου...
 
Re: Απάντηση: Re: Τα άλμπουμ των Deep Purple στην Καθημερινή της Κυριακής

Φρα.Πε. said:
από τα καλύτερα live ever.....
Click to expand...


Mία προσωπική λίστα:

Get Yer Ya-Ya's Out - The Rolling Stones.

Absolutely Live - The Doors

1969 Live - V.U.

Before The Flood - Bob Dylan/The Band

Live/Dead - The Grateful Dead

Yoko Ono/Plastic Ono Band - ( "With the exception of one track (recorded with Ornette Coleman), the entire album emerged from one raw and cacophonous freeform session when, improvising throughout, Ono develops and pushes to extremes her characteristic trademark, a strained vocal style derived from Japanese hetai, a vocal technique used in Kabuki performances." - wiki)

Live Rust - Neil Young & Crazy Horse

It's Too Late To Stop Now - Van Morrison

Viva - Roxy Music

Rock Of Ages - The Band
 
Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Τα άλμπουμ των Deep Purple στην Καθημερινή της Κυριακ

Τσάκωνας Βασίλης said:
Time Fades Away (1973)
Click to expand...

Ναί, αλλά μέσα στα 20 - μαζί με το Live At Leeds.
Αυτό που έβαλα είναι πολύ πιο εμβληματικό - από πολλές πλευρές.
 
Re: Απάντηση: Re: Τα άλμπουμ των Deep Purple στην Καθημερινή της Κυριακής

Κωστας Λυμπεροπουλος said:
Mία προσωπική λίστα:

Get Yer Ya-Ya's Out - The Rolling Stones. συμφωνώ

Absolutely Live - The Doors. συμφωνώ

1969 Live - V.U. συμφωνώ

Before The Flood - Bob Dylan/The Band συμφωνώ

Live/Dead - The Grateful Dead - δεν το συμπάθησα ποτέ. βαριέμαι
Yoko Ono/Plastic Ono Band - ( "With the exception of one track (recorded with Ornette Coleman), the entire album emerged from one raw and cacophonous freeform session when, improvising throughout, Ono develops and pushes to extremes her characteristic trademark, a strained vocal style derived from Japanese hetai, a vocal technique used in Kabuki performances." - wiki) ύπαγε οπίσω μου σατανά και πάρε μαζί σου την ατάλαντη

Live Rust - Neil Young & Crazy Horse οκ

It's Too Late To Stop Now - Van Morrison. -

Viva - Roxy Music το μόνο roxy που δεν μου αρέσει

Rock Of Ages - The Band
Click to expand...

με παύλα τα όσα δεν έχω ακούσει
 
για τα Live των Crazy Horse εκείνης της περιόδου:

"...Neil Young's work is located in the slipstream of the two great American traumatic disillusionments: the closing of the frontier at the end of the 19th Century, and the closing of the psychological/existensial frontier opened up in the late 1960's. "After the goldrush", there's just stranded lives, stagnant ideals, a utopia gone awry. Today, in the midst of US industrialised rock, Neil Young and Crazy Horse have a mythical resonance similar to that vested by Sam Peckinpah in the aged outlaw gang of The Wild Bunch: they're incorrigible, cantakerous, battered yet heroic survivals of a grander age. But instead of the railroad companies, it's MTV and a rock biz integrated with Hollywood, advertising and merchandising, that's ushering in a lowlier future.

With his grizzled locks (clearly a stranger to conditioner), weatherbeaten countenance and stooped gait, Neil Young seems to contradict his own adage that "it's better to burn out than to fade away". Except that his music uniquely combines ragged stamina and tempestuous incandescence; at its peak it's like a decrepit inferno. What shocked me was the sheer NOISE of his playing. Young brings new meaning to worn-out terms like "powerchord" (even on sweet songs like "Cinnamon Girl", they're like breakers crashing over your head) and "catharsis". His solos aren't decorative, but volcanic, driven, purgative, like he's trying to untie an unyielding knot of anguish inside himself. Stomping grimly around the lip of the stage, lashing and gouging his instrument, Young churns up a sensurround maelstrom that's like the missing link between Jimi and Albini. "Break It Down" and "Fuckin Up" are sundered by a freefall of mangled wreckage and flaming debris.

Where Sonic Youth are avant-gardists dipping a toe in the populist mainstream, Neil Young's populist rock'n'roll breaks its own hokey bounds continually, spills into free noise. Like his politics, Young's music blurs the border between reactionary and revolutionary. If there's nostalgia here, it's not a wistful longing for home but for homelessness; an untamed wilderness unspoilt by settlements and sell-outs, a place "where I can leave myself behind". That foreclosed frontier of freedom rages still in the razing glory of Young's guitar"

Simon Reynolds
 
Re: Απάντηση: Re: Τα άλμπουμ των Deep Purple στην Καθημερινή της Κυριακής

Mία προσωπική λίστα:

Get Yer Ya-Ya's Out - The Rolling Stones.

Absolutely Live - The Doors

Time fades away - Neil Young & Crazy Horse

Rock Of Ages - The Band

Robin Trower - Live

Band of Gypsies

The live adventures of Mike Bloomfield and Al Kooper

Blood sweat and tears - Live

Santana - Live at Filmore

Deep Purple - Made in Japan


μου διαφεύγουν κάποια
 
Re: Απάντηση: Re: Τα άλμπουμ των Deep Purple στην Καθημερινή της Κυριακής

by proxy said:
Viva - Roxy Music το μόνο roxy που δεν μου αρέσει
Click to expand...

...λυπάμαι αλλά είσαι άδικος .... και μόνον για την εξαιρετική απόδοση του if there is something, ο δίσκος είναι λίρα εκατό ... ο Μπράιαν από το ''.... shake your hair with your ponytail ...'' και μετά, κυριολεκτικά χάνεται .... μεταμορφώνεται σε αρχαίο τραγωδό και θρηνεί για την κόρη που αναγκάσθηκε να θυσιάσει στους θεούς ...
 
Re: Απάντηση: Re: Τα άλμπουμ των Deep Purple στην Καθημερινή της Κυριακής

Δημοκηδής said:
...λυπάμαι αλλά είσαι άδικος .... και μόνον για την εξαιρετική απόδοση του if there is something, ο δίσκος είναι λίρα εκατό ... ο Μπράιαν από το ''.... shake your hair with your ponytail ...'' και μετά, κυριολεκτικά χάνεται .... μεταμορφώνεται σε αρχαίο τραγωδό και θρηνεί για την κόρη που αναγκάσθηκε να θυσιάσει στους θεούς ...
Click to expand...

να πω την αμαρτία μου το τσακίζει η κακή ηχογράφηση.
 
Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Τα άλμπουμ των Deep Purple στην Καθημερινή της Κυριακής

Λαθος ποστ....
 
Last edited:
δεν ξερω τι κανει αυτος, εγω το βιβα το εχω απο τοτε και εδινα ρεστα με το in every dream home a heartache....αλλα δεν νομίζω να το πάρω μαζί μου στο νησί...
 
Top Bottom