Κάνω κάποιες σκέψεις σχετικά με τα προβλήματα που βασανίζουν τον καθένα μας.
Αυτά διαφέρουν αναλόγως της κοινωνικής θέσης και της ηλικίας μας.
Χθες το βράδυ βρέθηκα με μια παρέα που ήταν αρκετά μεγάλη.
Υπήρχαν μερικά άτομα που ήταν επιχειρηματίες και συζητούσαν για εκατομμύρια, κεφάλαια, μετοχές, επιτόκια, επιδοτήσεις, πριμοδοτήσεις και γενικά πως να βγάλει κανείς κι άλλα λεφτά.
Πιο νωρίς το απόγευμα όμως ήμουν με άτομα που είναι υπάλληλοι και εργάτες και συζητούσαν πως πρέπει να σηκώνεις τα βάρη (π.χ. πλακάκια) για να μην σε πονάει η μέση.
Πως να αποφεύγεις τον πόνο στους ώμους όταν κουβαλάς βαριά αντικείμενα, πως πρέπει να φοράς ζώνη με λαμάκια για τη μέση και τι να κάνεις όταν σε πιάνει ο ώμος, η μέση, τα πόδια.
Ενώ ακόμη πιο νωρίς το πρωΐ που πήγα στο φαρμακείο ήταν κάποια άτομα κυρίως μεγάλης ηλικίας και συζητούσαν για το ζάχαρο, την πίεση, τα αρθριτικά και τους πόνους στα πόδια.
Πόσο δύσκολο είναι να ανεβαίνει κανείς τη σκάλα, πόσο βοηθάει το κάγκελο με κουπαστή στον τοίχο, ποιος γιατρός είναι καλός και ποια φάρμακα είναι αποτελεσματικά.
Και όλοι κρατούσαν από μια σακούλα γεμάτη με φάρμακα.
Τα πιτσιρίκια συζητούν για το PS3, για το νέο κινητό της Moulinex και της Black & Decker με κάμερα 8 mpixel, για το νέο παιχνίδι Pro και ποια κάρτα γραφικών θα το παίξει καλύτερα, για το iphone κ.λ.π.
Κι εγώ όταν μιλάω με τους βλαμμένους συζητάω για το μαύρο του προβολέα μας, για τα ηχεία και τον ενισχυτή μας, τα καλώδια και πως θα κάνουμε firmware update στο νέο egreat για να κάνει encoding στο DTS.
Τελικά 12 οι απόστολοι, καθένας τον καημό του.
Το σίγουρο είναι ότι σε όλες τις ηλικίες έχουμε προβλήματα.
Πάλι καλά που μπορούμε και τα συζητάμε. Έτσι δεν είναι;
Αυτά διαφέρουν αναλόγως της κοινωνικής θέσης και της ηλικίας μας.
Χθες το βράδυ βρέθηκα με μια παρέα που ήταν αρκετά μεγάλη.
Υπήρχαν μερικά άτομα που ήταν επιχειρηματίες και συζητούσαν για εκατομμύρια, κεφάλαια, μετοχές, επιτόκια, επιδοτήσεις, πριμοδοτήσεις και γενικά πως να βγάλει κανείς κι άλλα λεφτά.
Πιο νωρίς το απόγευμα όμως ήμουν με άτομα που είναι υπάλληλοι και εργάτες και συζητούσαν πως πρέπει να σηκώνεις τα βάρη (π.χ. πλακάκια) για να μην σε πονάει η μέση.
Πως να αποφεύγεις τον πόνο στους ώμους όταν κουβαλάς βαριά αντικείμενα, πως πρέπει να φοράς ζώνη με λαμάκια για τη μέση και τι να κάνεις όταν σε πιάνει ο ώμος, η μέση, τα πόδια.
Ενώ ακόμη πιο νωρίς το πρωΐ που πήγα στο φαρμακείο ήταν κάποια άτομα κυρίως μεγάλης ηλικίας και συζητούσαν για το ζάχαρο, την πίεση, τα αρθριτικά και τους πόνους στα πόδια.
Πόσο δύσκολο είναι να ανεβαίνει κανείς τη σκάλα, πόσο βοηθάει το κάγκελο με κουπαστή στον τοίχο, ποιος γιατρός είναι καλός και ποια φάρμακα είναι αποτελεσματικά.
Και όλοι κρατούσαν από μια σακούλα γεμάτη με φάρμακα.
Τα πιτσιρίκια συζητούν για το PS3, για το νέο κινητό της Moulinex και της Black & Decker με κάμερα 8 mpixel, για το νέο παιχνίδι Pro και ποια κάρτα γραφικών θα το παίξει καλύτερα, για το iphone κ.λ.π.
Κι εγώ όταν μιλάω με τους βλαμμένους συζητάω για το μαύρο του προβολέα μας, για τα ηχεία και τον ενισχυτή μας, τα καλώδια και πως θα κάνουμε firmware update στο νέο egreat για να κάνει encoding στο DTS.
Τελικά 12 οι απόστολοι, καθένας τον καημό του.
Το σίγουρο είναι ότι σε όλες τις ηλικίες έχουμε προβλήματα.
Πάλι καλά που μπορούμε και τα συζητάμε. Έτσι δεν είναι;
