...τελικά την πήρα Οlympus Ε-520!!

Ας πούμε κάποια πράγματα με απόλυτα καλή διάθεση, μόνο για να βελτιωθείς.

Στο μήνυμα 26 στην πρώτη φωτο καλό θα ήταν να μην κόβεται το γείσο της σκεπής, αλλά η μύτη του να στοχεύει την πάνω πλευρά της φωτο.

στο ίδιο μήνυμα στην τρίτη φωτο θα προτιμούσ να έλειπε το πόδι στην άκρη δεξιά και να είχε κάποιο θέμα (π.χ. περιστέρι) στο πρώτο επίπεδο δεξιά. Αλλιώς θα έκοβα το άδειο δάπεδο.
 
send said:
Τι "βάλε-βγάλε του φακού" εννοείς? Τη μηχανή με τον 14-42 δεν αγόρασες μόνο? Τι βάζεις και βγάζεις, μόνιμα δεν τον έχεις στη μηχανή?
Click to expand...

Τάσο,
την πρώτη μέρα έγινε αυτό και επειδή φοβόμουν, τώρα βέβαια είναι πάντα "καρφωτός" στο σώμα.
Όντως στην τελευταία, προσπάθησα να την "σώσω", να φανταστείς το ίδιο πλάνο το έχω τουλάχιστον σε 4-5 φορές, αλλά είπα να βάλω αυτό!!
Παιδιά, μη φοβάστε, η κριτική είναι ασφαλώς καλοπροαίρετη, άλλωστε πως θα υπάρξει βελτίωση-bye-
 
στην πέμπτη φωτογραφία του ίδιου θέματος η χρωματική ισορροπία (white balance στα ελληνικά) είναι λάθος, αφού όλα είναι αποχρώσεις του μπλέ. θα μπορούσαν να διορθωθούν αν περαστεί η φωτογραφία παό Photoshop. Αν έχεις PS τότε πηγαίνεις Image>Adjust>auto levels ή auto colour και θα δεις καταπληκτικά χρώματα (άσπρα και μπλε) να εμφανίζονται.

Επίσης στην ίδια φωτο πιστεύω ότι ένα όρθιο κάδρο θα του ταίριαζε καλύτερα. Διότι τώρα φαίνεται ότι λείπει πληροφορία ψηλά (κομμένο το φωτιστικό) και χαμηλά, ενώ μάλλον περισσεύει αριστερά-δεξιά.

στο 27 στην πρώτη φωτογραφία μια γενική παρατήρηση να ξέρεις ότι όταν τραβούμε θάλασσα, βάρκες κλπ. καλό είναι να λείπουν παντελώς τα παρκαρισμένα μηχανάκια, αυτοκίνητα και σκουπίδια. Αυτά στο χρώμα, στο μαυρόασπρο ίσως αλλάζει.

η τρίτη θα ήταν εξαιρετική αν υπήρχαν και τα πόδια του τραπεζιού. κι έτσι όμως είναι πολύ καλή.

η τελευταία φωτογραφία πάσχει από μπούκωμα του αισθητήρα από φως. Συνήθως προκαλείται από το υπερβολικό φως. Και δείχνει τα όρια των ccd της Olympus.

Πάντως για πρώτες προσοπάθειες είναι εξαιρετικές. Έχεις μάτι φωτογραφικό, όπως κι o paul. Συνέχισε...
 
Σίμο για όσα αφορούν το καδράρισμα υπάρχουν δυο λύσεις:

1. Όταν θέλεις να τραβήξεις κάτι, τράβα το. Μετά την πρώτη λήψη, κάθεσαι και βλέπεις πώς θα το τραβήξεις καλύτερα. όχι από την ίδια οπτική γωνία, αλλά δοκιμάζονταν αρκετές παραλλαγές.
2. Εναλλακτικά φεύγεις και ξαναπερνάς. Συνήθως αυτό γίνεται όταν έχεις βρει ένα καλό θέμα, αλλά δεν σε βολεύει το φως. Τότε ξαναπάς, όταν κρίνεις πώς εκείνη την ώρα το φως είναι καλύτερο ή ιδανικό. Αυτός ο τρόπος λέγεται reperage (ρεπεράζ).

Φυσικά αυτά μπορεί να σου φαίνονται εξωφρενικά όταν μάλιστα έχεις παιδιά, καρότσια, μπιμπερό, κλπ. Κι όμως.... μπορείς όταν κάνεις τη βόλτα με την οικογένεια βλέπεις τί θέλεις να τραβήξεις. Και μετά όταν κρίνεις πώς πρέπει να ξαναπάς, λές στη σύζυγο: Αγάπη μου θα πάω μια βόλτα τον μικρό με το καρότσι και εσύ ξεκουράσου. Παίρνεις και τη μηχανή μαζί. Όσο κι αν σου φαίνεται παράξενο συνήθως η σύζυγος αρχικα μένει άναυδη, μετά σε βλέπει αλλιώς και δεν υπάρχει πιθανότητα να σου πει όχι. Και ο μικρός ή η μικρή στο καρότσι ή στο χέρι όταν είναι πάνω από 5 ετών θα είναι πιο ήσυχος όταν είναι μόνο με τον μπαμπά. Πάς, τραβάς, συνεχίζεις. Φυσικά την ώρα της λήψης κοιτάς να τον έχεις απασχολημένο.


Αλλά είπαμε. Ακόμα κι αν δεν το εφαρμόσεις, δεν πειράζει. Έχεις ξεκινήσει πολύ ελπιδοφόρα.
 
Bλάση, οι συμβουλές σου είναι εξαιρετικές.
Χθές το βράδυ προσπαθούσα για μια ώρα να "βγάλω" τον μεγάλο μια φωτογραφία, αλλά μάταια, ο πιτσιρικάς το είχε δει παιχνίδι και όποτε τον "σημάδευα", γινόταν καπνός, καμία μηχανή φαντάζομαι δεν θα μπορούσε να τον πιάσει.
 
Eki_65 said:
Bλάση, οι συμβουλές σου είναι εξαιρετικές.
Χθές το βράδυ προσπαθούσα για μια ώρα να "βγάλω" τον μεγάλο μια φωτογραφία, αλλά μάταια, ο πιτσιρικάς το είχε δει παιχνίδι και όποτε τον "σημάδευα", γινόταν καπνός, καμία μηχανή φαντάζομαι δεν θα μπορούσε να τον πιάσει.
Click to expand...

Σίμο τα παραπάνω αναφέρονται στις λήψει τοπίου, όχι προσώπων.

Για τα παιδιά θέλει υπομονή και τηλεφακό. Προσωπικά, εγώ κάνω το εξής: Κάθομαι κοντά στα παιδιά με τη μηχανή στα πόδια μου και συζητώ με τους γύρω μου. Παρατηρώ το παιδί με την άκρη του ματιού. Δεν βιάζομαι. Έτσι όπως παίζει ή αφιερώνεται κάπου αλλού παίρνω τη μηχναή στο χέρι κι αρχίζω να τραβώ χωρίς να μιλώ καθόλου. Δεν γυρνώ γύρω του, ούτε του δίνω εντολές. Κάπου θα γυρίσει το πρόσωπο προς το μέρος σου. Τότε τραβάς.

και φυσικά τραβάς με ανοιχτό διάφραγμα, δηλ. στο Α με διάφραγμα 4,5 περίπου, ώστε να θολώνει κάπως το φόντο για να φαίνεται καλύτερα το παιδί.
 
κάπως έτσι δηλαδή...

Σιμο η παρακάτω είναι με τον 40-150 που βγαινει στα 100 ευρώ και κάτι (στο είπαν και τα παιδιά πιο πάνω)...για τα λεφτά του είναι μια χαρά...

106-1.jpg
 
Αρκετά προσιτή η επιλογή του 40-150mm, έχει ήδη μπεί στα υπόψη.
Προς το παρών διάβασμα στο μάνιουαλ και λήψεις από τον φακό Zuiκο 14-42 mm.
 
Top Bottom