Ψηφισα Πολυ καλη.
Το σκεφτομουν να ψηφισω και παραπανω οταν βλεπω τι ψηφιζει ο κοσμος σαν εξαιρετικα. Αλλα κραταω αυτην την ψηφο για σταθμους που προσφερουν τα παντα σε ενα φιλμ.
Και αυτο το φιλμ οπως ειπα ειναι εξαιρετικο αλλα δεν προσφερει τα παντα. Οπως ηδη προαναφερθηκε δεν προσφερεται σαν ταινια δρασης.
Υπαρχει δραση αλλα ειναι μετρημενη, ειναι ενα προσχημα αφετηριας για σκυψει πανω στον μυθο ενος Ηρωα και να ανιχνευσει τις προυποθεσεις της ηρωϊκης του υπαρξης καθως επισης στα δεδωμενα της εποχης.
Εξ αλλου η ταινια δηλωνει ηδη "το χρωμα"... the death of...
Αν περιμενετε χαμογελο κολγκεητ καπλαζοντας ελευθερο και ωραιο της εποχης του δευτερο-τριτου χολυγουντ ξεχαστε το. Οπως και αυτα τα "σκοτεινα περιπετειωδη" , τα γκριντμαρκ, ειτε του Ρευνολντς ειτε του Ριντλεϋ Σκοττ, ουτε ετσι ειναι.
Ειναι σκοτεινο μεν αλλα ειναι ενδομυχο. Ειναι αυτο που λεει η ταινια. Ο θανατος του ηρωα. Ειναι σαν καποιος σκηνοθετης, λιγοτερο φαφλατας και υπερφιαλος απο αλλους, να εκανε ενα φιλμ για τον Οδυσσεα ονομαζοντας "ο θανατος του Οδυσσεα" E Basta !
Μια ενδοσκοπηση με την ευκαιρια του προσωπου-συμβολου, του ψυχισμου του, των αναζητησεων και τις προσδοκειες μιας υπαρξης εκεινη την εποχη, τον καθημερινο αγωνα για επιβιωση πρωτα και επικρατηση υστερα, και φυσικα ολος ο στοχασμος σε επιπεδο απο ηθικο εως κοσμολπγικο περνωντας απο το θεολογικο (που στην ουσια ειναι στον ιδιο παρανομαστη).
''Δεν θελω να κανω σχεδια για μια νεα ζωη" λεει Ο Ρομπεν στο Γιαννακη, θελω ενα αξιο-εντιμο (dignum) θανατο.
Ειναι ενα φιλμ που παρα την ακραια βιαιοτητα του, ισαξια της εποχης, ειναι πολυ ευαισθητο, πολυ εσωτερικο, και σιγουρα βοηθαει για την καποια παραπανω ενεργοποιηση των νευρονων, και την δημιουργια συναψεων. Πραγμα που στην εποχη μας, αυτην των ακυρωσεων, ειναι κατι σωτηριο.
Αξια λοιπον, αλλα οχι για ολους. Αυτοι που αρεσκονται στα σουπερ γκερλς τον αριθμο εισητηριων και τα τοιαυτα ας μην το προσπαθησουν καν.
ΥΓ
Ο Τζακμαν απεδειξε σε αυτο το φιλμ οτι ειναι μεγαλος ηθοποιος. Στο Λογκαν το εδειξε, εδω το απεδειξε.
Οπως προσφατα και ο βρετανος ομολογος του ο Φαϊνες, η Φινες, η Φαϊνς , η Φεηνς, το απεδειξε ενσαρκονοντας εναν αλλο ηρωα - μυθο στην Επιστροφη.
Ποσο μ'αρεσει αυτος ο Μεσσαιωνας τελικα. πολυ θα θελα να ημουν εκει. Ακραιωνας ειναι, οχι μεσσαιωνας,