Απάντηση: The Hobbit: The Battle of the Five Armies (2014)
Δεν ξερω τι λετε για τα 48 καρε,εγω ενα πραγμα θα πω:Oτι καθομουν τριτη σειρα απο οθονη και το μονο που σκεφτομουν-μεχρι ν'αρχισει η ταινια- ηταν αν θα καταφερω να αντεξω κανα μισαωρο θεασης μεχρι να παθω αυχενικο και να αρχισω να αλοιθωριζω...
Τελικα ηταν μια απο τις πιο ξεκουραστες θεασεις που εχω κανει.Και ειμαι σιγουρος οτι γι'αυτο φταιει η απουσια "θολουρας".Υπεροχο....
Απο εκει και περα περιμενα μια μεγαλυτερη πρωτοτυπια στο στησιμο της μαχης.Μια χαρα τα πηγε στις μαχες "ενας με εναν" αλλα στο ανοιχτο πεδιο δεν ηταν κατι το ιδιαιτερο,συγκρινομενη με την μαχη του Πελενορ στον Αρχοντα.Αν και πιστευω οτι επεσε πολυ ψαλιδι και την extended εκδοχη θα δουμε περισσοτερα πραγματα (αν λαβω υποψιν οτι στο trailer υπαρχουν σκηνες που δεν τις ειδαμε στην ταινια).
Απο εκει και περα συμφωνω απολυτα με τον Κωστα τον Ζαγγογιαννη που εγραψε οτι ο Τολκιν κατι ηξερε παραπανω οταν αφησε καποια πραγματα να εννοηθουν και δεν τα περιεγραψε στο βιβλιο.Ο Τζακσον καποια απο αυτα τα πραγματα (η εκδιωξη του Σαουρον απο το Ντολ Γκουλντουρ) θελησε να τα εμφανισει στο πανι αλλα δεν νομιζω οτι ηταν και τελειως πετυχημενα.
Απο την αλλη βεβαια δεν αφηνει καθολου την ουσια ολοκληρου του βιβλιου που ειναι η διαφθορα και η διψα για εξουσια.Ο χαρακτηρας του Θοριν παρουσιαζεται σε ολο το,σαιξπηρικο,του μεγαλειο και εδω αν μη τι αλλο καταλαβαινεις οτι ο Τζακσον σεβεται απολυτα τον Τολκιν.Γιατι αν και σε ολη αυτη την εξαλογια καταλαβαινεις οτι εχεις να κανεις με εναν καθαροαιμο Τolkien-Freak,που λαχταρα και προσπαθει να οπτικοποησει καθε λεπτομερεια απο αυτον τον φανταστικο κοσμο,θυσιαζοντας ολους τους κανονες του Χολυγουντιανου μπλοκμπαστερ,δεν πεφτει ουτε μια φορα στην παγιδα του στεγνου concept artist,αλλα δειχνει οτι ξερει σε βαθος και το περιεχομενο και το συναισθηματικο βαθος που αποπνεουν οι χαρακτηρες του Τολκιν.
Το Χομπιτ ηταν ο Μπιλμπο και ο Θοριν.Και ο Τζακσον τους περιεγραψε σχεδον απολυτα πιστα.Η επιλογη του,καταπληκτικου,Φριμαν ηταν winner απο την αρχη.Ο ανθρωπος εδωσε ρεσιταλ,ενας πραγματικος διαδοχος του μεγαλου Ιαν Χολμ που τον ενσαρκωσε σε μεγαλη ηλικια.
Επισης ο Αρμιταζ φτιαχνει εναν εξαιρετικο Θοριν,γεματο απο ανασφαλειες απο το βαρος της αποστολης του (και του ονοματος του) και που υποκυπτει κι αυτος στον πυρετο του χρυσου,για να ερθει η καθαρση στο τελος.
Απο εκει και περα αυθαιρεσιες υπηρχαν απ'την πρωτη στιγμη αλλα-οπως και στον Αρχοντα-σημασια εχει οτι ειδαμε Τολκιν στο πανι.Μπορει στο Χομπιτ αυτα να φανηκαν-για τους μη εχοντες σχεση με τα βιβλια-μια απο τα ιδια και γι'αυτο ο Τζακσον ηθελε τον Ντελ Τορο στη σκηνοθεσια ωστε να δωσει μια αλλη ματια στο εγχειρημα.
Αν και πιστευω οτι η ματια θα πρεπε να'ρθει και απο το σεναριο με μια φρεσκια πενα.Τελος παντων εγω το φχαριστηθηκα (παρ'ολο που εχω ενστασεις).
Θα μας λειψει ο Τολκιν στην οθονη παντως...
Υ.Γ. Μια και διαβασα καποια σχολια περι Γκανταλφ να πω οτι ο Γκανταλφ ηταν ο μεγαλος εχθρος του Σαουρον και η δυναμη του ηταν εφαμιλλη του Σαουρον.
Του απαγορευοταν ομως να χρησιμοποιησει αυτη τη δυναμη και το μονο του οπλο ηταν η δυναμη της πειθους.
Ηταν ο μεγαλος σκακιστης,αυτος που χρησιμοποιουσε τους παντες σαν πιονια,σχεδιαζοντας τα παντα για να νικησει τον Σαουρον.
Σαν τον Φρανκ Αντεργουντ του House of Cards αλλα απο τη μερια του καλου.
Και ουσιαστικα τον χρησιμοποιει αλληγορικα ο Τολκιν για να επισημανει οτι το Κακο (που στον καθολικο Τολκιν εκφραζεται με τον ατομισμο,τον εγωισμο,την δικτατορια) δεν νικιεται απο ενα αντιστοιχης δυναμης Καλο,αλλα μονο απο μια συμμαχια των πολλων.Απλα καποιος χρειαζεται να εμπνευσει τους πολλους και αυτο το ρολο εχει ο Γκανταλφ...
..... this is a lost battle !
(δεν μιλάω για μέλη του φόρουμ αλλά γενικά για τους ''ψαγμένους'' into τύπους)
