Re: Θεωρίες συνομωσίας - το αγαπημένο καταφύγιο των Ελλήνων
Θα συμφωνήσω στα περί Ορλωφικών. Όσον αφορά τις πολεμικές ικανότητες των Ρώσων έχω να παρατηρήσω ότι όσες φορές ενεπλάκησαν σε επιθετικούς-ιμπεριαλιστικούς πολέμους η έκβαση δεν ήταν γι' αυτούς ευνοϊκή. Στον 1ο ΠΠ στην ουσία ηττήθηκαν και στούς επανειλημμένους Ρωσοτουρκικούς πολέμους δεν υπάρχει σαφής νικητής, αν εξαιρέσουμε την έξαρση των σλαβοβαλκανικών εθνικισμών που αποτέλεσε και την αρχή της κατάρρευσης της Οθωμανικής κυριαρχίας στα Βαλκάνια. Στο μόνο πόλεμο που νίκησαν κατά κράτος, τον Μεγάλο Πατριωτικό πόλεμο 1941-45, η μάχη η εκστρατεία ήταν υπέρ "βωμών & εστιών" και είχαν και τη συμπαράσταση οικονομική και υλική των Αγγλοαμερικνών. Μη ξεχνάμε και την αποτυχημένη εκστρατεία στο Αφγανιστάν 1981-1989, στην ουσία πανωλεθρία παρόμοια με την Αμερικανική στο Βιετνάμ. Η νικηφόρα εκστρατεία τους στη Μαντζουρία το 1945 εναντίον των "ψόφιων" Γιαπωνέζων, που μάχονταν έξω απ' τα σύνορα της χώρας τους δεν τη λες και γιγάντιο πολεμικό κατόρθωμα.....
Δεν συμφωνω σε αρκετα απο ατα που λες σε αυτο το ποστ.
Αρχιζοντας απο τους δεκα πολεμους που εκαναν οι Ρωσσοι με τους Τουρκους (και σε συσχετικες δυναμεις συχνα ευνοϊκοτερες για τους Τουρκους που να το υπενθημησω ακομα μια φορα οι Τουρκοι δεν ηταν ΜΟΝΟ Τουρκοι). Οι Ρωσσοι κερδισαν
και τους δεκα.
Και για να τελειωνουμε με τη "αποτυχημενη εκστρατεια" και "πανωλεθρία" στο Αφγανισταν (για τους Ρωσσους) η στο Βιετναμ (για τους Αμερικανους) και στις δυο περιπτωσεις, στον στρατιωτικο τομεα οι αντιπαλοι υπεστησαν ολικη καταστροφη. Ο πολεμος χαθηκε απο/για πολιτικη/μιντιακη αιτια.
Να θυμισω οτι οταν ο Σεβαρνατζε (τοτε Υπεξ της Σοβιετιας) πηγε αυτοπροσωπος στο Αφγανισταν να κυρηξει το τελος μεσα σε στρατοπεδο παρουσια πληθους αξιωματικων και στατιωτων της εκστρατειας και την επιστροφη στα σπιτια τους, εγινε ενα γενικο μπαχαλο απο βουητά, αμφισβητησεις σφυριγματα κλπ...οποτε ο τοτε Υπουργος φωναξε στα μικροφωνα..."Δεν καταλαβατε. Δεν προκειται για προαταση. Προκειται για διαταγη"
Εν παρενθεση κατι αναλογο συνεβη και με τους πολεμιστες Αμερικανους στο Βιετναμ, μετα την μαχη του Τετ που ηταν συντιρπτικα νικηφορα για τους Αμερικανους και τα διαφορα μιντια της "νεας εποχης" μετετρεψαν σε "ηττα". Οταν ανακοινωθηκε αποχωρηση δημιουργηθηκαν εστιες εξεγερσης.
Ακομα και στις καμμια δεκαρια εκστρατειες που εκαναν εναντιων των Ρωμιων στην περιοδο του Βυζαντιου και που χασαν καθε φορα, πολεμησαν με αυτοθυσια και ηρωϊσμο. Επειτα πολλοι απο αυτους υπηρετησαν οι ιδιοι σαν Βαρεγγιοι [κανω μια υπενθυμηση σε ενα παλιοτερο ποστ του ΚρισσΒ οι Βαρεγγιοι ηταν Σκανδιναυοι αλλα επισης και Ρως ( αλλα ακομα και Σαξονες λιγο αργοετρα) που ειναι συγγενικα φυλα (εκτος παρενθεσης)]
Ηταν οι στρατιωτες που απεσπασαν τον θαυμασμο του Ναπολεοντα, οπου στην μαχη ακομα κι αν επεφταν τραυματισμενοι εμεναν υπομονετικοι ελπιζοντας βοηθεια χωρις ποτε να κραυγαζουν.
Δυστυχως στον μεγαλο Πατριωτικο πολεμο ( που εγινε "πατριωτικος" κατοπιν αποφασης για να σωθουν τα ιδια τα μπατζακια του πατερουλη και των γυρω του κομισαριων με τον ιδιο τροπο που εγινε ανεκτη εκ νεου η λατρεια της Χριστιανικης θρησκειας κατ εξαιρεσιν) δεν ηταν παρα κρεας για κανονια για την κομμουνιστικη ηγεσια του ανωμαλου Σταλιν, οποτε προσφεραν στους γερμανους ενα ratio 1:6. Αλλα ακομα και ετσι εδειξαν εξαιρετικες δυνατοτητες στον αγωνα, και ειδικα στον αγωνα σωμα με σωμα οπου οι Γερμανοι φοβοντουσαν περισσοτερο απο τα κατιουσα τους.
Η μονη "ξεφτιλα" που υπεστησαν οι Ρωσσοι στην Ιστορια τους ηταν στον Ρωσσο-Ιαπωνικο πολεμο. Πουθενα αλλου.
