δεν πηγαίνεις σε συναυλίες και δεν έχεις μια σοβαρή δισκοθήκη;
Και η απάντηση είναι... το "νόημα" βρίσκεται στα μηχανήματα αναπραγωγής.
Μπορεί να μη συμμερίζομαι τη πρακτική της συλλογής μηχ/των (το σύστημά μου είναι χρηστικό) -- αλλά είναι κι'αυτό ένα χόμπυ: η αναζήτηση της "τελειοποίησης" της αναπαραγωγής.
Η αναπαραγωγή δεν έχει άμεση -- αλλά έμμεση σχέση με τη ζωντανή μουσική.
Ούτε η μουσική χρειάζεται σύστημα κορυφαίων επιδόσεων αναπαραγωγής -- απόδειξη, πόσες φορές μερακλώνουμε ακούγοντας μουσική από το τυχαίο φορητό ραδιόφωνο...
Δηλαδή: το "μάρέσει και ακούω μουσική" είναι
μια ενασχόληση και το "ακούω τη μουσική όπως μου αρέσει" είναι
άλλη ενασχόληση.
Φαντάζομαι ότι οι περισσότεροι (όλοι) εδώ έχουν και τα δύο χόμπυ.
Όμως, εσύ αναφέρεσαι σε αυτούς που έχουν κυρίως το δεύτερο από τα δύο.
Υπ'όψη ότι, χωρίς αυτούς, η βιομηχανία του hi-end μάλλον θα είχε και προβλήματα επιβίωσης.... όπως και π.χ. το Μέγαρο Μουσικής χωρίς τους θαμώνες που αγοράζουν εισητήριο για να λένε ότι
πήγαν στη συναυλία -- ότι μετείχαν στο "γεγονος". Να είναι καλά οι άνθρωποι που στηρίζουν με τον οβολόν τους το μαγαζί για να πηγαίνω κι'εγώ με τα περιορισμένα μέσα που διαθέτω να ακούσω... π.χ. Μιτσούκο:AFADF0: