Ανάλυση του Χριστοφορου Βερναρδάκη για το αποτέλεσμα..
1. Η διαφορά των δύο πρώτων κομμάτων. Χωρίς να έχει τελειώσει η επίσημη καταχώρηση, η διαφορά τείνει να διαγραφεί στις 4 ποσοστιαίες μονάδες (3.86 αυτήν τη στιγμή). Η "μικρή διαφορά" υπήρξε κεντρική επικοινωνιακή πολιτική του συστήματος εξουσίας, γι'αυτό και θα δείτε ακόμα και την Παρασκευή δημοσκοπήσεις και εκτιμήσεις με τη διαφορά των δύο κομμάτων στα όρια του 1-1.5%.
2. Το εκλογικό σώμα. Φαίνεται ότι θα φτάσει περίπου τα 5.850.000 περίπου ψηφοφόρους, θα είναι δηλαδή μικρότερο σε σχέση με την προηγούμενη Κυριακή περίπου 200.000 άτομα. Με άλλα λόγια, η αποχή από το 27% της προηγούμενης Κυριακής φτάνει τώρα το 30% περίπου. Ενα σχόλιο πάνω σε αυτήν τη διαφορά: Μην την υποτιμήσουμε. Υπήρξε στρατηγική επιλογή η ενίσχυση της αποχής, διότι (σωστά) εκτιμήθηκε από τα κυβερνητικά επιτελεία ότι η αύξηση της συμμετοχής θα ενίσχυε τα αντικυβερνητικά κόμματα. Επιλέχτηκε έτσι ο α'γύρος δημοτικών / περιφερειακών να μεταφερθεί μια εβδομάδα πριν. Το ύψος της αποχής αυτής έδωσε επίσης μία μικρή παράταση τεχνητής ζωής στο ΠΑΣΟΚ /Ελιά. Μείωσε το εκλογικό σώμα και αύξησε έτσι το ποσοστό της Ελιάς σε 8% (αντί για το εκτιμώμενο από τις δημοσκοπήσεις περίπου 5-6.5%).
3. Η τωρινή επικοινωνιακή γραμμή άμυνας του συστήματος θέλει να αποκρύψει τη δυναμική του αποτελέσματος και να το "χρωματίσει" με απαλά χρώματα. Η ουσία: το κυβερνητικό μπλοκ υποχωρεί από τον Ιούνιο του 2012 περίπου κατά 11 ποσοστιαίες μονάδες. Από το 42.3% φτάνει το 30-31%. Η υποχώρηση είναι ραγδαία. Ταυτόχρονα, ο τρίτος αρχικός εταίρος της συγκυβέρνησης, ΔΗΜΑΡ, εξαφανίζεται. Είναι προφανές, ότι η σημερινή κοινοβουλευτική σύνθεση βρίσκεται σε απόλυτη αναντιστοιχία με το εκλογικό σώμα. Στηρίζεται πρακτικά στο bonus των 50 εδρών του πρώτου κόμματος και στην κοινοβουλευτική υπεραντιπροσώπευση της ΔΗΜΑΡ (και του ΠΑΣΟΚ δευτερευόντως). Υπάρχει ζήτημα πολιτικής και κοινοβουλευτικής νομιμοποίησης, και μάλιστα για μια Κυβέρνηση που προτίθεται να περάσει νέα μέτρα.
4. Κατέγραψε ο ΣΥΡΙΖΑ "ταβάνι" ως προς το εκλογικό του ποσοστό; Κατηγορηματικά όχι. Και αυτό φαίνεται από τις χθεσινές καταγραφείσες μετατοπίσεις των ψηφοφόρων. Ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε και χθες ένα μεγάλο κομμάτι ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, της ΔΗΜΑΡ και του ΚΚΕ του Ιουνίου του 2012 (δείτε αναλυτικά τα σχετικά στο tvxs.gr). Επομένως, δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Αντιθέτως, είναι η πρώτη φορά στη μεταπολίτευση που σε ευρωεκλογές ένα "μεγάλο κόμμα" ισοφαρίζει ή ξεπερνά το ποσοστό των εθνικών εκλογών. Γιατί, δεν πρέπει να ξεχαστεί ότι μιλάμε για ευρωεκλογές, δηλαδή για πολιτική επιλογή β'τάξεως για ένα σημαντικό τμήμα του εκλογικού σώματος. Οταν λοιπόν ακούτε για το "ταβάνι" του ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να αντιτείνετε τον "πάτο" ΝΔ-Ελιάς (η ΔΗΜΑΡ είναι δε το ωραιότερο παράδειγμα).
5. Οι προσεκτικοί αναγνώστες θα είχαν προσέξει στην ανάρτηση της Παρασκευής σχετικά με τη μη-δημοσιοποίηση της έρευνας της VPRC ότι η εκτίμηση της εταιρείας για τους "πολύ μικρούς" συνδυασμούς (δεν περιλαμβάνονταν το ΠΟΤΑΜΙ και η ΔΗΜΑΡ) ήταν 11-12%, σε αντίθεση με την εικόνα των άλλων δημοσκοπήσεων. Η εκτίμηση αυτή αποδείχτηκε σωστότερη μεν, ανεπαρκής δε. Το άθροισμα των συνδυασμών αυτών ξεπέρασε, χωρίς επαναλαμβάνω την ΔΗΜΑΡ, το 15%. Το γεγονός αυτό, όπως και η αδυναμία προσέγγισης της ακριβούς αποχής, συνιστά μια δομική αδυναμία πλέον των δημοσκοπήσεων, οι οποίες παρατηρούν μέρος μόνον του εκλογικού σώματος.
6. Τελειώνω με την επισήμανση που πρέπει να δουλευτεί προσεκτικά το επόμενο διάστημα από τους πολιτικούς επιστήμονες. Παρατηρείται η μορφοποίηση δύο "κομματικών συστημάτων", ενός τοπικού / περιφερειακού και ενός κεντρικού. Αν συγκρίνει κανείς την πολιτική γεωγραφία του α'γύρου με την χθεσινή αντίστοιχη, έχει μια εικόνα δυϊσμού. Βεβαίως, και τα δύο βρίσκονται υπό συγκρότηση, δεν έχουν σταθεροποιηθεί ακόμα. Αλλά σχετικά θα μιλήσουμε αναλυτικότερα στο προσεχές μέλλον.
