Τιμή και επιβαρύνσεις στο νερό

[ln()]

Ακριβηνε το πάγιο, ακριβηνε και η τιμή του κυβικού, μπήκε και περιβαλλοντικο τέλος.

 

[Λάκης]

Τελος στο τελος θα βαλουνε;

 

[ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΤΑΣΟΣ]

Τελος στο τελος θα βαλουνε;

Ντρέπονται; Πρώτη φορά θα είναι; Θα ξεσηκωθούν οι επαναστάτες του καναπέ; ΦΠΑ στο τέλος πάντως πληρώνουμε πολλά χρόνια (στα τηλέφωνα) Παγκόσμια πρωτοτυπία.

 

[Βασίλης Α.]

Έχουμε ακόμα δρόμο για την ιδιωτκοποίηση του νερού. Στο Βέλγιο τα κατάφεραν, γι αυτό μας έρχεται 50 ευρώ το μήνα ο λογαριασμός νερού για σπίτι με 4 άτομα...

 

[Λάκης]

Ντρέπονται; Πρώτη φορά θα είναι; Θα ξεσηκωθούν οι επαναστάτες του καναπέ; ΦΠΑ στο τέλος πάντως πληρώνουμε πολλά χρόνια (στα τηλέφωνα) Παγκόσμια πρωτοτυπία.

Και στη ΔΕΗ πληρωνεις ΦΠΑ για τους φορους.
Σου βαζουν φορο γιατι πληρωνεις φορο.

 

[Θρησκος]

Και στη ΔΕΗ πληρωνεις ΦΠΑ για τους φορους.
Σου βαζουν φορο γιατι πληρωνεις φορο.

Εδώ πληρώνουμε ΦΠΑ για καλώδια και αντικραδασμικα ενώ θα έπρεπε να ήταν κοινωνικά αγαθά με μηδενικό ΦΠΑ!

 

[ΚΩΣΤΑΣ ΖΑΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ]

Ο τίτλος του νήματος άλλαξε για να είναι πιο κοντά στο πραγματικό θέμα του.

 

[furious99]

Το 1999, το Βερολίνο ιδιωτικοποίησε εν μέρει την εταιρεία ύδρευσης της πόλης, την Berliner Wasserbetriebe (BWB), για να μειώσει το μεγάλο δημόσιο χρέος. Ωστόσο, το πείραμα οδήγησε σε κατακόρυφη αύξηση των τιμών του νερού, μυστικά συμβόλαια και παραμελημένες υποδομές. Μετά από έντονες λαϊκές αντιδράσεις και ένα επιτυχημένο δημοψήφισμα το 2011, η πόλη επαναγόρασε τις μετοχές, επαναφέροντας το νερό υπό πλήρη δημόσιο έλεγχο έως το 2014.Η Ιδιωτικοποίηση (1999)Το κίνητρο: Λόγω του τεράστιου οικονομικού βάρους από την επανένωση της Γερμανίας, η κυβέρνηση του Βερολίνου πούλησε το 49,9% των μετοχών της BWB σε ιδιωτικούς κολοσσούς—συγκεκριμένα στην κοινοπραξία των εταιρειών RWE και Veolia.

• Οι όροι: Οι συμφωνίες εγγυώνταν σταθερά κέρδη στους ιδιώτες επενδυτές, ενώ τα συμβόλαια κρατήθηκαν κρυφά από το κοινό.
• Οι συνέπειες: Μεταξύ 2003 και 2010, τα τιμολόγια του νερού αυξήθηκαν απότομα. Οι ιδιώτες επικεντρώθηκαν στα κέρδη, μετακυλίοντας το κόστος συντήρησης και τις ελλιπείς επενδύσεις στην πόλη.

Οι Αντιδράσεις & Το Δημοψήφισμα (2011)

• Το κίνημα: Το 2006, εξοργισμένοι πολίτες και ακτιβιστές ίδρυσαν την πρωτοβουλία Berliner Wassertisch (Τραπέζι Νερού του Βερολίνου), ζητώντας την επαναδημοτικοποίηση του νερού.
• Το δημοψήφισμα: Μετά από μαζική συλλογή υπογραφών, οι ακτιβιστές επέβαλαν τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος το 2011. Το 98% των ψηφοφόρων απαίτησε να δοθούν στη δημοσιότητα τα μυστικά συμβόλαια και να επιστρέψει το νερό σε δημόσια χέρια.

Η Επαναδημοτικοποίηση (2012–2014)

• Οι εξαγορές: Υπό την πίεση του δημοψηφίσματος, η Γερουσία του Βερολίνου αγόρασε πίσω το μερίδιο της RWE έναντι 654 εκατομμυρίων ευρώ το 2012, και το μερίδιο της Veolia έναντι σχεδόν 600 εκατομμυρίων ευρώ το 2013.
• Πλήρης έλεγχος: Στις αρχές του 2014, η BWB ανήκε και πάλι κατά 100% στον δήμο του Βερολίνου.

Η Επόμενη Μέρα
Αν και η επιστροφή σε δημόσιο έλεγχο γιορτάστηκε ως νίκη, δημιούργησε νέα οικονομικά βάρη. Η πόλη χρηματοδότησε τις ακριβές εξαγορές μέσω μακροπρόθεσμων δανείων, τα οποία αποπληρώνονται εν μέρει μέσω των λογαριασμών νερού των καταναλωτών. Σήμερα, η εταιρεία παραμένει πλήρως κρατική, ενώ κοινωνικές οργανώσεις συνεχίζουν να πιέζουν ώστε να λειτουργεί με διαφάνεια και ως κοινωνικό αγαθό, και όχι με βάση το κέρδος.

 

[furious99]

Το 1999, το Βερολίνο ιδιωτικοποίησε εν μέρει την εταιρεία ύδρευσης της πόλης, την Berliner Wasserbetriebe (BWB), για να μειώσει το μεγάλο δημόσιο χρέος. Ωστόσο, το πείραμα οδήγησε σε κατακόρυφη αύξηση των τιμών του νερού, μυστικά συμβόλαια και παραμελημένες υποδομές. Μετά από έντονες λαϊκές αντιδράσεις και ένα επιτυχημένο δημοψήφισμα το 2011, η πόλη επαναγόρασε τις μετοχές, επαναφέροντας το νερό υπό πλήρη δημόσιο έλεγχο έως το 2014.

Η Ιδιωτικοποίηση (1999)

• Το κίνητρο: Λόγω του τεράστιου οικονομικού βάρους από την επανένωση της Γερμανίας, η κυβέρνηση του Βερολίνου πούλησε το 49,9% των μετοχών της BWB σε ιδιωτικούς κολοσσούς—συγκεκριμένα στην κοινοπραξία των εταιρειών RWE και Veolia.
• Οι όροι: Οι συμφωνίες εγγυώνταν σταθερά κέρδη στους ιδιώτες επενδυτές, ενώ τα συμβόλαια κρατήθηκαν κρυφά από το κοινό.
• Οι συνέπειες: Μεταξύ 2003 και 2010, τα τιμολόγια του νερού αυξήθηκαν απότομα. Οι ιδιώτες επικεντρώθηκαν στα κέρδη, μετακυλίοντας το κόστος συντήρησης και τις ελλιπείς επενδύσεις στην πόλη.

Οι Αντιδράσεις & Το Δημοψήφισμα (2011)

• Το κίνημα: Το 2006, εξοργισμένοι πολίτες και ακτιβιστές ίδρυσαν την πρωτοβουλία Berliner Wassertisch (Τραπέζι Νερού του Βερολίνου), ζητώντας την επαναδημοτικοποίηση του νερού.
• Το δημοψήφισμα: Μετά από μαζική συλλογή υπογραφών, οι ακτιβιστές επέβαλαν τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος το 2011. Το 98% των ψηφοφόρων απαίτησε να δοθούν στη δημοσιότητα τα μυστικά συμβόλαια και να επιστρέψει το νερό σε δημόσια χέρια.

Η Επαναδημοτικοποίηση (2012–2014)

• Οι εξαγορές: Υπό την πίεση του δημοψηφίσματος, η Γερουσία του Βερολίνου αγόρασε πίσω το μερίδιο της RWE έναντι 654 εκατομμυρίων ευρώ το 2012, και το μερίδιο της Veolia έναντι σχεδόν 600 εκατομμυρίων ευρώ το 2013.
• Πλήρης έλεγχος: Στις αρχές του 2014, η BWB ανήκε και πάλι κατά 100% στον δήμο του Βερολίνου.

Η Επόμενη Μέρα
Αν και η επιστροφή σε δημόσιο έλεγχο γιορτάστηκε ως νίκη, δημιούργησε νέα οικονομικά βάρη. Η πόλη χρηματοδότησε τις ακριβές εξαγορές μέσω μακροπρόθεσμων δανείων, τα οποία αποπληρώνονται εν μέρει μέσω των λογαριασμών νερού των καταναλωτών. Σήμερα, η εταιρεία παραμένει πλήρως κρατική, ενώ κοινωνικές οργανώσεις συνεχίζουν να πιέζουν ώστε να λειτουργεί με διαφάνεια και ως κοινωνικό αγαθό, και όχι με βάση το κέρδος.

 

[Λάκης]

Εδώ πληρώνουμε ΦΠΑ για καλώδια και αντικραδασμικα ενώ θα έπρεπε να ήταν κοινωνικά αγαθά με μηδενικό ΦΠΑ!

Σ'αυτα πληρωνουμε φορο βλακειας.

 

[ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΤΑΣΟΣ]

Τι να μας πουν και οι Αυστραλοί με τις πατέντες τους. Δεν ξέρουν το greek way.

Η γιγαντιαία υπόγεια «μπαταρία νερού» στην Αυστραλία: Σταθμός παραγωγής ενέργειας 800 μ. κάτω από τη γη

Η Αυστραλία κατασκευάζει το Snowy 2.0, έναν τεράστιο υπόγειο υδροηλεκτρικό σταθμό 800 μέτρα κάτω από τη γη, λειτουργώντας ως μια γιγαντιαία μπαταρία καθαρής ενέργειας.

www.gazzetta.gr