Δύστυχος δεν είναι μόνο αυτά , έχοντας 8 συναπτά χρόνια ''επαγγελματικά '' πάνω στην μηχανή και με μερικές πτώσεις έχω διαπιστώσει ότι εξίσου σημαντικό είναι ένα μπουτάκι που να καλύπτει τον αστράγαλο (πολύ συνάδελφοι μου έχουν τραυματιστεί πολύ σοβαρά εκεί λόγο έλλειψης προστασίας ) και ένα καλό γάντι , και κάτι το οποίο πολλά άτομα παραβλέπουν είναι ότι στην μέση τους στο σημείο της σπονδυλικής στήλης έχουν αντικείμενα τα οποία μπορούν να την τραυματίσουν .
Γιωργης νομιζω ε; Λοιπον Γιωργο του το ειπα αυτο αφηνοντας τα ακρα τελευταια γιατι ενω μπορει να τραυματιστουν, δεν ειναι τοσο σοβαρο οσο το κεφαλι.
Εννοειτε και μποτα και γαντι και ζωνη και ολα. Με κοιταγαν σαν ουφο που φοραγα καλοκαιρινα γαντια. Ακομα και το φουλαρι στο λαιμο ειναι σημαντικο και παιζει το ρολο του.
Ετσι οπως ειπες ειναι πρεπει να δινουμε στα παντα σημασια, ακομα και τι φοραμε επανω μας και τι εχουμε στις τσεπες μας.
Μου θυμισες ενα βραδυ Δεκεμβρη ξεκιναγαμε με ασχημες συνθηκες ενα ταξιδι 500 χλμ, και ο συνεπιβατης (λιγες φορες παιρνω συνεπιβατη) επεμενε να βαλει ενα μπουκαλακι κονιακ στην τσεπη του μπουφαν του.
Τσακωθηκαμε μιση ωρα, για να του το παρω και να το βαλω στην μπαγκαζιερα, λεγοντας οτι αμα πεσουμε και σπασει, θα τον μαχαιρωσει, και αν ειναι ατυχος πολυ θα "ξεματωσει" στα χερια μου.
Δεν το εκανε καλα με τιποτα, και μου κραταγε μουτρα. Μεχρι που 250 χλμ μετα μεσα στην μαυρη νυχτα με καταιγιδα, πεφτουμε οχι απο δικη μας υπαιτιοτητα απο την μερια που θα ειχε το μπουκαλι.
Τοτε ειδε, αυτο που εγω ειχα δει σαν πιθανο σεναριο πριν ξεκινησουμε και μου ζητησε συγνωμη.
Αν εγω δεν επεμενα μεχρι καυγα, δεν ξερω ποιο θα ηταν το αποτελεσμα