Εσύ λες να το πάρουν απο όπου θελήσουν αυτοί? Μα όταν σε κυνηγούν, το μόνο που σε νοιάζει είναι να σωθείς, η επιλογή σωτήρα δεν ταιριάζει στην περίσταση... Ας πήγαιναν τότε στην πρεσβεία ή στα προξενείο των ΗΠΑ ή της Γερμανίας σε τόσες πόλεις, να ζητήσουν άσυλο, κι αν δεν το πάρουν, ας τους καταγγείλουν κι αυτούς...
Πολύ εύκολη την έχεις την καταγγελία.....γενικά.
Παράδειγμα....
" Από το El Obeid στα σύνορα, κι από εκεί στη Βεγγάζη, ο Χασάν συνέχισε να ονειρεύεται μια καλύτερη ζωή χωρίς φόβο. «Στο χωριό μου είχαμε αντίστοιχα προβλήματα το 1988» διηγείται. «Πολλοί άνθρωποι είχαν φύγει τότε προς την Αμερική και τον Καναδά με τη βοήθεια των Ηνωμένων Εθνών. Να ξεφύγω ήθελα κι εγώ, γιατί αν έμενα στο χωριό μπορεί να πέθαινα». Στόχος, ήταν η Ιταλία. Μέσο, η απλήρωτη εργασία για τέσσερις μήνες, για μια θέση στο πλοίο που θα διέσχιζε τη Μεσόγειο. Και το ταξίδι ξεκίνησε στα τέλη Μαρτίου 2012.
Ο προορισμός, ωστόσο, αποδείχθηκε ανέφικτος. Ο Χασάν και οι συνταξιδιώτες του -2 κορίτσια από την Ερυθραία, μία απ’ το Καμερούν και μια από την Αιθιοπία- κατέληξαν σ’ ένα άγνωστο μέρος απ’ όπου τους παρέλαβε ένα αμάξι. Το δωδεκάωρο ταξίδι με το αυτοκίνητο, ακολούθησε οχτάωρο περπάτημα στο πουθενά. Μέχρι που η ελληνική αστυνομία τους σταμάτησε στο Νέο Χειμώνιο Ορεστιάδας.
«Μας φέρθηκαν καλά, μας έψαξαν μόνο και μας άφησαν έπειτα από λίγες ώρες που περάσαμε στο κέντρο κράτησης.
Τους διηγήθηκα την ιστορία μου με στόχο να ζητήσω άσυλο, αλλά μου έδωσαν ένα χαρτί απέλασης μέσα σε τριάντα μέρες. Δεν είχα καθόλου λεφτά και τα 17 ευρώ του εισιτηρίου για την Αθήνα τα έδωσαν τα κορίτσια που ταξιδεύαμε μαζί… Αυτές οι κοπέλες είναι οι αδερφές μου τώρα. Είπαμε: ‛Ήρθαμε μαζί σε ένα μέρος, μπορεί να ζήσουμε μαζί, μπορεί και να πεθάνουμε –αλλά θα είμαστε ενωμένοι’»."
http://rozkarta.blogspot.gr/2012/12/blog-post_8.html
Υ.Γ Γιατί να μην κάνει το ίδιο και η Τουρκία???
