Η «εικόνα από το μέλλον μας» είναι εφιαλτική
«Οι μετανάστες είναι εικόνα από το μέλλον μας», έγραψε κάποιος σε έναν τοίχο. Πλέον είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Τώρα που και πάλι χιλιάδες Ελληνες μεταναστεύουν για μια καλύτερη ζωή… Τώρα που δεκάδες στοιβάζονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης της Αυστραλίας για να επιστρέψουν αθέλητα με την πρώτπ πτήση… Τώρα που οι εφιάλτες δεν αφήνουν χώρο για τα όνειρα, n φράση αυτή τρομάζει.
Οι εικόνες του Γ. Μουτάφη μαρτυρούν σε ποιο σημείο μπορεί να φτάσει το ρατσιστικό μίσος και φωτογραφίζουν τις δραματικές διαστάσεις του φαινομένου στην Ελλάδα. Όπως ο ίδιος λέει, «το… πρόβλημα δεν είναι αυτά που βλέπουμε, αλλά αυτά που δεν γνωρίζουμε γιατί δεν έχουν καταγγελθεί». Ο διαδεδομένος φόβος ανάμεσα στα θύματα συχνά τα εμποδίζει να προσεγγίσουν ακόμη και οργανώσεις που παρέχουν στήριξη, αλλά και να καταγγείλουν ακόμη και ανώνυμα τα περιστατικά, διαπιστώνει και το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας.
[...] Τα αποτελέσματα του Δικτύου Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας, που δημοσιοποιήθηκαν τον περασμένο Οκτώβρη και αφορούν το χρονικό διάστημα Ιανουάριος-Σεπτέμβριος 2012, είναι δηλωτικά. Μεταξύ άλλων: 87 περιστατικά ρατσιστικής βίας εναντίον προσφύγων και μεταναστών. Τα 50, βαριάς σωματικής βλάβης. Ογδόντα τρία σε δημόσιους χώρους. Θύματα; Δύο γυναίκες και 85 άνδρες, ηλικίας από 18 έως 35 ετών, κυρίως Αφγανοί, Μπανγκλαντεσιανοί, Πακιστανοί, Σομαλοί και από τη Γουινέα .
Οι περισσότερες επιθέσεις; Μετά τη δύση του ηλίου. Δράστες; Κυρίως άνδρες, συνήθως μαυροφορεμένοι, μέλη ακροδεξιών οργανώσεων ή μη, ως άλλες αυτόκλητες ομάδες πολιτοφυλακής, «περιπολούν» με μοτοσικλέτες και επιτίθενται με ρόπαλα, σιδηρολοστούς, πτυσσόμενα κλομπ κ.ά., σε όποιον μετανάστη βρουν στο διάβα τους. Σε 15 περιπτώσεις n αστυνομική βία συνδέεται με τη ρατσιστική.
Μόνο 11 από τα θύματα αυτά ανέφεραν ότι έχουν καταγγείλει όσα βίωσαν στις αρχές, 14 δήλωσαν πως θα το επιθυμούσαν και οι υπόλοιποι δεν ήθελαν γιατί φοβήθηκαν πως θα απελαθούν, καθώς βρίσκονταν παράνομα στην Ελλάδα.
Περίπτωση 1η: Κλείνει τα μάτια, στο κρεβάτι του νοσοκομείου. Όσο κι αν προσπαθεί να σβήσει από το μυαλό του τις εικόνες της βίας, εκείνες έρχονται ξανά και ξανά. Είχε σουρουπώσει όταν του επιτέθηκαν. Αρχές Νοέμβρη, ο Μοχάμεντ, 24 ετών, περπατούσε κοντά στο σταθμό Λαρίσης. Ξαφνικά τον πλησίασαν τέσσερις άνδρες με μαύρα ρούχα. Ισως να τον είχαν παρακολουθήσει, ίσως και όχι. Δεν του είπαν λέξη. Απλά άρχισαν να τον χτυπούν με κλωτσιές και μπουνιές στο πρόσωπο και άλλα σημεία του σώματος του μέχρι λιποθυμίας.
Περίπτωση 2η: Τα αίματα στο πουκάμισο του, n σπασμένη μύτη και το πρησμένο μάτι μαρτυρούν πως ξυλοκοπήθηκε άγρια. Η μοίρα του θα ήταν πολύ χειρότερη, αν οι τρεις άγνωστοι που του επιτέθηκαν, κατάφερναν να τον πετάξουν στις γραμμές του τρένου, από τη γέφυρα δίπλα στο σταθμό της πλατείας Αττικής. Κάτι τους σταμάτησε. Κανείς δεν ξέρει. Ίσως να ήταν το ίδιο πράγμα που τους έκανε να του επιτεθούν και να τον χτυπήσουν. Χωρίς να του πουν το παραμικρό, χωρίς να τους κάνει τίποτα.. To όνομά του είναι Χαλίντ. Είναι Πακιστανός, 40 ετών και τα 16 από αυτά εργάζεται στην Ελλάδα με ΑΦΜ και ΙΚΑ…
Περίπτωση 3η: Του επιτέθηκαν και τον μαχαίρωσαν. Χτύπησαν γρήγορα και εξαφανίστηκαν ακόμη γρηγορότερα. Ο Ελ Αλί είχε τελειώσει τη δουλειά του και περίμενε το λεωφορείο για να ετηστρέψει σπίτι του, σε μια στάση στη Μεταμόρφωση Ο 22χρονος από το Πακιστάν δεν ήταν ο μοναδικός που μεταφέρθηκε στο εφημερεύον νοσοκομείο από την ίδια περιοχή. Ένας 47χρονος συμπατριώτης του, που έτυχε να βρίσκεται στο δρόμο, δέχτηκε επίθεση από τρία άγνωστα άτομα Ο ένας τον κάρφωσε με το μαχαίρι που κρατούσε. Οι δράστες δεν εντοπίστηκαν. Νωρίτερα, στην περιοχή είχε πραγματοποιηθεί εκδήλωση κατά των μεταναστών.
Περίπτωση 4η: Το όνομά του είναι Γιαέλ Είναι από την Αίγυπτο, 23 ετών και εργάζεται ως πλανόδιος ιχθυοπώλης. To …έγκλημά του ήταν πως πήγε να πουλήσει X ψάρια σε λαϊκή αγορά της Καλλιθέας, στα τέλη του περασμένου Νοέμβρη. Μια ομάδα περίπου 10 ανθρώπων τον πλησίασαν, τον πέταξαν κάτω από το μηχανάκι του και άρχισαν να τον χτυπούν με μανία Ακόμη ένα θύμα της αυξανόμενης ρατσιστικής βίας εν Ελλάδι…
Περίπτωση 5η: Κοιτάζουν πίσω και δεν πιστεύουν στα μάτια τους. To αυτοκίνητο που χτύπησε τον 20χρονο Μουσνταχίρ από το Μαρόκο και έναν ακόμπ μετανάστπ που δεν φαίνεται στη φωτογραφία, απομακρύνεται σιγά σιγά από τον παλιό σιδηροδρομικό σταθμό της Κορίνθου. Δύο φωτορεπόρτερ (ο Γιώργος Μουτάφης και ένας Ιταλός) και δυο Ισπανοί δημοσιογράφοι παρακολουθούν σοκαρισμένοι τη σκηνή. «Τα αυτοκίνητα ήταν δυο. Σε αυτά επέβαιναν 5-6 άτομα. To ένα έφυγε. To άλλο πάτησε δύο μετανάστες και μετά εξαφανίστηκε».
Περίπτωση 6η: Έχουν τα χέρια στις τσέπες, πρόσωπα κατεβασμένα, το βλέμμα στραμμένο στον τραυματισμένο φίλο τους και συνάμα στο κενό. Ο φόβος, που διαπέρασε τη ραχοκοκαλιά τους τη στιγμή που το αμάξι χτύπησε δύο από αυτούς, έχει …καρφωθεί εκεί, και ας έχει περάσει n ώρα. To διακρίνεις. Οι τραυματιοφορείς του ΕΚΑΒ μεταφέρουν τον 20χρονο Μουσνταχίρ στο νοσοκομείο.
Περίπτωση 7η: Κοιτάζει στο κενό με βλέμμα βουβό. Μέχρι πού μπορεί να φτάσει π ανθρώπινπ κτηνωδία; Οι δείκτες του ρολογιού που βρίσκεται πάνω από το κεφάλι του 30χρονου Αλί γυρνούν, αλλά οι πληγές δεν επουλώνονται. Πώς να σβήσεις έναν… αιώνα -έτσι πρέπει να έμοιαζε- βασανιστπρίων από πι μνήμη; To αφεντικό του, ένας φούρναρης από τη Σαλαμίνα, ο γιος του, και ένας φίλος τους, ήταν οι δράστες. Τον γρονθοκόππσαν, τον κλώτσησαν, τον έκαψαν και στο τέλος τον έδεσαν από το λαιμό σε μια κολώνα, σε δρόμο της Σαλαμίνας. ΓΓ αυτούς ήταν ένας ακόμη «λαθρομετανάστης» από την Αίγυπτο, που δούλευε τζάμπα.
Περίπτωση 8η: Δεν του είπαν τίποτα δεν τον ρώτησαν τίποτα. Του επιτέθηκαν πισώπλατα και τον χτύπησαν στπ μέση του δρόμου, τη στιγμή που μιλούσε αραβικά στο τηλέφωνο με τπ σύζυγο του. Ο Χουσάμ είναι 36 ετών και ήρθε στην Ελλάδα από την Αίγυπτο. Ζήτπσε και πήρε άσυλο εξαιτίας σοβαρότατων προβλπμάτων υγείας. Στο Κερατσίνι, όπου ζει, μαζί με διάφορα πράγματα που έχει μαζέψει από το δρόμο, έχει στεγάσει και τα όνειρά του για ένα καλύτερο αύριο.
http://rozkarta.blogspot.gr/2013/01/blog-post_8272.html?spref=tw