Μια - ακόμα - μικρή παρέμβαση...
Πότε το κουκουέ καταδίκασε τις διώξεις και τις καταδίκες αναρχικών? Πότε το κουκουέ αγωνίστηκε εναντίον των δυνάμεων καταστολής?
Αλλά τι ρωτάω, το κουκουέ συνεργάστηκε με τα μπατσόσκλυλα και έκανε μέχρι και συλλήψεις. Τους πείραξαν τώρα τα χρυσαυγόπουλα.
Αλλά έτσι είναι, την προδοσία πολλοί αγάπησαν τον προδότη κανείς. Λουστείτε τα τώρα επαναστάτες της φακής.
Διαφωνήστε όσο θέλετε. Το κουκουέ έχει αποδείξει τον προβοκατόρικο ρόλο του. Να επαναλάβω γιατί ορισμένοι δεν ασχοληθήκατε μ αυτό: Πόσες φορές έχουν συνεργαστεί με τους μπάτσους και συλλαμβάνανε Αναρχικούς? Πόσες φορές βοήθησαν μετανάστες όταν τα χρυσαυγόπουλα χτύπαγαν μετανάστες? Που ήσαν στις αντιφασιστικές πορείες?
Αν είστε εσείς κομουνιστές, Εγώ είμαι ο Ιησούς.
Πόσοι κουκουέδες είναι φυλακή για τις ιδέες τους? ΟΕΟ?
Σε όλα σωστός Μήτσο.
Δε συμμερίζομαι βέβαια τη χαρά σου για τις φάπες που έφαγαν οι "κ"κέδες, αλλά κατά βάθος έχεις απόλυτο δίκιο. πάντα προβοκατόρικος ο λόγος του κκε και πάντα προς τη διάλυση και τη διάσπαση του κινήματος. Το πλέον συστημικό από τα συστημικά κόμματα της συγκυβέρνησης ....
Αγαπητοί φίλοι Δημήτρηδες, μολονότι το ύφος των γραπτών σας είναι όντως οξύ (αποφεύγω τις λέξεις "προκλητικό" ή "προβοκατόρικο" γιατί εδώ στο φόρουμ δεν είμαστε σωματείο να πιαστούμε στα χέρια), θα προσπαθήσω με
πολιτικά επιχειρήματα να σταθώ απέναντι στις τοποθετήσεις σας, όσο αυτό είναι δυνατό.
Φίλε Δ.Θ., όπως έχω αλλού ξαναγράψει, ο αντιεξουαστικός χώρος, ο οποίος περιέχει ένα ευρύ φάσμα πολιτικών εκφράσεων, είναι ένας χώρος που σέβομαι, άσχετα αν διαφωνώ μαζί του. Πάσχει, όμως, από ένα πρόβλημα: Το γεγονός ότι εστιάζει την πάλη του - κυρίως - κατά των δυνάμεων καταστολής (αστυνομία, λιμενικό, άντε και κάποιους άλλους, ένστολους κατά βάση), αφήνοντας στην άκρη, ή ίσως στα πιο πίσω, τα ζητήματα της πάλης κατά του ίδιου του πολιτικο-οικονομικού και κοινωνικού συστήματος, του καπιταλισμού. Αυτό βέβαια, δεν φαίνεται στις γραπτές διακυρήξεις των φορέων του χώρου, αλλά στην καθημερινή πράξη. Έτσι έχουμε, π.χ. έλλειψη παρουσίας του (πλην ελαχίστων ίσως περιπτώσεων) στα συνδικάτα και στους χώρους δουλειάς, όπου διεξάγεται η καθημερινή ταξική πάλη και σημαντική έως έντονη παρουσία του στις διαδηλώσεις και στις καταλήψεις χώρων. Κι εκεί εξαντλεί τη μαχητικότητά του. Θα μου πείτε, κακό είναι αυτό; Όχι κατ' ανάγκην, θα έλεγα. Αν όμως δεν συνδυάζεται με την ταξική πάλη, μήπως θα πρέπει να αναρωτηθεί (ο ίδιος ο χώρος) πόσο μια τέτοια τακτική προσφέρει ή όχι στην "επαναστατική διαδικασία", που αναφέρεται;
(Πάσχει βέβαια και από άλλο ένα πρόβλημα, που είναι αποτέλεσμα σύγχισης που προκύπτει από την Μπακουνική φιλοσοφική θέση περί άρνησης οποιασδήποτε οργανωτικής δομής, με αποτέλεσμα οι αρνητές της έννοιας της οργάνωσης να είναι αναγκασμένοι να έχουν έστω μια στοιχειώδη οργανωτική δομή, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα, έξω από τη συζήτησή μας)
Σχετικά με την πρώτη σου φράση, σε παραπέμπω στο
ρεπορτάζ του "Ριζοσπάστη" της προηγούμενης εβδομάδας (Πέμπτη 5/9/13), στο οποίο αναφέρεται με μάλλον επαινετικό τρόπο στην αθωωτική απόφαση του δικαστηρίου στη δίκη κατά του Γραμματέα του ΕΕΚ Σ. Μιχαήλ. Φυσικά, αυτό δεν αποτελεί πράξη καταδίκης διώξεων αναρχικών, ωστόσο είναι ένα σημαντικό ρεπορτάζ που δείχνει ότι δεν υπάρχουν "τυφλές" εχθρότητες με οτιδήποτε εκπορεύεται από τον αντιεξουσιαστικό χώρο. Θα πρέπει βέβαια να γίνει σαφές ότι, όπως κάθε πολιτικός χώρος, έτσι και το ΚΚΕ υπερασπίζεται τις δικές του πολιτικές θέσεις σε αντιδιαστολή με τις πολιτκές θέσεις των άλλων πολιτικών χώρων και αντικειμενικά υπάρχει αντιπαράθεση.
Πέραν τούτων, εδώ υπήρξε οξύτατη συζήτηση για τα γεγονότα της 20/10/2011, αλλά όπως και να τα δει κανένας τα πράγματα η επίθεση που έγινε κατά του μπλοκ του ΠΑΜΕ τότε, και μάλιστα με αποτέλεσμα ένα νεκρό, δεν μπορεί να δικαιολογηθεί, όχι εύκολα τουλάχιστον. Κι εκεί, μετά από την επίθεση των διαδηλωτών κατά του ΠΑΜΕ, επακολούθησε ΚΑΙ η επίθεση των ΜΑΤ εναντίον του μπλοκ, με αποτέλεσμα το νεκρό Δ. Κοτζαρίδη. Και επειδή έχει περάσει αρκετός χρόνος από τότε, κάθε παραπομπή προς τα γεγονότα θα ήταν άκαιρη και άσκοπη, αρκεί μόνο να πω ότι ήμουν κι εγώ παρών τότε με τη γυναίκα μου, με το γιο μου και με δυο ανήψια μας. Εγώ, επειδή ήμουν λίγο πιο πίσω από το "μέτωπο" των επεισοδίων, δεν είδα και πολλά πράγματα. Ο γιος μου όμως με τον ανηψιό μου (ο οποίος έφαγε μια μαρμαρόπλακα στο δεξί γόνατο και κουτσάθηκε για ένα μήνα) ήταν μπροστά και είχαν προσωπική αντίληψη των δρώμενων.
Τούτων δοθέντων, η ερώτησή σου για το πότε το ΚΚΕ αγωνίστηκε κατά των δυνάμεων καταστολής μάλλον δεν έχει βάση.
Για τα υπόλοιπα, φίλοι Δημήτρηδες, έχω ακόμα να κάνω μιαν επισήμανση. Πολλές φορές έχει καταγγελθεί ότι ανάμεσα στους αντιεξουσιαστές παρεισφρύουν και κουμάσια της ασφάλειας και του παρακράτους. Το πόσο αυτό είναι κατευθυνόμενο ή απλά προβοκατόρικη πράξη είναι ένα ζήτημα που θέλει συζήτηση. Αλλά όπως και νάναι, δεν βλέπετε εσείς ευθύνη των χώρων αυτών γι αυτό το φαινόμενο; Δηλαδή, τί πρέπει να γίνει, ώστε να σταματήσει αυτή η "διάβρωση"; Απλή ερώτηση κάνω, χωρίς κανένα ίχνος πρόκλησης.
Μα καλά... Ποιός ο λόγος των παραπόνων? φασίστες επιτέθηκαν σε κομμουνιστές... Ε και? Αυτή δεν είναι η δουλειά τους? Υπάρχει κάποιος άλλος λόγος ύπαρξης των ακροδεξιών οργανωμένων ομάδων ? Απο την άλλη, αν οι κομμουνιστές πετύχαιναν απο θέση ισχύος τους φασίστες, θα τους έλεγαν γειά σας, πως είστε, χαιρετίσματα στον Μιχαλολιάκο? Δεν διαβάζουμε συνέχεια, ξύλο στους φασίστες, πάτημα στο κεφάλι όπου τους συναντάμε ? Ε, τι διαφορετικό έκαναν αυτοί απο την δική τους την πλευρά ? Οταν το κάνουν απο αριστερά είναι λόγος πανηγυρισμών και κομπασμών κι οταν το κάνουν απο δεξιά είναι άδικη κι άνανδρη επίθεση? Ακόμα και σ'αυτό, χρειάζεται μια συνέπεια - δεν μπορεί να προτείνεις πρακτικές που όταν τις υφίστασαι ο ίδιος, πας κλαίγοντας στην δασκάλα κυρία-κυρία, ο Μανωλάκης με χτύπησε...
Φίλε BIOS έρχεσαι σχετικά αδιάβαστος, μάλλον (σε σχέση με τα
έντονα γράμματα, που τονίζω):
(Από τη συνέντευξη τύπου, που παραχώρησε ο ΓΓ του ΚΚΕ στη ΔΕΘ. Απάντηση σε ερώτηση δημοσιογράφου)
Ερώτηση:
Με αφορμή και τη χτεσινή περιπέτεια μελών του Κόμματός σας, και επειδή προσπαθώ να καταλάβω πώς ο πολιτικός κόσμος αντιμετωπίζει το μόρφωμα Χρυσή Αυγή και μάλλον σε πολλές περιπτώσεις θεωρώ ότι το αντιμετωπίζει με πολύ λαθεμένο τρόπο, και θεωρώ ακόμη ότι οι ανακοινώσεις των οπαδών του ΠΑΟΚ και των οπαδών του Πανιωνίου ήταν πολύ πιο πολιτικοποιημένα κείμενα από άλλα που έχουμε δει, πείτε μου σας παρακαλώ κατά τη γνώμη σας πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί αυτό το φαινόμενο, το φασιστικό, της Χρυσής Αυγής.
Δημήτρης Κουτσούμπας:
Καταρχήν για να δούμε σε βάθος την αντιμετώπιση του ναζισμού, του φασισμού, αυτών των φαινομένων σαν τη Χρυσή Αυγή, πρέπει να απαντήσουμε σε ένα ερώτημα: Τι μορφώματα είναι αυτά; Ο φασισμός για παράδειγμα είναι έξω από το κοινωνικό - οικονομικό - πολιτικό σύστημα που υπάρχει σήμερα, που υπήρχε χτες; Δηλαδή, είναι έξω από αυτό που λέμε καπιταλιστική οικονομία, καπιταλιστικό κράτος; Δεν είναι.
Η γνώμη μας -και θέλουμε ευρύτερα να το σκεφτεί αυτό ο ελληνικός λαός, και άλλες πολιτικές δυνάμεις, αλλά κυρίως οι κοινωνικές δυνάμεις στις οποίες απευθυνόμαστε- είναι γέννημα - θρέμμα αυτού του συστήματος. Και το σύστημα αξιοποιεί τέτοια ναζιστικά - φασιστικά μορφώματα, όπως και στο παρελθόν έτσι και σήμερα, ακριβώς για να εμποδίσει την ανάπτυξη του εργατικού κινήματος, για να δώσει ανάσα ζωής στο σύστημα, που δυσκολεύεται και λόγω της κρίσης του.
Έτσι, λοιπόν, η Χρυσή Αυγή και τέτοια μορφώματα αξιοποιούνται πάντα από το σύστημα και σε αυτή την προσπάθεια αναμόρφωσης του πολιτικού συστήματος. Είναι στοιχεία του. Δεν είναι τυχαία, για παράδειγμα, η επίθεση αυτή χτες το βράδυ, έξω από τη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη, σε στελέχη του ΚΚΕ, τα οποία δεν έκαναν και τίποτα. Κολλούσαν κάποιες αφίσες για το 39ο Φεστιβάλ ΚΝΕ - «ΟΔΗΓΗΤΗ» στην Αθήνα, όπου θα συμμετάσχουν δεκάδες γνωστοί, επώνυμοι και αγαπητοί καλλιτέχνες, θα έχει πολιτιστικά, πολιτικά, επιμορφωτικά προγράμματα -αυτό που είναι γνωστό, αυτό που κάνει η ΚΝΕ και άλλες νεολαίες με τα φεστιβάλ τους. Και έκαναν οργανωμένη, μαφιόζικη επίθεση. Βράδυ, με κουκούλες, καλυμμένα πρόσωπα. Φυσικά αναγνωρίστηκαν κάποιοι.
Και βέβαια είναι ειδικά εκεί στη Ζώνη, όπου έχει πολλά προβλήματα, όπου μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα ενδιαφέρονται για τον έλεγχο και του ταξικού κινήματος και των σωματείων και θέλουν να βάλουν δυνάμεις όπως τη Χρυσή Αυγή, να πατήσει πόδι.
Είναι σε ανοιχτή γραμμή με τέτοια επιχειρηματικά - εργοδοτικά συμφέροντα. Όπως είναι και αλλού. Με άλλες μορφές, όπως η «ενοικίαση» -εντός εισαγωγικών το λέω αυτό, αλλά αυτή είναι στην ουσία- εργαζομένων που τους στέλνουν σε εργοδότες εδώ, στα Οινόφυτα, στην Εύβοια για 10 και 15 ευρώ μεροκάματο, σε συνεννόηση με τη μεγαλοεργοδοσία. Για να βγάζει κέρδη ο καπιταλιστής. Τέτοιο μόρφωμα είναι η Χρυσή Αυγή.
Και φυσικά είναι επικίνδυνο και δολοφονικό, γιατί ήταν τέτοια δολοφονική επίθεση η χτεσινή, όπως και άλλες που έχει κάνει, και η αντιμετώπισή του δεν βρίσκεται πουθενά αλλού πέρα από τον ίδιο το λαό, την ίδια τη νεολαία, το ίδιο το οργανωμένο κίνημα. Τα συνδικάτα, οι σύλλογοι, οι φορείς, οι Επιτροπές Αγώνα και φυσικά, όσο τους αναλογεί, και τα πολιτικά κόμματα, οι πολιτικές νεολαίες θα πρέπει να συμβάλουν σε αυτό. Αλλά πρέπει να γίνει υπόθεση του λαϊκού κινήματος, του ίδιου του λαού. Να μην ανέχεται δηλαδή αυτά τα ναζιστικά εκτρώματα που υπάρχουν στην ελληνική κοινωνία, αλλά και σε άλλες χώρες, όπως ξέρετε της ΕΕ. Μόνο έτσι αντιμετωπίζεται.
Χρειάζεται ιδεολογική, πολιτική αντιμετώπιση, χρειάζεται ιδιαίτερη δουλειά μέσα στα σχολεία, στις σχολές αλλά κυρίως στα σχολεία, στο Δημοτικό, στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση και στη δευτεροβάθμια, να ανοίξει το θέμα του φασισμού, να μην εξομοιώνεται ανιστόρητα ο φασισμός με τον κομμουνισμό.
Τα Μέσα Ενημέρωσης να παίξουν το ρόλο τους, και βέβαια να αποφεύγουν όσο γίνεται -θα πω τη δικιά μου παρατήρηση, την παρατήρηση του Κόμματός μας- ακόμα και την αρνητική προβολή του φασιστικού, του ναζιστικού μορφώματος της Χρυσής Αυγής.
Πολλές φορές έχει αντανάκλαση διαφορετική στο πώς το προσλαμβάνει ο άνθρωπος που είναι απελπισμένος, κάθεται σπίτι του και βλέπει τηλεόραση. Βλέπει κάποιους δήθεν φωνακλάδες, χωρίς να ξέρει ότι αυτοί είναι τσιράκια του συστήματος, είναι μέσα στο σύστημα. Ότι αυτοί που τον έχουν κάνει άνεργο, που τον έχουν ρίξει στη φτώχεια και την ανέχεια, να μην έχει να φάει και να ζήσει την οικογένειά του, είναι αυτοί που αποτελούν και την ηγεσία και τα μέλη της Χρυσής Αυγής, ως ενεργούμενα βεβαίως μονοπωλιακών ομίλων, διαφόρων τέτοιων συμφερόντων.
Βλέπεις παραπάνω κάπου "ξύλο στους φασίστες" και "πάτημα στο κεφάλι"?
Τέλος, και επειδή γνωρίζω ότι στα γραφόμενά μου θα υπάρξουν ποικίλες αντιδράσεις, θέλω να πω ότι θα μπορέσω να δώσω απαντήσεις όταν και όποτε έχω τον αναγκαίο χρόνο. Αυτό δεν σημαίνει ότι αποφεύγω τον διάλογο, αλλά υπάρχουν κι άλλες υποχρεώσεις, που δεν μου επιτρέπουν την επισταμένη παρακολούθηση και συμμετοχή.
Καλό απόγευμα.
-
