Το videoclip της ημέρας

Μια εκπληκτική διασκευή από τον Φοίβο Δεληβοριά.

To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.

Στίχοι:
Άκης Πάνου
Μουσική:
Άκης Πάνου


Πες μου παππού, πες μου παππού
Αυτός ο κόσμος πάει που
Και του δικού σου του σκοπού μάθε μου την αξία
Να σε συλλάβω δεν μπορώ μυαλό δεν έχω κοφτερό
Ήμουν κι έμεινα μωρό στην κυριολεξία

Πες μου γιαγιά, πες μου γιαγιά
Γιατί αν δεν έχουμε μαγιά ότι κι αν κάνουμε γιαγιά
Η ζύμη δεν φουσκώνει
Και πες μου σε παρακαλώ όταν τ’ αλεύρι είναι καλό
Πως αβγαταίνει το κιλό και βγαίνουνε δυο τόνοι

Πες μου μπαμπά, πες μου μπαμπά
Τον κόσμο με τον αραμπά γιατί να τον ταράξεις
Τώρα δεν πιάνεται μπαμπά πετάει τρέχει κολυμπά
Μ’ ένα λαχάνιασμα μπαμπά στις σκέψεις και στις πράξεις

Πες μου μαμά, πες μου μαμά
Γιατί όταν πάω σινεμά,
Ενώ αλλάζω σινεμά το έργο δεν αλλάζει
Κι έρχεται ο άγριος μαμά για νταηλίκι ψήνει τον ήρεμο μαμά
Τον τρώει κι ησυχάζει

Πέστε μου όλοι σας καλέ
Πως κάνουνε στο κυριλέ τα πάντα οι μεγάλοι
Και τα στραβόμοιρα καλέ τα κρύβουν σε Γεντί Κουλέ
Έτσι και κάψουν ναργιλέ και στρώσουνε κεφάλι
Click to expand...
 
Λέω να τη χωθώ ασυμμάζευτος, απόψε το βράδυ
σε φωτισμένα παραθύρια που κρύβουν το πιο πολύ σκοτάδι·
στα αποκούμπια της μιζέριας, στις παραδομένες σκέψεις
και στ' ακαθόριστα με βλέψεις·
στα ευκολομάσητα, στα κουρελοδουλέματα
γαμώντας την αλήθεια τους, γαμώντας και τα ψέματα,
εκδίκηση ζητώντας για τις φωνές τις τσακισμένες
για όλες αυτές τις ομορφιές τις στοιβαγμένες.
Κι ας μου χρεώσουν κι αλλά αλήτικα φερσίματα
οι αλαφροΐσκιωτοι με τα πικροπατήματα.
Θα μπω, λοιπόν, να ψαχουλέψω στα χωράφια τους,
θα ξεράσω στα αρχεία και στα ράφια τους,
μηνύματα θα αφήσω στους τοίχους με το αίμα μου
και για να μάθουν την αρχή θα δω το τέρμα μου.
θα τους ποτίσω δηλητήριο απ' τη σοδειά τους
θα κόψω πρώτα το κεφάλι απ' τη σκιά τους
χίλια κομμάτια θα κάνω τα λόγια τους τα πετρωμένα
και θ' ανοίξω κάποια στόματα φραγμένα.
Βροχή από σύννεφα θα γίνω σκουριασμένα
για να χαρούν χιλιάδες μάτια αδερφωμένα.
Και πως θα γίνουν όλα αυτά ρωτάς και σκιάζεσαι
κι αν δεν γλιτώσεις, μου λες - τάχα μου νοιάζεσαι.
Μη σκας - απλά τραβήξου απ' τη πηγή.
Εκεί ακόμα ξεδιψάνε οι σκυλογιοί.

Ό,τι έχω μέσα μου, δεν είναι μίσος για τις κουφάλες
είναι το δίκιο μου το ηλιόχαρο που δε κουρνιάζει σε αγκάλες.
Είναι η μαγεία που ανταμώνω στην αμιλησιά μου
και με σέρνει πιο κοντά στα συγκαλά μου.
Έτσι μπορώ και μέ θυμάμαι και όλα τα ζυγιάζω
και νοιώθω έτοιμος, όταν κι εμένα τρομάζω.
Πίσω στο θέμα μας έχουνε μείνει λίγοι στίχοι
και δε γουστάρω να τα αφήνω όλα στην τύχη.
Θα με οδηγήσουν, λοιπόν, σπεκουλαδόροι κι άνοιαστοι δούλοι
εκεί που χώνεται η ξεφτίλα ως το μεδούλι.
Κι ας βρεθώ μια δρασκελιά απ' το τίποτα θ' αντέξω·
χειρότερα απ' τα χθες δε γίνεται να μπλέξω.
Νους ξεθολωμένος σε πόρτες φραγμένες,
μουλαρίσιο πείσμα αντίκρυ σε ντροπές γαντζωμένες
φτάνει μια φτυσιά μπαρούτι σ' όλα τα δειλοστραμμένα
και ξεμυτίζουν - τα καταχωνιασμένα.
Και πως θα γίνουν όλα αυτά- ρωτάς και σκιάζεσαι
κι αν δεν γλιτώσεις, μου λες - τάχα μου νοιάζεσαι.
Μη σκας - απλά τραβήξου απ' τη πηγή,
εκεί ακόμα ξεδιψάνε οι σκυλογιοί

Γεμίσαμε φιλάνθρωπους τώρα στην κρίση και στην πείνα
ουρές μεγάλες τα συσσίτια στην Αθήνα
ξαμολημένα τα σκυλιά του έθνους εξαγοράζουν
...ντύνουν, ταΐζουν και συνάμα τρομάζουν
η αλληλεγγύη έπιασε γκόμενο τον φόβο τους, είδες;
μοιράζουν τις πατάτες μαζί με τις πατρίδες
και εσύ απελπισμένε μασάς στο ύστερο του τρόμου
τους χαρίζεις το βασίλειο του δρόμου
λαός λερός και στα βάσανα ακόμα πιο λερός
πόσο θα ήθελα να μην ήσουν μιζερός
να προτιμάς καρφωμένο πισώπλατα μαχαίρι
παρά ένα πιάτο φαγητό από ενός φασίστα το χέρι
κλέψε από τους κλέφτες είναι πιο τίμιο αδερφέ μου
ξέρνα το μίσος που σε μπολιάσαν καημέ μου

το τελευταιο τους χαρτι

ειναι η πεινα και οι ναζι

για να σε πεισουν στην αναγκη να διαλεξεις μαγαζι

ΟΛΑ τα ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ το στησαν μαζι

μα αργει, ακομα η ωρα που για να χαρουν οι ΣΚΥΛΟΓΙΟΙ…
To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.
 
Top Bottom