Tod Brownig «Τα Τέρατα» FREAKS. (1932)

[oldman]

Η ταινία «Τα Τέρατα» παρουσιάστηκε στις ΗΠΑ το 1932 και είχε όλα τα εχέγγυα να γίνει μεγάλη επιτυχία, κάτι που όμως δεν έγινε.
Γιατί;
Ο σκηνοθέτης ήταν ο Tod Brownig που μόλις είχε γνωρίσει μεγάλο θρίαμβο με την ταινία του «Δράκουλας».
Στην Αμερική εκείνης της εποχής είχαν τρομερή ζήτηση τα σόου με τέρατα, δηλαδή με αδικημένους απ’ τη φύση ανθρώπους. Κόσμος συνωστίζονταν για να δει , να χλευάσει και να διασκεδάσει με τα άτυχα πλάσματα που γεννήθηκαν είτε ως νάνοι, στην καλύτερη περίπτωση, ή χωρίς άκρα, παραμορφωμένα πρόσωπα κλπ. Πολύ γνωστοί για την ζήτησή τους ήταν οι θρυλικοί Σιαμαίοι Αδελφοί.
Ο σκηνοθέτης όμως μας παρουσίασε ένα στόρι όπου η γοητευτική και πονηρή ακροβάτης του τσίρκου, αν και αρτιμελής, παντρεύεται με έναν νάνο της παράστασης διότι έμαθε ότι κληρονόμησε μεγάλη περιουσία. Σκοπός της ήταν να καρπωθεί τα χρήματά του και μετά να τον ξαποστείλει. Τα τέρατα όταν κατάλαβαν τον σκοπό της, εκδικήθηκαν.
Το κοινό αποδοκίμασε την ταινία.
Κανένας δεν μπορούσε να δεχτεί ότι οι κακοί ήταν οι φυσιολογικοί, οι αρτιμελείς και οι συμπαθείς και αδικημένοι ήταν «τα τέρατα».
Αν επρόκειτο να δουν μια ταινία με τέρατα, θα ήθελαν να γελάσουν και να διασκεδάσουν με τους διαφορετικούς και όχι να κάνουν αυτοκριτική. Ακούστηκαν ύβρεις και απειλές σε σημείο που οι παραγωγοί αναγκάστηκαν να κατεβάσουν την ταινία άρον-άρον και να την καταχωνιάσουν σε κάποια συρτάρια όπου παρέμεινε για χρόνια ξεχασμένη. Πέρασε πολύς καιρός ώσπου να ξαναανακαλυφθεί και να πάρει την θέση που της αξίζει ανάμεσα στα κλασικά αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου.
Σημειώστε ότι μέχρι πριν λύγα χρόνια η ταινία ήταν απαγορευμένη στην Αγγλία.
Η δικαιολογία ήταν ότι με την παρουσίαση αναξιοπαθούντων ατόμων, θίγεται οι αξιοπρέπειά τους.
Ας το πιστέψουμε!

 

[Γιώργος Κυριακαράκος]

Την είδα τυχαία πριν μερικούς μήνες. Περίεργη ταινία από όλες τις απόψεις. Από τους αναξιοπαθούντες που ήταν πραγματικά έτσι (όχι εφέ) που δεν πιστεύεις ότι μπορεί να ζουν βιολογικά κάποιοι από αυτούς μέχρι το σενάριο που ναι μεν σου δημιουργεί συμπάθεια μεγάλη αρχικά στα "τέρατα" τα οποία όμως στο τέλος εμφανίζονται εκδικητικά ως εκεί που δεν πάει. Αξίζει να την δει κάποιος σίγουρα!

 

[xamastrok]

Την είχα δει κι εγώ σε μια κινηματογραφική βραδυά στο θέατρο REX στην Πανεπιστημίου.

Πολύ καλή ταινία, ακόμα και σήμερα μετά από τόσα χρόνια και παρά το περίεργο θέμα της (τα οποία συνήθως ξεφτίζουν στο χρόνο) παρακολουθείται με μεγάλο ενδιαφέρον. Σίγουρα από τις πιο original ταινίες που μπορεί να δει κανείς!

Ιδιαίτερα μου άρεσε η σκηνή της επίθεσης των "τεράτων" στο τέλος, στη βροχή (αν θυμάμαι καλά) και το σκοτάδι.

 

[mary darko]

υπεροχη ταινια εμενα με αγγιξε παρα πολυ.ιδιαιτερα πρωτοποριακη για την εποχη της η αληθεια κυριως το "κατηγορω" οσων ξεχωριζουν-απο-το-μεσο-ορο και η συγκλονιστικη ανατροπη στο τελος.πολυ τρυφερη προσεγγιση των ηρωων και παρα τα κλισε των διαλογων η ιστορια σε κραταει ως το τελος.

 

[#@george@#]

Όπως και πολλά άλλα πολύ ενδιαφέροντα θέματα εδώ μέσα, έτσι και αυτό μου είχε διαφύγει και διαβάζοντάς το
ένιωσα την ανάγκη να γράψω κι εγώ κάτι για τη συγκεκριμένη ταινία που είχε παρουσιάσει ο “oldman” το 2009.

Freaks Τα τέρατα (1932) - IMDb

Έχοντας γυρίσει το Δράκουλας (1931) - IMDb το οποίο είχε κάνει μεγάλη επιτυχία, ο Tod Browning,
αποφάσισε να γυρίσει την επομένη του ταινία η οποία θα βασιζόταν στο Spurs, ένα διήγημα του Τοντ Ρόμπινς και θα είχε τίτλο Freaks.
Η MGM, χρηματοδότησε την ταινία.
Ο Browning, προφανώς επηρεασμένος από προσωπικά του βιώματα
αφού περιόδευε σε τσίρκο από τα 16 του χρόνια, στήνει ένα φιλμ με πρωταγωνιστές ανθρώπους με γενετικά προβλήματα.

Ο σκηνοθέτης επιστράτευσε ένα καστ ερμηνευτών που συγκεντρώθηκε σε μεγάλο βαθμό από «freak shows»,
μία κοινότητα και ένα περιβάλλον που ο Browning ήταν πολύ εξοικειωμένος.

Τότε, περιπτώσεις ανθρώπων με αναπηρία, δυστυχώς αποτελούσαν αξιοπερίεργο θέαμα
και ενώ η περιέργεια τροφοδοτούσε την ύπαρξη τέτοιων θεαμάτων, η διαφορετικότητα,
η μισαλλοδοξία, δημιουργούσε «εφιάλτες» στους «κανονικούς».

Έτσι λοιπόν στις δοκιμαστικές προβολές υπήρξαν τόσο έντονες αντιδράσεις,
ώστε η MGM έκοψε σχεδόν μισή ώρα από το φιλμ και επέβαλε αλλαγή του τέλους του.

Τελικά η ταινία διαρκεί 64 λεπτά. Τα 30 λεπτά που αφαιρέθηκαν δεν σώζονται.
Επίσης. απαγορεύτηκε σε πολλές χώρες και σταμάτησε πρόωρα την καριέρα του Browning, ως σκηνοθέτη.

Αντιγράφω ένα πολύ εύστοχο κείμενο από το «Νύχτες Πρεμιέρας - Σινεμά και αναπηρία».

‘‘ Τα «Τέρατα» είναι μια ιστορία αγάπης, πίστης και βαθιάς συντροφικότητας σε έναν δύσμορφο κόσμο «τεράτων» του τσίρκου που,
μοιραία, όταν έρθει σε επαφή με έναν κόσμο «ανθρώπινο», θα εκτροχιαστεί σε μια ιστορία απάτης, προδοσίας και εκδίκησης
από τους αληθινούς απόβλητους και παραμορφωμένους αυτού του κόσμου.
Η φράση «είναι μία από εμάς», που κλείνει αυτό το τρομακτικό παραμύθι,
μετατρέπεται στην επιτομή της συλλογικής εκδίκησης και μάλιστα στην πιο φριχτή και ανέλπιστη απεικόνισή της,
σε ένα αληθινό κινηματογραφικό μνημείο (απ)ανθρωπιάς. Μια από τις κορυφαίες δημιουργίες στην ιστορία του σινεμά.’’

Μία ώρα και κάτι.
Με αφορμή μία ιστορία αγάπης και εξαπάτησης, έφτιαξε μία ταινία που τουλάχιστον
σε κάνει να νιώθεις έντονα πως τίποτα δεν είναι δεδομένο.
Που έχεις την ευκαιρία να συμβιβαστείς λιγότερο από κάποιους άλλους.
Που όλο και κάποιες ευκαιρίες παραπάνω σου δίνονται.

Με σύμμαχο την ασπρόμαυρη φωτογραφία, κατάφερε να περάσει στον θεατή
τη δική του ματιά και εμπειρία, τα δικά του βιώματα και προπάντων να πάρει θέση
απέναντι στην τότε κοινή γνώμη για τη διαφορετικότητα, με έναν πολύ δυνατό τρόπο.
Οι ηθοποιοί, προβάλλουν μία δική τους πραγματικότητα πάνω στην οποία τα πάντα ρέουν κανονικά.
Ένα φυσιολογικό δικό τους τρόπο ζωής, τηρουμένων των αναλογιών αφού εργάζονται σε τσίρκο,
κι εμείς αποστασιοποιημένοι παρακολουθούμε εκ του ασφαλούς την καθημερινότητά τους
η οποία κάποια στιγμή θα χάσει την ισορροπία της.
Και βέβαια, θα την επαναφέρουν με τον τρόπο τους.

Την είχα δει πρώτη φορά στο βίντεο τη 10ετία του ’80.
Την ξανάδα το 2009 – 2010… δεν θυμάμαι.
Έπεσε μπροστά μου πριν λίγες μέρες καθώς ξεσκαρτάριζα τους δίσκους.
Δεν κατάλαβα πώς πέρασε μία ώρα... ξανά.

Υ.Γ. περισσότερα στα link που αναφέρονται πιο κάτω.

Πηγές:
Τα Τέρατα - Freaks [1932] - Filmhouse
Freaks (1932): το αμφιλεγόμενο θρίλερ του Tod Browning
Tod Browning - Wikipedia
Τα Τέρατα / Freaks | αρχείο, 23o aiff 2017, τίποτα για εμάς χωρίς εμάς - σινεμά και αναπηρία | AIFF • Νύχτες Πρεμιέρας