Eμένα σχετικά με την Τουρκία, με ανησυχεί άλλο θέμα.
Η προσωπική ανοχή των Ελλήνων, κάθε ενός ξεχωριστά. Ήδη από το 1974 με την εισβολή των Τούρκων, διαφαινόταν μια άσχημη κατάσταση. Μιλώντας με θείους, γονείς, φίλους, το 1974 υπήρχε μια τρομακτική χαλαρότητα, εκ μέρους όχι μόνο της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας οι οποίες δίνουν το πραγματικό πρόσταγμα, αλλά και οι ίδιοι οι Έλληνες ξεχωριστά βρισκόμασταν σε μια κατάσταση ύπνωσης. Χαβαλεντζίδικη κατάσταση μισοεπιστράτευσης, παντελόνια καμπάνες, άλλος είχε το μυαλό πως να κάνει διακοπές, άλλος τι πόλεμο πόλεμος γίνεται στους υπανάπτυκτους, άλλος είχε άρνηση για το σύστημα και την χούντα....
Κατά αντιστοίχιση και σήμερα υπάρχει η ίδια ιδιώτευση, χαλαρότητα άρνηση για τους πολιτικούς οι οποίοι θεωρούνται και όχι αδίκως οι πρώτοι διδάξαντες το προσωπικό συμφέρον.
Από τα μεγάλα λόγια και την γενική ατμόσφαιρα του ιντερνετ ότι είμαστε όλοι ενωμένοι υπάρχει τεράστια απόσταση.
Υπάρχει σήμερα ένα άρθρο στο lifo, που αξίζει να διαβάσουμε για αυτό το θέμα, σε πολλά συμφωνώ μερικά διαφωνώ, πάντως μπράβο που υπάρχουν μέσα που αφήνουν ανθρώπους να αρθογραφούν γιατί έχουμε πήξει στα συνθήματα και τις ηλιθιότητες. Βάζω ένα δύο αποσπάσματα και το λινκ για όλο το άρθρο:
Η δημοκρατία μας, όσα ρήγματα και πάθη κι αν την κλονίζουν, μοιάζει μ ένα προστατευτικό πέπλο που μας εμποδίζει να κοιτάξουμε κατάφατσα το κακό.....
Παραμένει, όμως, η εντύπωση ότι σε κοινωνίες σαν τη δική μας η ιδέα του πολέμου είναι εξωτική. Αυτό δεν σημαίνει ότι αποκλείεται να συμβεί ένας πόλεμος αλλά ότι οι άνθρωποι δεν μπορούν να οργανώσουν την καθημερινότητά τους πάνω σε αυτή την έγνοια. Γι' αυτό και βλέπουμε τους πολίτες «στον κόσμο τους», ενώ τα νέα δεν είναι καθόλου καλά και από την Αλβανία μέχρι την Τουρκία η αστάθεια και οι απειλές πολλαπλασιάζονται. Με μια έννοια, προσποιούμαστε σαν να είναι όλα αυτά όπως τα γεγονότα του αστυνομικού δελτίου: μας ανησυχούν προσωρινά, μας ερεθίζουν στιγμιαία και αμέσως γλιστρούν στη λήθη μιας ζωής που δεν χωράει το τραγικό. Πηγή: www.lifo.gr
https://www.lifo.gr/articles/opinions/241718/giati-enas-polemos-exei-ginei-adianoitos-gia-mas
Αυτοί που σου λένε για το 74 ,μάλλον καλά θα κάνουν να τα θυμηθούν καλύτερα .
Καμία χαλαρότητα δεν υπήρξε ,αλλά ένα τεράστιο μπάχαλο από τους προδότες απριλιανούς που είχαν δημιουργήσει στις Ε.Δ.
Οι σαγιονάρες ,καμπάνες κλπ,κλπ που είναι πραγματικά γεγονότα προήλθαν εξ αιτίας του χάους που υπήρξε στη γενική επιστράτευση .
... πάντως μπράβο που υπάρχουν μέσα που αφήνουν ανθρώπους να αρθογραφούν γιατί έχουμε πήξει στα συνθήματα και τις ηλιθιότητες...
Τα είπες όλα.
Μεγάλη η χάρη μας, Δόξα το θεό, να'ναι καλά ο γιαραμπής, ινσαλά![]()
Ανάθεμα και κατάλαβα τι εννοείς. Επειδή όπως οι περισσότεροι είμαι ημιενημερωμένος γράψε τι εννοείς υποψιάζομαι ότι κάτι δεν σου αρέσει. Έχει σχέση με το link;
Υπάρχει η προσωπική ευθύνη κάθε ενός ξεχωριστά. Δεν γίνεται όταν πήραμε την Καλαμάτα, τα Γιάννενα, την Θεσσαλονίκη να είμασταν όλοι μαζί και καλοί, και όταν χάσαμε την μισή Κύπρο φταίει μόνο ο έχων το πρόσταγμα. Αν σου κάθεται εσένα βολικό, εμένα δεν μου κάθεται αυτή η άποψη. Αν δεν πιστεύεις κάτι, δεν γίνεται, δεν πάει να έχεις εσύ τον καλύτερο αρχηγό.
Κάθε άλλο: ήσουν περιεκτικός και σαφέστατος. Και συμφωνώ. Κυρίως με τα υπογραμμισμένα...
Λυπάμαι ,αλλά δεν κατανοώ την άποψη σου .
Τα γεγονότα τα έζησα ,δεν μου τα διηγήθηκαν.
Βγαίνω εκτός θέματος με την τρομάρα που έχουμε πάθει. Δηλαδή γίνεται το εξής. Λέει κάποιος διάβασα αυτό στο τάδε site. Μόλις ο o συνομιλητής δει ποιο είναι το site, παράδειγμα εδώ lifo κατευθείαν μέσα στο μυαλό του χτυπάει καμπανάκι. Άλλος το θεωρεί Lifestyle άλλος χαζοκουλτουριάρικο άλλος έχει προηγούμενα ίσως με κάποιο άλλο αρθρογράφο κλπ.
Στην ουσία φοβόμαστε και δεν ξέρουμε από που να φυλαχτούμε καθώς ενώ μιλάς με έναν πάμπτωχο άνεργο ξαφνικά ανακαλύπτεις ότι είναι θαυμαστής της Θάτσερ που έσπαγε στο ξύλο τους εργάτες, δηλαδή η ενημέρωση μας περνάει από 10 χιλιάδες φίλτρα και στο τέλος πάλι δεν είμαστε σίγουροι για τίποτα για κανέναν τι ρόλο παίζει.
Mα άποψη μου είναι ότι έχει προσωπική ευθύνη κάθε ένας ξεχωριστά, δεν είναι συμπέρασμα γιατί χάσαμε την Κύπρο από κάποια ιστορική μελέτη.
Αυθαίρετα πιστεύω σύμφωνα με τις διηγήσεις των ανθρώπων, ότι η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων δεν πίστευε και δεν ενδιαφερόταν να υπερασπιστεί την Κύπρο το 1974. Από το πολιτκό προσωπικό το στρατιωτικό μέχρι και τους απλούς ανθρώπους.
Βασικά αυτό το λέω κυρίως για σήμερα που πιθανόν σε μια αυριανή επιστράτευση να γίνει το ίδιο ακριβώς. Οι πολίτες θα κατηγορούν τον στρατό τους πολιτικούς αλλά άμα δεν έχεις εσύ ο ίδιος την διάθεση και την όρεξη δεν γίνεται τίποτα.
Ντουζ πουάν!! :award:
και μη διανοηθείς ότι δεν σοβαρολογώ.
Kudos. Περιέγραψες ένα σοβαρό κομμάτι της κόλασης που ζούμε. Της ...ελεύθερης ενημέρωσης.
Εκεί που όλοι έχουν λόγο και γίνεται του κουτρούλη ο γάμος.
:worshippy:
Εισαι βαθύτατα νυχτωμένος για το 74 ,καλά θα κάνεις να πλατύνεις λίγο τις πηγές της πληροφόρησης σου ...
Oi επίστρατοι χρειάζονται όπλα και στολές + φαγητό [τουλάχιστον] .Οταν δεν παρέχεται κάτι απ αυτά τότε δεν φταίνε οι πολίτες [νομίζω]
Ελα Κώστα ,μην παραπονιέσαι εδώ μας έχει βγάλει <η ελεύθερη ενημέρωση> ήρωες τους απριλιανούς και περίπου φιλάνθρωπο τον Αδολφάκο
Εντάξει δεν χρειάζεται να με πεις και βαθύτατα νυχτωμένο, μπορεί να προσβληθώ και να μη γράφω μετά τίποτα και να μη λέω ούτε καν την άποψη μου έστω και αν είναι λανθασμένη.
Αν έχεις προσέξει σπανίως ή σχεδόν ποτέ χρησιμοποιώ τέτοιες εκφράσεις και αντί να προσβληθείς καλό θα είναι προβληματιστείς[για ποιό λόγο το κάνω] και να ψάξεις περισσότερο και να πλατύνεις τις γνώσεις σου .
Κάποιοι Ελληνες χάσανε τη ζωή τους το 74 ,κάποιοι γύρισαν με ψυχολογικά προβλήματα από τη Κύπρο ,το ελάχιστο που οφείλουμε σ αυτούς είναι η προσήκουσα τιμή στη μνήμη τους . Τα οστά τους γύρισαν μόλις πέρυσι στην Ελλάδα και εσύ γράφεις <ότι η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων δεν πίστευε και δεν ενδιαφερόταν να υπερασπιστεί την Κύπρο το 1974. Από το πολιτκό προσωπικό το στρατιωτικό μέχρι και τους απλούς ανθρώπους.
Προβληματίσου λίγο ...
Αν εγώ γράψω ακριβώς το ίδιο, που θα οδηγηθεί η κουβέντα;
Και γιατί να μην προβληματιστείς εσύ; Αφού κανείς δεν είχε καμία διάθεση για πόλεμο τότε. Ούτε οι θείοι μου, ούτε ο πατέρας μου, ούτε κανένας μα κανένας από όσους έχω συζητήσει. Δηλαδή το αυτονόητο ότι κανείς δεν νοιάζεται δε σε κάνει να προβληματιστείς;
Δηλαδή θα χάσουμε επαφή με την πραγματικότητα και θα λέμε ότι πολεμήσαμε; Αφού την κάναμε με ελαφρά πηδηματάκια.
Αντιλαμβάνομαι ότι εξανίστασαι και αισθάνεσαι πίκρα στεναχώρια προσβλητικά όλα όσα γράφω αλλά τα γεγονότα σε διαψεύδουν κατηγορηματικά. Τι κι αν έπεσαν 50 ή 100 ή αν πήγε ένας λόχος ή 2-3 αεροπλάνα δηλαδή αυτό είναι η Ελλάδα;
Οι Έλληνες δεν είχαν καμία διάθεση για πόλεμο αυτή είναι η πραγματικότητα κατά την άποψη μου.
Και το καλύτερο θα ήταν να το αποδεχτείς και να σκεφτείς και εσύ και εγώ μήπως και τώρα αν γίνει επεισόδιο και επιστράτευση πάλι θα πολεμήσει ένας λόχος θα χάσει μια περιοχή και θα είναι όλα εντάξει το καθήκον έγινε.
Διότι η άρνηση της πραγματικότητας είναι η αρχή της κάθε καταστροφής.
We use essential cookies to make this site work, and optional cookies to enhance your experience.