Ανδρέας είμαι κι εγώ, να απαντήσω;
Ήταν ξεκάθαρο ότι απευθυνόμουν σε άλλον Ανδρέα, αλλά δεν σε φίμωσε κανείς, οπότε απάντησε ότι θέλεις.
Όπως βλέπεις δεν χαρακτήρισα άσχημα ή κατηγόρησα ανθρώπους, κάνω μια γενική διαπίστωση όταν λέω πως κάποιοι θέλουν να "ανάψουν τα αίμματα".
Αυτά να μην μας τα λες εδώ, γιατί εδώ δεν ειπώθηκαν τέτοια πράγματα. Αυτά να τα πεις εκεί που μιλούσαν για κομμένα αυτιά και την Πόλη.
Δεν θα ακούμε εμείς τις απαντήσεις σου σε πράγματα που είπαν άλλοι, αλλού. Γιατί έτσι φαίνεται σαν να μας ταυτίζεις.
Πρίν όμως πατάξεις κάποιον γι αυτό που λέει, άκουσέ τον, κι ας μην αρχίσουμε να χωριζόμαστε σε δειλούς και γενναίους, πατριώτες και απάτριδες, κι άλλα τέτοια όμορφα που έχουμε δει εδώ στο παρελθόν.
Δεν πάταξα κανένα, μη μπερδεύεσαι. Όσο για το αν η αντίδραση ήταν δικαιολογημένη, φαίνεται από το ότι θίχτηκαν και άλλοι.
Αυτά δε, με τους δειλούς, γενναίους και απάτριδες, και άλλες ομορφιές του παρελθόντος όπως γερμανοτσολιάδες, προσκυνημένοι κ.λπ. γιατί τα αναφέρεις σήμερα? Είδες κάτι? Ή είναι προληπτική κίνηση?
Από μια ορισμένη σκοπιά, γενικά φαινεται λογικό και αποτρεπτικό το να υπάρχει αντίδραση ισοδύναμη της δράσης.
Σε περιπτώσεις όπως η απόπειρα γεώτρησης που ανέφερες, θα μπορούσε να έχει βάση ακόμη και το preemptive strike!
Αν όμως δεν συζητούμε ως θεωρητική άσκηση, αλλά για πραγματική στάση του κράτους μας, όπου κατοικούμε εμείς και οι οικογένειές μας, δύο πράγματα έχουν σημασία:
1. Τί μας συμφέρει;
2. Τί μπορούμε;
Όσο πιο σύντομα γίνεται, η απάντησή μου είναι, βασισμένοι στο τί πραγματικά μπορούμε, να κάνουμε αυτό που πρακτικά θα μας συμφέρει περισσότερο (επιφέρει τη μικρότερη ζημία και το μεγαλύτερο κέρδος).
Αυτή η κουβέντα μπορεί να επεκταθεί σε πολλές σελίδες...
Διαπίστωσες πως δεν έχουμε σχέδιο αντιμετώπισης, ούτε για μια ελάχιστη επιθετική ενέργεια όπως η πρόσκρουση σκάφους.
όσον αφορά τα μέχρι σήμερα, τίποτε θεωρητικό δεν υπάρχει. Είναι καταγεγραμμένα γεγονότα. Εσύ τι διαπίστωσες ότι είχαμε σχέδιο αντιμετώπισης? Αδιάφορο αν υπήρχε (σίγουρα υπήρχε). Η ουσία είναι ακόμη και αν υπήρχε, δεν εφαρμόστηκε. Και αυτό είναι πολιτική απόφαση.
Έχουμε άραγε σχέδιο για πιο δύσκολα; παράδειγμα, σχέδιο πολιτικής προστασίας για όσους θα βρίσκονται σε νησιά στόχους όταν ξεσπάσει θερμό επεισόδιο; αν κλιμακωθεί η κατάσταση, πόσο θα μας πάρει να γίνει διάσωση-μεταφορά του άμαχου πληθυσμού; δεν προβλέπεται καν τέτοιο σενάριο και θα είναι ο σώζων εαυτόν σωθήτω; αν αποκτήσαμε κάποια πείρα σε αυτό το θέμα με το προσφυγικό, είμαστε έτοιμοι για ένα προσφυγικό κύμα ελληνικού άμαχου πληθυσμού στην ενδοχώρα;
Επίσης, τη στιγμή που εμείς συζητάμε, έχει ετοιμαστεί κάποιο σχέδιο απ' τις ένοπλες δυνάμεις, ή περιμένουν τηλέφωνο κι οδηγίες απ' τον υπουργό...?
Δηλαδή έχουν έτοιμο ένα επιθετικό σενάριο δράσης για "να πιάσουμε του τούρκους στον ύπνο?" και να τους φέρουμε προ τετελεσμένων, ή μόνο σχέδια αντίδρασης;
Υπάρχουν "risk assessments" για όλα αυτά; Εγώ πιστεύω πως το ανθρώπινο δυναμικό των ενόπλων δυνάμεών μας, είναι σαφώς ανώτερο ποιοτικά του αντιπάλου, και ως ένα βαθμό θα εξουδετερωθεί η υπεροπλία και αριθμός τους.
Προφανώς δεν γίνεται να ξέρουμε εμείς δεδομένα όπως τα παραπάνω, αλλά οι αποφάσεις θα πρέπει να στηριχθούν σε τελικά συμπεράσματα, και δεν εξαρτώνται από το πατριωτικό μας αίσθημα.
Μην ξεχνάμε πως όπως έδειξε το δημοψήφισμα, λόγω του -βασικά οικονομικού- κόστους, το 40% του πληθυσμού ήταν εναντίον ακόμη και μιας "σύγκρουσης" με τους δανειστές σε πολιτικό επίπεδο, κι παρά το 60% που δήλωνε έτοιμο για τη σύγκρουση, η κυβέρνηση έκανε κολοτούμπα και "τουμπεκί".
Πως θα είναι η στήριξη του κόσμου σε μια μικρή ή μεγαλύτερη εμπόλεμη σύρραξη και μέχρι που φτάνουν οι κυβερνήτες μας;
