Ποιές υπέρλαμπρες παραγωγές και υγρές μεσαίες.
Εδώ έχουμε ατόφιο Lo-Fi που αιωρείται στην ατμόσφαιρα σαν μυρωδιά από εξωτικά λουλούδια.
Μια νοσταλγική βόλτα σε ένα πολύχρονο μαγαζί με αντίκες.
Κάθε αντικείμενο με τη δική του ιστορία.
Να ένα black metal εκτός ... χωροταξικού χρόνου και χώρου από τη Βραζιλία.
Τους άκουσα πριν μια πενταετία και από τότε περνούν κατά διαστήματα από το μυαλό μου. ( έτσι στο ξεκάρφωτο )
Είναι το προσωπικό σχήμα ενός πολύ δημιουργικού μουσικού που χρησιμοποιεί το όνομα Caio Lemos (ο οποίος παίζει επίσης σε άλλα βραζιλιάνικα underground σχήματα, όπως οι Kaatayra και οι Vauruva).
ΥΓ.. Το κομμάτι ξεπερνά τα 15 λεπτά, οτι πρέπει για γιουροβίζιον.