Έχει να κάνει με την αρχιτεκτονική των x86 συστημάτων. Όλοι οι x86 επεξεργαστές (από τον καιρό του 8086) ουσιαστικά λειτουργούσαν συνέχεια στο full, ανεξάρτητα αν είχαν δουλειά να κάνουν. Αυτό δεν ήταν ουσιαστικό πρόβλημα, μιας και εκείνη την εποχή οι επεξεργαστές έκαιγαν ελάχιστο ρεύμα και εξέπεμπαν ελάχιστη θερμότητα. Κάποια στιγμή όμως αυτό άρχισε να είναι πρόβλημα (κάπου το '97 αν θυμάμαι καλά, ίσως και λίγο νωρίτερα), λόγω των μεγάλων θερμικών απωλειών των τότε επεξεργαστών οπότε και άρχισαν να εμφανίζονται προγραμματάκια τα οποία έκαναν το εξής απλό: παρακολουθούσαν τον φόρτο της CPU και όταν αυτή δεν είχε τι να κάνει, της έστελναν την εντολή HLT η οποία ουσιαστικά "πάγωνε" τον επεξεργαστή. Με αυτό τον τρόπο πετύχαιναν οικονομία σε ρεύμα αλλά και μικρότερες θερμοκρασίες. Όλα αυτά σε Windows 98.. Με την έλευση των Windows 2000 (ίσως και από την εποχή των NT, δεν θυμάμαι) το πρόβλημα έπαψε να υπάρχει γιατί αυτή τη δουλειά την έκανε το λειτουργικό by default.
Οπότε, ουσιαστικά, στο περιβάλλον του BIOS η CPU δουλεύει "στο τέρμα", γιατί δεν υπάρχει κάποιο λογισμικό να την "παγώσει".
Οπότε, ουσιαστικά, στο περιβάλλον του BIOS η CPU δουλεύει "στο τέρμα", γιατί δεν υπάρχει κάποιο λογισμικό να την "παγώσει".
