Τα τεκμήρια (κι αυτα έργα τέχνης με σαφής ενδεχόμενο παραλλαγής απο τον καλλιτέχνη) παρουσιάσουν ήρωες σύμφωνα με τις περιγραφές του Ομήρου, ο οποίος Ομηρος περιέγραφε φανταστικούς θεούς και δαίμονες όπως τους φοβόταν/θαύμαζε ο νους τότε. Αυτές οι περιγραφές δε δουλεύουν out of the box σήμερα σε ενα σύγχρονο κινηματογραφικό δημιούργημα το οποιο θελει να προκαλέσει τα ιδια συναισθήματα (η -και- κάποια άλλα). Οι προσαρμογές λοιπόν αναγκαίες, εξάλλου για φανταστικά πρόσωπα μιλάμε, γιατι θεωρούμε δεδομένη την μορφή τους?Ηδη από τα τέλη της Γεωμετρικής εποχής σε πρωτοαττικούς αμφορείς έχουμε παραστάσεις σκηνών της Οδύσσειας (τύφλωση Πολύφημου) και ,γενικώτερα η αγγειογραφία είναι γεμάτη σκηνές από τα Ομηρικά έπη. Οι αρχαίοι (και εμείς μαζί τους) γνώριζαν πολύ καλά την όψη και εμφάνιση των επικών προσώπων. Α, και οι περιγραφές του Ομήρου, εξ όσων μπορούμε να συμπεράνουμε, είναι ακριβέστατες.
(Μόνο τυφλός δεν πρέπει να ήταν)
Οι διάφορες μορφές που εχουν αποδοθεί στον Ιησού έχουν αλλάξει την φύση Του, ΟΧΙ, ομως εξυπηρετούν κάθε φορα τον καλλιτέχνη στα μέσα που διαθέτει, την τεχνοτροπία του, το συναίσθημα που περνάει με την οπτική του.
ΥΣ. οι ταινίες του Χιτσκοκ σήμερα δε προκαλούν τρόμο σε νεο κοινό, οσο άριστες και αν είναι σε ψυχολογικό φόβο και αγωνία. Ποσο μάλλον ενα έργο χιλιάδων ετών...
