3 cd για το γνωστό ερημονήσι

[Δημήτρης Ν.]

Απάντηση: Re: 3 cd για το γνωστό ερημονήσι

Innervisions....

πολύ καλή και διαχρονική επιλογή.

το καλύτερο του Στήβι.
θα μπορούσα να το προτείνω και εγώ.
Αλήθεια ποιά των άλλων σας κλικάρουνε ? (έτσι που να λέτε: μπράβο του που το θυμήθηκε) - γιατί μεταξύ μας αυτό το 3 ΠΟΝΑΕΙ.....

απ' τα δικά σου το Aja , αν και εφ' όσον έπαιρνα Steely Dan θάπαιρνα το Pretzel logic , κι απ' του Νίκου το Wish yoy were here .

( Oχι ότι τα ξέχασα πάντως , απλώς είναι άλλη η στιγμή )

 

[supersonic]

επίσης θα διάλεγα το extensions από του Ντοκ, αν και όποτε πάω σπίτι του, διαμαρτύρομαι που το ακούμε συνέχεια, αλλά έχει μιά ένταση που σου φέρνει ταχυπαλμία....

 

[supersonic]

συνωστισμός....

 

[supersonic]

είπαμε το Pretzel είναι ανώριμο....

 

[petros_m]

Δεν εχω το Aja, ουτε το Caravanserai!!!!!:bigcry::bigcry::bigcry:

 

[ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΑΙΡΑΧΤΑΡΗΣ]

Στα "bitches Brew", "Substance" είμαι μέσα και εγώ.

Πολλά πράγματα δεν τα γνωρίζω.Πάντως για μια ακόμα φορά όπως σε παρόμοιου τύπου threads αρχίζω και "ψήνομαι" για πράγματα...οπως το vienna concert, το caravanserai(μαλλον μαζί με το Love Devotion Surrender).To Suite for flute and jazz piano trio επίσης μου έχει εξάψει την φαντασία....

Πέτρο απο όσο γνωρίζω η extended version του good times(οκτάλεπτη) είναι αυτή του συγκεκριμένου δίσκου(risque).Απλά στα greatest και στα best συνήθως το πετσοκόβουν ασύστολα.

 

[supersonic]

Re: Απάντηση: 3 cd για το γνωστό ερημονήσι

Δεν εχω το Aja, ουτε το Caravanserai!!!!!:bigcry::bigcry::bigcry:

δεν ξέρω αν πρέπει να κλάψω ή να γελάσω....



σοβαρά μιλάω....

 

[Nikos F]

 

[nikos 1850]

Πέτρο αν πρόσεξα καλά δεν είδα την δική σου 3αδα.
Μου αρέσει που συμβαδίζουμε σε προτιμήσεις.

Μου αρέσουν και τα 3 που διάλεξε ο Παναγιωτίδης.

 

[Δημήτρης Ν.]

Απάντηση: Re: 3 cd για το γνωστό ερημονήσι

είπαμε το Pretzel είναι ανώριμο....

au contraire mon ami το Aja είναι συμβιβασμός , χρυσή τομή ανάμεσα στην σκωπτική παιχνιδίζουσα ιδιοφυϊα τους αφ' ενός και το ιλλουστρασιόν , απαστράπτον , αλλά κενό περιεχομένου mainstream της εποχής , μιά έντεχνη παράδοση - προσχώρηση στην μαζικότητα . Η διαφορά κλάσης τους είναι αντίστοιχη του εσωτερικού , φινετσάτου , λεπτολόγου και σοκαριστικά νέου και εντυπωσιακού τρόπου αφήγησης της Βιτζίνια Γούλφ με τον απλώς έξυπνο , συμβατικό στην ανάπτυξη , και απλώς αξιόλογο Φίλιπ Ροθ φερ' ειπείν .

 

[petros_m]

Απάντηση: Re: 3 cd για το γνωστό ερημονήσι

Πέτρο αν πρόσεξα καλά δεν είδα την δική σου 3αδα.
Μου αρέσει που συμβαδίζουμε σε προτιμήσεις.

Μου αρέσουν και τα 3 που διάλεξε ο Παναγιωτίδης.

Μου ειναι αδυνατο να αποφασισω. Δεν πιστευω σε τετοια διλημματα και σε τετοιες λιστες. Ειναι μονο μια αφορμη για κουβεντα. Σιγουρα ομως το Bitches Brew (ή μηπως το E.S.P? ή μηπως το On the corner? Αgartha? Kind of blue? Oυφ, ουτε καν για αλμπουμ του Miles δεν μπορω να αποφασισω!!!)

 

[Τσάκωνας Βασίλης]

Στα τρία στάδια της διαδικασίας ερημονήσι ο ένας δίσκος είναι ελάχιστος αριθμός που θα μπορούσε να συνοδεύει έκαστο:
KRAFTWERK - Tour De France. Η προσαρμογή: Το πρώτο στάδιο όπου ενώ βρίσκομαι στο ερημονήσι ακόμη ακολουθώ τους ρυθμούς της πόλης. Δεν είναι και εύκολο πράμα! Όταν σιχαθώ την επαναλαμβανόμενη ακρόαση του tour…, βρίσκομαι σε καλό δρόμο…
The Future Sound of London - The Isness Η απόλυτη νιρβάνα, αθλητικά φορεμένα σαν σαγιονάρες, πίσω μου θροΐσματα και μπρός μου παφλασμός, χωρίς την ανάγκη των χειρολαβών του λεωφορείου, χωρίς traic shoes ελλείψει των δεινών της πόλης, τρικλοποδιών, τριβολιών και γαϊδουράγκαθων. Εδώ παραβιάζω τον απόλυτο αριθμό τρία για να χωρέσω τα επίσης απαραίτητα: Kronos Quartet – Early Music &
Stephan Micus - Towards the Wind
Επειδή όμως η αναγκαστική επιστροφή ποτέ δεν αργεί, κρατάω και μία πισινή:
Mark Stewart - As The Veener Of Democracy Starts To Fade

 

[ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΝΩΛΑΚΟΣ]

Aυτά τα καταναγκαστικά με πνίγουν.
Έτσι απλά για το τώρα.

Τι να πει κανείς για αυτό το αριστούργημα. Απλά αξεπέραστο και μοναδικό.

Το απόλυτο χάσιμο. Το rock σε όλο του το μεγαλείο. Αναφοράς.

Mε εξαιρετικούς καλεσμένους αυτή η παγανιστική τελετή , λυτρώνει.

 

[petros_m]

Καλα, το Sky Valley σκοτωνει! Φοβερο και τρομερο αλμπουμ:music-smiley-006:

 

[Τσάκωνας Βασίλης]

Και οι Swans δεν πάνε πίσω!

 

[Stergito]

Η πλάκα είναι ότι το Treasure το έχω λιώσει τελευταία...:music-smiley-004:

 

[ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΑΙΡΑΧΤΑΡΗΣ]

+1 :SFGSFGSF:

 

[Nikos F]

:ernaehrung004:

 

[Γιώργος Κουν.]

Ο ίδιος ο Keith Jarrett το θεωρεί ίσως το καλύτερό του.
...Η μουσική διαδρομή από την γαλήνια αρχή μέχρι το διονυσιακό οργασμικό ξέσπασμα του 25ου λεπτού και το ήρεμο κλείσιμο είναι εξαιρετική. Κάποιος θα δυσκολευόταν να πιστέψει ότι πρόκειται για αυτοσχεδιασμό.

Πραγματικά καταπληκτικός :worshippy:

Μιλάμε βέβαια για μουσική που απαιτεί κάποιες ακροάσεις για να σου αποκαλύψει τις χάρες της.
Μπα, εμένα με έστειλε (και) με τη μία

Εύχαριστούμε για την παρουσίαση Skakinen
Αλλο ένα Πέντε στα πέντε..