αγγλικα- ελληνικα

έχω την εντύπωση πως το compact είναι ξεκάθαρα λατινικής, και όχι ελληνικής ετυμολογίας, δηλαδή ούτε η λατινική ρίζα του προέρχεται από την ελληνική. Γιατί έχω ακούσει για προέλευσή του από το πακτώνω, και απόδοσή του στην ελληνική ως σύμπακτος δίσκος. Ενδεχομένως να υπάρχει κάποια κοινή ρίζα, καθώς μιλάμε για γλώσσες της αυτής οικογένειας, αλλά μέχρι εκεί.

Τέτοιες "αγωνιώδεις" προσπάθειες απόδοσης των πάντων στην ελληνική, βρίσκω πως από ένα σημείο και πέρα ξεπερνούν τα όρια σοβαρότητας.
 
έχω την εντύπωση πως το compact είναι ξεκάθαρα λατινικής, και όχι ελληνικής ετυμολογίας, δηλαδή ούτε η λατινική ρίζα του προέρχεται από την ελληνική. Γιατί έχω ακούσει για προέλευσή του από το πακτώνω, και απόδοσή του στην ελληνική ως σύμπακτος δίσκος. Ενδεχομένως να υπάρχει κάποια κοινή ρίζα, καθώς μιλάμε για γλώσσες της αυτής οικογένειας, αλλά μέχρι εκεί.

Τέτοιες "αγωνιώδεις" προσπάθειες απόδοσης των πάντων στην ελληνική, βρίσκω πως από ένα σημείο και πέρα ξεπερνούν τα όρια σοβαρότητας.

Συμφωνώ, και γιατί να το κάνουμε άλλωστε;Χρόνια τώρα έχουμε μάθει και συννενοούμαστε με CD,DVD κ.α. και θα συνεχίσουμε έτσι.
 
Απάντηση: Re: αγγλικα- ελληνικα

Από τη στιγμή που υπάρχει η γενική ενικού, θα υπάρχει και η γενική πληθυντικού.

Με τη νέα ελληνική, κάποιες καταλήξεις ειδικώς γενικής πληθυντικού μπορεί, σε αρκετούς, να ακούγονται αφύσικες. Πχ το γουρουνάκι - των γουρουνακίων? Κι όμως έτσι είναι.

Δεν ισχύει αυτό. Το πρόβλημα της γενικής πληθυντικού αναγνωρίζεται από τους γλωσσολόγους. Αντιγράφω από εδώ:
Να σημειώσω εδώ ότι το Λεξικό Μπαμπινιώτη καθόλου δεν παραγνωρίζει ότι πολλά θηλυκά ουσιαστικά της καθομιλουμένης έχουν πρόβλημα στη γενική πληθυντικού· έτσι, λογουχάρη, στο λήμμα λινάτσα βλέπουμε να γράφει «χωρίς γενική πληθυντικού». Υπάρχει μάλιστα και μια άλλη διαβάθμιση, το «δύσχρ.», όταν η γενική θεωρείται υπαρκτή μεν αλλά δύσχρηστη από τον λεξικογράφο. Παράδειγμα τέτοιας δύσχρηστης γενικής βλέπουμε στο λ. ταρίφα

Το "γουρουνακίων" που έγραψες πιο πάνω το κοκκινίζει ο ορθογράφος μου, αν και, όπως διαβάζω εδώ, δεν ισχύει το ίδιο για τοπωνύμια (π.χ. Πλατεία Κολωνακίου) και λέξεις που λήγουν σε άκι και δεν είναι υποκοριστικά (π.χ. μήκος μουστακιού).
 
Συγγνώμη, αλλά το "προβληματική" δεν το δέχομαι. Υπάρχει η ανάγκη για αυτή την πτώση και πρέπει να καλυφθεί με μονολεκτικό τύπο και όχι περιφραστικά. Τύπος "του μικρού γουρουνιού" είναι για εμένα μη αποδεκτός και θα σήμαινε αποτυχία της νέας ελληνικής ως γλώσσας.

Το δε μουστάκι, είναι ξεκαθαρά υποκοριστικό, του μύστακος. Δηλαδή ο Μπαμπινιώτης, που φτάσαμε στην κατάντια να τον ορίσουμε αυθεντικό ερμηνευτή της γλώσσας μας, πώς το έχει;

Τουλάχιστον είναι καταλληλότερος να αποφανθεί περί του τι ισχύει και τι όχι, από έναν ηλεκτρονικό ορθογράφο.
 
Εάν δεν μας κάνει η κατάληξη σε -άκι, ας ξαναγυρίσουμε στο -ιον. Βέβαια ο λόγος μας θα θυμίζει Εμπειρίκο, όταν φτάνουμε σε πιο ..."ειδικές" λέξεις, αλλά χαλάλι!
 
Το παράδειγμα με το γουρουνάκι το έφερα, γιατί το αντιμετώπισα όταν θέλησα να αποδώσω στα ελληνικά το Piggies των Beatles, του οποίου τη μουσική τραγουδούν μανιωδώς οι σπόροι, αλλά δεν καταλαβαίνουν τα λόγια.

Αυτά, για το πόσο "πλούσια" είναι η γλώσσα μας. Μια γενική ιδρώνει να τη βγάλει.
 
Εάν δεν μας κάνει η κατάληξη σε -άκι, ας ξαναγυρίσουμε στο -ιον. Βέβαια ο λόγος μας θα θυμίζει Εμπειρίκο, όταν φτάνουμε σε πιο ..."ειδικές" λέξεις, αλλά χαλάλι!

Όπως το......μουτράκι.....σε μουτρίον;
 
Ε'ισαι σίγουρος; Πο..ίδιον εντάξει, αλλά....μου.ίδιον; ΔΕΝ ΜΟΥ ΚΆΘΕΤΑΙ :flipout::flipout::flipout::grinning-smiley-043


κι όμως... παραπάνω όμως δεν λέω καθώς ως συντονιστής θα πρέπει να αυτολογοκριθώ. Μέχρι τώρα κάνουμε θεωρητική συζήτηση περί της γλώσσας μας μέσα από ένα λογοτεχνικό κείμενο! -bye-
 
Απάντηση: Re: αγγλικα- ελληνικα

Συγγνώμη, αλλά το "προβληματική" δεν το δέχομαι. Υπάρχει η ανάγκη για αυτή την πτώση και πρέπει να καλυφθεί με μονολεκτικό τύπο και όχι περιφραστικά. Τύπος "του μικρού γουρουνιού" είναι για εμένα μη αποδεκτός και θα σήμαινε αποτυχία της νέας ελληνικής ως γλώσσας.

Το δε μουστάκι, είναι ξεκαθαρά υποκοριστικό, του μύστακος. Δηλαδή ο Μπαμπινιώτης, που φτάσαμε στην κατάντια να τον ορίσουμε αυθεντικό ερμηνευτή της γλώσσας μας, πώς το έχει;

Τουλάχιστον είναι καταλληλότερος να αποφανθεί περί του τι ισχύει και τι όχι, από έναν ηλεκτρονικό ορθογράφο.

Η ανάγκη επιβάλλει την κάλυψή της. Αλλά ως ανάγκη νοείται μόνο η συχνή απαίτηση για έναν όρο, όχι κάποια σποραδική εμφάνιση μιας λέξης. Αν μετρήσεις πόσες φορές στη ζωή σου θα χρειαστείς τη γενική πληθυντικού ενός συγκεκριμένου υποκοριστικού, δεν θα τις βγάλεις πολλές.

Το μουστάκι προφανώς δεν είναι υποκοριστικό, αφού το "ακ" βρίσκεται και στο θέμα του μύστακος. Απλώς με τα χρόνια το αρσενικό έγινε ουδέτερο. Άλλωστε υπάρχει και δόκιμο υποκοριστικό του, το μουστακάκι.

Μια ενδιάμεση περίπτωση είναι το σουβλάκι, το οποίο σήμαινε μεν τη μικρή σούβλα, αλλά πλέον σηματοδοτεί ξεχωριστό αντικείμενο και μάλιστα ευρύτατης χρήσης. Επομένως παύει να είναι υποκοριστικό, ενώ ταυτόχρονα η γενική πληθυντικού του αρχίζει και ακούγεται γνώριμη - άρα δόκιμη. Οσονούπω και το "σουβλακάκι". ;)

Σχετικά με το Μπαμπινιώτη, μην τον υποτιμάς. Δεν είναι τυχαίος και το έργο του συγκαταλέγεται μεταξύ των αναφορών του χώρου. Βέβαια, οι διορθωτές κειμένων και όσοι ερευνούν γλωσσολογικά φαινόμενα δεν μένουν σε ένα λεξικό. Ρίξε μια ματιά στο blog του Γιάννη Χάρη, και κυρίως στην κατηγορία των γλωσσικών, για μερικά πολύ ενδιαφέροντα άρθρα.

Αντίστοιχα και οι ηλεκτρονικοί ορθογράφοι (οι έγκυροι τουλάχιστον) βασίζονται πάνω σε κάποιο από αυτά τα λεξικά.
 
Απάντηση: Re: αγγλικα- ελληνικα

Ε'ισαι σίγουρος; Πο..ίδιον εντάξει, αλλά....μου.ίδιον; ΔΕΝ ΜΟΥ ΚΆΘΕΤΑΙ :flipout::flipout::flipout::grinning-smiley-043

Εσύ είσαι σίγουρος ότι δεν σου κάθεται το μ... και είσαι εντάξει με το π... ;

:flipout: :flipout: :flipout:
 
Re: Απάντηση: Re: αγγλικα- ελληνικα

Το μουστάκι προφανώς δεν είναι υποκοριστικό, αφού το "ακ" βρίσκεται και στο θέμα του μύστακος. Απλώς με τα χρόνια το αρσενικό έγινε ουδέτερο. Άλλωστε υπάρχει και δόκιμο υποκοριστικό του, το μουστακάκι.

To μουστάκι είναι στη νέα ελληνική το μυστάκιον, το οποίο είναι υποκοριστικό του μύσταξ.
Έχουμε περίπτωση υποκατάστασης του κυρίου ονόματος από το υποκοριστικό του. Ίσως διότι δεν έχουμε μύστακες στη σημερινή Ελλάδα, μόνο μουστάκια και μουστάκες. :flipout:


Όσο για τον Μπαμπινιώτη και την "κατάντια" που προανέφερα, αυτό δεν συνιστά υποτίμηση του ίδιου του Μπαμπινιώτη, αλλά κριτική για τον τρόπο που οι νεοέλληνες τον αναγνωρίζουμε ως αυθεντικό ερμηνευτή της γλώσσας μας, δίχως να βλέπουμε ο,τιδήποτε άλλο, δίχως να βάζουμε το μυαλό μας να δουλέψει. Το είπε ο Μπαμπινιώτης, το ένα βιβλίο που γνωρίζουμε, είναι νόμος. Αφού προτείνεται ως επιχείρημα πλέον. Το είπε ο Μπαμπινιώτης, συζήτηση τέλος.

Time hominem unius libri, όπως σοφά είπαν οι Λατίνοι.