ΒΕΛΤΙΣΤΗ ΜΟΡΦΗ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ.

[Busoni]

Μπράβο! Και εσύ King Crimson άκουγες καμάρι μου;

Όχι... Μαντόνα

 

[Tzimisce]

Για αυτό κατέληξες σε αυτό το συμπέρασμα... Είπες από μέσα σου "Εγώ έτσι γουστάρω να ακούω την Μαντόνα!"

Ε, όταν ο κόσμος καταλάβει ότι δεν μπορεί να πλησιάσει ούτε για πλάκα το live event θα αρχίσει να ψάχνεται για συστήματα που θα τον φτιάχνουν με τον ήχο τους...

 

[DIAMANTIS SVIGOS]

Διονυση thanks for the tip.

Τωρα στο θεμα ενεργα ηχεια, λογικα αυτα πρεπει να εχουν και δυνατοτητα οδηγησης απο τελικους? Καποια εχουν σιγουρα βεβαια, οποτε αν δεν αρεσει το τελικο αποτελεσμα των ενσωματωμενων ενισχυτικων τοτε πειραματιζεται καποιος και με εξωτερικα...σωστα?

Θελω να πω οτι αυτες οι λυσεις, εκτος απο μινιμαλ, ειναι και ελαστικες ως προς τις επιλογες που δινουν στον τελικο χρηστη.

 

[vas silis]

Re: Απάντηση: ΒΕΛΤΙΣΤΗ ΜΟΡΦΗ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ.

... πετυχαίνει προσαρμογή αντίστάσεων σταδίων για λόγους τάσεων-ρευματος-ισχός)

Σχετικά με το παραπάνω να αναφέρω κάτι παρεμφερές αλλά επι του προκειμένου τώρα για μια περίπτωση τελικού σταδίου και φορτίου ηχείου

Παραθέτω σχόλιο και φωτο από προγενέστερη κουβέντα αλλού, του φίλου jan41.

Με αφορμη .... να παρουσιασω μια προσφατη κατασκευη ενος λαμπατου ΡΡ ενισχυτη βασισμενη σε μια παλια υλοποιηση και ιδεα του D.Berning (φωτο 1). To ξεχωριστο ειναι το οτι οι λυχνιες εξοδου [τριοδικα συνδεδεμενες] οδηγουνται απο το G2 [SCREEN], με αποτελεσμα μικρη εσωτερικη αντισταση και μικρο σχετικα συντελεστη ενισχυσης.

Το ενδιαφερον αποτελεσμα ειναι η σταθερη ισχυς σε ενα ευρος μεταβολης φορτιου απο 3,2 εως 11,7 Ωμ απο την ιδια εξοδο [ταπα] των 4 Ω .

Με σταθερη ταση εισοδου 120 μβολτ. , 400 κυκλους .και στην ταπα των 4 Ω μονιμα παιρνω:

Με φορτιο 3,2 Ω 9.7 VRMS δηλαδη 29,4 βατ . (φωτο 2)
Με φορτιο 5 Ω 12,5 VRMS δηλαδη 31,2 βατ (φωτο 3)
Με Φορτιο 8 Ω 15,8 VRMS δηλαδη 31,2 βατ και (φωτο 4)
με φορτιο 11,7Ω 18,2 VRMS δηλαδη 28,3 βατ

..δηλαδη απο 3.2 εως 11,7 Ω παιρνω σχεδον σταθερη ισχυ 30 περιπου βατ ,ο ενισχυτης ετσι παρακολουθει ανετα τις μεταβολες του ηχειου σχετικα με την συχνοτητα.

Βεβαια σε ποιο μεγαλη σταθμη οδηγησης στα 160 μβολτ δινει και 40 βατ ανετα αλλα εκει δεν μπορει να ακολουθησει με την ισχυ αυτη τοσο καλα τις μεταβολες του φορτιου. Αυτη η συμπεριφορα οφειλεται εν μερει στην επιλογη μεγαλυτερου πρωτευοντος κατα 40% [οποτε οταν πεφτει το φορτιο ερχεται στα ισα του] και κυριως οτι οι λυχνιες αυτες εχουν ισχυρη καθοδο και μπορουν να δινουν ανετα μεγαλο ρευμα ,μεχρι και 180 ma η μια οταν χρειασθει ,[δεν ερχονται στον κορο ευκολα ]. Και ολα αυτα με 6db αναδραση μονο και με σταθερη τιμη παραμορφωσης. Δεν υφισταται διπλασιασμος η υποδιπλασιασμος ισχυος αναγκαστικα αλλα εξαρταται απο την τοπολογια, απο το ειδος λυχνιων και γενικα απο τον τροπο σχεδιασης της βαθμιδος εξοδου.

Φωτό του jan41

 

[vas silis]

jan41.
Το μεγαφωνο ειναι ειναι μετατροπεας της ηλεκτρικης ενεργειας σε μηχανικη [ακουστικη] μαλιστα ενα μικρο ποσοστο της ηλεκτρικης μετατρεπεται σε μηχανικη, το αλλο σε θερμοτητα στο πηνιο,, κροσοβερ , η ενταση του μαγνητικου πεδιου στο πηνιο του μεγαφωνου εξαρταται οχι μονο απο την ταση ,αλλα και απο την ενταση [ αμπερ,,] [στην φυσικη δυναμη Laplace ,] αυτη ειναι και η αιτια μετακινησης του κωνου.Ολα καλα νομιζω οτι ειναι αν θελουμε σταθερη ταση σε διαφορα φορτια ωμικα ,αλλα στην περιπτωση ενος ηχειου οπου η αντισταση μεταβαλεται συνεχως με την συχνοτητα αρα και το ρευμα ,αρα και η ισχυς αποροφησης απο τον ενισχυτη λογω σταθερης τασης, ειναι επιθυμητο? Στα σημεια του φασματος που η αντισταση του ηχειου καθιζει, και η ισχυς πχ διπλασιαζεται, δεν θα εχουμε μεγαλυτερη ακουστικη πιεση στην συχνοτητα αυτη με δεδομενη σταθερη ταση διεγερσης του ενισχυτη? Νομιζω οτι η γραμμικοτητα της συναρτησης ενος ενισχυτη σταθερης τασης πολυ μικρης εσωτερικης αντιστασης εξαντλειται μεχρι τις μπορνες των ηχειων.Εκτός αν δεχθουμε οτι ο ηλεκτρομηχανικος μετατροπεας ισχυος ,το ηχειο , δεν εχει σταθερο ποσοστο μετατροπης στο φασμα πραγμα που μπορει να συμβαινει.

Ενα μεγαφωνο [ ηχειο] 8 ωμ με δεδομενη παρουσια ευαισθησιας πχ 88db ακουστικης πιεσης στο 1 μετρο με 1 watt , δηλαδη 2,83 Volt στην εισοδο του ,,[ετσι το δινει ο κατασκευαστης που εχει κανει τις μετρησεις ,και ετσι ειναι η τυποποιημενη μετρηση σε ανηχοικο θαλαμο,,] στην περιοχη του φασματος που η ωμικη του αντισταση εκπιπτει στα 4 ωμ και το ενισχυτικο διατηρει την ιδια σταθερη ταση 2,83 V , δηλαδη 2 watts ισχυος , θαχει την ιδια ακουστικη πιεση στο ενα μετρο ? θαχει μηπως επιλεκτικη ακτινοβολια αναλογα που βυθιζει η που ανεβαινει η ωμικη του συμπεριφορα?? μηπως γιαυτο πολλοι τρανζιστορατοι ενισχυτες που διπλασιαζουν, τετραπλασιαζουν την ισχυ [ηλεκτροκολλησεις..] ακουγονται με γεματο μπασο υπερβολικο, σχετικα με αλλους ? μηπως εχουμε μια καποια παραμορφωση ισχυος? Περα απο το δυνατο τροφοδοτικο που χρειαζεται μηπως ειναι προβλημα?

Σχετικά με την παραπάνω υπογράμμιση (με μπλε), να αναφέρω ότι είναι δυνατό η απάντηση στην (ρητορική...) ερώτηση που κάνει ο Γιάννης να είναι και καταφατική (ναι), όπως και ο Γιάννης θα γνωρίζει.

Αλλά αν δούμε προσεκτικά το λόγο για τον οποίο μπορεί να είναι έτσι, τότε θα δούμε ότι οφείλεται σε μια παράμετρο πολύ καταστροφική για τον ήχο, πιθανά τη χειρότερη όλων των άλλων δεινών που μαστίζουν αυτό το δύσμοιρο το ηλεκτρικό (ηχητικό μουσικό) σήμα μας

Με αυτά υπόψη θα έλεγα λοιπόν ότι η μια όποια βέλτιστη μορφή συστήματος θα πρέπει να απαντά με κάποιο τρόπο σε τέτοια θέματα, για παράδειγμα.

 

[vas silis]

Αλλά αν δούμε προσεκτικά το λόγο για τον οποίο μπορεί να είναι έτσι, τότε θα δούμε ότι οφείλεται σε μια παράμετρο πολύ καταστροφική για τον ήχο, πιθανά τη χειρότερη όλων των άλλων δεινών που μαστίζουν αυτό το δύσμοιρο το ηλεκτρικό (ηχητικό μουσικό) σήμα μας

Για τη παράμετρο αυτή που αμαφέρω υπάρχει κάποια ιδέα ή κάποιο σχόλιο ;

 

[Δημήτρης Δ.]

Για τη παράμετρο αυτή που αμαφέρω υπάρχει κάποια ιδέα ή κάποιο σχόλιο ;

H μετρηση της ευαισθησιας ειναι σαφως υποθεση μετατροπης ισχυως σε ακουστικη πιεση και οχι τασης (εδω μαλλον συμφωνουμε). Το 2.83 προκιπτει θεωρωντας οτι η αντισταση του ηχειου ειναι 8 Ωμ ενω ομως στην πραγματικοτητα δεν ισχυει κατι τετοιο. Η διακυμανση της ειναι απο λιγο πιο κατω εως αρκετα πιο πανω.

Ομως, περα απο τα διαγραμματα δεν εχουμε γνωση πως ακριβως γινονται αυτες οι μετρησεις. Ή τουλαχιστον εγω δεν εχω, δεν ξερω εσεις...
Γινεται δηλαδη σαρωση σ ολη την μπαντα, κρατωντας σταθερη την ταση ή κρατωντας σταθερη την ισχη? Και αν ισχυει πραγματι αυτο το τελευταιο, με ποιον τροπο? Αν εχεις ΑΚΡΙΒΕΙΣ και λεπτομεριακες πληροφοριες σε παρακαλω να τις ανεβασεις. Μεχρι τοτε πιστευω οτι δεν μπορει ν απαντηθει κατα τροπο απολυτο και ξεκαθαρο η ερωτηση σου(εδω, μαλλον διαφωνουμε)

Κατα τ αλλα ενα τελικο ενισχυτικο σταδιο θα πρπει να ενισχυει κατα τροπο πιστο την ταση που εισερχεται, κατα τον ΙΔΙΟ ΤΡΟΠΟ, για ολη τον ευρος ζωνης για το οποιο ειναι σχεδιασμενο να λειτουργει. Με αλλα λογια η κυματομορφη στην εξοδο θα πρπει να ειναι ιδια με αυτη της εισοδου πολλαπλασιασμενη κατα πλατος ΟΜΟΙΟΜΟΡΦΑ σε ολη την μπαντα. Και πρεπει να το κανει αυτο ο καθε ενισχυτης ανεξαρτητως τα καπριτσια του καθε φορτιου. (Παλι διαφωνουμε ?) Τωρα εαν εσυ εχεις φροντισει να εχεις το καταλληλο φορτιο και να το οδηγας με ενα SE με 4 βαττ, ειναι αλλη υποθεση. Το θεμα που συζηταμε αφορα (ευτυχως) δυσκολα φορτια με πολλα παραλληλα μεγαφωνα κλπ

Νομιζω εχει αναφερθει πολλες φορες, οτι το καθε φορτιο θελει το κατλληλο ενισχυτικο. Αλλες οι απαιτησεις σε ισχη και ελεγχο ενος μονοδρομου και αλλες ενος τριδρομου. Αλλο ηχειο θελει λαμπατο με "χαλια" αντισταση εξοδου και αλλο ηλεκτροκολληση με σουπερ DF.

ΥΓ 1.Τα τραντζιστορατα θηρια στ αυτια μου τουλαχιστον, ακουγονται με περισσοτερο ελεγχο/λιγοτερο μπασσο σε σχεση με ενα SE πχ που το μπασο του σε μη καταλληλο ηχειο ειναι λιγο χαρχαλο. (εδω θα διαφωνισεις σφοδρα υποθετω)

ΥΓ Ακουω με SE και ευαισθητα ηχεια και το αναφερω προς αποφυγη παρεξηγησεων

 

[jan41]

Πριν καιρο με ενα φιλο που ασχολειται με τα ηλεκτροακουστικα και το hI-fi ειχαμε κανει ενα''πειραμα''. Το πειραμα περιελαμβανε , γεννητρια low distors. , ενα solid state καλο ισχυρο ενισχυτη, ηχειο καλο και γνωστο, κατευθυντικο μικροφωνο flat AKG condens. στουντιακο με phantom και τον δικο του προενισχυτη, και ψηφιακο παλμογραφο Ηameg 250Mhz απο οτι θυμαμαι. Ο χωρος ηταν μαλλον αδρανης ηχητικα, oxι βεβαια ανηχοικος αλλα ουδετερος.
Η γεννητρια οδηγουσε τον ενισχυτη και αυτος το ηχειο σε επιλεγμενες τασεις και συχνοτητες, ωστε να αντεχουν τα αυτια μας [ασχημη εμπειρια ειδικα ειδικα στους 1-2 khz] με σταθμες ισχυος που δεν υπηρχε κινδυνος ειδικα για τα tweeter.
Το μικροφωνο στο ενα μετρο συλλαμβανε τον ηχο του ηχειου και το εδινε στο ενα καναλι του παλμογραφου οπου απεικονιζοταν η αναπαραγωμενη κυματομορφη. Το αλλο καναλι του παλμογραφου επαιρνε το γνησιο σημα απο την γεννητρια.[sine wave]
Παρατηρησεις...α] Ενω το σημα της γενητριας ηταν σταθερο σε ολο το ευρος απο 50-15000 κυκλους η αναπαραγομενη κυματομορφη οπως την ακουγε το μικροφωνο και οπως απεικονιζοταν στο παλμ/φο ειχε αρκετα εντονες διακυμανσεις ως προς το πλατος σε ορισμενες περιοχες συχνοτητων, που σημαινει διαφορετικα spl στην μεμβρανη του μικροφωνου. Που οφειλεται αυτο? Στην παροχη μεγαλυτερης η μικροτερης ισχυος απο τον solid state ακολουθοντας τις μεταβολες του ηχειου ως προς το Ζ και την φαση? Στην μεγαλυτερη η μικροτερη αποδοση του ηχειου λογω συντονισμων , αποροφησεων της καμπινας κλπ? Σε τι αλλο?
β] Στο τετραγωνικο σημα τα πραγματα ηταν εξισου εντυπωσιακα .
Το τελειο τετραγωνο της γεννητριας ουδεμια σχεση με αυτο που εβλεπε η μαλλον ακουγε το μικροφωνο .Το δευτερο ειδικα πανω απο 1000 κυκλους ηταν επιεικως απαραδεκτο στην εμφανιση , με καθυστερησεις στην ανοδο με ντιπαρισματα στο οριζοντιο τμημα με ενδειξεις ολισθησεις φασεως, και με μια γενικη κλιση απαραδεκτη.
γ] Το πιο ενδιαφερον ηταν με μουσικο σημα απο cd. Mε φλασια στιγμιοτυπου μουσικου σηματος ,και αντιπαραβολη στην οθονη του παλμογραφου πανω-κατω της εισοδου και του αναπαραγομενου, εβλεπες 2 συνθετες κυματομορφες που σχεδον λιγο μοιαζουν ματαξυ τους .Καθαρες προπορειες -καθυστερησεις
συχνοτητων που εχουν σχεση σιγουρα με την συμπεριφορα φασης του ηχειου, κροσοβερ κλπ.

Στην θεση του μικροφωνου αν μπει το αυτι τι ακουει??:guitarist:

 

[vas silis]

Η «κωδικοποίηση» - «αντιστοίχηση» στο σήμα μας έχει γίνει ( ή θεωρούμε ότι έτσι έχει γίνει - γιατί και εκεί πονάει το πράμα) ως προς συχνότητα με την ακουστική πίεση κατά πλάτος ενώ το ηχείο είναι ένας μετατροπέας που προσπαθεί να κάνει την αποκωδικοποίηση ως προς συχνότητα αλλά με την αντιστοίχηση του πλάτους σε ρεύμα.

Εδώ όμως μας προκύπτει μια ισχύς ή οποία τελικά δεν θα πρέπει να τηρείται σταθερή σε όλες τις συχνότητες για ένα ίδιο πλάτος έστω Χ εφ όσον η αντίσταση μεταβάλλεται σε σχέση με την συχνότητα αλλά θα πρέπει να μεταβάλλεται .

Και αυτό διότι αν η ισχύς αυτή τηρείται σταθερή σε κάθε συχνότητα για το αυτό πλάτος Xθα έχουμε ανομοιόμορφη απόκριση υπό το διαφορετικό αυτό φορτίο. Πως τελικά προκύπτει η ομοιόμορφη απόκριση σε τυπικό σύγχρονο ηχείο ;

Αυτή προκύπτει από την ενσωμάτωση (ηθελημένή ή αθέλητη ) στα ηχεία της παραμέτρου του συντελεστή ισχύος που σε εμάς είναι αναγνώσιμη μόνο από την μέτρηση της απόκλισης της ηλεκτρικής φάσης του φορτίου.

Λόγω της σύνθεσης RLCτου φίλτρου (crossover) του ηχείου και των χαρακτηριστικών των μεγαφώνων RL ( που παρουσιάζουν όλα μαζί τελικά και πραγματικά μια σύνθετη αντίσταση RLC) μέρος της προκύπτουσας ισχύος μας καθίσταται άεργος και ένα μέρος αυτής μόνο είναι πλέον το ωφέλιμο για την κίνηση του κώνου (δια της οδού του ρεύματος) πάντα για το αυτό πλάτος (τάση) Χ που μιλάμε.

Ποιος μας βεβαιώνει για την γραμμικότητα (στο πεδίο του χρόνου; ) στην σχέση αυτή; ότι δηλαδή τελικά η προκύπτουσα ισχύς μειώθηκε τόσο όσο έπρεπε ώστε το ρεύμα στο πηνίο να είναι ευθέως ανάλογο με το πλάτος (τάσης) Χ που μιλάμε ;

Μα η μέτρηση της απόκρισης και εφόσον αυτή είναι σχεδόν επίπεδη για τις διαφορετικές συχνότητες στο αυτό πλάτος X τότε είμαστε ΟΚ.

Σωστά;
(στο πεδίο του χρόνου; )

- Λάθος, δεν είμαστε ΟΚ.

Και δεν είμαστε ΟΚ λόγω του ότι όταν έχουμε ένα χωρητικό φορτίο ισχύει ότι το ρεύμα προηγείται της τάσεως (μνημονικός κανόνας ICE) και όταν έχουμε ένα επαγωγικό φορτίο το ρεύμα έπεται της τάσεως (μνημονικός κανόνας ELI).
Έτσι μας προκύπτει ότι η κωδικοποίηση ως προς την συχνότητα και την ακουστική πίεση σε κατά πλάτος αντιστοίχηση που παλεύουμε να κρατήσουμε ακέραια στη αποκωδικοποίηση της κατά ρεύμα δεν ακολουθεί την ίδια ταυτόχρονη αντιστοίχηση για τις διαφορετικές συχνότητες. Σε άλλη συχνότητα θα προηγείται χρονικά το ρεύμα και σε άλλη θα αργοπορεί.

Στην επιμέρους μέτρηση κάθε συχνότητας θα έχουμε μια αξία-τιμή απόκρισης και σε μία άλλη συχνότητα πάλι θα έχουμε μια αξία-τιμή απόκρισης και άντε έστω έχουμε την ίδια.

Όμως δεν θα έχουμε την ταυτόχρονη αναπαραγωγή τους όταν αυτές οι δύο συχνότητες πρέπει να αναπαραχθούν ταυτόχρονα.

 

[vas silis]

Δηλαδή αν έχουμε :

- μια συχνότητα έστω 300 Hz στο πλάτος (τάση) Χ με τιμή αντίστασης κοντά στην ονομαστική του ηχείου έστω 8 ohmκαι απόκλιση ηλεκτρικής φάσης στις +5°
και
-μια άλλη υψηλότερη συχνότητα έστω 1000 Hz σε πλάτος πάλι Χ με τιμή αντίστασης πάλι κοντά στην ονομαστική τιμή τα 8 ohmκαι απόκλιση ηλεκτρικής φάσης στις + 20°

τότε για την χαμηλότερη συχνότητα το ρεύμα θα καθυστερήσει σε σχέση με την υψηλότερη συχνότητα όπου το ρεύμα θα προηγηθεί αν το λέω σωστά (ή το ανάποδο αν δεν το λέω σωστά και ας με διορθώσει κάποιος)

Το ρεύμα είναι το ζητούμενο μας διότι το μέτρο του ρεύματος και μόνο είναι αυτό που θα επιταχύνει το πηνίο-κώνο και το μέτρο της επιτάχυνσης του είναι αυτό που θα μας δώσει την ακουστική πίεση μεγαλύτερη ή μικρότερη.

Αν έχουμε δε και διαφορετική τιμή αντίστασης στις δύο αυτές συχνότητες για να προκύψει flat απόκριση θα πρέπει η απόκλιση ηλεκτρικής φάσης να έχει ακόμα μεγαλύτερη διαφορά.

Άρα οι δύο αυτές συχνότητες αν και θα έπρέπε να αναπαραχθούν ταυτόχρονα εντούτοις αυτό δεν θα γίνει έστω και για ένα ελαχιστότατο χρονικό διάστημα. Και ναι μεν έχουμε καταφέρει να φέρουμε flatτην απόκριση για την κάθε συχνότητα μεμονωμένα και πιθανά να είχαμε και την ευτυχία να έχουμε μια ομοιόμορφη (πλην όμως σύνθετη) αντίσταση αλλά το αποτέλεσμα δεν είναι Timealigned. Και αυτό λένε πολλοί (και μαζί τους και η ηλεκτροακουστική αλλά και η ψυχοακουστική αλλά και οι χομπίστες) είναι κατά πολύ χειρότερο στο αυτί μας από το να είναι ένα ηχείο flat στην απόκριση του.

 

[vas silis]

Και φυσικά έχει δίκιο και μόνο δίκιο ο γέρο Dunlavyόταν μας έλεγε:

It may come as a surprise—this is giving away a trade secret—but when I design a loudspeaker, I first design it by looking at the step response. I find that by playing around with the crossover network while observing the step response in real time, any change I make is immediately available. When I get the step response right, everything else goes along. It's implicit. It goes along for the ride.
...
And we find that in order to reproduce those sounds with a level of accuracy such that you can not literally hear any difference between the live and the recorded sound, you have to have a speaker that exhibits almost perfect impulse and step responses. The only way to do that is to time-align the drivers very, very accurately, usually within a matter of a few microseconds, then use a minimum-phase, first-order crossover network and get everything right. And you have to have an on-axis response of better—well better—than ±2dB.
...
Flat on-axis response provides very poor correlation, in general, with what you hear. On the other hand, if you have near-perfect impulse and step responses, it follows that you must also then have from that a near-perfect frequency response on-axis. And using a first-order crossover network is the only way you can achieve accurate impulse and step responses. As soon as you go to a second-order crossover, the impulse response is hideous.
...
Designing with higher-order crossover networks greatly simplifies the blending task between drivers. But what most people don't realize is that one of the really great difficulties in designing with higher-order crossovers is that they store energy. That's very visible when you look at the impulse response of a speaker that has a second-, third-, or fourth-order network. And the step response also looks terrible.
...
Of all of the measurements that we take that come more close to predicting, or most close to predicting how a speaker is going to emulate a properly recorded live performance, it's step response. Everything is implicit if you know how to interpret a step response...if my life depended upon my describing what I thought a speaker was going to sound like, all other factors being equal, I would choose step response. And feel very confident that I would be spot-on.

http://www.stereophile.com/interviews/163/index.html

διαβάστε την, είναι εξαιρετική.

 

[vas silis]

Θα μπορούσε πιθανά να γίνει δεκτό ένα σύστημα (ή ήχειο) που βάζει λίγο νερό στο κρασί του στο θέμα flat απόκριση προκειμένου να πετύχει timealigment(ή και το αντίστροφο)

Ένας συμβιβασμός κάπου στη μέση είναι μάλλον μια επιθυμητή βελτιστοποίηση.

Όλα αυτά τα λέω όχι για να διαλύσω την κουβέντα και το θέμα έτσι όπως τέθηκε αλλά για να πω ότι τελικά η όποια πιθανή βελτιστοποίηση για την οποία σωστά μιλάμε δεν μπορεί και δεν πρέπει να εξεταστεί με γνώμονα το για πόσα και ποια κουτιά (πχ προ-τε ή ενεργά –παθητικά ηχεία) μιλάμε ή για το πόσο γεμάτα η άδεια θα είναι αυτά τα κουτιά (πχ ενεργό ή παθητικό προ) αλλά το τι, πως, πόσο, ποιο, από αυτά που ορίζουν τελικά την αναπαραγωγή πρεπει να πάνε προς κάποιο βέλτιστο.

 

[jan41]

Vas silis wrote

Όμως δεν θα έχουμε την ταυτόχρονη αναπαραγωγή τους όταν αυτές οι δύο συχνότητες πρέπει να αναπαραχθούν ταυτόχρονα.

Το ειδα οταν πολλες ταυτοχρονες συχνοτητες αναδημιουργηθηκαν απο το γνωστο καλο ηχειο και ενισχυτη...πως μπηκαν στην διαδικασια της αναπαραγωγης και πως φτανουνε στα αυτια μας....Συμφωνωperator:

 

[vas silis]

Να βάλουμε εδω και αυτό το σχήμα που θα έπρεπε να μπεί πρώτο πριν από τα σχήματα για το ΑC

http://avclub.gr/forum/attachment.php?attachmentid=29843&d=1221902608


edit: επειδή φιλολόγησα πολύ (συγχωρέστε με για αυτό )... λέω ότι και έγω τα προσέχω τα δάχτυλα μου..

 

[DIPIE]

Με κάνατε και γέλασα

Μου θυμίζετε την γυναίκα μου.Αμα έχει κάπου κολλήσει,ότι θέμα και να ανοίξω αυτή τα δικά της θα πεί

 

[vas silis]

Σε έχω προλάβει με pm για αυτό ακριβώς...

Sorry anyway...


edit: πάντως και για άλλο θέμα που είχε προκύψει όπως το «σωστό στήσιμο» εγώ αυτά θα απαντούσα και εκεί.

 

[Δημήτρης Δ.]

Δηλαδή αν έχουμε :

- μια συχνότητα έστω 300 Hz στο πλάτος (τάση) Χ με τιμή αντίστασης κοντά στην ονομαστική του ηχείου έστω 8 ohmκαι απόκλιση ηλεκτρικής φάσης στις +5°
και
-μια άλλη υψηλότερη συχνότητα έστω 1000 Hz σε πλάτος πάλι Χ με τιμή αντίστασης πάλι κοντά στην ονομαστική τιμή τα 8 ohmκαι απόκλιση ηλεκτρικής φάσης στις + 20°

τότε για την χαμηλότερη συχνότητα το ρεύμα θα καθυστερήσει σε σχέση με την υψηλότερη συχνότητα όπου το ρεύμα θα προηγηθεί αν το λέω σωστά (ή το ανάποδο αν δεν το λέω σωστά και ας με διορθώσει κάποιος)

Το ρεύμα είναι το ζητούμενο μας διότι το μέτρο του ρεύματος και μόνο είναι αυτό που θα επιταχύνει το πηνίο-κώνο και το μέτρο της επιτάχυνσης του είναι αυτό που θα μας δώσει την ακουστική πίεση μεγαλύτερη ή μικρότερη.

Αν έχουμε δε και διαφορετική τιμή αντίστασης στις δύο αυτές συχνότητες για να προκύψει flat απόκριση θα πρέπει η απόκλιση ηλεκτρικής φάσης να έχει ακόμα μεγαλύτερη διαφορά.

Δε συμφωνω καθολου. Και βεβαια δε θα βρεθει ΚΑΝΕΙΣ κατασκευαστης ηχειων που θα συμφωνισει μαζι σου. Γενικα ολοι προσπαθουν για το ακριβως αντιθετο. Ή τουλαχιστον ετσι ισχυριζονται. Οσο το δυνατον ΜΗ μιγαδικη συμπεριφορα για το ηχειο, μικρη διακυμανση δηλαδη της συνθετης αντιστασης τοσο σε μετρο οσο και σε φαση, οσο το δυνατον ΚΑΛΥΤΕΡΟ φορτιο για τον ενισχυτη κλπ

 

[vas silis]

Δε συμφωνω καθολου. Και βεβαια δε θα βρεθει ΚΑΝΕΙΣ κατασκευαστης ηχειων που θα συμφωνισει μαζι σου. Γενικα ολοι προσπαθουν για το ακριβως αντιθετο. Ή τουλαχιστον ετσι ισχυριζονται. Οσο το δυνατον ΜΗ μιγαδικη συμπεριφορα για το ηχειο, μικρη διακυμανση δηλαδη της συνθετης αντιστασης τοσο σε μετρο οσο και σε φαση, οσο το δυνατον ΚΑΛΥΤΕΡΟ φορτιο για τον ενισχυτη κλπ

Ίσως δεν το διατυπώνω καλά και σε μπέρδεψα.

Το «προσπαθούν» ή «ισχυρίζονται» δεν δίνει το τελικό αποτέλσμα. Το αποτέλεσμα πραγματικά είναι όπως αυτό στη φωτό.

Η μη μιγαδική συμπεριφορά (κατά το δυνατόν δλδ ) και η μκρή διακύμανση στο μέτρο της σύνθετης αντίστασης δεν είναι αυτονόητη και σε πολά ηχεία είναι τελικά έντονη.

 

[Δημήτρης Δ.]

Ίσως δεν το διατυπώνω καλά και σε μπέρδεψα.

Το «προσπαθούν» ή «ισχυρίζονται» δεν δίνει το τελικό αποτέλσμα. Το αποτέλεσμα πραγματικά είναι όπως αυτό στη φωτό.

Η μη μιγαδική συμπεριφορά (κατά το δυνατόν δλδ ) και η μκρή διακύμανση στο μέτρο της σύνθετης αντίστασης δεν είναι αυτονόητη και σε πολά ηχεία είναι τελικά έντονη.

οκ Βασιλη. Για τα ηχεια αυτα, υπαρχουν και οι καταλληλοι ενισχυτες - ηλεκτροποντες
Αλλωστε η "τεχνολογια" δουλευει γιαυτα. Τα Ταξης Δ ενισχυτακια πχ
Οσο για το γραφημα που ανεβασες , δε θελω να σχολιασω, το ηχειο αυτο ειναι απ αυτα που δεν μου αρεσουν καθολου ...

 

[SHERPA]

Άντε ρε σεις να γελάσουμε και να ξεσκάσουμε λιγάκι:

Βασικά επικεντρώνομαι στο θέμα, δηλ. περί βέλτιστης μορφής συστήματος...
Εν τω μεταξύ βλέπω πως από θεωρία τα πάτε καλά...
Αλλά:
Που λέτε προχθέ φιλοξένισα στο πλεύμπουντρούμ το γκρουπάκι του υο.
Έλλειπε μόνο ο νταμερ (ευτυχώς... γιατί θα τα πέταγα όλα τα μαραφέτια...)
Η μία κιθάρα έπαιζε με έναν 2χ30 και τον προ της στα 2χ8" της.
Η άλλη έπαιζε με έναν LINE6 75W με το 12" Celestion.
To μπάσσο το έβαλα στο σύστεμ για να ακουστεί...
Δηλαδής έπαιζαν οι δύο μπασοκαμπίνες των 4χ8" με έναν CROWN 2X660W/4Ω και δύο καμπίνες midbass 2x8" με έναν μπέρρυ 2χ450W/4Ω.

Όλα καλά...
Άντεξαν τα μηχανάκια στα φυσιολογικά παιξίματα και σε ρεαλιστικές στάθμες.
Όταν όμως έκανε κανά σλαμ το μπάσσο ή κανά ωραίο σόλο... στα midbass τα 2 8"μεγάφωνα πήγαιναν αντίθετα... αν και είναι σωστά, ολόσωστα συνδεμένα.
Ενίοτε τερμάτιζαν άγαρμπα...
Ζούσα ένα δράμα...
Και εν τω μεταξύ και επειδής σε κάτι τέτοια κόλπα δεν υπάρχει software που να μας φταίει... τους καψερούς... έκρινα και γω το βέλτιστο σύστημα που ακόμα δεν το έχω...
Και για να πω και την κακία μου... φαντάζομαι πως είναι άλλα βέλτιστα συστήματα! :antlers:
Τα οποία λέγονται ενίοτε και αλληθοφανή...

Όπως είπε και ο Μπακούσης σε άλλο θέμα, είναι βέλτιστο ένα HI-END PA???
Πλέον σκέφτομαι πως αν ναι, όλα τα υπόλοιπα είναι εύκολότερα.

Εν τω μεταξύ την επομένη που άκουγα σιντί όλα μου φτάιγανε...
Το Πάουνσοπ έπαιζε χάλια στο χαμηλό και ενοχλούσε.
Ευτυχώς όταν ζεστάθηκαν τα τελικά ήταν καλά τα πράματα.
Και καλά που συνέβει αυτό και παρηγορήθηκα λιγουλάκι...
Έτσι λέω πλέον (στους φίλους) πως το σύστεμ μου για να πάιξει καλά και να γίνει βέλτιστο... θέλει ζέσταμα...:violent-smiley-030:
Παιδιά η πίκρα ήτανε αβάσταχτη...