Βιβλίο Γ' Γυμνασίου

Είναι μεγάλη συζήτηση όλο αυτό.

Από τη μία δε βρίσκω κάτι κακό (από πλευράς πρόθεσης) στο να υπάρχει μια κίνηση "συμφιλίωσης" με τους γείτονες. Αντικειμενικά αν το δούμε, ο Τούρκος συμφοιτητής μου δε φέρει ευθύνη για το ότι ο παππούς του ενδεχομένους έσφαξε κόσμο στη Σμύρνη. Ίσως κι ο ίδιος ο παππούς του να μην έφερε ευθύνη δεδομένου ότι ήταν στρατιώτης και εκτελούσε διαταγές με εναλλακτική τη λιποταξία και την καταδίκη σε θάνατο.
Διαβάζοντας όμως σε όλη την παιδική μου ηλικία για Τούρκους που κατέσφαζαν, είναι λογικό όλο αυτό το μίσος να περάσει στην προσωπικότητά μου, κάτι που θα οδηγήσει σε παγίωση μιας έχθρας.

Απ' την άλλη μεριά είναι άσχημο να αποκρύπτεται η αλήθεια, ακόμη και με καλό σκοπό. Και είναι και προσβολή προς τη μνήμη όσων χάθηκαν, είτε πολεμώντας είτε τελείως άδικα ως γυναικόπαιδα.

Ειλικρινά δεν ξέρω τι απ'τα δύο είναι πιο λάθος...

Μάλλον μπερδεύεις την έννοια του ανθρώπου με την έννοια του κράτους και την έννοια του πολίτη. Με τέτοιες ερμηνείες, ακόμη και οι Τούτσι και οι Χούτου που σφάζονταν (μάλλον οι Χούτου που έσφαζαν τους Τούτσι) άνθρωποι είναι, είπε κανείς ότι είναι λχ φλαμίνγκος;
 
Μάλλον μπερδεύεις την έννοια του ανθρώπου με την έννοια του κράτους και την έννοια του πολίτη. Με τέτοιες ερμηνείες, ακόμη και οι Τούτσι και οι Χούτου που σφάζονταν (μάλλον οι Χούτου που έσφαζαν τους Τούτσι) άνθρωποι είναι, είπε κανείς ότι είναι λχ φλαμίνγκος;

Σε έχασα λίγο....
 
Αντικειμενικά, ο Χούτου έφηβος δεν φέρει ευθύνη επειδή ο Χούτου πατέρας του έσφαξε καμιά 20ριά Τούτσι με τη ματσέτα του. Άδικα του το κρατάει ο μνησίκακος Τούτσι.
 
Και ας μην ξεχνάμε ότι τότε Υπουργός εξωτερικών ήταν ο νυν αντιπρόεδρος (στην ουσία πρωθυπουργός αφού ο ΓΑΠ πάντα λείπει) της κυβέρνησης. Και φυσικά είναι γνωστό ότι εκείνη την βραδιά που η κατάσταση κόχλαζε ο Πάγκαλος ήταν στην τηλεόραση και συμμετείχε σε πάνελ!
 
“Θερινό” σήριαλ σχετικά με τα Ίμια

Η φρεγάτα περί τα μεσάνυχτα της 30 προς 31 Ιαν 1996 είχε αγκυροβολήσει δίπλα στην “αφύλακτη” δεύτερη Ίμια, οπότε και έλαβε το σήμα εκτάκτου ανάγκης του ελικοπτέρου της φρεγάτας Ναυαρίνο. Το κατάστρωμα της ελληνικής φρεγάτας ήταν σκοτεινό, αναφέρει λόγω επιχειρησιακής ετοιμότητας, τότε ο τούρκος Δκτής της ομάδος πλοίων, που επέβαινε στη Yavuz έδωσε εντολή και κλήθηκε το ελικόπτερο να προσγειωθεί στη φρεγάτα, παρενέβη ο πλοίαρχος της Ναυαρίνο , με τρεμάμενη φωνή και ανέφερε στο Διεθνές Δίκτυο “negative negative” (αρνητικό, αρνητικό).


Στρατής Χαραλάμπους

http://www.strategyreport.gr/?p=1971

Είναι ορθό ότι η Yavuz είχε δώσει ''green deck'' για προσνήωση του ελληνικού Ε/Π,εκείνη τη μοιραία νύχτα,είναι λάθος όμως ότι την απάντηση την έδωσε ο κυβερνήτης του Ναυαρινο, αλλά ο ελληνας διοικητής μοίρας αντιτορπιλικών που βρισκόταν στην ελληνική φρεγάτα.
 
Re: Απάντηση: Re: Βιβλίο Γ' Γυμνασίου

Θα ηθελα πολυ να ακουσω την δικη σου εκδοχη.
Οπως επισης αν πιστευεις οτι "διεκδικουμε" (οπως οι Τουρκοι) τα Ιμια.

Αν εννοείς περί των πραγματικών περιστατικών, δεν έχω "δική μου" εκδοχή αναγκαστικά θα έμπαινα στη διαδικασία αναπαραγωγής αυτών που ήδη έχουν ειπωθεί και δεν θα το κάνω.

Αν δεν κάνω λάθος, τα Ίμια όπως και κάθε άλλη περιοχή του Αιγαίου ή και οποιαδήποτε άλλη, ορίζεται ως ελληνικός ή άλλος χώρος από τις διεθνείς συμβάσεις. Το τι πιστεύω εγώ λοιπόν δεν έχει σημασία παρά μόνο αν είχα τη διάθεση να τις αμφισβητήσω, πράγμα το οποίο δεν συμβαίνει.
 
Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Βιβλίο Γ' Γυμνασίου

Αν εννοείς περί των πραγματικών περιστατικών, δεν έχω "δική μου" εκδοχή αναγκαστικά θα έμπαινα στη διαδικασία αναπαραγωγής αυτών που ήδη έχουν ειπωθεί και δεν θα το κάνω.

Αν δεν κάνω λάθος, τα Ίμια όπως και κάθε άλλη περιοχή του Αιγαίου ή και οποιαδήποτε άλλη, ορίζεται ως ελληνικός ή άλλος χώρος από τις διεθνείς συμβάσεις. Το τι πιστεύω εγώ λοιπόν δεν έχει σημασία παρά μόνο αν είχα τη διάθεση να τις αμφισβητήσω, πράγμα το οποίο δεν συμβαίνει.
Δεν καταλαβαινω τοτε γιατι αναρωτιεσαι αν θα επρεπε να δεχτεις την ελληνικη ή την τουρκικη εκδοχη.
 
Άρα η λύση είναι να σφάξω τον Τούρκο συμφοιτητή μου; Μήπως πρέπει κάποια στιγμή το μίσος να μετριαστεί επιτέλους;

Πάλι δεν γίνομαι αντιληπτός... Αφού δεν είναι μίσος μεταξύ ανθρώπων ως μονάδων αυτό που οδηγεί τα πράγματα και δημιουργεί καταστάσεις, είναι άτοπο να λέμε να μονιάσουν οι άνθρωποι, και να μιλάμε για "φιλίες των λαών" εννοώντας τις ανθρώπινες μονάδες. Οι σχέσεις μεταξύ κρατών δεν είναι όπως οι σχέσεις ενοίκων σε πολυκατοικία.
 
Oι λογοι που οδηγουν τους ανθρωπους σε πολεμο με αλλους ανθρωπους ειναι σε πολυ υψηλοτερο επιπεδο απο αυτο που κινουμαστε.

Και τα "εθνικα συμφεροντα" που προβαλλονται ειναι το πολυ προσχηματα και οχι η πραγματικη αιτια, αλλα χρησιμοποιουνται για να δημιουργησουν αφορμες.

Παλιοτερα ξεραμε οτι απο τους πολεμους κερδιζουν οι εμποροι οπλων. Τωρα μαθαμε οτι κερδιζουν και οι τραπεζιτες που δανειζουν τους εχθρους για να εξοπλιστουν και μετα τον πολεμο τους ξαναδανειζουν για να αποκαταστησουν τη ζημια.

Οι καλλιεργουμενες διαφορες μεταξυ γειτονικων λαων, συντηρουνται και χρησιμοποιουνται μια χαρα απο ακραια στοιχεια, που το χομπι τους ειναι η ενασχοληση με "εχθρους".

Υπο αυτη την εννοια μοιαζει αστειο να πας να σκοτωθεις γιατι καποιος διευθυντης εφημεριδας αποφασισε να αλλαξει τη σημαια σε ενα βραχο και να βγαλει φωτογραφια.

Ολοι λεμε σαν κλισε οτι η ανθρωπινη ζωη ειναι ανεκτιμητη. Θα επρεπε να συμπληρωνονται και εξαιρεσεις, οπως το αν εμπλεκεται η λεξη "πατριδα". Τοτε το συζηταμε, αμα ειναι για την πατριδα αξιζει να σκοτωθεις και θα σε βαφτισουν ηρωα.

Οσο για την Ιστορια και τις διαφορες εκδοχες της, ειναι τοσες πολλες, αρκετες για να την κανουν απλα ενα εργαλειο οξυνσης των διαφορων. Προσωπικα δεν θεωρω την Ιστορια μια απο τις Επιστημες. Οι Ιστορικες αποψεις ειναι αποψεις βασισμενες επιλεκτικα σε γεγονοτα.

Αυθορμητα πιο ελκυστικες αποψεις ειναι αυτες που προβαλουν τα δικα μας δικαια και τα αδικα των εχθρων.

Οι ανθρωπινη κοινωνια εχει αναγκη απο "ηρωες" και "εχθρους" και τους κατασκευαζει, η τους οριζει συμβατικα, επειδη ακριβως δεν υπαρχουν. Οπως δεν υπαρχει μονο καλο ή μονο κακο.

Μερικα παραδειγματα.
Οι ηρωες του 21 δεν ηταν μονο καλοι. Η σταση τους μετα το τελος της Επαναστασης το αποδεικνυει.
Το οτι η Επανασταση ξεκινησε απο τον Π.Π. Γερμανο ειναι μια συμβαση.

Το αν χρειαζεται -για παιδαγωγικους σκοπους- ενα παιδι να μεγαλωνει μαθαινοντας την ωραιοποιημενη αποψη, οπως και να του επιβαλεται η θεωρια μιας θρησκειας, ειναι κατι που ειναι υπο συζητηση. Αν και προσωπικα τα εχω απορριψει και τα δυο, δεν ξερω τι ειναι καλυτερο για το παιδι μου.

ΥΓ.
Και κατι τελευταιο. Υπαρχει σε κανενα αμφιβολια, οτι πιο επικινδυνοι εχθροι ειναι οι "εντος" απο τους "απεναντι"?
 
Last edited:
Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Βιβλίο Γ' Γυμνασίου

Δεν καταλαβαινω τοτε γιατι αναρωτιεσαι αν θα επρεπε να δεχτεις την ελληνικη ή την τουρκικη εκδοχη.

Δεν αναφέρθηκα στην τουρκική εκδοχή περί κυριότητας των Ιμίων (νομίζω ότι είναι αυτονόητο ότι ανήκουν στην Ελλάδα ως τμήμα των Δωδ/σων), αλλά σε αυτή περί των γεγονότων της συγκεκριμένης βραδιάς.
Άλλο το ένα, άλλο το άλλο.

ΥΓ. Νομίζω ότι έχουμε ξεφύγει από το θέμα "βιβλίο".
 
Last edited:
Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Βιβλίο Γ' Γυμνασίου

Δεν αναφέρθηκα στην τουρκική εκδοχή περί κυριότητας των Ιμίων (νομίζω ότι είναι αυτονόητο ότι ανήκουν στην Ελλάδα ως τμήμα των Δωδ/σων), αλλά σε αυτή περί των γεγονότων της συγκεκριμένης βραδιάς.
Άλλο το ένα, άλλο το άλλο.

Ακριβώς. Άλλο το τι πραγματικά συνέβη τη μοιραία εκείνη τη νύχτα ("γεγονός") και άλλο το τι ισχύει για τις βραχονησίδες. Για το πρώτο μπορεί να υπάρχουν πολλές εκδοχές, και δεν μπορεί να κατηγορηθεί κάποιος εύκολα για το ποια επιλέγει να ακολουθήσει (ή να μην ακολουθήσει ή να σιωπήσει), ακόμη και σε ένα σχολικό βιβλίο, το δεύτερο όμως, ακόμη και εάν δύο πλευρές μπορούν να "στήσουν" διάφορες ερμηνείες (ακόμη και κραυγαλέα αβάσιμες) για να στηρίξουν τα συμφέροντά τους, μία μόνο απάντηση επιδέχεται, καθώς μία μόνο μπορεί να ισχύει (αυτό είναι και το θεμελιώδες ερώτημα της νομικής, τι δηλαδή ισχύει). Υπ' αυτό το πρίσμα και μόνο, το εν λόγω βιβλίο, καθόλου αθώα, ακολουθεί μία απαράδεκτη "μέση" εκδοχή. Εάν δεν ήθελε η συγγραφική ομάδα να θίξει τους γείτονες (ευγενής σκοπός, ως εδώ καλά), ας μη μιλούσε καθόλου, αυτό που είπε υιοθετεί καταφανέστατα τη γραμμή της Άγκυρας. Γιατί άραγε. Και εντάξει να μη θέλει κανείς να παίξει το παιχνίδι των δικών μας υπερπατριωτών, ενθοκαπήλων κλπ κλπ. Αλλά να παίζει το παιχνίδι της Άγκυρας? Ποιας, της Άγκυρας?
 
Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Βιβλίο Γ' Γυμνασίου

Αλλά να παίζει το παιχνίδι της Άγκυρας? Ποιας, της Άγκυρας?
Exacto.
Kαι καποιος "ασχετος" μπορει να βγαλει το συμπερασμα (εφοσον δεν αναλυονται τα γεγονοτα) οτι φταιμε κιολας/ημασταν προκλητικοι/θεσαμε θεμα απο το πουθενα...

Δυστυχως, τα πραγματα ειναι παρα πολυ ευαισθητα. Τιποτα δεν πρεπει να αφηνεται στην τυχη ή στην καλη θεληση των γειτονων (στην ποια?)
 
Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Βιβλίο Γ' Γυμνασίου

Ακριβώς. Άλλο το τι πραγματικά συνέβη τη μοιραία εκείνη τη νύχτα ("γεγονός") και άλλο το τι ισχύει για τις βραχονησίδες. Για το πρώτο μπορεί να υπάρχουν πολλές εκδοχές, και δεν μπορεί να κατηγορηθεί κάποιος εύκολα για το ποια επιλέγει να ακολουθήσει (ή να μην ακολουθήσει ή να σιωπήσει), ακόμη και σε ένα σχολικό βιβλίο, το δεύτερο όμως, ακόμη και εάν δύο πλευρές μπορούν να "στήσουν" διάφορες ερμηνείες (ακόμη και κραυγαλέα αβάσιμες) για να στηρίξουν τα συμφέροντά τους, μία μόνο απάντηση επιδέχεται, καθώς μία μόνο μπορεί να ισχύει (αυτό είναι και το θεμελιώδες ερώτημα της νομικής, τι δηλαδή ισχύει). Υπ' αυτό το πρίσμα και μόνο, το εν λόγω βιβλίο, καθόλου αθώα, ακολουθεί μία απαράδεκτη "μέση" εκδοχή. Εάν δεν ήθελε η συγγραφική ομάδα να θίξει τους γείτονες (ευγενής σκοπός, ως εδώ καλά), ας μη μιλούσε καθόλου, αυτό που είπε υιοθετεί καταφανέστατα τη γραμμή της Άγκυρας. Γιατί άραγε. Και εντάξει να μη θέλει κανείς να παίξει το παιχνίδι των δικών μας υπερπατριωτών, ενθοκαπήλων κλπ κλπ. Αλλά να παίζει το παιχνίδι της Άγκυρας? Ποιας, της Άγκυρας?

Δεν διαφωνώ πουθενά. Η ερμηνεία όμως της στάσης του επίσημου Κράτους (του εντολέα συγγραφής δηλαδή) θεωρώ ότι δίνεται από το πρώτο μου ποστ ενώ η στάση αυτή δεν μου προκαλεί καμμιά έκπληξη. Π.χ. Επίσης δεν μου προκαλεί καμμία έκπληξη η πρόσφατη προβολή της ελληνοεβραικής φιλίας ως μια αρχέγονη, παραδοσιακή φιλία με διάφορες αναφορές στην κοινότητα της Θεσ/νίκης κτλ, κτλ. Θέλω να πω πως κατά καιρούς, οι διάφορες ιστορικές μπαρούφες που εκστομίζονται ή γράφονται από κρατικούς υπαλλήλους-λειτουργούς δεν εκφράζονται τυχαία ούτε είναι προιόν κάποιας διεθνούς συνωμοσίας ενάντια στους Έλληνες, και άλλα Λιακοπούλεια σενάρια. Απλά εξυπηρετούν βραχυπρόθεσμους άντε μεσοπρόθεσμους σκοπούς εσωτερικής ή εξωτερικής προπαγάνδας και δημιουργίας σχέσεων, συμμαχιών ή απλά εντυπώσεων. Κάπως έτσι λειτουργεί και το συγκεκριμένο απόσπασμα ή το προηγούμενο περί "συνωστισμού". Η αλήθεια δεν είναι το πρώτο θύμα του πολέμου όπως γράφτηκε κάποτε αλλά της πολιτικής γενικότερα.
 
Δεν βλέπω πώς τέτοιες αναφορές μπορούν να εξυπηρετήσουν κάποια πολιτική -επωφελή εννοείται για τα κρατικά/εθνικά (όπως θέλετε πείτε τα) συμφέροντα. Τα ελληνικά εννοώ, όχι τα τουρκικά. Γιατί και εκείνα συμφέροντα είναι. Απλώς συμφέροντα άλλων.
Τι σόι πολιτική θα ήταν αυτή; Σε τι θα αποσκοπούσε; Στο να καλλιεργηθεί το έδαφος για να μπορέσει να απαγκιστρωθεί το κράτος από το αγκάθι της προάσπισης των κυριαρχικών δικαιωμάτων σε ασήμαντες (έτσι τις βλέπουμε) βραχονησίδες.
 
Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Βιβλίο Γ' Γυμνασίου

Δεν διαφωνώ πουθενά. Η ερμηνεία όμως της στάσης του επίσημου Κράτους (του εντολέα συγγραφής δηλαδή) θεωρώ ότι δίνεται από το πρώτο μου ποστ ενώ η στάση αυτή δεν μου προκαλεί καμμιά έκπληξη. Π.χ. Επίσης δεν μου προκαλεί καμμία έκπληξη η πρόσφατη προβολή της ελληνοεβραικής φιλίας ως μια αρχέγονη, παραδοσιακή φιλία με διάφορες αναφορές στην κοινότητα της Θεσ/νίκης κτλ, κτλ. Θέλω να πω πως κατά καιρούς, οι διάφορες ιστορικές μπαρούφες που εκστομίζονται ή γράφονται από κρατικούς υπαλλήλους-λειτουργούς δεν εκφράζονται τυχαία ούτε είναι προιόν κάποιας διεθνούς συνωμοσίας ενάντια στους Έλληνες, και άλλα Λιακοπούλεια σενάρια. Απλά εξυπηρετούν βραχυπρόθεσμους άντε μεσοπρόθεσμους σκοπούς εσωτερικής ή εξωτερικής προπαγάνδας και δημιουργίας σχέσεων, συμμαχιών ή απλά εντυπώσεων. Κάπως έτσι λειτουργεί και το συγκεκριμένο απόσπασμα ή το προηγούμενο περί "συνωστισμού". Η αλήθεια δεν είναι το πρώτο θύμα του πολέμου όπως γράφτηκε κάποτε αλλά της πολιτικής γενικότερα.

Πάντως, ό,τι και αν ήθελε να πετύχει το απόσπασμα του ''συνωστισμού'' (μεσοπρόθεσμους σκοπούς εσωτερικής ή εξωτερικής προπαγάνδας και δημιουργίας σχέσεων, συμμαχιών ή απλά εντυπώσεων), απέτυχε παταγωδώς στον σκοπό του. Το ίδιο ''τέλος'' θα έχει και η εν λόγω ασάφεια αυτού του βιβλίου.
 
Θεωρώ ότι και οι δύο αγαπητοί συμφορουμίτες ξεκινάτε από λάθος αφετηρία την κατά τα άλλα λογική σκέψη σας.
Θεωρείτε a priori πως η ελληνική κυβέρνηση:
α) ενδιαφέρεται πρωτίστως για τη γνώμη των Ελλήνων πολιτών και όχι κάποιων άλλων,
β) θεωρεί τη δουλοπρέπεια ελάτττωμα και όχι προσόν, πάντα με τη δικαιολογία του "εφικτού", μην ξεχνιόμαστε.

Προσωπικά δεν θυμάμαι πολλά δείγματα διαφορετικής στάσης, είτε φανερά είτε κρυφά.
 
Απάντηση: Re: Βιβλίο Γ' Γυμνασίου

Θεωρώ ότι και οι δύο αγαπητοί συμφορουμίτες ξεκινάτε από λάθος αφετηρία την κατά τα άλλα λογική σκέψη σας.
Θεωρείτε a priori πως η ελληνική κυβέρνηση:
α) ενδιαφέρεται πρωτίστως για τη γνώμη των Ελλήνων πολιτών και όχι κάποιων άλλων,
β) θεωρεί τη δουλοπρέπεια ελάτττωμα και όχι προσόν, πάντα με τη δικαιολογία του "εφικτού", μην ξεχνιόμαστε.

Προσωπικά δεν θυμάμαι πολλά δείγματα διαφορετικής στάσης, είτε φανερά είτε κρυφά.

Για το α)

Sorry που θα διαφωνήσω, αλλά από το ποστ μου συνάγεται το ακριβώς αντίθετο, γι' αυτό και έγραψα ότι όποια και να ήταν η διάθεση των συντακτών στάθηκε αδιάφορη μπροστά στις χιλιάδες των Ελλήνων που υπέγραψαν ν' αποσυρθεί ο ''συνωστισμός'' καθώς και ολόκληρο το βιβλίο. Αν ενδιαφερόταν η Κυβέρνηση για τη γνώμη των ελλήνων πολιτών θα προελάμβανε και δεν θα ''θεράπευε'' λόγω κατακραυγής.

Το β) δεν το κατάλαβα...
 
Re: Απάντηση: Re: Βιβλίο Γ' Γυμνασίου

Για το α)

Sorry που θα διαφωνήσω, αλλά από το ποστ μου συνάγεται το ακριβώς αντίθετο, γι' αυτό και έγραψα ότι όποια και να ήταν η διάθεση των συντακτών στάθηκε αδιάφορη μπροστά στις χιλιάδες των Ελλήνων που υπέγραψαν ν' αποσυρθεί ο ''συνωστισμός'' καθώς και ολόκληρο το βιβλίο. Αν ενδιαφερόταν η Κυβέρνηση για τη γνώμη των ελλήνων πολιτών θα προελάμβανε και δεν θα ''θεράπευε'' λόγω κατακραυγής.

Το β) δεν το κατάλαβα...

Η αλήθεια είναι Γιάννη ότι το (α) πήγαινε περισσότερο στο σχόλιο του send, οπότε απλά συμφωνούμε στη διαπίστωση περί αδιαφορίας.

Το (β) είναι απλό. Για την ελληνική κυβέρνηση η άκριτη υποτέλεια στις μεγάλες δυνάμεις πάντα θεωρείτο αρετή και υποχρέωση. Αν λοιπόν αυτές ορίζουν "καλές" σχέσεις με τους γείτονες με οποιοδήποτε κόστος, αυτό θεωρείται μονόδρομος. Μην παρεξηγηθώ, δεν είμαι φυσικά υπέρ της σύρραξης αλλά αυτό που έχει σημασία είναι αν η εξωτερική πολιτική χαράζεται με βάση τα ελληνικά συμφέροντα πράγματι ή ας πούμε τα αμερικάνικα. Θα μου πεις εδώ φτάσαμε η εσωτερική πολιτική να χαράζεται με βάση τα ξένα συμφέροντα, στην εξωτερική θα κολλήσουμε...
 
Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Βιβλίο Γ' Γυμνασίου

Το (β) είναι απλό. Για την ελληνική κυβέρνηση η άκριτη υποτέλεια στις μεγάλες δυνάμεις πάντα θεωρείτο αρετή και υποχρέωση. Αν λοιπόν αυτές ορίζουν "καλές" σχέσεις με τους γείτονες με οποιοδήποτε κόστος, αυτό θεωρείται μονόδρομος. Μην παρεξηγηθώ, δεν είμαι φυσικά υπέρ της σύρραξης αλλά αυτό που έχει σημασία είναι αν η εξωτερική πολιτική χαράζεται με βάση τα ελληνικά συμφέροντα πράγματι ή ας πούμε τα αμερικάνικα. Θα μου πεις εδώ φτάσαμε η εσωτερική πολιτική να χαράζεται με βάση τα ξένα συμφέροντα, στην εξωτερική θα κολλήσουμε...

Κατανοητόν.

Έχεις, όμως, κάτι ''απορίες''...;)