- 17 June 2006
- 50,314
Χτες είχα την ευκαιρία να δω για δεύτερη φορά (μετά από 20 χρόνια) τον Billy Cobham
Στα 82 του, και υποβασταζόμενος με μπαστούνι επάνω στη σκηνή, δεν δυσκολεύτηκε καθόλου να δείξει την αξία του.
Στην δύσκολη (έως απαίσια) ακουστική του Βελλίδειου, παρουσίασε ένα σφιχτό πρόγραμμα με ένα "νοικιαστό" κουιντέτο, καθώς προβλήματα υγείας εμπόδισαν τον σημαντικό Gary Husband και τον Rocco Zifarelli να εμφανιστούν. Όμως όταν παρουσιάζεται πρόγραμμα με την φροντίδα του Billy Cobham προφανώς δεν υπάρχει η παραμικρή περίπτωση αυτοί που τον συνοδεύουν να είναι έστω μια γραμμή κάτω από το τέλειο.
Αρτιοι επαγγελματίες με ταλέντο που ξεχείλιζε, από τους νεώτερους έως τους πιό πεπειραμένους. Για την ιστορία.
Jorge Vera - keyboards
Carl Mörner - guitar
Victor Cisternas - bass
Bjorn Arko - saxophone
Την παράσταση θα έλεγα έκλεψε ο Vera και ο άγνωστος σε μένα Mörner, που έφερνε απίστευτα, αν και είναι μεγάλη κουβέντα, σε Holdsworth...
Ηχητική ...είπαμε, υπερφόρτωση του χώρου ιδίως με το μπάσο και τις δυο κάσες του Billy, τόσο που έκανε επανειλημμένα παρατήρηση στους ηχολήπτες ότι δεν.
1.30 πρόγραμμα ακριβώς. Για το δέσιμο της μπάντας και την αρτιότητα δεν υπάρχουν σχόλια, αν και μετά από 50 χρόνια ένιωσα ότι με ξεπέρασε ή ξεπέρασα το fusion.
Όμως όλα ευπρόσδεκτα, ιδίως όταν ο χρόνος είναι αμείλικτος για όλους.
Στα 82 του, και υποβασταζόμενος με μπαστούνι επάνω στη σκηνή, δεν δυσκολεύτηκε καθόλου να δείξει την αξία του.
Στην δύσκολη (έως απαίσια) ακουστική του Βελλίδειου, παρουσίασε ένα σφιχτό πρόγραμμα με ένα "νοικιαστό" κουιντέτο, καθώς προβλήματα υγείας εμπόδισαν τον σημαντικό Gary Husband και τον Rocco Zifarelli να εμφανιστούν. Όμως όταν παρουσιάζεται πρόγραμμα με την φροντίδα του Billy Cobham προφανώς δεν υπάρχει η παραμικρή περίπτωση αυτοί που τον συνοδεύουν να είναι έστω μια γραμμή κάτω από το τέλειο.
Αρτιοι επαγγελματίες με ταλέντο που ξεχείλιζε, από τους νεώτερους έως τους πιό πεπειραμένους. Για την ιστορία.
Jorge Vera - keyboards
Carl Mörner - guitar
Victor Cisternas - bass
Bjorn Arko - saxophone
Την παράσταση θα έλεγα έκλεψε ο Vera και ο άγνωστος σε μένα Mörner, που έφερνε απίστευτα, αν και είναι μεγάλη κουβέντα, σε Holdsworth...
Ηχητική ...είπαμε, υπερφόρτωση του χώρου ιδίως με το μπάσο και τις δυο κάσες του Billy, τόσο που έκανε επανειλημμένα παρατήρηση στους ηχολήπτες ότι δεν.
1.30 πρόγραμμα ακριβώς. Για το δέσιμο της μπάντας και την αρτιότητα δεν υπάρχουν σχόλια, αν και μετά από 50 χρόνια ένιωσα ότι με ξεπέρασε ή ξεπέρασα το fusion.
Όμως όλα ευπρόσδεκτα, ιδίως όταν ο χρόνος είναι αμείλικτος για όλους.