Εάν δεν σε πειράζει το επιπλέον βάρος και όγκος, και το να περνάς τις πιο δύσκολες τουλάχιστον λήψεις σου από μετατροπέα raw (ούτως ή άλλως μπορείς να κάνεις τις λήψεις σε raw+jpeg και όταν δεν σου κάνει το jpeg να πηγαίνεις στο raw), πηγαίνεις οπωσδήποτε σε dslr.
Είναι πραγματικά μεγάλα τα περιθώρια που σου δίνει να επαναφέρεις καμμένα, να διορθώσεις την έκθεση (ανετότατα κατά 1,5 στοπ), να φτιάξεις την ισορροπία λευκού πανεύκολα, να εφαρμόσεις την τονική καμπύλη που εσύ θα θελήσεις, και άλλα πολλά.
Για τις κόμπακτ Canon με επεξεργαστές Digic II & III (και μερικές με Digic IV) κυκλοφορεί από χομπίστες "σπασμένο" firmware που σου δίνει όλες τις παραπάνω δυνατότητες και ακόμη περισσότερες, βέβαια α) είναι για εκείνους που το ψάχνουν το πράγμα και όχι τον καθημερινό χρήστη κόμπακ και β) ό,τι δυνατότητες να σου δώσει το firmware, το τι μπορείς να κάνεις με τα δεδομένα ενός μικρού αισθητήρα, είναι οπωσδήποτε περιορισμένο.