Cambridge Audio EXN100 streamer / dac δοκιμή

Οσο για το μουσικό ήχο ξεκινάει πάντα από το timing ( PRAT= pace, rhythm and timing)! 🇬🇧


Έτσι, κουβέντα να γίνεται...


adsr-explained-1-update-1200x0-c-default.jpg


The core connection between ADSR and PRaT lies in the accurate reproduction of a sound's transient response.
  • ADSR describes the intended shape of a sound's dynamics over time, especially the sharp, initial "Attack" (the transient).
  • PRaT is the perceived ability of an audio system to reproduce those attacks accurately, which translates to a sense of energy, pace, and timing in the music.
Here is how specific elements connect:
  • Attack and Timing: The "Attack" portion of the ADSR is the leading edge of a sound, the transient that helps define when a note starts. A speaker or amplifier with poor transient response (slow to start and stop the cone movement) can "smear" this attack, making the sound seem less immediate or less "snappy". This directly harms the perceived Timing and Rhythm (PRaT) of the music.
  • Decay/Release and Pace/Rhythm: The "Decay" and "Release" stages sculpt the tail of the sound, influencing the silence (or lack thereof) between notes. If an audio system adds unwanted "overhang" (e.g., a bass note that continues slightly after it should have stopped), the space between the notes is reduced. This can make the music feel cluttered or slow, negatively impacting the perceived Pace and Rhythm.
  • System Fidelity: An audio component with "spot-on ADSR" and "precise sound" is often described in subjective reviews as having good PRaT because it is reproducing the micro-dynamics and texture of the original recording accurately.
In essence, ADSR is a signal characteristic or a sound-design tool, while PRaT is a listening impression that results from an audio system's ability to faithfully reproduce those ADSR characteristics in their proper temporal relationships.
 
Το να ενοχλεί δεν είναι παράσημο . Μπορεί ο ήχος να είναι αποκαλυπτικός και ταυτόχρονα smooth . Αυτό είναι προϊόν χαμηλών παραμορφώσεων χαμηλού θορύβου και απουσία clipping . Μπορεί ο ήχος ταυτόχρονα να είναι διαφανής και γρήγορος χωρίς να ξυρίζει αυτιά .
Πολυ σωστα.
Αυτο , χρειαζεται χρονο , και τριβη για να γινει κατανοητο.
Τοτε , καποιοι θα καταλαβουν τη διαφορα του smooth απο το soft , της καθαροτητας απο την λανθασμενη φωτεινοτητα , της φυσικοτητας απο την κακως νοουμενη αναλυση και κλινικοτητα και αλλα πολλα .
 
Το γύρισες στο άλλο άκρο.Δεν έγραψα πως ο ήχος πρέπει να "ξυρίζει" αυτιά αν και μερικα αυτιά αρέσκονται στο "κόντρα ξύρισμα".Σ' αυτά,το πρέπει δεν χωρά.
Το να ενοχλεί δεν είναι παράσημο . Μπορεί ο ήχος να είναι αποκαλυπτικός και ταυτόχρονα smooth . Αυτό είναι προϊόν χαμηλών παραμορφώσεων χαμηλού θορύβου και απουσία clipping . Μπορεί ο ήχος ταυτόχρονα να είναι διαφανής και γρήγορος χωρίς να ξυρίζει αυτιά . Μια σωστή ακουστική χώρου , σωστή τοποθέτηση και σωστό gain staging για αποφυγή clipping και εντάσεις που μπορούν να υποστηριχτούν με χαμηλή παραμόρφωση θα αποκαλύψει μια φτωχή ηχογράφηση , ατέλειες ηχογράφησης , αλλά ποτέ δε θα πάρει αυτιά .

Οσο για το μουσικό ήχο ξεκινάει πάντα από το timing ( PRAT= pace, rhythm and timing)! 🇬🇧

Επισης,στην περίπτωση μας κρίνονται οι συσκευές και όχι ο χώρος.
Ο αντίπαλος του Cambridge δεν είναι το a6 αλλά το a8.
Επειδή έδωσα ένα παράδειγμα εταιρίας,πιστεύεις οτι τα καταφέρνει στο PRAT;Εγώ λέω πως είναι παράδειγμα προς αποφυγήν.Παραμορφωση από την άλλη όχθη,χαρακτηρίζω τον ήχο του.
PRAT έχει η ATC η οποία ταυτόχρονα κατηγορείται πως δεν έχει μουσικότητα.
 
Το γύρισες στο άλλο άκρο.Δεν έγραψα πως ο ήχος πρέπει να "ξυρίζει" αυτιά αν και μερικα αυτιά αρέσκονται στο "κόντρα ξύρισμα".Σ' αυτά,το πρέπει δεν χωρά.


Επισης,στην περίπτωση μας κρίνονται οι συσκευές και όχι ο χώρος.
Ο αντίπαλος του Cambridge δεν είναι το a6 αλλά το a8.
Επειδή έδωσα ένα παράδειγμα εταιρίας,πιστεύεις οτι τα καταφέρνει στο PRAT;Εγώ λέω πως είναι παράδειγμα προς αποφυγήν.Παραμορφωση από την άλλη όχθη,χαρακτηρίζω τον ήχο του.
PRAT έχει η ATC η οποία ταυτόχρονα κατηγορείται πως δεν έχει μουσικότητα.
Αν με ρωτας για spendor δεν ξερω. Δεν εχω ακουσει. Αλλα μου φαινεται κομματι δυσκολο να εχουν μεγαλη παραμορφωση τα ηχεια τους.

Τελος παντων μη παιζουμε με τις λεξεις . Κανεις λαθος τα cambridge εχουν πολυ χαμηλη παραμορφωση και θορυβο και αποκαλυπτουν ολες τις λεπτομερειες.

Οσο για τα ATC μηπως μπερδευουν την μουσικοτητα που λενε οτι δεν εχει με κατι αλλο?

Ενα ηχειο bluetooth δεν ειναι μουσικο επειδη μασκαρει η παραμορφωση τις λεπτομερειες. Το PRAT ευθυνεται για την μουσικοτητα και ενα θορυβικο προφιλ της συσκευης που δεν την κανει κουραστικα φωτεινη η μεταλλικη αλλα ουτε μαλακωνει υπερβολικα τα transients. Μια ισορροπια.

Η PRIMARE εχει μοτο το "Lagom" . Δηλαδη ολα στην σωστη ποσοτητα. Αρα υπαρχει μετρο και η υπερβολη χαλαει τη συνταγη...

1769497758680.png
 
Last edited:
Άντε πάλι με την ορολογία! 😮
Και οι δύο όροι, έτσι που χρησιμοποιούνται είναι κακά ελληνικά.

Υπερανάλυση. Κανονικά σημαίνει ότι ακούγονται τα πάντα. Και η παραμικρή λεπτομέρεια. Είναι κακό αυτό; Όχι, αλλά οι περισσότεροι το αντιλαμβάνονται ως λεπτομέρειες που ακούγονται πιο έντονα από άλλες, ενοχλητικά. Και συνήθως υπονοούν ότι ακούγονται τονισμένα, ενοχλητικά πρίμα.
Και επειδή ακούνε, αλλά δυσκολεύονται να αντιληφθούν και να προσδιορίσουν τις παραμορφώσεις στα γρήγορα .μεταβατικά τις μπερδεύουν με την ανάλυση και θεωρούν ότι οφείλονται στην υπερανάλυση!
Μπερδεύουν δηλαδή την ανάλυση με την προβολικότητα σε ορισμένα μέρη του φάσματος.
Προβολικότητα είναι ο σωστός όρος.

Μουσικότητα. Συνήθως γίνεται αντιληπτή ως το αντίθετο της υπερανάλυσης. Δηλαδή λεπτομέρειες, αλλά όχι τόσες πολλές που να ενοχλούν. Στο βάθος υπονοείται ότι η μουσική πρέπει να έχει ευχάριστο άκουσμα. Δηλαδή "Η Μουσική είναι γλυκειά".
Στην πράξη αυτό σημαίνει μία ορισμένη καμπύλη στην απόκριση συχνότητας που δεν είναι Flat, αλλά αποκλίνει σε ορισμένα σημεία του φάσματος. Η iZotope έχει περιλάβει αυτή την "καμπύλη της μουσικότητας" έτοιμη σε plugin στο Mastering Software που διαθέτει η εταιρεία. Μία ελαφριά ανύψωση της μεσαίας περιοχής, ένα μικρό τσίμπημα στα μεσοϋψηλά (intelligibility) και "μαλακή" κλίση (1-2 dB) στις πολύ υψηλές συχνότητες.
Περιλαμβάνει επίσης και κάποιο ποσοστό συμπίεσης (compression) που περιοριζει τα άκρα και κάνει πιο ήπια τα μεταβατικά.
Στην πραγματικότητα η μουσική ΔΕΝ είναι γλυκειά. Είναι αυτό που είναι. Όμορφο ή άσχημο. Καλό ή κακό.
Έχετε ακούσει βιολί που "ξυρίζει", επειδή το όργανο είναι φτηνιάρικο και ξεκουρδίζει με το παραμικρό;
Κιθάρα με πιο χοντρή και σκληρή την πρώτη χορδή που χτυπάει σαν τζίβα;
Τραγουδιστές/τραγουδίστριες που το συριστικό τους "ς" σφυρίζει;
Ή με φωνή πολύ δυνατή και χωρίς έλεγχο;
Έχω ηχογραφήσει τέτοια. Κι' έπρεπε μετά κατά την επεξεργασία ν' αφιερώσω κόπο και χρόνο για τα κάνω να ακούγονται γλυκά. Ή μάλλον, όπως εγώ έκρινα ότι είναι πιο ωραίο ν' ακούγονται.

Η υψηλή πιστότητα με την κυριολεκτική έννοια, δηλαδή της πιστής και ακριβούς αναπαράστασης ενός αρχικού ηχητικού γεγονότος είναι αντικειμενικό μέγεθος. Μπορούμε να διαπιστώσουμε εμπειρικά το βαθμό πιστότητας.
Επειδή όμως συνήθως αγνοούμε το αρχικό ηχητικό γεγονός, το αναπληρώνουμε με εικασίες. Με εκείνο που νομίζουμε ότι είναι. Ακριβέστερα, με αυτό που πιστεύουμε πως θα έπρεπε να είναι.
 
Έχω ηχογραφήσει τέτοια. Κι' έπρεπε μετά κατά την επεξεργασία ν' αφιερώσω κόπο και χρόνο για τα κάνω να ακούγονται γλυκά. Ή μάλλον, όπως εγώ έκρινα ότι είναι πιο ωραίο ν' ακούγονται.
Εδω θιγεις κατι πολυ σημαντικο που δεν συζητουμε συχνα. Δηλαδη, ηχογραφηση που ειναι η δικη σου επιλογη , ως προς το τι εκρινες οτι ακουγεται ωραιο.
Κανενα προβλημα με αυτο, ουτως η αλλως σχεδον αυτο γινεται στην τελικη μιξη.

Αυτο που προκυπτει, και ειναι και ο λογος που το αναφερω, ειναι το εξης :
Αν ο μηχανικος μιξης εχει "την πολυτελεια /δικαιωμα" και αυτο δεν το λεω ως κριτικη αλλα σαν ενα φυσιολογικο γεγονος , εγω και ο καθενας που αγοραζει τη μουσικη αυτη (που οπως λες δεν ειναι πιστα μιξαρισμενη οπως παιχτηκε) , τοτε, ο καθε ενας που αγοραζει τη μουσικη αυτη, εχει σαφως το ιδιο δικαιωμα/πολυτεκεια , να την ξαναλλαξει φερνοντας την σε αυτο που ο ιδιος θεωρει ωραιο.

Λεμε μετα , για πιστοτητα ...................... προσωπικα το λεω χρονια οτι "το γουστο ειναι ανικητο"

Δες το και διαφορετικα , αν στη θεση σου εκανε τη ιδια μιξη αλλος μηχανικος πολυ πιθανον η δικη του αντιληψη περι του τι ακουγεται ωραιο , θα ηταν διαφορετικη.
 
Last edited:
Άντε πάλι με την ορολογία! 😮
Και οι δύο όροι, έτσι που χρησιμοποιούνται είναι κακά ελληνικά.
Οι πλειστοι (μη τεχνικοι) οροι που χρησιμοποιουνται ειναι κακα Ελληνικα, και αυτο βγαινει σε ολες τις γλωσες.
Η αναφορα του Λεωνιδα στο ADSR / Envelope ειναι μια απο τις σημαντικοτερες "ακρες" απο οπου καποιος μπορει να πιαστει και να εχει καποια ιδεα περι τινος προκειται (νουμενου οτι εχει και καποια εμπειρια και γνωση) , αλλα τελικα , παλι θα καταληξουμε στον φαυλο κυκλο του "ανικητου γουστου". Θα ακουμε το ιδιο πραγμα ολοι και θα το περιγραφουμε διαφορετικα, οσο διαφορετικο ειναι το γουστο μας. Ουτε περισσοτερο ουτε λιγοτερο.
 
Αυτο που προκυπτει, και ειναι και ο λογος που το αναφερω, ειναι το εξης :
Αν ο μηχανικος μιξης εχει "την πολυτελεια /δικαιωμα" και αυτο δεν το λεω ως κριτικη αλλα σαν ενα φυσιολογικο γεγονος , εγω και ο καθενας που αγοραζει τη μουσικη αυτη (που οπως λες δεν ειναι πιστα μιξαρισμενη οπως παιχτηκε) , τοτε, ο καθε ενας που αγοραζει τη μουσικη αυτη, εχει σαφως το ιδιο δικαιωμα/πολυτελεια , να την ξαναλλαξει φερνοντας την σε αυτο που ο ιδιος θεωρει ωραιο.
Τα εκανα λιγο μανταρα με τη συνταξη εδω , αλλα συγχωρεστε με, νομιζω βγαινει αυτο που εννοουσα :D
 
Άντε πάλι με την ορολογία! 😮
Και οι δύο όροι, έτσι που χρησιμοποιούνται είναι κακά ελληνικά.

Υπερανάλυση. Κανονικά σημαίνει ότι ακούγονται τα πάντα. Και η παραμικρή λεπτομέρεια. Είναι κακό αυτό; Όχι, αλλά οι περισσότεροι το αντιλαμβάνονται ως λεπτομέρειες που ακούγονται πιο έντονα από άλλες, ενοχλητικά. Και συνήθως υπονοούν ότι ακούγονται τονισμένα, ενοχλητικά πρίμα.
Και επειδή ακούνε, αλλά δυσκολεύονται να αντιληφθούν και να προσδιορίσουν τις παραμορφώσεις στα γρήγορα .μεταβατικά τις μπερδεύουν με την ανάλυση και θεωρούν ότι οφείλονται στην υπερανάλυση!
Μπερδεύουν δηλαδή την ανάλυση με την προβολικότητα σε ορισμένα μέρη του φάσματος.
Προβολικότητα είναι ο σωστός όρος.

Μουσικότητα. Συνήθως γίνεται αντιληπτή ως το αντίθετο της υπερανάλυσης. Δηλαδή λεπτομέρειες, αλλά όχι τόσες πολλές που να ενοχλούν. Στο βάθος υπονοείται ότι η μουσική πρέπει να έχει ευχάριστο άκουσμα. Δηλαδή "Η Μουσική είναι γλυκειά".
Στην πράξη αυτό σημαίνει μία ορισμένη καμπύλη στην απόκριση συχνότητας που δεν είναι Flat, αλλά αποκλίνει σε ορισμένα σημεία του φάσματος. Η iZotope έχει περιλάβει αυτή την "καμπύλη της μουσικότητας" έτοιμη σε plugin στο Mastering Software που διαθέτει η εταιρεία. Μία ελαφριά ανύψωση της μεσαίας περιοχής, ένα μικρό τσίμπημα στα μεσοϋψηλά (intelligibility) και "μαλακή" κλίση (1-2 dB) στις πολύ υψηλές συχνότητες.
Περιλαμβάνει επίσης και κάποιο ποσοστό συμπίεσης (compression) που περιοριζει τα άκρα και κάνει πιο ήπια τα μεταβατικά.
Στην πραγματικότητα η μουσική ΔΕΝ είναι γλυκειά. Είναι αυτό που είναι. Όμορφο ή άσχημο. Καλό ή κακό.
Έχετε ακούσει βιολί που "ξυρίζει", επειδή το όργανο είναι φτηνιάρικο και ξεκουρδίζει με το παραμικρό;
Κιθάρα με πιο χοντρή και σκληρή την πρώτη χορδή που χτυπάει σαν τζίβα;
Τραγουδιστές/τραγουδίστριες που το συριστικό τους "ς" σφυρίζει;
Ή με φωνή πολύ δυνατή και χωρίς έλεγχο;
Έχω ηχογραφήσει τέτοια. Κι' έπρεπε μετά κατά την επεξεργασία ν' αφιερώσω κόπο και χρόνο για τα κάνω να ακούγονται γλυκά. Ή μάλλον, όπως εγώ έκρινα ότι είναι πιο ωραίο ν' ακούγονται.

Η υψηλή πιστότητα με την κυριολεκτική έννοια, δηλαδή της πιστής και ακριβούς αναπαράστασης ενός αρχικού ηχητικού γεγονότος είναι αντικειμενικό μέγεθος. Μπορούμε να διαπιστώσουμε εμπειρικά το βαθμό πιστότητας.
Επειδή όμως συνήθως αγνοούμε το αρχικό ηχητικό γεγονός, το αναπληρώνουμε με εικασίες. Με εκείνο που νομίζουμε ότι είναι. Ακριβέστερα, με αυτό που πιστεύουμε πως θα έπρεπε να είναι.
Σου εκανα like για την διορθωση της υπεραναλυσης με την λεξη προβολικοτητα , πολυ σωστα!

Αλλα δε συμφωνω με κατι βασικο. Οτι η εγγραφη απο τον mastera ειναι ικανη να κανει ενα κομματι να παιζει με μουσικοτητα. Οχι ... Μονο τα μηχανηματα αναπαραγωγης μπορουν να δωσουν αυτη την αισθηση.Μπορει να το καλλωπισει ο μαστερας αλλα δε θα παιξει με ρυθμο και μουσικα αν η συσκευη οπως ωραια ανεβασε την τεχνικη εξηγηση ο @Pleo δεν τηρει τους ορους για PrAT. Αυτο και μονο ειναι ικανο να καταστρεψει την αναπαραγωγη της rock και της blues μουσικης. Μπορει να εχεις μια ωραια αναλυτικη και μη προβολικη αναπαραγωγη απο ενα συστημα αλλα να νιωθεις οτι αργει και εκει χαλαει την εμπειρια.